ការធ្វើជាសិស្សរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទពេញមួយជីវិត
ការប្រជុំធម្មនិដ្ឋានសន្និសីទអ្នកអប់រំខាងសាសនា ថ្ងៃទី១២ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២៥
សេចក្តីផ្តើម ៖ ការសង្កត់ធ្ងន់របស់សាសនាចក្រទៅលើការអភិវឌ្ឍន៍ភាពជាសិស្សពេញមួយជីវិត
ខ្ញុំមានអំណរគុណដែលមានវត្តមានជាមួយនឹងបងប្អូន ។ ខ្ញុំចង់អរគុណដល់ប្អូនប្រុស ហ្គេយី ( ស្ទ្រាធើន ) សម្រាប់ការអធិស្ឋានដ៏ទន់ភ្លន់ ប្អូនស្រី អេលែន អាម៉ាតានជើឡូ ដែលតែងតែលេងព្យាណូយ៉ាងពិរោះ និងប្អូនប្រុស ខេវីន អូវីវ៉ាត ដែលជួយដឹកនាំក្រុមចម្រៀង និងតន្ត្រីយ៉ាងអស្ចារ្យ ។ យើងសូមអរគុណបងប្អូនទាំងអស់គ្នាចំពោះការចូលរួមរបស់បងប្អូន ។
ខ្ញុំបានឮថាមានអ្នកបកប្រែដែលនឹងបកប្រែជាភាសាផ្សេងៗ ដូច្នេះខ្ញុំមិនអាចទប់ចិត្តមិនប្រាប់ពីរឿងអស់សំណើចមួយ ដែលអ្នកអាចមិនរាប់បញ្ចូលក្នុងការចាក់ផ្សាយឡើងវិញនេះ ពីព្រោះវាពិបាកដើម្បីបកប្រែ ។ ជាច្រើនឆ្នាំមុន ខ្ញុំបាននៅឯព្រះវិហារបរិសុទ្ធ អារីហ្សូណា ហើយមានសន្និសីទស្តេកដែលបានធ្វើឡើងនៅទីនោះ ខ្ញុំគិតថាមានអ្នកបកប្រែដែលពាក់កាសនៅក្នុងបន្ទប់ផ្សេងទៀត ដែលកំពុងបកប្រែសម្រាប់សន្និសីទនោះជាភាសាអេស្ប៉ាញ ។ ហើយគាត់បានទុកសារខ្លីមួយនៅលើវេទិកាឲ្យខ្ញុំ ។ ដូច្នេះនៅពេលខ្ញុំបានក្រោកឈរឡើង នោះខ្ញុំបានឃើញវាដែលសរសេរថា « សូមនិយាយយឺតៗ ពីព្រោះយើងកំពុងបកប្រែជូនលោក » ។ [ សំំំំណើច] ប៉ុន្តែនោះទៅមិនរួចឡើយ ។ ដូច្នេះអ្នកត្រូវតែផ្ទៀងស្តាប់ខ្ញុំនាយប់នេះ ។
ខ្ញុំសូមចាប់ផ្តើមដោយបង្ហាញពីការថ្លែងអំណរគុណរបស់គណៈប្រធានទីមួយ និងកូរ៉ុមនៃពួកសាវកដប់ពីរនាក់—ជាពិសេសសាសនាចក្រទាំងមូល—សម្រាប់កិច្ចការដែលបងប្អូនធ្វើជាមួយសិស្សរបស់យើងនៅទូទាំងពិភពលោក ។ បងប្អូនជាក្រុមជួរមុខក្នុងការដាក់ និងការការពារគ្រឺះរបស់សាសនាចក្រនេះសម្រាប់ពេលអនាគត ដែលជានគររបស់ព្រះនៅលើផែនដី ។ សូមអរគុណចំពោះការបម្រើរបស់បងប្អូន ។ ខ្ញុំជឿជាក់យ៉ាងមុតមាំថា កិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់បងប្អូនកំពុងធ្វើឲ្យមានភាពខុសគ្នាគួរឲ្យកត់សម្គាល់សម្រាប់សេចក្តីល្អ ។
ភាពជាអ្នកដឹកនាំនៃសាសនាចក្របានសង្កត់ធ្ងន់លើសារៈសំខាន់នៃ ការអភិវឌ្ឍភាពជាសិស្សរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទពេញមួយជីវិត ។ ហើយយើងសង្កត់ធ្ងន់ទៅលើរឿងនេះ នៅក្នុងរបៀបដែលយើងបំពាក់បំប៉នថ្នាក់ដឹកនាំបេសកកម្ម និងថ្នាក់ដឹកនាំក្នុងមូលដ្ឋាននៃយុវជន និងយុវនារីរបស់យើងនៅទូទាំងសាសនាចក្រ ។ យើងសង្កត់ធ្ងន់រឿងនេះនៅក្នុងបាវចនាដែលយើងស្នើសុំឲ្យពួកអ្នកមានសិទ្ធិអំណាចទូទៅ រួមទាំងអ្នកកាន់តំណែងទូទៅផងដែរ ឲ្យនិយាយនៅពេលដែលពួកគេធ្វើដំណើរពីកន្លែងមួយទៅកន្លែងមួយ ។
ជាការពិតណាស់ ការអភិវឌ្ឍភាពជាសិស្សរបស់ព្រះអង្គសង្រ្គោះពេញមួយជីវិតជាស្នូលដ៏សំខាន់សម្រាប់យើងនៅក្នុងប្រព័ន្ធអប់រំសាសនាចក្រផងដែរ ។ នៅក្នុងធនធាន ស៊ី.អ៊ី.អេស. « ការពង្រឹងការអប់រំខាងសាសនា » នោះយើងត្រូវបានបង្រៀនថា ៖
« គោលបំណងនៃការអប់រំខាងសាសនា គឺដើម្បីបង្រៀនដំណឹងល្អរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទដែលបានស្តារឡើងវិញចេញពីព្រះគម្ពីរ និងព្យាការីសម័យទំនើបក្នុងវិធីមួយដែលជួយសិស្សរបស់យើង ៖
-
អភិវឌ្ឍសេចក្តីជំនឿ និងទីបន្ទាល់អំពីព្រះវរបិតាសួគ៌ និង ‹ ផែនការដ៏អស្ចារ្យ › របស់ទ្រង់ ។…
-
ក្លាយជាសិស្សរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទពេញមួយជីវិត ដែលធ្វើ និងរក្សាសេចក្តីសញ្ញា … [ និង ]
-
ពង្រឹងសមត្ថភាពរបស់ពួកគេក្នុងការស្វែងរកចម្លើយ ដោះស្រាយចម្ងល់ ឆ្លើយតបដោយសេចក្តីជំនឿ និងផ្តល់ហេតុផលសម្រាប់សេចក្តីសង្ឃឹមដល់ពួកគេក្នុងបញ្ហាប្រឈមមុខណាមួយដែលពួកគេអាចជួបប្រទះ » ។១
ដូចគ្នានេះដែរ គោលបំណងនៃថ្នាក់សិក្ខាសាលា និងថ្នាក់វិទ្យាស្ថានសាសនាចែងថា ៖ « គោលបំណងរបស់យើងគឺដើម្បីជួយយុវវ័យ និងយុវមជ្ឈិមវ័យឲ្យមានការផ្លាស់ប្រែចិត្តជឿកាន់តែខ្លាំងទៅលើព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ និងដំណឹងល្អដែលបានស្ដារឡើងវិញរបស់ទ្រង់ ហើយមានភាពស័ក្តិសមដើម្បីទទួលពរជ័យទាំងឡាយនៃព្រះវិហារបរិសុទ្ធ ហើយរៀបចំខ្លួន រៀបចំក្រុមគ្រួសារ និងអ្នកដទៃទៀតសម្រាប់ជីវិតដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ច ជាមួយនឹងព្រះវរបិតារបស់ពួកគេដែលគង់នៅស្ថានសួគ៌ » ។
ភាពជាសិស្សពេញមួយជីវិតគឺជាទិដ្ឋភាពដ៏ចាំបាច់នៃគោលលទ្ធិរបស់ព្រះគ្រីស្ទ ។ គោលលទ្ធិនៃព្រះគ្រីស្ទបង្ហាញពីរបៀបដែលយើងមកកាន់ព្រះគ្រីស្ទ និងទទួលអំណោយនៃព្រះគុណដ៏ធួនរបស់ទ្រង់ ។ យើងអនុវត្តសិទ្ធិជ្រើសរើសរបស់យើងដើម្បីមានសេចក្តីជំនឿលើទ្រង់ ប្រែចិត្ត ទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក និងទទួលព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ។ ប៉ុន្តែដើម្បីឲ្យដង្វាយធួនរបស់ព្រះគ្រីស្ទមានឥទិ្ធពលពេញលេញ និងផ្លាស់ប្តូរនៅក្នុងយើង វាទាមទារឲ្យយើងបន្តនៅលើផ្លូវនៃសេចក្តីសញ្ញា—ជាផ្លូវនៃភាពជាសិស្ស—រហូតដល់ចុងបញ្ចប់នៃជីវិតរមែងស្លាប់របស់យើង ។ នៅក្នុងពាក្យសម្តីរបស់នីហ្វៃ « ហើយខ្ញុំបានឮសំឡេងពីព្រះវរបិតា ដោយមានព្រះបន្ទូលថា ៖ មែនហើយ ពាក្យទាំងឡាយនៃបុត្រាស្ងួនភ្ងារបស់យើង គឺពិត ហើយស្មោះត្រង់ ។ « អ្នកណាដែលកាន់ខ្ជាប់ដរាបដល់ចុងបំផុត អ្នកនោះនឹងត្រូវបានសង្គ្រោះ » ។ ហើយឥឡូវនេះ ឱបងប្អូនជាទីស្រឡាញ់របស់ខ្ញុំអើយ ដោយពាក្យនេះ ខ្ញុំដឹងថា អ្នកនោះនឹងពុំអាចបានសង្គ្រោះឡើយ លើកលែងតែអ្នកណាដែលកាន់ខ្ជាប់ដរាបដល់ចុងបំផុត ដោយធ្វើតាមគំរូនៃព្រះរាជបុត្រានៃព្រះដ៏មានព្រះជន្មរស់នៅនោះ អ្នកនោះនឹងពុំអាចបានសង្គ្រោះឡើយ » ។២
ប្រធាន រ័សុល អិម ណិលសុន បានបង្រៀន « សិស្សពិតរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ស្ម័គ្រចិត្តក្រោកឈរឡើងបញ្ចេញមតិ ហើយខុសពីមនុស្សខាងលោកិយ » ។ ពួកគេពុំខ្លាច មានការលះបង់ និងភាពក្លាហាន » ។៣ តើការធ្វើជាសិស្សប្រភេទនេះសម្រេចបានដោយរបៀបណា ? តើវាមានន័យយ៉ាងណាសម្រាប់យើងក្នុងនាមជាអ្នកអប់រំខាងសាសនា ? ហើយតើយើងអាចបង្រៀនឲ្យកាន់តែមានប្រសិទ្ធភាពក្នុងរបៀបដែលជួយយុវវ័យ និងយុវមជ្ឈិមវ័យរបស់យើង ក្លាយជាសិស្សរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទពេញមួយជីវិត ដោយរបៀបណា ?
យប់នេះ ខ្ញុំនឹងចាប់ផ្តើមដោយពិចារណាពីរបៀបដែលការអនុវត្តសិទ្ធិជ្រើសរើសផ្ទាល់ខ្លួនធ្វើឲ្យការប្រែចិត្តជឿកាន់តែស៊ីជម្រៅ និងនាំទៅរកភាពជាសិស្សពេញមួយជីវិត ។ បន្ទាប់មក ខ្ញុំនឹងអញ្ជើញយើងរាល់គ្នាឲ្យពិចារណាពីរបៀបដែលគំនិតទាំងនេះគួរតែជះឥទ្ធិពលដល់របៀបដែលយើងបង្រៀនក្នុងនាមជាអ្នកអប់រំខាងសាសនា ដោយផ្តោតលើរបៀបដែលព្រះអង្គសង្គ្រោះផ្ទាល់បានបង្រៀនសិស្សរបស់ទ្រង់ ។ ហើយក្រោយមកទៀត ខ្ញុំនឹងបញ្ចប់ជាមួយនឹងមតិយោបល់អំពីរបៀបផ្តល់ឱកាសកាន់តែច្រើនដល់សិស្ស ដើម្បីទទួលខុសត្រូវចំពោះការរៀនសូត្ររបស់ពួកគេ ក៏នឹងជួយពួកគេឆ្លើយតបទៅនឹងការអំពាវនាវរបស់ប្រធាន ណិលសុន ដើម្បីទទួលខុសត្រូវចំពោះទីបន្ទាល់របស់ពួកគេផងដែរ ។
តួនាទីរបស់សិទ្ធិជ្រើសរើសក្នុងការធ្វើសិស្ស
ដំបូង គឺតួនាទីរបស់សិទ្ធិជ្រើសរើសក្នុងការធ្វើសិស្ស អំណោយមួយក្នុងចំណោមអំណោយដ៏សំខាន់បំផុតដែលព្រះបានប្រទានឲ្យបុត្រាបុត្រីរបស់ទ្រង់ គឺសិទ្ធិជ្រើសរើសខាងសីលធម៌ ។ អំណាច និងឯកសិទ្ធិនេះ—និងការទទួលខុសត្រូវ—ដើម្បីធ្វើសកម្មភាពសម្រាប់ខ្លួនយើង គឺចាំបាច់ដើម្បីសម្រេចបាននូវសក្តានុពលពេញលេញរបស់យើងក្នុងនាមជាបុត្រាបុត្រីរបស់ព្រះ ។ វាគឺជាចំណុចសំខាន់ចំពោះការរីកចម្រើនរបស់យើងនៅលើផ្លូវនៃសេចក្ដីសញ្ញានេះ ។ ដូចអ្នកដឹងហើយ ផែនការរបស់ព្រះគឺមិនធ្វើអ្វីគ្រប់យ៉ាងសម្រាប់យើងទេ ប៉ុន្តែដើម្បីផ្តល់នូវរចនាសម្ព័ន្ធមួយដែលអនុញ្ញាតឲ្យយើងធ្វើការជ្រើសរើសរបស់យើងផ្ទាល់ដើម្បីរីកចម្រើនរៀងៗខ្លួន ។ សិទ្ធិជ្រើសរើសគឺជាគន្លឹះសម្រាប់ការរីកចម្រើនរបស់យើងក្នុងនាមជាវិញ្ញាណក្នុងអតីតកាល ហើយជាគន្លឹះនៃសក្តានុពលដែលយើងអាចក្លាយជា នៅក្រោមផែនការនៃសុភមង្គលរបស់ព្រះនាពេលឥឡូវនេះ និងអស់កល្បអស់កាលជានិច្ច ។
មារសត្រូវដឹងពីរឿងនេះ ហើយព្យាយាមបង្ខូចសិទ្ធិជ្រើសរើសរបស់យើង ។ នៅក្នុងគម្ពីរម៉ូសេ យើងអាន ៖
« ហេតុដូច្នោះហើយ មកពីសាតាំងបានបះបោរទាស់នឹងយើង ហើយបានខំរកបំផ្លាញសិទ្ធិជ្រើសរើសរបស់មនុស្ស ដែលយើងជាព្រះអម្ចាស់… បានប្រទានដល់មនុស្ស ហើយក៏មកពីវាបានចង់ឲ្យយើងប្រទានដល់វានូវព្រះចេស្ដារបស់យើងផ្ទាល់ គឺដោយសារព្រះចេស្ដានៃព្រះរាជបុត្រាបង្កើតតែមួយរបស់យើង នោះយើងបានបណ្ដាលឲ្យវាត្រូវបណ្ដេញចុះ ។
« ហើយវាក្លាយទៅជាសាតាំង មែនហើយ គឺជាអារក្ស ជាបិតានៃអស់ទាំងការកុហក ដើម្បីបញ្ឆោត ហើយដើម្បីធ្វើឲ្យមនុស្សខ្វាក់ ហើយដើម្បីដឹកពួកគេយកទៅជាឈ្លើយ តាមចិត្តរបស់វា គឺមនុស្សជាច្រើនណាដែលមិនព្រមស្ដាប់តាមសំឡេងរបស់យើងនោះហើយ » ។៤
សង្គ្រាមនៅស្ថានសួគ៌អាចត្រូវបានមើលឃើញថាជាផ្នែកដ៏ធំ ជាការប្រយុទ្ធដើម្បីរក្សាសិទ្ធិជ្រើសរើសរបស់មនុស្ស ។ ហើយការប្រយុទ្ធនោះនៅតែបន្តនៅក្នុងជីវិតរមែងស្លាប់នេះផងដែរ ។ សាតាំងវាយប្រហារលើសិទ្ធិជ្រើសរើសយ៉ាងហោចណាស់ពីរមុខ ។ ម៉្យាងវិញទៀត វាបំផុសគំនិតគោលលទ្ធិនយោបាយ និងចលនាដែលកាត់បន្ថយការទទួលខុសត្រូវផ្ទាល់ខ្លួន ឬដែលប្រើការបង្ខិតបង្ខំដើម្បីលុបបំបាត់ឱកាសសម្រាប់ការជ្រើសរើស ។ ឧទាហរណ៍ ព្រះអម្ចាស់មានបន្ទូលថា ហេតុផលចម្បងដែលទ្រង់បានបណ្តាលឲ្យរដ្ឋធម្មនុញ្ញនៃសហរដ្ឋអាមេរិកត្រូវបានបង្កើតឡើង និងបានរក្សាទុកគឺ « សម្រាប់សិទ្ធិនានា និងសេចក្ដីការពារដល់គ្រប់សាច់ឈាមទាំងអស់ … ថាមនុស្សគ្រប់រូបអាចប្រព្រឹត្តនូវគោលលទ្ធិ និងគោលការណ៍ … ដែលទាក់ទងទៅនឹងសិទ្ធិជ្រើសរើសខាងសីលធម៌ ដែលយើងបានប្រទានដល់គេ ប្រយោជន៍ឲ្យមនុស្សគ្រប់រូបអាចបានទទួលការខុសត្រូវចំពោះអំពើបាបទាំងឡាយរបស់ខ្លួននៅថ្ងៃជំនុំជម្រះ » ។៥ បន្ទាប់មក ទ្រង់បានលើកឡើងនូវឧទាហរណ៍ដ៏ធ្ងន់ធ្ងរមួយនៃការបំពានសិទ្ធិជ្រើសរើស ដោយប្រកាសថា « ហេតុដូច្នេះហើយ គឺមិនត្រូវឲ្យមនុស្សណាមួយ ត្រូវជាប់ជាបាវបម្រើដល់អ្នកណាមួយឡើយ » ។៦ ផែនការរបស់ លូស៊ីហ្វើរ តែងតែជាទម្រង់មួយ ឬទម្រង់ផ្សេងទៀតនៃការធ្វើជាទាសករ ។
ការផ្តោតអារម្មណ៍ផ្សេងទៀតនៃការវាយប្រហាររបស់មារត្រូវប្រឆាំងនឹងសិទ្ធិជ្រើសរើសមានសារៈសំខាន់ជាពិសេសសម្រាប់យើងជាគ្រូបង្រៀន ។ ដូចដែលបានកំណត់នៅក្នុងព្រះគម្ពីរដែលទើបតែបានដកស្រង់ សាតាំង « ជាបិតានៃសេចក្ដីកុហក » ធ្វើសកម្មភាព « ដើម្បីបញ្ឆោត ហើយដើម្បីធ្វើឲ្យមនុស្សខ្វាក់ » ។៧ សិទ្ធិជ្រើសរើសក្លាយជាគ្មានន័យ ប្រសិនបើយើងមិនដឹងថា អ្វីជាការពិត និងអ្វីមិនមែនជាការពិត ដូច្នេះហើយវារារាំងយើងពីការសម្រេចចិត្តប្រកបដោយការយល់ដឹង និងឆ្លាតវៃ ។ ឱសថប្រឆាំងទៅនឹងការបោកបញ្ឆោតគឺជាសេចក្តីពិត ដូចដែលព្រះអង្គសង្គ្រោះបានប្រកាស « បើអ្នករាល់គ្នានៅជាប់ក្នុងពាក្យខ្ញុំ នោះអ្នករាល់គ្នាជាសិស្សខ្ញុំមែន ហើយអ្នករាល់គ្នានឹងស្គាល់សេចក្តីពិត ហើយសេចក្តីពិតនោះនឹងប្រោសឲ្យអ្នករាល់គ្នាបានរួច » ។៨ ខ្ញុំគិតថា ទ្រង់មានន័យថារួចផុតពីចំណងនៃអំពើបាប និងកំហុសទាំងឡាយ ប៉ុន្តែក៏មានសេរីភាពក្នុងការអនុវត្តសិទ្ធិជ្រើសរើសរបស់យើងជាមួយនឹងការយល់ដឹង—ដោយឥតគិតថ្លៃ និងអាចធ្វើការជ្រើសរើសប្រកបដោយប្រាជ្ញា ។ នោះហើយជាមូលហេតុដែលយើងចូលមកធ្វើជាគ្រូបង្រៀននៃព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ ។ សាតាំងអាចមានអំណាចនៅពេលដែលមនុស្សម្នាក់មិន « ស្តាប់តាមសំឡេង[ ព្រះអម្ចាស់]តែប៉ុណ្ណោះ ។ ព្រះបានបញ្ជូនព្រះរាជបុត្រារបស់ទ្រង់ឲ្យធ្វើជា « ផ្លូវ សេចក្តីពិត និងជាជីវិត » ។៩ ទ្រង់បានប្រទានដល់យើងព្យាការីដើម្បីបង្រៀន និងដឹកនាំយើងទៅរកសេចក្តីពិត ។ ទ្រង់បានប្រទានអំណោយទាននៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធដើម្បីបញ្ជាក់នូវសេចក្តីពិត ហើយតួនាទីរបស់យើងគឺដើម្បីជួយសិស្សឲ្យស្តាប់ឮ និងជ្រើសរើសដើម្បីតោងជាប់នឹងសេចក្តីពិតនោះ ។
ប៉ុន្តែសិទ្ធិជ្រើសរើសនៅក្នុងបរិបទនៃការអប់រំខាងសាសនាតម្រូវឲ្យមានជំហានបន្ថែមទៀតលើសពីការផ្តល់នូវសេចក្តីពិតនៃដំណឹងល្អទៅទៀត ។ វាចាំបាច់ណាស់ដែលយើងបង្រៀនតាមរបៀបដែលអញ្ជើញសិស្សឲ្យអនុវត្តសិទ្ធិជ្រើសរើសរបស់ពួកគេនៅក្នុងដំណើរការនៃការរៀនសូត្រ ។ យើងចង់ជួយពួកគេឲ្យក្លាយជាអ្នកចូលរួមយ៉ាងសកម្មនៅក្នុងដំណើរការនេះ និងទទួលខុសត្រូវចំពោះការរៀនសូត្ររបស់ពួកគេ ។ ការធ្វើឲ្យសិទ្ធិជ្រើសរើសរបស់សិស្សសកម្មដើម្បីធ្វើជាម្ចាស់ផ្ទាល់ខ្លួនលើការរៀនសូត្រ មានឥទ្ធិពលសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍសេចក្តីជំនឿ និងទីបន្ទាល់ដ៏យូរអង្វែង ។ ការធ្វើដូច្នេះ នោះពួកគេអាចក្លាយជាសិស្សរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទដ៏សកម្ម និងពេញមួយជីវិត ។ ខ្ញុំនឹងនិយាយបន្ថែមអំពីរឿងនេះនៅពេលក្រោយ ប៉ុន្តែសូមអនុញ្ញាតឲ្យខ្ញុំបន្ថែមមតិនៅទីនេះដែលទាក់ទងនឹងសេចក្តីសញ្ញា ។
ការជ្រើសរើសសម្រាប់ខ្លួនយើង គឺជាហេតុផលមួយក្នុងចំណោមហេតុផលដែលប្រធាន ណិលសុន បានផ្តោតសំខាន់ទៅលើសេចក្ដីសញ្ញា ។ នៅពេលយើងជ្រើសរើសចូល និងរក្សាសេចក្តីសញ្ញា នោះយើងកំពុងធ្វើការជ្រើសរើសផ្ទាល់ខ្លួនជាពិសេសដើម្បីធ្វើតាមព្រះអង្គសង្រ្គោះរបស់យើង ។ ប្រធាន ណិលសុន បានពន្យល់ថា ៖
អំឡុងជីវិតនេះ យើងត្រូវជ្រើសរើសថា តើក្រឹត្យវិន័យណាមួយដែលយើងស្ម័គ្រគោរពតាម—ក្រឹត្យវិន័យនៃនគរសេឡេស្ទាល ឬទេរេសស្ទ្រាល ឬទេឡេស្ទាល—ហើយហេតុដូច្នោះហើយ តើនគរនៃសិរីរុងរឿងណាមួយ ដែលយើងនឹងរស់នៅជារៀងរហូតនោះ ។ រាល់ការជ្រើសរើសសុចរិតដែលក្មួយៗធ្វើនៅទីនេះ នឹងទទួលបានរង្វាន់ក្នុងជីវិតនេះ ។ ប៉ុន្តែការជ្រើសរើសសុចរិតក្នុងជីវិតរមែងស្លាប់ក៏នឹងទទួលបានរង្វាន់ដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ចដែលនឹកស្មានមិនដល់ផងដែរ ។ បើក្មួយៗជ្រើសរើសចុះសេចក្ដីសញ្ញានឹងព្រះ ហើយស្មោះត្រង់ចំពោះសេចក្ដីសញ្ញាទាំងនោះ នោះក្មួយៗមាននូវការសន្យានៃ « សិរីល្អបន្ថែមទៅលើក្បាល [ ក្មួយៗ ] ជារៀងដរាបរហូតតទៅ » ។១០
ដូច្នេះ ការធ្វើជាម្ចាស់សម្រាប់ការជម្រើសធ្វើឲ្យការប្រែចិត្តជឿផ្ទាល់ខ្លួនកាន់តែស៊ីជម្រៅ ។ នៅពេលយើងមិនធ្វើដោយខ្លួនឯង នោះយើងអាចរកឃើញដោយមិនដឹងខ្លួនថាសេចក្ដីជំនឿរបស់យើងខ្វះនូវជម្រៅដែលត្រូវការដើម្បីយកឈ្នះលើសំណួរ និងឧបសគ្គក្នុងជីវិត ហើយធ្វើជាសិស្សរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទពេញមួយជីវិត ។ នៅក្នុងបន្ទូលរបស់ព្រះអម្ចាស់ផ្ទាល់ ៖
« ដ្បិតពួកអ្នកណាដែលមានប្រាជ្ញា ហើយបានទទួលសេចក្ដីពិត ហើយបានទទួលយកព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធទុកជាអ្នកណែនាំរបស់ខ្លួន ហើយដែលពុំត្រូវគេបញ្ឆោត—យើងប្រាប់អ្នកជាប្រាកដថា ពួកគេនឹងពុំត្រូវកាប់បោះចោលទៅក្នុងភ្លើងឡើយ ប៉ុន្តែនឹងធន់នៅថ្ងៃនោះ » ។១១
ការបង្រៀនតាមរបៀបរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះ
ឥឡូវនេះ តួនាទីមូលដ្ឋានគ្រឹះដែលសិទ្ធិជ្រើសរើសមាននៅក្នុងការអភិវឌ្ឍផ្ទាល់ខ្លួនរបស់យើង មានឥទ្ធិពលចំពោះរបៀបដែលយើងបង្រៀនជាអ្នកអប់រំខាងសាសនា ។ យើងស្នើសុំថ្នាក់ដឹកនាំបេសកកម្មឲ្យចងចាំរឿងនេះ នៅពេលដែលពួកគេផ្តល់ឱកាសដល់ពួកអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនាដឹកនាំ និងណែនាំកិច្ចការផ្សព្វផ្សាយសាសនា ។ យើងស្នើសុំឲ្យថ្នាក់ដឹកនាំផ្តល់ឱកាសដល់យុវវ័យដើម្បី « ទទួលខុសត្រូវ » នៃភាពជាអ្នកដឹកនាំអមជាមួយអ្នកណែនាំមជ្ឈិមវ័យរបស់ពួកគេ ។ ហើយយើងស្នើសុំបងប្អូនដែលជាអ្នកអប់រំខាងសាសនារបស់យើង ឲ្យបង្រៀនតាមវិធីដែលអញ្ជើញឲ្យមានការចូលរួមផ្ទាល់ខ្លួន និងធ្វើជាម្ចាស់លើការរៀនសូត្រ ។ នៅក្នុងការកំណត់នីមួយៗ ការរីកចម្រើនពិតប្រាកដកើតឡើងយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាពបំផុត នៅពេលដែលយុវវ័យទទួលបានឱកាសដើម្បីធ្វើសកម្មភាព ហើយមិនមែនគ្រាន់តែចាំស្តាប់ប៉ុណ្ណោះទេ ។
ខ្ញុំនឹកឃើញពេលវេលាដ៏រីករាយរបស់ខ្ញុំ កាលធ្វើជាគ្រូបង្រៀនថ្នាក់សិក្ខាសាលាព្រឹកព្រលឹម ។ ខ្ញុំបានរៀនតាមរយៈបទពិសោធន៍ថា វាជាការហៅបម្រើមួយអស្ចារ្យបំផុត ។ រយៈពេលពីរឆ្នាំ ជាគ្រូបង្រៀនថ្នាក់សិក្ខាសាលាបានកើតឡើងក្នុងអំឡុងពេលខ្ញុំរៀនជានិសិត្សសាលាច្បាប់ ។ ដោយចង់ឲ្យសិស្សរបស់ខ្ញុំមានបទពិសោធន៍មើលឃើញថា តើវាមើលទៅដូចជាអ្វីដើម្បីមានភាពក្លាហានក្នុងការរស់នៅដោយសេចក្តីជំនឿ ខ្ញុំបានអញ្ជើញមិត្តរួមថ្នាក់របស់ខ្ញុំម្នាក់ ដែលមិនមែនជាសមាជិកនៃសាសនាចក្រ ប៉ុន្តែជាបុរសដែលមានជំនឿ មកនិយាយទៅកាន់សិស្សក្នុងថ្នាក់របស់ខ្ញុំនៅព្រឹកមួយ ។ រីឆាត មិត្តរបស់ខ្ញុំមានបញ្ហាភ្នែកធ្ងន់ធ្ងរ ដែលតម្រូវឲ្យមានការព្យាបាលជាទៀងទាត់ ជាការព្យាបាលដ៏ឈឺចាប់ដែលអ្នកអាចស្រមៃឃើញ រួមមានការយកគ្រាប់ភ្នែករបស់គាត់ចេញពីរន្ធភ្នែកសម្រាប់ព្យាបាលតាមបែបវេជ្ជសាស្រ្ត ។ សាលាច្បាប់តម្រូវឲ្យមានការអានជាច្រើន ប៉ុន្តែភ្នែកគាត់មើលមិនច្បាស់ល្អនោះទេ ។ ដូច្នេះ គាត់បានជួលនិស្សិតមិនទាន់ចប់សញ្ញាប័ត្រប៉ុន្មាននាក់អានឲ្យគាត់ស្តាប់នៅក្រៅម៉ោងជារៀងរាល់ថ្ងៃ ។ ទោះបីជាមានបញ្ហាធ្ងន់ធ្ងរទាំងនេះក្តី ក៏គាត់មានចរិតល្អ ហើយមិត្តរួមថ្នាក់ចូលចិត្តគាត់គ្រប់គ្នា ។ គំរូរបស់គាត់បានបំផុសគំនិតដល់យើងម្នាក់ៗយ៉ាងខ្លាំង ។
រីឆាតបានប្រាប់ដំណើររឿងរបស់គាត់នៅក្នុងថ្នាក់សិក្ខាសាលារបស់ខ្ញុំ រួមទាំងជំនឿរបស់គាត់លើព្រះ និងរបៀបដែលគាត់មានអារម្មណ៍ថា ព្រះបានឆ្លើយការអធិស្ឋានរបស់គាត់ ។ ហើយសិស្សទាំងអស់មានឱកាសដើម្បីមើលឃើញ និងស្តាប់ឮគាត់យ៉ាងជិតដិត ហើយសួរសំណួរទៅគាត់ ។ វាបានជួយពួកគេឲ្យមើលឃើញនូវអំណាចនៃជីវិតពិតនៃសេចក្តីជំនឿ និងអ្វីដែលអាចមានន័យនៅក្នុងជីវិតរបស់ពួកគេ ។ នៅក្នុងពេលជាមួយគ្នានោះ បទពិសោធន៍នោះបានជួយរីឆាតឲ្យមើលឃើញយ៉ាងច្បាស់ទៅកាន់សេចក្តីល្អនៃសិស្សថ្នាក់សិក្ខាសាលាដ៏មានតម្លៃរបស់ខ្ញុំ ។ ( រឿងមួយដែលធ្វើឲ្យគាត់ចាប់អារម្មណ៍ គឺការជួបក្មេងៗជំទង់ក្នុងថ្នាក់ម៉ោង ៦:០០ ព្រឹក ។ )
ឥឡូវសូមពិចារណាពីរបៀបព្រះអង្គសង្គ្រោះបានបង្រៀន ។ ព្រះយេស៊ូវមិនគ្រាន់តែប្រាប់សិស្សរបស់ទ្រង់នូវអ្វីដែលពួកគេគួរធ្វើនោះទេ ទ្រង់ក៏មិនបានធ្វើអ្វីគ្រប់យ៉ាងសម្រាប់ពួកគេដែរ ។ ទ្រង់បានបង្រៀននៅក្នុងវិធីដែលតម្រូវឲ្យពួកគេគិត ចូលរួម ពិភាក្សា និងអនុវត្តការបង្រៀនរបស់ទ្រង់ ។ ដោយសារតែការណ៍នេះ នៅពេលព្រះអង្គសង្គ្រោះលែងគង់នៅជាមួយសិស្សរបស់ទ្រង់ដោយផ្ទាល់ទៀត នោះពួកគេបានត្រៀមខ្លួនកាន់តែច្រើនដើម្បីទទួល និងបានដឹកនាំដោយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធក្នុងការធ្វើសកម្មភាពដោយខ្លួនពួកគេផ្ទាល់ ។១២ នៅក្នុង ការបង្រៀនតាមរបៀបរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះ យើងអាន ៖ « វាជារឿងមួយដែលបំផុសឲ្យស្ងើចអស្ចារ្យ ដើម្បីមើលព្រះអង្គសង្គ្រោះយាងនៅលើទឹក ។ ប៉ុន្តែរឿងនោះមិនទាន់គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ពេត្រុសទេ ។ លោកចង់ [ ហើយត្រូវការ ]ធ្វើអ្វីដែលព្រះអង្គសង្គ្រោះបានធ្វើ ទៅកន្លែងណាដែលទ្រង់បានយាងទៅ និងមានបទពិសោធន៍ដូចគ្នាផ្ទាល់ខ្លួនលោកតែម្តង » ។១៣ ជាការពិតណាស់ នេះក៏មានន័យថា ពេត្រុសនឹងធ្វើកំហុស ប៉ុន្តែព្រះអង្គសង្រ្គោះបានប្រទានឲ្យពេត្រុស—ព្រមទាំងយើងទាំងអស់គ្នា—នូវឱកាសម្តងហើយម្តងទៀតដើម្បីធ្វើសកម្មភាព និងត្រូវបានពង្រឹងតាមរយៈកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់លោក រួមទាំងការបរាជ័យរបស់លោកផងដែរ ។១៤
ដើម្បីបង្កើតបទពិសោធន៍សិក្សាប្រភេទនេះសម្រាប់សិស្សរបស់ទ្រង់ ព្រះអង្គសង្គ្រោះបានរកឃើញវិធីដើម្បីជួយពួកគេឲ្យទទួលខុសត្រូវចំពោះការរៀនសូត្ររបស់ពួកគេ ។ សូមពិចារណាតែវិធីបីយ៉ាងដែលព្រះអង្គសង្គ្រោះបានឲ្យសិស្សរបស់ទ្រង់អនុវត្ត ៖ ( ១ ) ប្រើរឿងប្រៀបប្រដូច ( ២ ) សួរសំណួរដែលបំផុសគំនិត និង ( ៣ ) ការពង្រីកការអញ្ជើញផ្ទាល់ខ្លួន ។
ប្រើរឿងប្រៀបប្រដូច យោបល់លើចំណុចនីមួយៗ ៖ ទី១ រឿងប្រៀបប្រដូច ចូរគិតអំពីការប្រើប្រាស់រឿងប្រៀបប្រដូចរបស់ព្រះគ្រីស្ទ ។ ជាជាងចេញមកភ្លាមៗជាមួយនឹងការពន្យល់ ឬសេចក្តីប្រកាសដោយត្រង់ៗ ។ ជានិច្ចជាកាល ព្រះអង្គសង្គ្រោះជារឿយៗបានអញ្ជើញអ្នកដើរតាមរបស់ទ្រង់ឲ្យស្វែងរកនូវអត្ថន័យស៊ីជម្រៅនៃអ្វីដែលទ្រង់បានបង្រៀន ។ វាទាមទារការខិតខំប្រឹងប្រែងនៅលើផ្នែកនីមួយៗរបស់ពួកគេ ។ ខ្ញុំអាចគិតពីវិធីនៃការយល់ដឹងរបស់ខ្ញុំអំពីការស្តាប់បង្គាប់ត្រូវបានពង្រឹងដោយការសិក្សារឿងប្រៀបប្រដូចអំពីអ្នកសាបព្រោះ ។១៥ ខ្ញុំមានការយល់ដឹងកាន់តែច្បាស់អំពីការអភ័យទោសក្នុងការសិក្សាអំពីកូនប្រុសដែលខ្ជះខ្ជាយ ។១៦ បំណងប្រាថ្នារបស់ខ្ញុំក្នុងការទទួលអារម្មណ៍ និងបង្ហាញសេចក្ដីសប្បុរសត្រូវបានពង្រីកតាមរយៈរឿងប្រៀបប្រដូចអំពីសាសន៍សាម៉ារីចិត្តល្អ ១៧
ដូចគ្នានេះដែរ ខ្ញុំបានក្លាយជាសិស្ស និងជាអ្នកដឹកនាំដ៏ល្អប្រសើរ នៅពេលខ្ញុំបាននឹកគិតពីការមើលខុសត្រូវ ដែលបានពិភាក្សានៅក្នុងរឿងប្រៀបប្រដូចអំពីប្រាក់ ។១៨ រឿងមួយដែលខ្ញុំនឹកដល់ នៅពេលដែលខ្ញុំពិចារណាពីរឿងប្រៀបប្រដូចនេះគឺថា អ្នកបម្រើពីរនាក់ដំបូង—មួយបានទទួលប្រាំ និងមួយទៀតបានទទួលពីរ ហើយដែលម្នាក់ៗបានគុណទ្វេប្រាក់របស់ពួកគេ—បានទទួលការសរសើរ និងរង្វាន់ដូចគ្នា ទោះបីជាចំនួនប្រាក់របស់ពួកគេខុសគ្នាក៏ដោយ ។ ដំបូង អ្នកចងចាំបានថាអ្នកទីមួយដែលមានប្រាក់ចំនួនប្រាំ កើនទ្វេដងនោះសរុបរបស់គាត់ឡើងដល់ដប់ និងអ្នកទីពីរដែលបានចាប់ផ្តើមជាមួយនឹងពីរបានបង្កើតទៅជាបួន ។ បុរសទាំងពីរនោះបានទទួលចម្លើយដូចគ្នាពីព្រះអម្ចាស់ « ប្រពៃហើយ បាវល្អស្មោះត្រង់អើយ ឯងមានចិត្តស្មោះនឹងត្រួតរបស់បន្តិចនេះ ដូច្នេះ យើងនឹងតាំងឲ្យឯងត្រួតលើរបស់ជាច្រើនទៅទៀត ចូរឲ្យឯងប្រកបដោយសេចក្តីអំណររបស់ចៅហ្វាយឯងចុះ » ។១៩ ខ្ញុំយករឿងនេះមកនិយាយក្នុងន័យថា យើងទាំងអស់គ្នាមិនចាំបាច់ត្រូវសម្រេចបានក្នុងកម្រិតដូចគ្នា ហើយឈានទៅមុខក្នុងតារាងពេលវេលាដូចគ្នាដើម្បីទទួលបានពរជ័យរបស់ព្រះអម្ចាស់ ហើយនៅទីបំផុតបានអំណោយនៃជីវិតអស់កល្បជានិច្ចនោះឡើយ ។ យើងគ្រាន់តែត្រូវការខិតខំប្រឹងប្រែងជាមួយនឹងអំណោយ ហើយនិងសមត្ថភាព ព្រមទាំងឱកាសដែលយើងមានប៉ុណ្ណោះ ។ ខ្ញុំជឿថាសូម្បីតែអ្នកបម្រើដែលមានទេពកោសល្យមួយ ប្រសិនបើគាត់បានធ្វើការ និងបម្រើដើម្បីទទួលបានទេពកោសល្យទីពីរជាជាងលាក់វា ក៏នឹងអាចទទួលបានរង្វាន់ដូចគ្នាដែលបានផ្តល់ទៅឲ្យបងប្អូនប្រុសពីរនាក់របស់គាត់ផងដែរ ។ ខ្ញុំបង្រៀនថ្នាក់ដឹកនាំ និងអ្នកដទៃទៀតថា ប្រសិនបើពួកគេគ្រាន់តែធ្វើអ្វីដែលពួកគេអាចធ្វើបាន នោះព្រះអម្ចាស់នឹងពង្រីក និងផ្តល់រង្វាន់ដល់កិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់ពួកគេ ហើយពួកគេនឹងទទួលបានពរជ័យពេញលេញរបស់ទ្រង់ក្នុងពេលកំណត់ណាមួយ ។
សួរសំណួរដែលបំផុសគំនិត សម្រាប់ការសួរសំណួរដែលបំផុសគំនិត ព្រះអង្គសង្រ្គោះបានបង្រៀននៅក្នុងរបៀបដូចគ្នានេះដែរ ។ ឧទាហរណ៍ នៅពេលព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានមានព្រះបន្ទូលសួរទៅសិស្សរបស់ទ្រង់ថា «តើថាខ្ញុំជាអ្នកណា ? » ទ្រង់ជ្រាបដឹងយ៉ាងច្បាស់នូវចម្លើយជាមួយនឹងភាពច្បាស់លាស់ និងស៊ីជម្រៅជាងសិស្សរបស់ទ្រង់ ប៉ុន្តែទ្រង់បានអនុញ្ញាតឲ្យពេត្រុសមានឱកាសដើម្បីជញ្ជឹងគិត ហើយរួចមកឆ្លើយសំណួរដោយខ្លួនគាត់ផ្ទាល់ ។ ខ្ញុំជឿថា ការនិយាយរបស់ពេត្រុសបានធ្វើឲ្យសាក្សីរបស់គាត់ផ្ទាល់កាន់តែស៊ីជម្រៅ នៅពេលគាត់បានប្រកាសថា « ទ្រង់ជាព្រះគ្រីស្ទ ជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះដ៏មានព្រះជន្មរស់ពិត » ។២០ បន្ទាប់ពីការរស់ឡើងវិញរបស់ទ្រង់ ព្រះអង្គសង្គ្រោះបានសួរសំណួរផ្សេងគ្នាទៅកាន់ពេត្រុសបីដងដាច់ដោយឡែកពីគ្នា ៖ « ស៊ីម៉ូនកូនយ៉ូណាសអើយ តើអ្នកស្រឡាញ់ខ្ញុំជាជាងរបស់ទាំងនេះឬអី ? » គ្រប់ពេលពេត្រុសបានឆ្លើយថា « ព្រះករុណាវិសេសព្រះអម្ចាស់ ទ្រង់ជ្រាបថាទូលបង្គំពេញចិត្តនឹងទ្រង់ ។ ហើយនៅលើកនេះ សំណួរនេះបានអនុញ្ញាតឲ្យព្រះអង្គសង្គ្រោះបង្រៀនពេត្រុសដោយការឆ្លើយតបរាល់ពេលថា « ចូរឃ្វាលហ្វូងចៀមរបស់ខ្ញុំចុះ » ។២១
ការធ្វើការអញ្ជើញ ចុងក្រោយ ការធ្វើការអញ្ជើញ មានពេលផ្សេងទៀតដែលព្រះអង្គសង្គ្រោះបានឆ្លើយសំណួរដែលទ្រង់បានដាក់ ប៉ុន្តែនៅក្នុងវិធីដែលប្រើជាការអញ្ជើញមួយ ។ ការថ្លែងទៅកាន់សិស្សរបស់ទ្រង់នៅអឌ្ឍគោលខាងលិច ព្រះអង្គសង្គ្រោះបានសួរថា « តើអ្នករាល់គ្នាគួរធ្វើជាមនុស្សបែបណាទៅ ? » បន្ទាប់មក ទ្រង់បានឆ្លើយតបដោយព្រះអង្គផ្ទាល់ថា « យើងប្រាប់អ្នករាល់គ្នាជាប្រាកដថា ត្រូវឲ្យបានដូចជាយើង » ។២២ យើងអាចគិតពីការអញ្ជើញសំខាន់ៗផ្សេងទៀតមកពីព្រះអង្គសង្គ្រោះ ។ ឧទាហរណ៍ សូមពិចារណាការអញ្ជើញរបស់ទ្រង់ដើម្បី « ចូរមកតាមខ្ញុំ » ។ ហើយពេលខ្លះការអញ្ជើញរបស់ទ្រង់បានមកជាមួយការសន្យាដែលអមជាមួយ—ហើយពួកវានៅតែបន្តមកជាមួយនឹងការសន្យា ។ ជាឧទាហរណ៍ នៅក្នុងគោលលទ្ធិ និងសេចក្តីសញ្ញា ព្រះអម្ចាស់អញ្ជើញឲ្យ ៖ « ចូរចូលមកជិតយើង នោះយើងនឹងចូលទៅជិតអ្នក ចូរព្យាយាមស្វែងរកយើង នោះអ្នករាល់គ្នានឹងបានជួបយើង ចូរសូម នោះអ្នករាល់គ្នានឹងបានទទួល ចូរគោះ នោះតែងនឹងបានបើកឲ្យអ្នក » ។២៥ នៅគ្រប់ការអញ្ជើញទាំងអស់របស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះ ទ្រង់ផ្តល់ឱកាសដល់សិស្សរបស់ទ្រង់ ដើម្បីធ្វើ គិត និងធ្វើជាម្ចាស់នៃការរៀនសូត្រ និងការរីកចម្រើនរបស់ពួកគេ ។
លទ្ធផលសម្រាប់ការអប់រំខាងសាសនា
កាលពីដើមឆ្នាំនេះ អែលឌើរ ក្លាក ហ្គីលប៊ឺត បានធ្វើការអញ្ជើញមួយទៅដល់គ្រូបង្រៀនថ្នាក់សិក្ខាសាលា និងថ្នាក់វិទ្យាស្ថានរបស់យើង ឲ្យស្វែងរកវិធីដោយចេតនាដើម្បីផ្តល់ឱកាសដល់សិស្សធ្វើសកម្មភាព និងទទួលខុសត្រូវចំពោះការរៀនសូត្ររបស់ពួកគេ ។ លោកបានទាញយកចេញពីផ្នែកនេះដោយផ្ទាល់នៅក្នុង ការបង្រៀនតាមរបៀបរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះ ដែលមានចំណងជើងថា « អញ្ជើញឲ្យមានការរៀនសូត្រដោយឧស្សាហ៍ » ។២៤ ខ្ញុំយល់ឃើញថា វាសំខាន់ដែលចំណងជើងនៃផ្នែកនេះផ្តោតលើ ការរៀនសូត្រ ជាជាង ការបង្រៀន ។ ចំពោះខ្ញុំ នេះគឺជាការរំឭកថាគ្រូបង្រៀនដែលមានប្រសិទ្ធភាពអញ្ជើញសិស្សឲ្យទទួលខុសត្រូវក្នុងការរៀនសូត្ររបស់ពួកគេផ្ទាល់ ។ នៅពេលយើងបង្រៀនក្នុងរបៀបដែលគ្រាន់តែអញ្ជើញឲ្យស្តាប់ និងមិនអើពើក្នុងការចូលរួមយ៉ាងសកម្មនៅលើផ្នែករបស់អ្នកសិក្សា នោះយើងប្រថុយប្រថានដោយផ្តល់សញ្ញាដល់សិស្សថា យើងឲ្យតម្លៃការបង្រៀនរបស់យើងជាងការរៀនសូត្ររបស់ពួកគេ ។
នៅក្នុង ការបង្រៀនតាមរបៀបរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះ យើងត្រូវបានរំឭកថា ការអញ្ជើញឲ្យរៀនសូត្រដោយខិតខំ តម្រូវឲ្យយើងជួយសិស្សឲ្យក្លាយជាភ្នាក់ងារនៅក្នុងដំណើរនៃការរៀនសូត្ររបស់ពួកគេផ្ទាល់ ។ មានវិធីជាច្រើនដែលការណ៍នេះអាចកើតឡើង ប៉ុន្តែខ្ញុំសូមសង្កត់ធ្ងន់យ៉ាងហោចណាស់ចំនួនបីចេញមកពីធនធានសម្រាប់បង្រៀននោះ ៖
-
ទីមួយ យើងអាចបង្កើតបទពិសោធការរៀនសូត្រដែលយើង « អញ្ជើញសិស្សឲ្យរៀបចំខ្លួនដើម្បីរៀន » ។ ការណ៍នេះអាចកើតឡើងតាមរយៈកិច្ចការដាក់ឲ្យអានជាមុន សិក្សាសំណួរ និងការអញ្ជើញផ្ទាល់ខ្លួន ។
-
ទីពីរ យើងគួរតែ « លើកទឹកចិត្តសិស្សឲ្យចែកចាយសេចក្តីពិតដែលពួកគេកំពុងរៀន » ។ មានវិធីជាច្រើនដើម្បីធ្វើដូច្នេះ ហើយបងប្អូនម្នាក់ៗនឹងរកឃើញវិធីសាស្រ្តផ្ទាល់ខ្លួនដែលដំណើរការសម្រាប់បងប្អូន និងសិស្សរបស់បងប្អូន ។ នៅពេលខ្ញុំរៀននៅសាលាច្បាប់ ខ្ញុំតែងតែរៀនតាមរយៈអ្វីដែលគេហៅថា វិធីសាស្រ្ត Socratic ដែលគ្រូបង្រៀនបានជួយសិស្សឲ្យស្វែងយល់ពីករណីផ្លូវច្បាប់ដោយស្នើសុំសិស្សឲ្យចូលរួមក្នុងមេរៀនតាមរយៈសំណួរដែលបានបង្កើតឡើងដោយមានការគិតគូរល្អិតល្អន់ ។ យើងត្រូវមកថ្នាក់ដោយរៀបចំដើម្បីបកស្រាយការយល់ដឹងផ្ទាល់ខ្លួនរបស់យើង និងស្តាប់អ្នកដទៃ ។ ខ្ញុំបានមើលឃើញគ្រូបង្រៀនថ្នាក់វិទ្យាស្ថានដែលផ្តល់ឱកាសឲ្យសិស្សចែកចាយអ្វីដែលពួកគេកំពុងរៀនតាមរយៈការពិភាក្សាក្នុងថ្នាក់ដែលមានរចនាសម្ព័ន្ធល្អ ។ ការណ៍នេះតម្រូវឲ្យគ្រូបង្រៀនដែលបានរៀបចំយ៉ាងល្អ ដែលមានការចូលរួមពីសិស្សដែលត្រៀមខ្លួនយ៉ាងល្អក្នុងស្មារតីនៃការចង់យល់ដឹង និងការសន្ទនា ។ ខ្ញុំដឹងថា នោះតែងតែជាករណីនៅក្នុងថ្នាក់របស់បងប្អូន ។ សិស្សទាំងអស់បានត្រៀមខ្លួនយ៉ាងល្អ ។ គ្រូបង្រៀនគ្រប់រូបបានរៀបចំយ៉ាងល្អ ។ នោះហើយគឺជាការអញ្ជើញ ។
-
ហើយទីបី យើងគួរតែ « អញ្ជើញសិស្សឲ្យរស់នៅតាមអ្វីដែលពួកគេកំពុងរៀន » ( បានបន្ថែមអក្សរទ្រេត ) ។២៥ យើងគួរតែរកមើលវិធីនានាដើម្បីអញ្ជើញសិស្សឲ្យអនុវត្តអ្វីដែលពួកគេកំពុងរៀននៅក្នុងជីវិតផ្ទាល់របស់ពួកគេ ។ ការណ៍នេះអាចកើតឡើងតាមរយៈការអញ្ជើញផ្ទាល់ខ្លួន ការអនុវត្តជញ្ជឹងគិត និងកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងជាច្រើនទៀត ដើម្បីជួយសិស្សផ្លាស់ប្តូរ និងក្លាយជាអ្វីមួយបន្ថែមទៀតនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ ។
កិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងទាំងនេះដើម្បីរៀបចំខ្លួន ចែកចាយ និង អនុវត្ត ត្រូវការពិចារណា ហើយពេលខ្លះអាចទាមទារការងារបន្ថែមទៀតពីផ្នែកនៃគ្រូបង្រៀន ។ ការណ៍នេះអាចជាការពិតដ៏ពិសេសក្នុងកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់បងប្អូន ដើម្បីជួយសិស្សឲ្យចែកចាយ និងបង្រៀនគ្នាទៅវិញទៅមក ។ នេះមិនមានន័យថា មិនមានពេលវេលាជាក់លាក់ណាមួយដែលយើងនិយាយដោយផ្ទាល់ និងតែឯងនោះទេ ជាពិសេសនៅពេលដែលយើងសង្កត់ធ្ងន់ពីសារៈសំខាន់ ឬការដាក់គោលការណ៍ជាមូលដ្ឋានគ្រឺះ ។ ការប្រជុំយប់នេះគឺជាឧទាហរណ៍មួយពីការបង្កើតសារជាមូលដ្ឋានគ្រឹះនោះ ។ ប៉ុន្តែសារនេះក្រោយមកត្រូវតាមដានជាមួយនឹងឱកាសទៀងទាត់បន្ថែមទៀតសម្រាប់យើងទាំងអស់គ្នា ដើម្បីចូលរួមក្នុងដំណើរការសិក្សាដោយចែកចាយអ្វីដែលយើងកំពុងរៀន និងដោយអនុវត្តការរៀនសូត្រនោះទៅនឹងការបង្រៀនរបស់យើងផ្ទាល់ផងដែរ ។
ខ្ញុំសង្ឃឹមថា បងប្អូនបានស្គាល់ការរៀបចំដែលយើងបានស្នើឲ្យបងប្អូនធ្វើមុនល្ងាចនេះជាមួយនឹងសំណួរសម្រាប់សិក្សា និងឯកសារដែលត្រូវបានចែកចាយជាមុន ។ ថ្ងៃស្អែក និងក្នុងសប្តាហ៍ខាងមុខនេះ យើងនឹងអញ្ជើញបងប្អូនឲ្យពិភាក្សាអំពីអ្វីដែលបងប្អូនកំពុងរៀនអំពីការបង្រៀនតាមរបៀបរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះជាមួយមិត្តរួមការងារ និងមិត្តភក្តិរបស់បងប្អូន ។ យើងក៏នឹងស្នើសុំឲ្យបងប្អូនកំណត់ផ្នែកដែលបងប្អូនអាចពង្រឹងការបង្រៀនផ្ទាល់ខ្លួនរបស់បងប្អូនដោយផ្អែកទៅលើសារយប់នេះ និងធនធានសម្រាប់បង្រៀនផ្សេងទៀតដែលនឹងត្រូវបានចែកចាយនៅថ្ងៃស្អែក ។
ខ្ញុំសូមផ្អាកនៅត្រង់នេះសិន ហើយធ្វើការលើកឡើងពីធនធានបង្រៀនមួយផ្សេងទៀតដែលមានសារៈសំខាន់ក្នុងការសិក្សា ទោះបីជាវាត្រូវបានសរសេរសម្រាប់អ្នកសិក្សាផ្សេងគ្នាក៏ដោយ ។ ខ្ញុំសំដៅទៅលើជំពូកទី១០ នៅក្នុងសៀវភៅណែនាំសម្រាប់អ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនា ប្រកាសដំណឹងល្អរបស់យើង ជំពូកនេះមានចំណងជើង « បង្រៀនដើម្បីស្ថាបនាសេចក្តីជំនឿលើព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ » ។ ជាការពិតណាស់ ការបង្រៀនរបស់អ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនា គឺជាឧត្តមភាពក្នុងការជួយមនុស្សឲ្យចូលរួម និងផ្លាស់ប្តូរជីវិតរបស់ពួកគេ ដោយអនុវត្តសិទ្ធិជ្រើសរើសខាងសីលធម៌របស់ពួកគេ ។ គោលដៅគឺការប្រែចិត្តជឿតាមរយៈឥទ្ធិពលរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ និងព្រះគុណរបស់ព្រះគ្រីស្ទដែលនាំទៅរកភាពជាសិស្សពេញមួយជីវិត ។ ពិតណាស់ នេះជាអ្វីដែលយើងកំពុងនិយាយផងដែរនៅក្នុងប្រព័ន្ធអប់រំសាសនាចក្រ ។ ដូច្នេះហើយខ្ញុំនិយាយថា បងប្អូនក៏អាចទទួលបានការយល់ដឹងបន្ថែមពីប្រភពនេះនៅក្នុងសៀវភៅណែនាំ ការបង្រៀនតាមរបៀបរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះ ជាធម្មតា សៀវភៅណែនាំទាំងពីរមានចំណុចដូចគ្នាគួរឲ្យកត់សម្គាល់ ប៉ុន្តែការអានអ្វីមួយដែលអាចបង្ហាញពីគោលការណ៍ ឬគំនិតខុសគ្នាពេលខ្លះអាចនាំមកនូវទស្សនៈថ្មី ឬការយល់ដឹងកាន់តែស៊ីជម្រៅ ។ សំណួរមួយចំនួនដែលបានលើកឡើងនៅក្នុងជំពូកទី១០ របស់ ប្រកាសដំណឹងល្អរបស់យើង មាន « តើខ្ញុំអាចបង្រៀនដោយព្រះវិញ្ញាណដោយរបៀបណា ? » « តើខ្ញុំអាចបង្រៀនចេញពីព្រះគម្ពីរដោយរបៀបណា ? » « តើខ្ញុំគួរចែកចាយទីបន្ទាល់របស់ខ្ញុំដោយរបៀបណា នៅពេលបង្រៀន ? » « តើខ្ញុំអាចរៀបចំផែនការ និងកែតម្រូវការបង្រៀនរបស់ខ្ញុំ ដើម្បីបំពេញតម្រូវការរបស់មនុស្សដោយរបៀបណា ? » និង « តើខ្ញុំអាចសួរសំណួរកាន់តែប្រសើរ និងក្លាយជាអ្នកស្តាប់កាន់តែប្រសើរដោយរបៀបណា ? » ខ្ញុំចង់ឲ្យបងប្អូនដឹងថា ខ្ញុំមិនត្រូវបានគេឲ្យលុយក្នុងការនិយាយបែបនេះទេ ។
ការជួយសិស្សឲ្យទទួលខុសត្រូវលើទីបន្ទាល់របស់ពួកគេផ្ទាល់ខ្លួន
ចុងក្រោយ គឺការជួយសិស្សឲ្យទទួលខុសត្រូវលើទីបន្ទាល់របស់ពួកគេផ្ទាល់ខ្លួន ការអញ្ជើញឲ្យមានការរៀនសូត្រដោយឧស្សាហ៍ គឺជាមូលដ្ឋានគ្រឹះដើម្បីអភិវឌ្ឍភាពជាសិស្សរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទពេញមួយជីវិត ពីព្រោះវាជួយឲ្យសិស្សទទួលខុសត្រូវចំពោះការរៀនសូត្ររបស់ពួកគេ ដូចដែលយើងបានរៀបរាប់កន្លងមក ។ វិធីមួយក្នុងចំណោមវិធីដែលប្រធាន ណិលសុន បានលើកទឹកចិត្ត នោះគឺការធ្វើជាម្ចាស់នៃការរីកចម្រើនផ្ទាល់ខ្លួនរបស់យើង គឺនៅក្នុងការអញ្ជើញរបស់លោកទៅដល់យុវមជ្ឈិមវ័យឲ្យទទួលខុសត្រូវចំពោះទីបន្ទាល់របស់ពួកគេ ។ នៅក្នុងការប្រជុំធម្មនិដ្ឋានទូទាំងពិភពលោករបស់លោកទៅដល់យុវមជ្ឈិមវ័យក្នុងឆ្នាំ២០២២ ប្រធាន ណិលសុន បានថ្លែងថា ៖
« ខ្ញុំសូមអង្វរក្មួយៗឲ្យចេះទទួលខុសត្រូវលើទីបន្ទាល់របស់ក្មួយៗ ។ សូមខិតខំដើម្បីមានទីបន្ទាល់នោះ ។ សូមមានវាផ្ទាល់ខ្លួន ។ សូមខ្វល់ខ្វាយពីវា ។ សូមចិញ្ចឹមបីបាច់វា ដើម្បីឲ្យវាលូតលាស់ ។ សូមពង្រឹងវាដោយសេចក្ដីពិត ។ សូមកុំបំពុលទីបន្ទាល់ដោយទស្សនវិជ្ជាខុសឆ្គងរបស់បុរស និងស្រ្តីដែលមិនជឿ ហើយក្រោយមកងឿងឆ្ងល់ថាហេតុអ្វីបានជាទីបន្ទាល់របស់ក្មួយៗមានភាពសោះកក្រោះនោះឡើយ ។ សូមធ្វើការអធិស្ឋានដ៏រាបសាដោយស្មោះប្រចាំថ្ងៃ ។ សូមចិញ្ចឹមបីបាច់ខ្លួនក្មួយៗដោយប្រសាសន៍របស់ព្យាការីសម័យបុរាណ និងសម័យថ្មី ។ ទូលសូមព្រះអម្ចាស់ឲ្យបង្រៀនក្មួយៗអំពីរបៀបស្ដាប់ឮទ្រង់ឲ្យកាន់តែល្អប្រសើរ ។ សូមចំណាយពេលឲ្យច្រើននៅក្នុងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ និងកិច្ចការពង្សប្រវត្តិ ។ ពេលក្មួយៗដាក់ទីបន្ទាល់ជាអាទិភាពដ៏ខ្ពស់បំផុតរបស់ក្មួយ សូមចាំមើលពីអព្ភូតហេតុកើតឡើងនៅក្នុងជីវិតរបស់ក្មួយៗ ។២៦
ប្រធាន ណិលសុន បានអំពាវនាវសារនេះម្តងទៀតទៅកាន់សាសនាចក្រទាំងមូលនៅក្នុងសុន្ទរកថាសន្និសីទទូទៅនៅខែតុលា ឆ្នាំ២០២២ « ឈ្នះលោកិយ ហើយបានសេចក្តីសម្រាក » ។២៧
នៅពេលលោកថ្លែងទៅកាន់យុវមជ្ឈិមវ័យទាំងនោះ ប្រធាន ណិលសុន បានសួរសំណួរជាបន្តបន្ទាប់ថា ៖ « តើក្មួយៗចង់មានអារម្មណ៍សុខសាន្តអំពីការព្រួយបារម្ភដែលកំពុងរំខានក្មួយដែរឬទេ ? តើក្មួយៗចង់ស្គាល់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទឲ្យកាន់តែច្បាស់ដែរឬទេ ? តើក្មួយៗចង់រៀនអំពីរបៀបដែលព្រះចេស្ដាដ៏ទេវភាពរបស់ទ្រង់ អាចព្យាបាលរបួស និងភាពទន់ខ្សោយរបស់ក្មួយៗដែរឬទេ ? តើក្មួយៗចង់ដកពិសោធនូវព្រះចេស្ដាដ៏ទន់ភ្លន់ផ្អែមល្ហែមនៃដង្វាយធួនរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ដែលដំណើរការនៅក្នុងជីវិតរបស់ក្មួយៗដែរឬទេ ? ការស្វែងរកចម្លើយចំពោះសំណួរទាំងនេះនឹងតម្រូវឲ្យមានការខិតខំ—គឺខិតខំយ៉ាងខ្លាំង » ។២៨ លោកផ្តល់នូវការបញ្ជាក់ចំពោះការព្រួយបារម្ភរបស់សិស្សដោយមានប្រសាសន៍ ៖ « ប្រសិនបើក្មួយមានសំណួរ—ហើយខ្ញុំសង្ឃឹមថាក្មួយមាន—ចូរស្វែងរកចម្លើយដោយមានបំណងប្រាថ្នាយ៉ាងក្លៀវក្លាក្នុងការជឿ ។ សូមរៀនអំពីដំណឹងល្អតាមដែលក្មួយអាចរៀនបាន ហើយត្រូវប្រាកដថាបានងាកទៅរកប្រភពដែលពោរពេញដោយសេចក្ដីពិត ដើម្បីសូមការណែនាំ ។
សម្រាប់ខ្ញុំ នេះជាអ្វីដែលជាអត្ថន័យក្នុងការអញ្ជើញឲ្យមានការរៀនសូត្រដោយឧស្សាហ៍ ហើយនេះជាអ្វីដែលវានឹងតម្រូវឲ្យយើងអញ្ជើញសិស្សរបស់យើងឲ្យទទួលខុសត្រូវលើទីបន្ទាល់របស់ពួកគេ។ ការធ្វើជាម្ចាស់នៃការរៀនសូត្រនោះត្រូវការការគាំទ្រនៅក្នុងវិធីដែលយើងរៀបចំការបង្រៀនរបស់យើង ដើម្បីសិស្សមានឱកាសចូលរួមជាមួយដោយស៊ីជម្រៅ និងហ្មត់ចត់ដែលជាតម្រូវការដើម្បីអភិវឌ្ឍសិស្សដ៏ពិតប្រាកដ ។ សូមនឹកគិតម្តងទៀតលើការអញ្ជើញរបស់ព្យាការី « សូមខិតខំដើម្បីមានទីបន្ទាល់នោះ ។ សូមមានវាផ្ទាល់ខ្លួន ។ សូមខ្វល់ខ្វាយពីវា ។ សូមចិញ្ចឹមបីបាច់វា ដើម្បីវានឹងលូតលាស់ » ។ តើថ្នាក់រៀនរបស់យើងអញ្ជើញឲ្យមានការចូលរួមជាបុគ្គលប្រភេទនេះដើម្បីផ្តល់ទីបន្ទាល់ និងភាពជាសិស្សបន្ថែមដែរឬទេ ? តើមានវិធីណាខ្លះដែលយើងអាចឈានដល់—ឬកែលម្អកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងផ្ទាល់ខ្លួនរបស់យើង ដើម្បីអញ្ជើញឲ្យមានការរៀនសូត្រដោយឧស្សាហ៍ដែរឬទេ ?
សេចក្ដីបញ្ចប់
យប់នេះ ខ្ញុំបានចាប់ផ្តើមដោយការពិនិត្យមើលពីគោលបំណងនៃការអប់រំខាងសាសនានៅក្នុងសាសនាចក្រ រួមទាំងតម្រូវការក្នុងការជួយសិស្សរបស់យើង ៖
-
« អភិវឌ្ឍសេចក្តីជំនឿ និងទីបន្ទាល់អំពីព្រះវរបិតាសួគ៌ និង ‹ ផែនការដ៏អស្ចារ្យ › របស់ទ្រង់ ។…
-
ក្លាយជាសិស្សរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទពេញមួយជីវិត ដែលធ្វើ និងរក្សាសេចក្តីសញ្ញា … [ និង ]
-
ពង្រឹងសមត្ថភាពរបស់ពួកគេក្នុងការស្វែងរកចម្លើយ ដោះស្រាយចម្ងល់ ឆ្លើយតបដោយសេចក្តីជំនឿ និងផ្តល់ហេតុផលសម្រាប់សេចក្តីសង្ឃឹមដល់ពួកគេក្នុងបញ្ហាប្រឈមមុខណាមួយដែលពួកគេអាចជួបប្រទះ » ។២៩
នៅពេលយើងជួយសិស្សអនុវត្តសិទ្ធិជ្រើសរើសផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេ នោះការប្រែចិត្តជឿរបស់ពួកគេនឹងកាន់តែស៊ីជម្រៅនៅក្នុងរបៀបដែលដឹកនាំទៅរកភាពជាសិស្សពេញមួយជីវិត ។ កាលពីខែតុលាកន្លងទៅ ប្រធាន ណិលសុន បានថ្លែងថា « ឥឡូវនេះគឺជាពេលវេលាដែលយើងដាក់អាទិភាពខ្ពស់បំផុតទៅលើភាពជាសិស្សរបស់យើង » ។៣០ ហើយលោកបានបន្ថែមថា « វាមិនឆាប់ក៏មិនយឺតពេកដែរ សម្រាប់បងប្អូនដើម្បីធ្វើជាសិស្សដ៏ស្មោះរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទនោះ » ។៣១ ចូរយើងធ្វើសកម្មភាពដោយឧស្សាហ៍ព្យាយាមនៅពេលឥឡូវនេះពីមុនវាយឺតពេល ។ ឥឡូវនេះគឺជាពេលវេលា ដែលលោកបានមានប្រសាសន៍នោះឯង ។ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍រំជើបរំជួលកាន់តែច្រើនឡើងៗដោយការព្រមានរបស់ប៉ុល ទៅកាន់មនុស្សនៅអេភេសូរថា ៖
« ដូច្នេះ ចូរអ្នករាល់គ្នាប្រយ័ត្នខ្លួន ហើយខំថែរក្សាហ្វូងសិស្ស ដែលព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធបានតាំងអ្នករាល់គ្នា ឲ្យធ្វើជាអ្នកគង្វាលដល់គេ ដើម្បីឲ្យបានឃ្វាលពួកជំនុំរបស់ព្រះអម្ចាស់ ដែលទ្រង់បានទិញដោយព្រះលោហិតព្រះអង្គទ្រង់ចុះ ។
ដ្បិតខ្ញុំដឹងថា ក្រោយដែលខ្ញុំទៅបាត់ នោះនឹងមានឆ្កែព្រៃដ៏សាហាវ ដែលមិនចេះប្រណីដល់ហ្វូង វានឹងចូលមកក្នុងពួកអ្នករាល់គ្នា ។
« ហើយក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នា ក៏នឹងកើតមានមនុស្ស ដែលនឹងអធិប្បាយសេចក្តីទំនាស់ខុសដែរ ដើម្បីនឹងទាញនាំពួកសិស្សទៅតាមគេវិញ » ។៣២
នៅក្នុងពាក្យរបស់ប៉ុល សិស្សដែលយើង « ខំថែរក្សា » មានតម្លៃមិនអាចកាត់ថ្លៃ ត្រូវបានទិញដោយព្រះលោហិតរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះផ្ទាល់ ។ យើងត្រូវបានចាត់ឲ្យផ្តល់គំរូដ៏ស្មោះត្រង់ និងចិញ្ចឹម និងពង្រឹងពួកគេប្រឆាំងនឹង « ឆ្កែព្រៃដ៏សាហាវ »ដែលពួកគេអាចជួបប្រទះនៅខាងក្រៅសាសនាចក្រ និងសូម្បីតែនៅក្នុងសាសនាចក្រ—ដូចនៅក្នុងឃ្លាដែលប៉ុលបានពោល គឺក្នុងចំណោម« ខ្លួនយើង »—ការនិយាយមិនពិត និងការព្យាយាមធ្វើឲ្យពួកគេក្លាយជាសិស្សរបស់គេផ្ទាល់ជាជាងសិស្សរបស់លោកចៅហ្វាយ ។ យើងត្រូវតែជួយពួកគេរៀននូវសេចក្តីពិត ការប្រើប្រាស់សិទ្ធិជ្រើសរើសដ៏ឆ្លាតវៃ និងលើសពីនេះទៅទៀត គឺសេចក្តីស្រឡាញ់ដ៏ជ្រាលជ្រៅ និងស្ថិតស្ថេររបស់ព្រះវរបិតា និងព្រះរាជបុត្រា ។
ខ្ញុំសូមធ្វើជាសាក្សីពីព្រះវរបិតាសួគ៌ដ៏ជាទីស្រឡាញ់របស់យើង និងផែនការនៃការប្រោសលោះរបស់ទ្រង់ ។ ខ្ញុំថ្លែងទីបន្ទាល់អំពីជីវិតពិតរបស់ព្រះរាជបុត្រាទ្រង់តែមួយ គឺព្រះយេស៊ូវ ជាព្រះប្រោសលោះដែលបានរស់ឡើងវិញ ដែលគង់នៅខាងស្តាំដៃនៃព្រះវរបិតា ជាកន្លែងដែលទ្រង់បានទាមទារសិទ្ធិនៃសេចក្តីមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់មកលើកូនចៅមនុស្ស ។៣៣ ជាមួយព្យាការីមរមន ខ្ញុំប្រកាសខ្លួនថាជាសិស្សរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ៣៤ ហើយព្យាយាមដើម្បីក្លាយជាសិស្សរបស់ព្រះគ្រីស្ទដរាបណាខ្ញុំនៅរស់ ។ សូមឲ្យយើងម្នាក់ៗបានពង្រឹងក្នុងភាពជាសិស្សរបស់យើង និងនៅក្នុងកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់យើងដើម្បីជួយឲ្យបានច្រើនតាមដែលយើងអាចធ្វើបាន ដើម្បីក្លាយជាសិស្សរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទដ៏ស្មោះស្ម័គ្រពេញមួយជីវិត ។
សូមព្រះប្រទានពរដល់បងប្អូន ។ នៅក្នុងព្រះនាមនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ អាម៉ែន ។