«Το θαύμα με το μπισκότο», Φίλος, Μάρτιος 2025, 30-31.
Πρωτοπόροι σε κάθε χώρα
Το θαύμα με το μπισκότο
«Πατέρα στους Ουρανούς, δεν έχουμε φαγητό για το δείπνο. Σε παρακαλούμε, βοήθησέ μας».
Μια αληθινή ιστορία από τις Η.Π.Α.
Ο παγωμένος άνεμος λυσσομανούσε και το χιόνι στροβιλιζόταν γύρω από την χειράμαξα. Η Τζέιν τράβηξε τη λεπτή κουβέρτα της πιο σφιχτά γύρω από τους ώμους της. Ένιωθε τα πόδια της μουδιασμένα, αλλά συνέχιζε να βαδίζει. Ήταν καθ’ οδόν προς τη Σωλτ Λέηκ Σίτυ της Γιούτας.
Η Τζέιν και η οικογένειά της είχαν μάθει για την Εκκλησία του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών στην Αγγλία. Όταν ο προφήτης ζήτησε από τα μέλη της Εκκλησίας να έλθουν στη Γιούτα, η οικογένειά της αποταμίευσε όσα χρήματα μπορούσαν για να κάνουν το ταξίδι. Διέπλευσαν τον ωκεανό. Τώρα ταξίδευαν με χειράμαξες διασχίζοντας τις πεδιάδες. Είχαν βαδίσει αρκετούς μήνες και τους τελείωναν οι τροφές.
Δάκρυα κύλησαν στα μάγουλα της Τζέιν. «Πεινάω τόσο πολύ» είπε στον μεγαλύτερο αδελφό της Τόμας. «Δεν νομίζω ότι μπορώ να κάνω άλλο βήμα!»
Ο Τόμας έκοψε ένα κομμάτι χαλαρό ακατέργαστο δέρμα από τον τροχό του κάρου. «Ορίστε, μασήστε το» είπε. «Όλα θα είναι εντάξει».
«Σ’ ευχαριστώ» ψιθύρισε η Τζέιν καθώς μασούσε το σκληρό δερμάτινο κομμάτι.
Σύντομα ήταν ώρα να κατασκηνώσουν για τη νύχτα. Μερικοί από τους άνδρες έφυγαν για να κυνηγήσουν βουβάλια. Η Τζέιν ήλπιζε ότι θα έβρισκαν μερικά. Ένιωθε το στομάχι της τόσο άδειο. Ενώ περίμεναν, η Τζέιν και η οικογένειά της στριμώχνονταν γύρω από μία μικρή φωτιά, κουρασμένοι, πεινασμένοι και παγωμένοι.
«Ας πούμε μία προσευχή» είπε η Τζέιν.
Η οικογένεια γονάτισε μαζί και η μητέρα προσευχήθηκε. «Πατέρα στους Ουρανούς, δεν έχουμε φαγητό για το δείπνο. Σε παρακαλούμε, βοήθησέ μας».
Η Τζέιν και οι αδελφοί και οι αδελφές της κάθισαν ήσυχα για μια στιγμή. Μετά η μητέρα κάθισε πιο ίσια.
«Τι είναι;» ρώτησε ο Τόμας
«Μόλις θυμήθηκα κάτι». Η μητέρα έσπευσε στην χειράμαξα και άνοιξε το οικογενειακό μπαούλο. Στη συνέχεια έβγαλε ένα μικρό μεταλλικό κουτί και το άνοιξε. Μέσα υπήρχαν δύο πολύ σκληρά μπισκότα. Είχαν απομείνει από το ταξίδι τους στον ωκεανό μήνες πριν.
Η Τζέιν ένιωσε τον ενθουσιασμό να αναβλύζει μέσα της. Είχαν όντως φαγητό! «Μπορούμε να τα σπάσουμε σε μικρότερα κομμάτια για να τα μοιραστούμε» είπε.
Αλλά όταν προσπάθησαν, τα μπισκότα ήταν πολύ σκληρά ακόμη και για να σπάσουν στη μέση.
«Ας δοκιμάσουμε αυτό» είπε η μητέρα. Έβαλε τα μπισκότα στη γάστρα και έριξε λίγο νερό πάνω τους. Στη συνέχεια, έβαλε το καπάκι και έβαλε τη βαριά γάστρα επάνω από τα κάρβουνα.
Η Τζέιν και η οικογένειά της προσευχήθηκαν ξανά. Σκέφθηκε την ιστορία του Ιησού Χριστού στις γραφές, όταν έδωσε τροφή στις πέντε χιλιάδες με μόνο λίγα ψωμιά και ψάρια. Ήξερε ότι ο Επουράνιος Πατέρας θα μπορούσε να τους βοηθήσει επίσης.
Ύστερα από λίγο η μητέρα άνοιξε αργά την κατσαρόλα. Ήταν γεμάτη μέχρι επάνω με φαγητό! Υπήρχε πολύ για να θρέψει όλη την οικογένειά τους.
Η Τζέιν αγκάλιασε σφιχτά τη μητέρα της. «Είναι θαύμα!»
Εικονογραφήσεις υπό Simini Blocker