ประจักษ์พยานช่วงอาหารว่าง

เป็นช่วงอาหารว่างที่โรงเรียน โซอี้หยิบแซนด์วิชและเดินไปที่โต๊ะ แสงแดดส่องผ่านหน้าต่างและส่องลงมาที่เธอ เป็นวันที่อากาศอบอุ่น และโซอี้รู้สึกมีความสุข

ทุกคนกําลังคุยกัน และทั้งห้องเรียนเต็มไปด้วยเสียงเด็กๆ ที่มีความสุข เด็กผู้หญิงคนหนึ่งชื่อลูน่านั่งใกล้เจสซี่เพื่อนของเธอ

“เธอเป็นชาวคริสต์หรือเปล่า?” โซอี้ได้ยินลูน่าถามเจสซี่

โซอี้รู้สึกใจหาย ลูน่าพูดแต่เรื่องร้ายๆ! เธอจะพูดอะไรต่อนะ? ทั้งห้องเรียนเงียบ รอฟัง

“ฉันไม่เชื่อในพระเยซู” ลูน่าพูดต่อ

เด็กหลายคนในชั้นเรียนของโซอี้พูดแบบเดียวกันทีละคน

เวลานี้หัวใจของโซอี้เต้นเร็ว เธอต้องการมีความกล้าและพูดว่าเธอเชื่อในพระเยซูคริสต์ แต่เธอกลัวสิ่งที่จะเกิดขึ้น คนอื่นจะคิดอย่างไร? เธอจะเสียเพื่อนไหม?

ทันใดนั้นเธอรู้สึกอบอุ่นและสงบ ความคิดหนึ่งเข้ามาในใจเธอ: จงยืนหยัดในสิ่งที่เราเชื่อ ฉันจะปกป้องเธอ โซอี้รู้ว่าสิ่งนี้มาจากพระวิญญาณบริสุทธิ์

เธอสูดลมหายใจลึก “ฉันเชื่อในพระเยซูคริสต์” เธอพูด “และฉันรู้ว่าพระองค์ทรงรักฉัน พระองค์ทรงรักเธอเช่นกัน แม้ว่าเธอจะไม่เชื่อในพระองค์ก็ตาม”

ความรู้สึกอบอุ่นนั้นเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ โซอี้รู้สึกมีความสุขเพิ่มขึ้นภายใน

ไม่นานก็หมดเวลาช่วงอาหารว่าง และได้เวลาออกไปเล่นข้างนอก โซอี้กระโดดโลดเต้นไปที่สนามเด็กเล่น เด็กบางคนในชั้นเรียนตามเธอมา

“ฉันชอบสิ่งที่เธอพูดกับลูน่า” เด็กหญิงคนหนึ่งพูด

“เราด้วย” เด็กชายอีกคนหนึ่งพูด “ทำอย่างไรเราจะเชื่อในพระเยซูได้ด้วย?”

โซอี้ยิ้ม “เธอไปโบสถ์และอ่านพระคัมภีร์เพื่อเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับพระองค์ได้! และพยายามอย่างหนักที่จะทําตามสิ่งที่พระองค์ทรงสอนได้”

โซอี้ดีใจที่กล้าแบ่งปันความเชื่อของเธอ เธอรู้ว่าพระเยซูคริสต์จะทรงอยู่ที่นั่นเสมอเพื่อช่วยให้เธอกล้าหาญ

ภาพประกอบโดย คริสซานน์ เซราฟิน