Het eeuwig licht verscheen

Ik ben erg dankbaar dat ik in deze heilige kersttijd met jullie samen kan komen om de geboorte van Jezus Christus, de Zoon van God, de Heiland van de mensheid, vreugdevol te gedenken!

Kerstavond is mijn favoriete avond van het jaar. Terwijl de zon ondergaat, denk ik in stilte na over de geboorte van de Heiland van de wereld. Elke kerstavond die ik me kan herinneren, kwam ik samen met familieleden, sloegen we het Nieuwe Testament open en lazen we in Lukas 2 de bekende woorden:

‘Jozef ging op weg, van Galilea uit de stad Nazareth […] naar de stad van David, die Bethlehem heet, […] om ingeschreven te worden met Maria, zijn ondertrouwde vrouw, die zwanger was.’

Sta eens even met mij stil bij de jonge vrouw, Maria, die samen met haar zorgzame echtgenoot, Jozef, over de stoffige weg naar Bethlehem reist, niet wetende waar ze zullen overnachten of wanneer haar Zoon geboren zal worden.

Bedenk dan wat er op dat moment aan de andere kant van de wereld gebeurt. In het land Zarahemla op het Amerikaanse continent treurt een groep gelovigen die ‘standvastig uit[ziet]’ naar het teken van de geboorte van de Heiland. Volgens Samuel de Lamaniet was het teken een dag, een nacht en een dag zonder duisternis. Als het teken niet werd gegeven, zouden alle gelovigen ter dood worden gebracht.

Nephi, hun profeet, ‘[boog] zich ter aarde neer en [riep] zijn God krachtig [aan] ten behoeve van zijn volk […] En het geschiedde dat […] de stem van de Heer tot hem [kwam] en zei: Hef uw hoofd op en wees welgemoed; want zie, de tijd is gekomen, en deze nacht wordt het teken gegeven, en morgen kom Ik in de wereld’.

Telkens als ik deze verzen lees, sta ik er vol verwondering bij stil.

Het is wonderbaarlijk voor mij dat Jezus Christus, die onder leiding van de Vader de aarde had geschapen, die in de loop van de geschiedenis met profeten en rechtschapen zoons en dochters van God had gesproken en hen had geïnspireerd, spoedig naar de aarde zou neerdalen om als baby geboren te worden.

Ik vind het ook wonderbaarlijk dat Hij, de Heiland van de hele mensheid, op tijd in Bethlehem werd geboren zodat het teken gegeven kon worden gegeven waardoor de Nephitische gelovigen in Zarahemla werden gered. In de Schriften staat: ‘Want zie, bij het ondergaan van de zon was er geen duisternis.’

Kun je je voorstellen wat dat betekende voor de gelovigen, voor hen die naar de vervulling van deze profetie verlangden, ernaar toeleefden en erom baden? Zij waren vast heel verheugd! Wat een krachtig getuigenis dat Jezus Christus naar de aarde is gekomen om iedereen te redden die in zijn naam gelooft. De zon was ondergegaan, maar de lucht was helemaal verlicht.

De profeet Abinadi getuigde: ‘Hij is het licht en het leven van de wereld; ja, een licht dat eindeloos is, dat nooit kan worden verduisterd.’ Jezus Christus zei: ‘Ik ben het Licht der wereld; wie Mij volgt, zal beslist niet in de duisternis wandelen, maar zal het licht van het leven hebben.’

Er zullen in ons leven tijden zijn dat de zon ondergaat voor onze hoop en dromen. De zon gaat misschien onder bij verlies of lichamelijke en emotionele beproevingen. Maar omdat Jezus Christus op aarde is gekomen en op de derde dag is herrezen, en zonde en de dood overwon, zal er bij het ondergaan van de zon geen blijvende duisternis zijn. We kunnen zijn licht, dat ons het leven schenkt, zoeken en vinden.

De nachtelijke hemel boven de nederige herders was helemaal verlicht toen ‘een engel van de Heere [bij hen] stond’ en de blijde boodschap verkondigde dat ‘heden voor u geboren is de Zaligmaker, in de stad van David; Hij is Christus, de Heere’. Soms kunnen we het licht van de Heiland volgen en Hem snel vinden als wij, net als de herders, ‘met haast’ hemelse leiding opvolgen en zelf zijn goddelijkheid leren kennen. Ook wij kunnen dan onze weg vervolgen en God verheerlijken en loven ‘om alles wat [wij] gehoord en gezien [hebben]’.

Op andere momenten voelen we ons misschien meer als de wijzen en zoeken we weken, maanden of zelfs jaren naar Hem. Maar als we het leidende licht van zijn ster blijven volgen, ook als het zwakjes flikkert, komen we met elke stap dichter tot Hem. En dan kunnen wij, net als de wijzen, ons met grote vreugde verheugen, neervallen om Hem te aanbidden, en onze geschenken van dankbaarheid en liefde aanbieden.

Ik wil het nu hebben over kerstavond 2010 en je vertellen hoe het licht en de liefde van God op twee van die heilige avonden de duisternis voor mijn gezin en mij hebben verdreven.

Ik zat meer dan drieduizend kilometer van huis in het ziekenhuis naast mijn man, Bruce, die na een geslaagde operatie voor zijn leven vocht. Zijn gezondheid ging achteruit en het team van artsen dat voor hem zorgde, begreep niet waarom. Nadat ik met familieleden, verspreid over het hele land, had gevast en gebeden, ging ik naar een appartement om wat te slapen. Midden in de nacht hoorde een verpleegster die langs de kamer van Bruce liep hem één keer hoesten. Ze kreeg het idee om hem te laten testen op een zeldzame luchtwegaandoening. De test bevestigde haar vermoeden en binnen enkele uren na het begin van de behandeling begon zijn gezondheid te verbeteren. We wisten dat die verpleegster het licht van Christus had, dat haar erop had gewezen hoe Bruce kon herstellen. Onze duisternis maakte plaats voor licht en hoop.

Zes jaar later, op kerstavond 2016, lag Bruce opnieuw in het ziekenhuis, waar zijn herstel van twee ernstige ziekten werd onderbroken door een heftige terugval. Binnen 48 uur konden de artsen de oorzaak vaststellen. Ze hadden een plan hoe hij van deze derde ziekte kon herstellen. Toen ze uitgesproken waren, vroeg Bruce ze beleefd om de kamer te verlaten zodat we het konden bespreken. Hij vertelde me dat de Geest hem duidelijk had ingefluisterd dat de artsen niets konden doen om hem te redden. Hij sprak rustig en vervuld van de Geest. Twee dagen later overleed hij thuis, vredig en omringd door onze familie.

Hoewel deze twee kerstavonden verschillend afliepen, zijn ze allebei heilig voor ons. Gingen ze gepaard met tranen, groot verdriet, verlies en eenzaamheid? Ja. En hebben we het licht van de Heer gevoeld? Ja. Toen het voelde alsof de zon in ons leven onderging, gaf Hij ons licht en begrip.

Als we ons op de Heiland van de wereld blijven concentreren, zal Hij onze weg naar hoop en genezing verlichten. Net als de gelovigen in Zarahemla zal er, omdat de Heiland zonde en de dood heeft overwonnen, geen blijvende duisternis zijn als voor ons de nacht aanbreekt.

De diepzinnige betekenis van deze woorden in de lofzang ‘O Betlehem, gij kleine stad’ is mij heel dierbaar: ‘In uw donk’re straten het eeuwig licht verscheen, de hoop en vrees van alle vlees zijn thans in u bijeen.’

Broeders en zusters, de Heer is ons eeuwige licht! Ik geef mijn getuigenis dat Jezus Christus naar de aarde is gekomen om ons vreugde en hoop te brengen terwijl Hij onze weg naar huis verlicht. Ik heb Hem lief. Ik aanbid Hem. ‘God zij dank voor de weergaloze gave van zijn goddelijke Zoon.’ In de heilige naam van Jezus Christus. Amen.