«Γραφές στα Σουαχίλι», Φίλος, Ιανουάριος 2025, 36-37.
Γραφές στα Σουαχίλι
Μακάρι να υπήρχε κάτι που θα μπορούσα να κάνω για να βοηθήσω σκέφθηκε ο Τζάρεντ.
Μια αληθινή ιστορία από την Αυστραλία.
Ο Τζάρεντ μπήκε στο Κατηχητικό και κάθισε με τους συμμαθητές του. Παρατήρησε ένα αγόρι που δεν αναγνώριζε να μπαίνει μέσα και να κάθεται μερικές καρέκλες πιο πέρα.
Ο δάσκαλος του Τζάρεντ, αδελφός Τράντγκεν, χαμογέλασε στην τάξη. «Αυτός είναι ο Εμμάνιουελ» είπε. «Αυτός και η οικογένειά του μόλις μετακόμισαν στην Αυστραλία. Αυτή είναι η πρώτη Κυριακή τους στον τομέα μας!»
Ο Τζάρεντ σκέφθηκε ότι θα μπορούσε να είναι δύσκολο να πάει σε έναν νέο τομέα. Θα προσπαθούσε να γίνει φίλος του Εμμάνιουελ.
Ο αδελφός Τράντγκεν έβγαλε τις γραφές του. «Ας πάμε όλοι στο Νεφί Γ΄» είπε.
Ο Τζάρεντ άνοιξε τις γραφές του και κοίταξε τον Εμμάνιουελ. Δεν είχε καθόλου γραφές.
Ο Τζάρεντ του χαμογέλασε εγκάρδια και έσκυψε προς το μέρος του. «Γεια, είμαι ο Τζάρεντ» είπε. «Θα ήθελες να μου αναφέρεις γραφές;»
Ο Εμμάνιουελ χαμογέλασε και αυτός. «Ε, δεν ξέρω πολλά Αγγλικά» είπε. «Συγγνώμη».
«Τι γλώσσα μιλάς;»
«Σουαχίλι».
Ο Τζάρεντ δεν ήξερε Σουαχίλι. Αυτός και ο Εμμάνιουελ δεν είπαν πολλά για το υπόλοιπο της τάξης.
Εκείνο το βράδυ στο δείπνο, ο Τζάρεντ είπε στην οικογένειά του για τον Εμμάνιουελ.
«Φαίνεται πολύ καλός» είπε ο Τζάρεντ. «Αλλά δεν μπορούμε να καταλάβουμε ο ένας τον άλλον πολύ καλά».
Η μαμά έγνεψε καταφατικά. «Ο Εμμάνιουελ και η οικογένειά του περνούν πολλά αυτή τη στιγμή» είπε. «Έπρεπε να φύγουν από τη χώρα τους πολύ ξαφνικά, επειδή συνέβαιναν άσχημα πράγματα εκεί. Άφησαν τα πάντα πίσω τους».
Ο Τζάρεντ συνοφρυώθηκε. Πώς θα ήταν να πρέπει να φύγεις από το σπίτι αύριο και να μετακομίσεις σε μια εντελώς νέα χώρα; Αυτό θα ήταν τόσο δύσκολο!
Μακάρι να υπήρχε κάτι που θα μπορούσα να κάνω για να βοηθήσω τον Εμμάνιουελ, σκέφτηκε. Όμως τι;
Ο Τζάρεντ δεν μπορούσε να σταματήσει να σκέπτεται τον Εμμάνιουελ καθώς ετοιμαζόταν για ύπνο. Κάθισε στο γραφείο του με το Βιβλίο του Μόρμον και διάβασε μερικά εδάφια. Η ανάγνωση των γραφών πάντα τον έκανε να αισθάνεται καλύτερα. Απόψε, του υπενθύμισαν επίσης ότι ο Εμμάνιουελ δεν είχε γραφές να διαβάσει. Ο Τζάρεντ έκλεισε τις γραφές του και κοίταξε το εξώφυλλο. Στη συνέχεια πετάχτηκε από την καρέκλα του και βγήκε βιαστικά στον διάδρομο.
«Μαμά!» φώναξε. «Νομίζω ότι ξέρω πώς να βοηθήσω τον Εμμάνιουελ!»
Την επόμενη Κυριακή, ο Τζάρεντ ανυπομονούσε να δει τον Εμμάνιουελ. Κάθισε με τους άλλους διακόνους στο μπροστινό μέρος της εκκλησίας και περίμενε με ένα καινούργιο Βιβλίο του Μόρμον στην αγκαλιά του. Οι ιεραπόστολοι τον είχαν βοηθήσει να αποκτήσει αυτό το ξεχωριστό αντίτυπο μόνο για τον Εμμάνιουελ.
Όταν ο Εμμάνιουελ μπήκε στην εκκλησία με την οικογένειά του, ο Τζάρεντ χαμογέλασε και τον χαιρέτησε. Ο Εμμάνιουελ φαινόταν μπερδεμένος καθώς καθόταν δίπλα στον Τζάρεντ. Όμως τα μάτια του άνοιξαν, όταν ο Τζάρεντ τού έδωσε το Βιβλίο του Μόρμον.
«Για μένα;» ρώτησε ο Εμμάνιουελ.
Ο Τζάρεντ έγνεψε καταφατικά.
Τα μάτια του Εμμάνιουελ φωτίστηκαν. Ξεφύλλισε τις σελίδες του νέου του Βιβλίου του Μόρμον. «Σουαχίλι» είπε. Χαμογέλασε στον Τζάρεντ και αγκάλιασε το βιβλίο στο στήθος του. «Σε ευχαριστώ!».
Η καρδιά του Τζάρεντ ένιωσε ζεστασιά καθώς χαμογέλασε και εκείνος. Ήξερε ότι δεν μπορούσε να κάνει τα πάντα καλύτερα για τον Εμμάνιουελ και ότι ακόμα δεν μπορούσαν να μιλήσουν καλά μεταξύ τους. Όμως ήταν εντάξει. Δεν έπρεπε να μιλούν την ίδια γλώσσα για να γίνουν φίλοι!
Εικονογράφηση υπό Keith Negley