2025
Πολύ θυμωμένη για να προσευχηθεί
Δεκέμβριος 2024


«Πολύ θυμωμένη για να προσευχηθεί», Φίλος, Ιανουάριος 2025, 4-5.

Πολύ θυμωμένη για να προσευχηθεί

Η Γκαμπριέλα πήρε μερικές βαθιές ανάσες. Τι θα μπορούσε να κάνει για να ηρεμήσει;

Μια αληθινή ιστορία από τη Γερμανία.

«Κανείς δεν με καταλαβαίνει!» Φώναξε η Γκαμπριέλα καθώς έκλεινε την πόρτα του υπνοδωματίου της. Σήμερα ήταν μια δύσκολη μέρα. Κάποιος στο σχολείο την είχε κοροϊδέψει. Και όταν η Γκαμπριέλα γύρισε σπίτι, ήταν κακόκεφη και βρήκε τον μπελά της από τη Mutti (μαμά).

Η Γκαμπριέλα έπεσε στο κρεβάτι της και άρχισε να κλαίει. Δάκρυα έτρεξαν στα μάγουλά της και το στήθος της ήταν σφιγμένο από θυμό. Δεν της άρεσε να αισθάνεται έτσι.

Θυμήθηκε ότι έμαθε στην Προκαταρκτική ότι μπορούσε να προσεύχεται στον Επουράνιο Πατέρα όποτε χρειαζόταν βοήθεια. Ήθελε να πει μία προσευχή για να την βοηθήσει να νιώσει καλύτερα, αλλά ήταν πολύ αναστατωμένη για να συγκεντρωθεί. Έκλεισε τα μάτια της και πήρε μερικές βαθιές αναπνοές. Τι θα μπορούσε να κάνει για να ηρεμήσει;

Ύστερα από μερικά δευτερόλεπτα, μία σκέψη ήλθε στον νου της.

Σκέψου πράγματα για τα οποία είσαι ευγνώμων.

Άνοιξε τα μάτια της και κοίταξε γύρω από το δωμάτιό της. Υπήρχε μια εικόνα στον τοίχο της Mutti και του Vati (μπαμπά). Η Γκαμπριέλα αγαπούσε την οικογένειά της, ακόμα κι όταν ήταν απογοητευμένη μαζί τους.

«Είμαι ευγνώμων για τους γονείς μου» είπε.

Κατόπιν σκέφθηκε τα ξαδέλφια της Γκουέντολυν, Λύντια και Τομάς. Πάντα μοιράζονταν τα παιχνίδια τους μαζί της και την έκαναν να γελά. Της άρεσε να παίζει μαζί τους.

«Είμαι ευγνώμων για τα ξαδέλφια μου» είπε η Γκαμπριέλα.

Μετά κοίταξε έξω από το παράθυρό της.

Ο ήλιος έδυε και ο ουρανός γέμισε με όμορφα χρώματα – πορτοκαλί, κόκκινο, κίτρινο και ροζ.

«Είμαι ευγνώμων για τα ηλιοβασιλέματα» είπε η Γκαμπριέλα.

Και μετά σκέφτηκε περισσότερα πράγματα. Ήταν ευγνώμων για το μεσημεριανό γεύμα που έφαγε στο σχολείο σήμερα. Ήταν ευγνώμων για τους φίλους της. Ήταν ευγνώμων για το διαμέρισμα στο οποίο ζούσε.

Ήταν διασκεδαστικό να σκέφτεται πράγματα για τα οποία έπρεπε να είναι ευγνώμων! Η Γκαμπριέλα δεν είχε συνειδητοποιήσει ποτέ πόσα καλά πράγματα υπήρχαν στη ζωή της.

Ήξερε ότι το Άγιο Πνεύμα τής είχε δώσει την ιδέα να σκέφτεται τις ευλογίες της. Η καρδιά της ήταν γαλήνια τώρα. Ένιωσε έτοιμη να προσευχηθεί.

«Αγαπητέ Επουράνιε Πατέρα» είπε. «Λυπάμαι που ήμουν θυμωμένη με τη Mutti. Σε ευχαριστώ που με βοήθησες να νιώσω ήρεμη και ευτυχισμένη ξανά. Σε ευχαριστώ που έστειλες το Άγιο Πνεύμα για να μου θυμίζει τις ευλογίες μου. Στο όνομα του Ιησού Χριστού, αμήν».

Βγήκε από το δωμάτιό της. Η Mutti και ο Vati ήταν στην κουζίνα και ετοίμαζαν δείπνο. Αγκάλιασε τη Mutti.

«Λυπάμαι που θύμωσα μαζί σου» είπε η Γκαμπριέλα.

«Δεν πειράζει» είπε η Mutti. Σε ευχαριστώ που ζητείς συγγνώμη».

Κάθισαν γύρω από το τραπέζι και ευλόγησαν το φαγητό. Μετά η Γκαμπριέλα είχε μια ιδέα!

«Ας πάμε γύρω από το τραπέζι και ο καθένας να πει κάτι για το οποίο είναι ευγνώμων» είπε.

Ο Vati χαμογέλασε. «Αυτή είναι μια καλή ιδέα!»

«Είμαι ευγνώμων για το σαπούνι» είπε η Mutti.

Ο Vati σκέφτηκε για ένα δευτερόλεπτο.

«Πίτσα» είπε. Όλοι γελούσαν.

Κατόπιν ήταν η σειρά της Γκαμπριέλας. Ήξερε ήδη τι ήθελε να πει.

«Είμαι ευγνώμων για την προσευχή».

Ιστορία σε PDF

Εικονογραφήσεις υπό Simini Blocker