มุ่งมั่นต่อไปเมื่อเผชิญกับความขุ่นเคือง ความเจ็บปวด หรือการทดลอง: เอเม มาร์ติน

ดิฉันได้เรียนรู้ในชีวิตเล็กๆ ของดิฉันที่จะให้พระเจ้าทรงนำ เดินเคียงข้าง และแนะแนวทาง โดยเฉพาะในยามยากลำบาก ดิฉันจะให้พระองค์เป็นที่พึ่งและเป็นพลัง แต่ไม่ใช่เรื่องง่ายเสมอไป บางครั้งใจเราอยากแข็งกระด้าง เรารู้สึกสมควรแล้วที่จะเจ็บปวด แต่วิธีดีที่สุดในการก้าวไปข้างหน้าคือวางใจให้พระองค์รักเรา

ดิฉันนึกถึงช่วงเวลาหนึ่งที่รับใช้พระเจ้า ดิฉันเพียรพยายามเป็นตัวเองในแบบที่ดีที่สุด แต่กลับไม่ได้รับการตอบรับที่ดี ไม่เพียงเท่านั้น—ดิฉันยังถูกตัดสินแบบผิดๆ และถูกปฏิบัติไม่ดีหลายอย่างจนทำให้คิดว่า “ฉันควรรับใช้ต่อดีไหม? ที่นี่เหมาะกับฉันจริงหรือ?” ดิฉันรู้สึกเหมือนอยู่ในจุดแตกหักทางวิญญาณ และต้องตัดสินใจ ดิฉันจะยอมให้พระเจ้ารักดิฉัน หรือจะหาการปลอบโยนจากแหล่งอื่น?

เมื่อไตร่ตรองแล้ว ดิฉันตระหนักว่าตนเองต้องมีและปรารถนาให้มีพระเจ้ารวมถึงพรต่างๆ ของพระองค์อยู่ในชีวิตมากกว่า ดิฉันต้องการพรของศีลระลึกประจําสัปดาห์และการเติมเต็มจิตวิญญาณ รวมถึงการได้เข้าพระวิหารและทำพันธสัญญาในนั้น เมื่อดิฉันจดจ่อกับสิ่งนั้น นั่นก็ช่วยให้ดิฉันให้อภัยได้ รวมถึงช่วยให้ดิฉันมองข้ามความบกพร่องของการกระทำที่ไม่ดี และตระหนักว่าดิฉันอยู่ที่นี่เพื่อจุดประสงค์ที่ใหญ่กว่า ซึ่งคือเพื่อรับพรและหวังว่าจะเป็นพรแก่ผู้อื่นด้วย เพื่อไม่ปล่อยให้เรื่องนั้นกลายเป็นอุปสรรค แต่เป็นก้าวสำคัญในศรัทธาของดิฉัน เมื่อดิฉันสวดอ้อนวอนและพึ่งพาพระเจ้า ดิฉันพบพลังที่จะปล่อยวาง—ปล่อยวางความเจ็บปวด ไม่ยึดติดหรือเก็บซ่อนความเกลียดชังที่พยายามกัดกินจิตวิญญาณของดิฉัน—แต่ยอมให้พระเจ้าทรงช่วยเหลือและประทานพลังให้ดิฉันก้าวไปข้างหน้าอย่างซื่อสัตย์

พี่น้องทั้งหลาย พระองค์ทรงรู้จักท่าน พระองค์ทรงรับรู้และห่วงใยท่าน ทรงรู้จักชื่อ ทรงรู้ถึงความปวดร้าวใจ ถึงปีติของท่าน และทรงต้องการรักท่าน ทรงต้องการให้ท่านรับพระองค์เข้ามา พระองค์ทรงรับรู้ถึงภาระที่ท่านแบกอยู่ พระองค์ทรงรักท่านและต้องการให้ท่านรู้สึกถึงความรักนั้นจากพระองค์ อาจเป็นเพื่อนบ้าน พี่น้องสตรี หรือเพื่อนที่เป็นพรของความช่วยเหลือและการสนับสนุนแก่ท่าน ขอให้เปิดใจรับพวกเขา ให้พวกเขาโอบท่านไว้ในอ้อมแขนแห่งความรักผ่านการรับใช้ของพวกเขา