‘De Schriften in het Swahili’, Vriend, januari 2025, 36–37.
De Schriften in het Swahili
Ik wou dat ik iets kon doen om te helpen, dacht Jared.
Een waargebeurd verhaal uit Australië.
Jared liep de zondagsschool binnen en ging bij zijn klasgenoten zitten. Hij zag een onbekende jongen binnenkomen en een paar stoelen verder gaan zitten.
Jareds leerkracht, broeder Trudgen, glimlachte naar de klas. ‘Dit is Emmanuel’, zei hij. ‘Zijn familie is pas naar Australië verhuisd. Dit is hun eerste zondag in onze wijk!’
Het leek Jared moeilijk om naar een nieuwe wijk te gaan. Hij zou proberen vriendschap met Emmanuel te sluiten.
Broeder Trudgen haalde zijn Schriften tevoorschijn. ‘Laten we eens 3 Nephi erbij pakken’, zei hij.
Jared sloeg zijn Schriften open en keek naar Emmanuel. Hij had geen Schriften.
Jared zette een grote glimlach op en boog zich naar hem toe. ‘Hoi, ik ben Jared’, zei hij. ‘Wil je met mij meekijken?’
Emmanuel glimlachte terug. ‘Eh, ik spreek niet veel Engels’, zei hij. ‘Sorry.’
‘Welke taal spreek je?’
‘Swahili.’
Jared sprak geen Swahili. Hij en Emmanuel zeiden de rest van de les niet zo veel.
Die avond vertelde Jared tijdens het avondeten over Emmanuel.
‘Hij lijkt me heel aardig,’ zei Jared, ‘maar we kunnen elkaar niet goed verstaan.’
Mama knikte. ‘Emmanuel en zijn gezin hebben het heel erg moeilijk’, zei ze. ‘Ze moesten onverwachts uit hun land vertrekken, omdat daar slechte dingen gebeurden. Ze hebben alles achtergelaten.’
Jared fronste. Hoe zou het zijn om morgen te moeten vertrekken en naar een heel nieuw land te verhuizen? Dat zou heel moeilijk zijn!
Ik wou dat ik iets kon doen om Emmanuel te helpen, dacht hij. Maar wat?
Terwijl Jared zich klaarmaakte om naar bed te gaan, bleef hij aan Emmanuel denken. Hij ging met het Boek van Mormon aan zijn bureau zitten en las een paar verzen. Hij voelde zich altijd beter als hij in de Schriften las. Daardoor dacht hij er ineens aan dat Emmanuel geen Schriften had. Jared sloeg zijn Schriften dicht en staarde naar de kaft. Toen sprong hij op van zijn stoel en rende de gang in.
‘Mam!’ riep hij. ‘Ik denk dat ik weet hoe ik Emmanuel kan helpen!’
De zondag daarop kon Jared niet wachten om Emmanuel te zien. Hij zat met de andere diakenen voorin de kapel en wachtte met een nieuw exemplaar van het Boek van Mormon op zijn schoot. De zendelingen hadden hem aan dit bijzondere exemplaar voor Emmanuel geholpen.
Toen Emmanuel de kapel binnenkwam met zijn gezin, glimlachte Jared en zwaaide hij naar hem. Emmanuel keek verbaasd toen hij naast Jared ging zitten. Maar hij sperde zijn ogen wijd open toen Jared hem het Boek van Mormon gaf.
‘Voor mij?’ vroeg Emmanuel.
Jared knikte.
Emmanuels ogen begonnen te fonkelen. Hij bladerde door zijn nieuwe boek. ‘Swahili!’ zei hij. Hij glimlachte naar Jared en drukte het boek tegen zijn borst. ‘Dank je!’
Jared had een warm gevoel en glimlachte terug. Hij wist dat hij er niet voor kon zorgen dat alles beter werd voor Emmanuel, en ze konden nog steeds niet goed met elkaar praten. Maar dat was niet erg. Ze hoefden niet dezelfde taal te spreken om vrienden te zijn!
Illustratie, Keith Negley