Η λύση για τη σκιά
«Και αν φυτέψουμε μερικά δένδρα;» ρώτησε η Κρίσταλ.
Μια αληθινή ιστορία από την Αργεντινή.
«Μπορούμε να πάμε στην αλάνα;» ρώτησε η αδελφή του Ιβάν, Κρίσταλ.
Ο Ιβάν κοίταξε έξω. «Θέλω» είπε. «Αλλά ίσως θα πρέπει να περιμένουμε μέχρι να δύσει ο ήλιος. Κάνει πολύ ζέστη».
Η αλάνα ήταν ένα μεγάλο χωράφι με γρασίδι κοντά στο σπίτι τους. Τους άρεσε να παίζουν εκεί κυνηγητό ή κρυφτό με τους φίλους τους. Αλλά η αλάνα δεν είχε σκιά για να ξεκουραστούν από τη ζέστη. Και αυτό το καλοκαίρι, ήταν ένα μεγάλο πρόβλημα.
Η Κρίσταλ έμεινε σιωπηλή για ένα λεπτό. Μετά είπε: «Και αν φυτέψουμε μερικά δένδρα; Με αυτόν τον τρόπο η αλάνα θα έχει σκιά. Τότε θα μπορούσαμε να παίξουμε ακόμα και όταν κάνει ζέστη!»
Ο Ιβάν χαμογέλασε. «Μ’ αρέσει πολύ αυτή η ιδέα!»
Ο Ιβάν και η Κρίσταλ είπαν στον Papá [μπαμπά] τα πάντα για το σχέδιό τους. «Θα ζητήσω άδεια από την πόλη» είπε.
Μερικές εβδομάδες αργότερα, είχαν την άδεια που χρειάζονταν και ήταν έτοιμοι να ξεκινήσουν! Ο Papá πήρε τον Ιβάν και την Κρίσταλ στο μεγάλο δένδρο που μεγάλωνε πίσω από το σπίτι τους. Κάτω από το δένδρο, ένα σωρό μικρά δένδρα μεγάλωναν.
«Όταν το μεγάλο δένδρο ανθίζει, ρίχνει σπόρους στο έδαφος» εξήγησε ο Papá. «Τότε τα μικρά δένδρα μεγαλώνουν από αυτούς. Είναι σαν μικρά θαύματα της φύσης!»
Ο Papá τους έδειξε πώς να σκάβουν προσεκτικά τα μικρά δένδρα. Ο Ιβάν και η Κρίσταλ τα φύτεψαν απαλά σε γλάστρες.
Στη συνέχεια, ένα απόγευμα Σαββάτου, όταν ο ήλιος ήταν κρυμμένος πίσω από τα σύννεφα, ο Ιβάν και η Κρίσταλ φόρτωσαν τα μικρά δένδρα σε ένα καρότσι. Σιγά-σιγά, το έσπρωξαν μέχρι την αλάνα. Οι μικρότεροι αδελφοί και αδελφές του Ιβάν βοηθούσαν στη μεταφορά κουβάδων με νερό. Η Mamá [μαμά] και ο Papá έφεραν μερικά φτυάρια.
Μαζί, διάλεξαν ένα σημείο για κάθε δένδρο. Έσκαψαν τρύπες και φύτεψαν κάθε δένδρο με αγάπη. Η Mamá τους έδειξε πώς να σκάβουν αυλάκια γύρω από τα δένδρα για να τα ποτίζουν. «Τα δένδρα χρειάζονται ηλιακό φως, νερό και πολλά θρεπτικά συστατικά για να γίνουν δυνατά» είπε. «Ακριβώς όπως τα παιδιά!»
Ο Ιβάν σκέφθηκε το δένδρο πίσω από το σπίτι τους και φαντάσθηκε πώς θα ήταν τα δένδρα κάποια μέρα. «Μπορείς να το πιστέψεις;» είπε. «Κάποια ημέρα αυτά τα δένδρα θα είναι ψηλότερα από εμάς!»
Την άνοιξη, τα δένδρα θαμπώνουν τους πάντες με τα όμορφα, φωτεινά ροζ λουλούδια τους. Το καλοκαίρι, η σκιά τους απλωνόταν σε όλη την αλάνα. Και το φθινόπωρο, τα φύλλα κάλυπταν το έδαφος σαν κίτρινο χαλί.
Κάθε μέρα, ο Ιβάν και η Κρίσταλ επισκέπτονταν την αλάνα για να ελέγξουν τα δένδρα. Φρόντιζαν κάθε δένδρο να έχει αρκετό νερό. Και κάθε φορά που φύτρωνε ένα νέο φύλλο ή κλαδί, ένιωθαν τόσο υπερήφανοι. Η σκληρή δουλειά τους απέδιδε καρπούς!
Ο Ιβάν ένιωθε χαρούμενος σκεπτόμενος όλους τους ανθρώπους που θα απολάμβαναν τη σκιά στην αλάνα κάποια μέρα. Είχε βοηθήσει να γίνει η Γη ένα πιο όμορφο μέρος για όλα τα τέκνα του Επουράνιου Πατέρα.
Εικονογραφήσεις υπό Colleen McKeown