De kwijtgeraakte bril

Het was de eerste schooldag. Andrés had er heel veel zin in! Hij zat nu op de basisschool. Hij was een grote jongen!

Maar toen hij op school kwam, zag die er heel groot en eng uit, zelfs voor een grote jongen. Hij hield mami’s hand stevig vast.

‘Alles komt goed.’ Mami glimlachte. ‘Zeg je juf gedag. Wees aardig voor de kinderen in je klas. En vergeet niet goed op je bril te passen.’

Een week geleden had Andrés voor het eerst een bril gekregen. Zijn ouders herinnerden hem er steeds aan dat hij er goed op moest passen.

Mami zwaaide gedag. ‘Fijne dag!’

Maar Andrés had geen fijne dag. Er gebeurde iets vreselijks!

Hij rende na school naar mami. ‘Ik ben mijn bril kwijt!’ riep hij. ‘Ik heb overal gezocht, maar ik kan hem niet vinden!’

‘O nee!’ Mami keek bezorgd. ‘Laten we onze hemelse Vader om hulp vragen.’

‘Denk je dat het zal werken?’ vroeg hij.

‘Laten we het proberen. Onze hemelse Vader hoort onze gebeden altijd’, zei mami.

Andrés en mami spraken een gebed uit. Ze vroegen hun hemelse Vader om Andrés te helpen zijn bril te vinden.

Andrés was de volgende dag op school nog steeds verdrietig. Toen kwam er een jongen naar hem toe.

‘Ik denk dat deze van jou is.’ De jongen liet hem een bril zien. ‘Ik vond hem bij het voetbalveld.’

Andrés pakte de bril aan. Het was zijn bril! Hij kon het niet geloven.

Na school rende hij naar mami toe en gaf haar een dikke knuffel.

‘Je hebt je bril gevonden!’ zei ze. ‘Je bent vast blij dat je hem terughebt.’

‘Ja!’ zei Andrés. ‘Maar ik ben nog blijer, omdat ik iets heb geleerd.’

‘En dat is?’

Er verscheen een grote glimlach op Andrés’ gezicht. ‘Bidden werkt echt!’

PDF openen

Illustraties, Susanna Teodoro