‘Volg de hond niet!’, Vriend, mei 2025, 8–9.
Volg de hond niet!
Kwam dit gevoel van de Heilige Geest?
Een waargebeurd verhaal uit de VS.
‘Kom op!’ riep Lauren terwijl ze langs de oprit fietste.
Marcie zette haar helm op. ‘Ik kom eraan!’
Marcie fietste naar haar vriendinnetjes toe. Ze vond het heerlijk om allerlei spelletjes met Lauren en Cassidy te spelen. Maar ze vond het het allerleukste om samen te fietsen.
Terwijl de meisjes aan het fietsen waren, begon de hond van de buren, Rocket, hen te volgen.
‘O, nee’, zei Cassidy. ‘We moeten hem naar huis brengen!’
Maar de hond wilde niet naar huis. Ze riepen dat hij moest stoppen, maar Rocket ging gewoon door. Wat ze ook deden, hij bleef rondrennen en met zijn staart kwispelen. Hij had plezier!
Terwijl de meisjes Rocket volgden, realiseerde Marcie zich dat de huizen er steeds minder bekend uitzagen. Ze fietsten steeds verder van haar straat af. Marcie kende niemand die in deze huizen woonde!
Waar gaan we naartoe? dacht Marcie. Kan ik nog wel de weg terug naar huis vinden?
Marcie probeerde zich geen zorgen te maken en fietste door. Maar het gevoel kwam terug. Iets zei haar dat ze naar huis moest gaan.
Marcie stapte van de fiets. Ze zei met luide stem: ‘Misschien moeten we nu teruggaan!’
‘We moeten Rocket naar huis brengen!’ zei Cassidy. Zij en Lauren bleven achter de hond aan fietsen.
Marcie voelde zich nog steeds vreemd. Waarom maakte ze zich zo’n zorgen? Voelden haar vriendinnen dat niet?
Misschien is dit gevoel alleen voor mij, dacht Marcie. Kwam dit gevoel van de Heilige Geest? Ze was een paar maanden geleden gedoopt en bevestigd, en mama en papa hadden haar geleerd om naar de Heilige Geest te luisteren. Ze zeiden dat Hij met gevoelens in haar hart of gedachten tot haar zou spreken. Ze wist dat Hij haar zou leiden als ze luisterde.
Ze kreeg het gevoel weer. Deze keer was het nog sterker. Volg de hond niet.
‘Ik ga terug’, riep Marcie naar haar vriendinnen.
‘Oké!’ zei Lauren.
Marcie keerde om en fietste terug naar huis. Toen ze thuiskwam, liet ze haar fiets op het gras achter en ging naar binnen. Mama was druk bezig in de keuken.
‘Hoi, mama’, zei Marcie. ‘Ik ben naar huis gekomen. Ik voelde me bezorgd vanbinnen.’
Mama keek haar aan. ‘Wat is er gebeurd?’
‘Ik kreeg een waarschuwend gevoel terwijl ik met mijn vriendinnetjes aan het fietsen was. Dus toen ging ik naar huis’, zei Marcie. ‘Ik denk dat het van de Heilige Geest kwam.’
Mama gaf haar een knuffel. ‘Ik ben blij dat je naar dat gevoel hebt geluisterd.’
Marcie voelde zich goed vanbinnen. ‘Ik ook.’
Illustraties, Simini Blocker