กรอบรูปที่ แตก
“พระบิดาบนสวรรค์ โปรดประทานพรเทตให้รู้ว่าเขาเป็นที่รัก”
เรื่องจริงจากสหรัฐอเมริกา
เอริกาเดินเข้าไปในห้องของคุณพ่อคุณแม่และดูภาพบนผนัง ซึ่งเป็นภาพพระเยซูคริสต์ เธอเคยเห็นหลายครั้งแล้ว แต่คราวนี้เธอสังเกตเห็นบางอย่าง
“คุณพ่อคะ รูปภาพนี้มาจากไหนคะ? แล้วทําไมกรอบรูปถึงแตก?”
คุณพ่อเงยหน้าจากการจัดเตียง “ภาพนั้นเป็นของโอมา”
โอมาคือคุณย่าที่อาศัยอยู่ในฮอลแลนด์ เอริกาชอบฟังคุณพ่อเล่าเรื่องชีวิตท่าน
คุณพ่อนั่งลงบนเตียงข้างๆ เอริกา “เมื่อโอมาโตขึ้นและออกจากบ้านไปเป็นพยาบาล แม่ของเธอจึงมอบภาพวาดนี้ให้” คุณพ่อกล่าว “เธอแขวนภาพไว้ในห้อง วันหนึ่งภาพตกจากผนัง และแตกที่มุม เธอซ่อมไม่ได้ และมันแตกนับแต่นั้นมา พอพ่อโตขึ้นและย้ายออกจากบ้าน โอมาได้มอบให้พ่อ”
เอริกาถามว่า “ทําไมคุณพ่อยังไม่ซ่อมล่ะคะ?”
“พ่อซ่อมได้” คุณพ่อบอก “แต่มันเป็นเครื่องเตือนใจที่ดี สิ่งนี้ช่วยให้พ่อจดจําว่าแม้ว่าบางครั้งเราอาจรู้สึกเจ็บปวดหรือแตกสลาย แต่พระเยซูคริสต์ทรงช่วยเราได้ และยังเตือนพ่อว่าพระองค์ทรงรู้จักและรักครอบครัวของเรา”
เอริการู้สึกอบอุ่นในใจขณะแหงนมองภาพนั้นอีกครั้ง และรู้สึกดีที่รู้ว่าพระเจ้าทรงห่วงใยครอบครัวเธอ
สองสามวันต่อมา เอริกากําลังเตรียมตัวเข้านอน เธอแปรงฟันและสวมชุดนอน อีกไม่กี่นาทีคุณพ่อจะมาฟังเธอสวดอ้อนวอนก่อนนอนและห่มผ้าให้
แต่แล้วเอริกาก็ได้ยินอะไรบางอย่าง ซึ่งเป็นเทต พี่ชายเธอในห้องนอนข้างๆ นั่นเอง เขากําลังคุยกับคุณพ่อ และฟังเหมือนกําลังร้องไห้
“ไม่มีใครชอบผมหรอก” เธอได้ยินเทตพูดพลางสะอื้นไห้
เอริกานึกถึงภาพพระเยซูคริสต์ในกรอบที่แตก เธอนึกถึงสิ่งที่คุณพ่อพูดว่าพระผู้ช่วยให้รอดจะทรงช่วยเราเมื่อเรารู้สึกเจ็บปวดหรือแตกสลายได้อย่างไร ฟังเหมือนตอนนี้เทตรู้สึกเจ็บปวด เธอคิด
“พ่อรักลูก พรุ่งนี้จะดีกว่านี้” เธอได้ยินคุณพ่อพูดกับเทต “พ่อจะบอกราตรีสวัสดิ์กับเอริกา เดี๋ยวพ่อกลับมานะ”
เมื่อคุณพ่อเดินเข้ามาในห้อง เอริกาถามว่า “ทําไมเทตร้องไห้ล่ะคะ?”
“เพื่อนบางคนที่โรงเรียนพูดไม่ดีกับเขา” คุณพ่อกล่าว
เอริกาขมวดคิ้ว แล้วเธอก็นึกออก “เราสวดอ้อนวอนกับเขาได้ไหมคะ?”
คุณพ่อยิ้ม “พ่อคิดว่าเขาต้องการแบบนั้นนะ”
เอริกาเคาะประตูห้องนอนของเทตเบาๆ และชะโงกเข้าไปข้างใน “เทต? เราสวดอ้อนวอนกับพี่ได้ไหม?”
เทตสูดน้ำมูกและเช็ดตา “เอาสิ”
เอริกา เทต และคุณพ่อคุกเข่า และเอริกากล่าวคําสวดอ้อนวอน “พระบิดาบนสวรรค์” เธอกล่าว “โปรดช่วยเทต ช่วยให้เขารู้ว่าเขาเป็นที่รักและเป็นคนพิเศษ”
เมื่อกล่าวจบ เอริกากับเทตกอดกันแน่น “ขอบใจนะ” เขากระซิบ
จากนั้นเอริกากลับไปที่ห้องนอนของเธอกับคุณพ่อ ขณะห่มผ้าให้เธอ คุณพ่อพูดว่า “พ่อดีใจที่ลูกถามว่าเราจะสวดอ้อนวอนกับเทตได้ไหม อะไรทําให้ลูกคิดจะสวดอ้อนวอนกับเขา?”
“หนูรู้สึกเศร้าเมื่อได้ยินเขาร้องไห้” เอริกากล่าว “และหนูนึกถึงภาพพระเยซูของคุณย่าโอมาที่กรอบแตก หนูคิดว่าเทตต้องจําไว้ว่าแม้ว่าเขาจะรู้สึกเจ็บปวด แต่พระเยซูก็ทรงรักและห่วงใยเขา”
“นั่นเป็นการเตือนใจที่ดี” คุณพ่อกล่าว “พ่อรู้ว่าพระองค์ทรงรักและห่วงใยหนูเช่นกันนะ ลูกรัก”
คุณพ่อจูบที่ศีรษะเธอและปิดไฟ เอริกาซุกตัวในผ้าห่ม เธอสํานึกคุณที่พระเยซูคริสต์จะทรงอยู่ที่นั่นเพื่อช่วยครอบครัวเธอเสมอ
ภาพประกอบโดย อลิสซา ทอลเลนท์