Gjöf góðvildar

Kæru bræður mínir og systur, það er heiður að ávarpa ykkur, hvar sem þið eruð samankomin, á þessari jólasamkomu Æðsta forsætisráðsins. Þegar við hugleiðum hina undursamlegu fæðingu Jesú Krists, jarðneska þjónustu hans og dýrðlega friðþægingu og upprisu, þá finnum við nándina við hann. Við skynjum góðvild hans, mikilfengleika og elsku. Ég hef beðið þess einlæglega að boðskapur minn í kvöld muni á einhvern smávægilegan hátt hjálpa hverju ykkar að skynja varanlega elsku hans enn frekar á þessari helgu jólahátíð.

Jólin eru rík af hefðum. Þótt þessar hefðir séu mismiklar að umfangi, byggt á fjölskyldu, menningu og staðsetningu, þá sameina þær okkur er við fögnum í sameiningu fæðingu frelsara okkar, Jesú Krists.

Ég minnist þeirrar hefðar þegar ég var ungur faðir, að baka brauð með tveimur dætrum mínum. Þegar þær komu úr skólanum var ég tilbúinn í eldhúsinu með hráefnið til að baka heilhveitibrauð. Stelpurnar hjálpuðu við að blanda og hnoða deigið. Síðan, þegar þær biðu eftir að deigið risi og bakaðist, þá risti ég út bókstafi í lítið brauðbretti úr tré, sem áður hafði verið sagað út í þeim tilgangi að búa til gjöf. Á hverja fjöl skar ég út orðin J’Aime et J’Espere, sem er franska fyrir „Ég elska og ég vona.“ Þegar nýbakaða brauðið var tekið úr ofninum, fórum við með brauðhleifinn og brettið til vinar eða nágranna, sem stóð frammi fyrir heilsu- eða sorgarraun.

Þegar ég hef hugleitt þessa hefð, þá hef ég hugsað til brauðbrettisins með þessum áletruðu orðum: „Ég elska og ég vona.” Sem lifandi vitni um Jesú Krist, lofa ég ykkur að sökum hans getum við ávallt fundið fyrir kærleika hans og fundið von í honum, hverjar sem aðstæður okkar eru, góðar eða slæmar.

Fyrir fúsleika frelsarans til að „[stíga] neðar öllu”, sem skilyrði hinnar altæku friðþægingar sinnar, veitti Jesús Kristur hina fullkomnu gjöf og tjáningu kærleika og vonar. „Enginn á meiri kærleik en þann að leggja líf sitt í sölurnar fyrir vini sína.” Og ástríkur himneskur faðir okkar, með því að leyfa sínum eingetna syni að færa slíka fórn, veitti okkur æðstu tjáningu elsku sinnar, sem gjöf til allra annarra barna sinna.

Þegar við hugleiðum þessar eilífu gjafir sem faðirinn og sonurinn hafa gefið okkur, gætum við velt fyrir okkur hvernig okkar eigin gjafir sem við gefum þessi jól geti hæfilega endurspeglað hollustu okkar og þakklæti til þeirra. Ég lýsi auðmjúklega yfir að ef til vill er þýðingarmesta leiðin til að framkvæma þetta verðuga verk að gefa þeim sem við elskum einfaldar gjafir góðvildar. Þegar við erum góðviljuð og þjónum hvert öðru eins og frelsarinn myndi gera, jafnvel þótt í smáu sé, getum við orðið farvegur fyrir náð Guðs til að hjálpa þeim sem eru innan áhrifahrings okkar að skynja elsku og von frelsarans – J’Aime et J’Espere!J’Aime et J’Espere!

Á sama tíma og ég hef stöðugt kynnt mér líf Drottins Jesú Krists, hef ég dáðst að framúrskarandi fordæmi hans um góðvild. Hugleiðið með mér um stund fáeinar áhrifaríkar frásagnir og kunnugleg orð í ritningunum:

• „Og er Jesús kom þar að leit hann upp og sagði við hann: ‚Sakkeus, flýt þér ofan, í dag ber mér að vera í húsi þínu.’”

• „Jesús mælti: ‚Ég sakfelli þig ekki heldur. Far þú. Syndga ekki framar.’”

• „Þá sagði Jesús: ‚Faðir, fyrirgef þeim því að þeir vita ekki hvað þeir gera.’”

• „Eru nokkrir sjúkir yðar á meðal? … Færið þá hingað, og ég mun gjöra þá heila, því að ég hef samúð með yður. Hjarta mitt er fullt miskunnar.”

• „Hann tók litlu börnin þeirra, hvert af öðru, og blessaði þau og bað til föðurins fyrir þeim.”

Þegar sérhvert okkar fylgir fordæmi frelsarans um góðvild á þessari sérstöku árstíð, er hægt að gera það á margan hátt – með þjónustu, kærleika, samúð og fyrirgefningu. Howard W. Hunter forseti skilgreindi það á þennan hátt: „Látið af illdeilum þessi jól. Finnið gleymdan vin. Hafnið tortryggni og skiptið henni út fyrir traust. Skrifið bréf. Gefið milt svar. Hvetjið ungmenni. Sýnið hollustu ykkar í orði og verki. Efnið loforð. Hættið að vera langrækin. Fyrirgefið andstæðingi. Biðjist afsökunar. Reynið að skilja. Endurskoðið kröfur ykkar til annarra. Hugsið fyrst til einhvers annars. … Verið blíð. Hlæið aðeins oftar. Tjáið þakklæti ykkar. Bjóðið ókunnugan velkominn. Gleðjið barnshjarta. Njótið fegurðar og undurs jarðarinnar. Tjáið ást ykkar og tjáið hana svo aftur.”

Ég veit að andinn getur leitt hvert okkar á marga einfalda vegu til að sýna öðrum kærleika, trú og gleði á þessari gleðiríku árstíð.

Á jólunum, sem ungur drengur, kom ég saman ásamt fjölskyldu minni við Winkler-píanóið okkar, sem væri nú yfir hundrað ára gamalt. Foreldrar mínir höfðu þekkt fátækt og voru því hófsamir. Jólagjafirnar sem við fengum voru fábrotnar. En móðir mín hafði kraftmikla sópranrödd. Hún spilaði á píanóið og leiddi okkur í söng kunnugra jólasöngva og helgra sálma.

Ég veit ekki hvort hún hugsaði um sjálfa sig sem væri hún að bjóða okkur að taka þátt í varanlegri gjöf. En jafnvel sem ungur drengur upplifði ég ólýsanlega gleði af því að syngja þessa söngva. Tónlistin fyllti litla heimilið okkar friðaranda. Ég skynjaði ekki aðeins kærleika móður minnar, föður og tveggja bræðra, heldur einnig himnesks föður míns og frelsarans Jesú Krists.

Kæru bræður og systur, á þessari jólatíð bíða okkur allra tækifæri til að breiða út faðminn og sýna góðvild af kristilegum kærleika og mildi og láta að okkur kveða. Ég lofa að þegar við erum bænheit og ljúkum upp hjarta okkar og huga fyrir hinni lágværu rödd heilags anda, mun Drottinn leiða okkur til að finna einhvern sem hann elskar fullkomlega, sem þarfnast góðvildar okkar yfir hátíðirnar. Góðvildin sem við sýnum kann að vera einföld og ekki virðast óvenjuleg á nokkurn hátt, en hún getur haft varanleg áhrif – og mun oft gera það.

Ég kýs að ljúka með orðum eins af mínum uppáhalds barnafélagssálmum:

Þegar við hefjum þessa dásamlegu jólahátíð, gef ég ykkur vitnisburð minn um að Jesús Kristur er kærleikur og von – J’Aime et J’Espere.J’Aime et J’Espere. Við getum líka átt í samstarfi við hann og miðlað öðrum elsku hans og von með óeigingjörnum góðverkum.

Um þetta vitna ég, í heilögu nafni Jesú Krists, amen.