Εορτάζοντας τα Χριστούγεννα

Αγαπητοί αδελφοί και αγαπητές αδελφές μου, έχουμε ευλογηθεί πλουσιοπάροχα από τα υπέροχα μηνύματα που έχουμε ακούσει από την αδελφή Ρούνια, τον Πρεσβύτερο Πάλμερ και τον Πρεσβύτερο Κουκ. Αισθάνομαι προνομιούχος που μπορώ να διδάξω μερικά από τα πράγματα που έχουν ήδη εξηγήσει.

Τα Χριστούγεννα είναι μια υπέροχη εποχή του έτους. Καθώς τιμούμε τη γέννηση του Σωτήρος μας, η καρδιά μας είναι συντονισμένη με αυτό που είναι πιο σημαντικό στη ζωή μας. Τα Χριστούγεννα μας κάνουν να συνειδητοποιούμε και να είμαστε πιο ευγνώμονες για τις θυσίες που έχουν γίνει για εμάς.

Ι.

Τα Χριστούγεννα μας υπενθυμίζουν να σκεπτόμαστε αλλήλους. Εκτιμούμε περισσότερο την οικογένειά μας. Ανανεώνουμε επαφές με παλιούς φίλους. Ξεπερνούμε τα εμπόδια που μας χωρίζουν τις άλλες εποχές του χρόνου. Οι ξένοι ανταλλάσσουν χαιρετισμούς χωρίς αμηχανία. Η καλοσύνη και η εκτίμηση επιστρέφουν. Το πνεύμα των Χριστουγέννων αναδεικνύει τον καλύτερο εαυτό μας.

Η ζεστασιά και το φως των Χριστουγέννων είναι το Φως του Χριστού. Όπως διαβάζουμε στις σύγχρονες γραφές, ο Σωτήρας μας, Ιησούς Χριστός, είναι «το αληθινό φως που φωτίζει κάθε άνθρωπο που έρχεται στον κόσμο». Όλοι όσοι εορτάζουν τη γέννηση του Χριστού –όλοι όσοι έχουν αυτό που ονομάζουμε το «πνεύμα των Χριστουγέννων»– έχουν ένα τμήμα αυτού του φωτός.

Πάνω από ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι θα εορτάσουν τη γέννηση του Ιησού Χριστού κατά τη διάρκεια αυτής της εποχής των Χριστουγέννων. Όλος ο κόσμος θα πρέπει να εορτάζει. Ακόμη και με εγκόσμιους όρους, ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ είναι το πιο σημαντικό πρόσωπο που έζησε ποτέ. Είναι το κύριο θέμα προφητών και ποιητών για περισσότερα από 6.000 χρόνια. Είναι το αντικείμενο της σπουδαιότερης μουσικής και τέχνης στον κόσμο. Είναι ο μεγαλύτερος δάσκαλος που έζησε ποτέ. Πιο σημαντικό, είναι ο Μονογενής Υιός του Θεού, του Αιώνιου Πατέρα. Είναι ο Θεός προς τον οποίον κάθε γόνατο θα κλίνει και κάθε γλώσσα θα ομολογήσει ότι Εκείνος είναι ο Δημιουργός και Λυτρωτής μας, ο Σωτήρας και Θεός αυτού του κόσμου.

«Ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία προς τους ανθρώπους» είναι το μήνυμα των Χριστουγέννων. Είναι το κυρίαρχο θέμα των ποιητών και των μουσικών που μας χάρισαν τη λαμπρή μουσική των Χριστουγέννων. Μας αρέσουν τα κάλαντα που απηχούν αυτό το θέμα.

Στης Ιουδαίας ’κεί την πλαγιά,

άσμα χαράς ηχούσε γλυκά:

Δόξα Θεώ, δόξα Θεώ,

δόξα Θεώ εν υψίστοις

κι επί γης ειρήνη

κι επί γης ειρήνη».

Τέτοια λόγια, τραγουδισμένα αμέτρητες φορές στις εορταστικές μας δραστηριότητες, μας υπενθυμίζουν ότι δεν υπάρχει τίποτε καινούργιο στον εορτασμό και τα τραγούδια των Χριστουγέννων. Το μήνυμα είναι παλαιό και οικείο. Κηρύχθηκε στον Αδάμ. Κηρύχθηκε στα τέκνα του Ισραήλ. Κηρύχθηκε στους απογόνους του πατέρα Λεχί. Ξανά και ξανά, οι προφήτες διακήρυτταν τις βασικές αλήθειες της Εξιλεώσεως του Ιησού Χριστού. Ξανά και ξανά, διακήρυτταν την εντολή Του ότι θα πρέπει να Τον αγαπούμε και να Τον υπηρετούμε και να αγαπούμε και να υπηρετούμε αλλήλους. Και προσέθεσε: «Αν με αγαπάτε, φυλάξτε τις εντολές μου». Επαναλαμβανόμενες μέσα στους αιώνες, αυτές οι δηλώσεις αποτελούν το πιο σημαντικό μήνυμα σε όλη την αιωνιότητα. Είναι για εμάς, προς όφελός μας.

Τα πιο σημαντικά πράγματα στη ζωή είναι επαναλαμβανόμενα. Ποτέ δεν κουραζόμαστε να ακούμε το ιερό όνομα του Σωτήρος μας. Ποτέ δεν κουραζόμαστε από τη συντροφιά των αγαπημένων μας. Ποτέ δεν κουραζόμαστε να ακούμε το «σ’ αγαπώ».

Έτσι το επαναλαμβανόμενο μήνυμα των Χριστουγέννων δεν είναι ένα μήνυμα που πρέπει να αναθεωρηθεί, αλλά ένα μήνυμα που πρέπει να ανανεωθεί στη ζωή μας.

II.

Από την εποχή της παιδικής μας ηλικίας, ο καθένας μας γνωρίζει ότι τα Χριστούγεννα είναι μια εποχή προσφοράς δώρων ανάμεσα σε οικογένειες και φίλους. Είναι μια εποχή ξεχωριστής καλοσύνης προς αυτούς που αγαπούμε. Όμως το πνεύμα προσφοράς των Χριστουγέννων θα πρέπει να εκτείνεται πέρα από τον κύκλο της οικογένειας και των φίλων μας. Σήμερα, πολλοί από τους νέους μας έχουν αξιομνημόνευτες εμπειρίες καθώς απαρτίες και τάξεις και άλλες ομάδες της Εκκλησίας επισκέπτονται και πηγαίνουν δώρα σε όσους πρέπει να θυμόμαστε τα Χριστούγεννα, σε νοσοκομεία και οίκους ευγηρίας, σε εσώκλειστους και σε διάφορους άλλους. Σε αμέτρητες παραμονές Χριστουγέννων, καλοί άνδρες και γυναίκες, μαθαίνοντας για τα δεινά των φτωχών πενθούντων γονέων, προσφέρουν παιγνίδια, φαγητό και γλυκά, έτσι ώστε τα παιδιά με ορθάνοιχτα μάτια και εμπιστοσύνη να νιώσουν τη χαρά να τα θυμούνται το πρωί των Χριστουγέννων. Χιλιάδες σπουδαίοι άνδρες και γυναίκες ενώνουν τις προσπάθειές τους σε χριστουγεννιάτικες φιλανθρωπικές οργανώσεις για να ανακουφίσουν τους πεινασμένους, να ντύσουν τους ρακένδυτους, να στεγάσουν τους αστέγους, να επισκεφθούν τους ασθενείς και τους λησμονημένους και να δώσουν χαρά στα παιδιά. Ο Θεός να ευλογεί αυτές τις χείρες βοηθείας! Θα πρέπει όλοι να τους υποστηρίξουμε. Όσοι υπηρετούν στοργικά και ανιδιοτελώς είναι αληθινοί υπηρέτες του Άρχοντα Ειρήνης.

III.

Τι σημαίνει το «επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία»; «[Θα] αγαπάς… τον πλησίον σου σαν τον εαυτό σου» δίδαξε πρώτος ο Σωτήρας. Μάλιστα δίδαξε ότι θα πρέπει να «αγαπά[μ]ε τούς εχθρούς [μ]ας, να ευλογ[ούμε] εκείνους που [μ]ας καταρώνται, να ευεργετ[ούμε] εκείνους που [μ]ας μισούν, και να προσε[υχόμαστε] για εκείνους που [μ]ας βλάπτουν και [μ]ας κατατρέχουν».

Καθώς εργαζόμαστε για τον στόχο που εκφράζεται σε αυτές τις διδασκαλίες, τα Χριστούγεννα θα πρέπει να είναι επίσης η εποχή της συγχωρήσεως, η εποχή της επουλώσεως των παλαιών πληγών και της αποκαταστάσεως των σχέσεων που έχουν πάει λάθος.

Παραθέτω: «Γι’ αυτό, σας λέω, ότι πρέπει να συγχωρείτε ο ένας τον άλλο. Γιατί εκείνος που δεν συγχωρεί στον αδελφό του τις παραβάσεις του, είναι ένοχος ενώπιον του Κυρίου. Γιατί παραμένει μέσα του η μεγαλύτερη αμαρτία.

»Εγώ, ο Κύριος, θα συγχωρήσω όποιον εγώ συγχωρήσω, αλλά από εσάς απαιτείται να συγχωρείτε όλους τους ανθρώπους».

Οπότε, τα Χριστούγεννα είναι μια εποχή για να κάνουμε περισσότερα για να δείξουμε την αγάπη μας για όλους. Το «ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία» δεν είναι απλώς ένα μήνυμα για αυτούς για τους οποίους ήδη έχουμε αισθήματα αγάπης και στοργής, όπως συμπολίτες-μέλη της Εκκλησίας ή του έθνους μας, κατοίκους της γενέτειράς μας ή της γειτονιάς μας ή ανθρώπους κοινού πολιτισμού. Οι ουράνιες στρατιές κήρυξαν ευδοκία σε όλους τους ανθρώπους – σε περιστασιακούς φίλους, σε αγνώστους, ακόμη και σε εχθρούς. Τα Χριστούγεννα είναι η εποχή να θυμόμαστε ότι είμαστε όλοι τέκνα ενός Πατέρα στους Ουρανούς, ο οποίος έδωσε τον Μονογενή Του Υιό, ώστε όλοι να λυτρωθούν από τον θάνατο. Ο Πατέρας μας στους Ουρανούς έχει επίσης προσφέρει τις ευλογίες της σωτηρίας και της υπερυψώσεως σε όλη την ανθρωπότητα υπό τους ίδιους όρους: πίστη στον Κύριο Ιησού Χριστό, μετάνοια, βάπτισμα και συμμόρφωση με τους νόμους και τις διατάξεις του Ευαγγελίου.

IV.

Το πνεύμα των Χριστουγέννων μας ενθαρρύνει να χρησιμοποιήσουμε αυτήν την εποχή για να ξεπεράσουμε τα εμπόδια και να προωθήσουμε την κατανόηση και την αγάπη με ανθρώπους όλων των φυλών, δογμάτων και εθνικών προελεύσεων. Είτε Άγιοι των Τελευταίων Ημερών είμαστε στην πλειονότητα, όπως είμαστε στη Γιούτα, είτε στη μειονότητα, όπως είμαστε οπουδήποτε αλλού, θα πρέπει να προσεγγίζουμε όλους τους υιούς και τις θυγατέρες του Θεού. Θα πρέπει να τείνουμε ειλικρινή χείρα συντροφιάς σε όλα τα άτομα, σε εκείνους που είναι και σε εκείνους που δεν είναι του δόγματός μας. Θα πρέπει να τηρούμε την εντολή που ο Θεός έβαλε τον προφήτη Μωυσή να δώσει στα τέκνα του Ισραήλ:

«Kαι αν κάποιος ξένος παροικεί μαζί σου στη γη σας, δεν θα τον θλίψετε· ο ξένος, που παροικεί με σας, θα είναι σε σας όπως ο αυτόχθων, και θα τον αγαπάς όπως τον εαυτό σου».

Θα πρέπει να διδάσκουμε τα παιδιά μας να είναι ευγενικά και να ενδιαφέρονται για όλους. Θλίβομαι όποτε ακούω για γονείς που δεν είναι Άγιοι των Τελευταίων Ημερών σε αυτήν την κοινότητα να λυπούνται, επειδή πιστεύουν ότι οι γυιοι και οι κόρες τους έχουν αποκλειστεί ή εξοστρακιστεί από δικά μας παιδιά ή νέους μέλη της Εκκλησίας. Ελπίζω τέτοιες περιπτώσεις να είναι σπάνιες και να μειώνονται. Οφείλουμε να είμαστε οι πιο φιλικοί και οι πιο ευγενικοί όλων των ανθρώπων οπουδήποτε.

Θα πρέπει, φυσικά, να αποφεύγουμε τα είδη συναναστροφών που θέτουν σε κίνδυνο τη συμπεριφορά μας ή αλλοιώνουν την πίστη και τη λατρεία μας. Αλλά αυτό το είδος αποκλειστικότητος δεν μας απαλλάσσει από το να υπολογίζουμε τους άλλους. Ούτε θα πρέπει να μας απομονώνει από αυτές τις πολυάριθμες οργανώσεις που περιλαμβάνουν προσπάθειες συνεργασίας στο ευρύ πεδίο των κοινών συμφερόντων που περιλαμβάνει όλους τους ανθρώπους.

Το πνεύμα με το οποίο θα πρέπει να λαμβάνουμε το μήνυμα «ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία» είναι το πνεύμα της προσφοράς μας στην υπηρέτηση των άλλων. Ακριβώς όπως τα Χριστούγεννα εορτάζουμε τη γέννηση Εκείνου ο οποίος έδωσε τη ζωή Του για όλους μας, έτσι και ο καθένας μας θα πρέπει να χρησιμοποιήσει τα Χριστούγεννα ως μία περίοδο για να βελτιώσει τους τρόπους με τους οποίους προσφέρει στους συνανθρώπους του.

Καθώς το κάνουμε αυτό –καθώς το δοτικό πνεύμα των Χριστουγέννων διαπερνά τις σκέψεις και τις πράξεις μας– ο καθένας μας θα συμβάλει με τον τρόπο του στον αιώνιο στόχο για το «επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία». Είναι καιρός να το κάνουμε όλοι μας, διότι κάθε μέρα είμαστε μια μέρα πιο κοντά στον ερχομό του Κυρίου. Όπως μας δίδαξε ο Πρόεδρος Ράσσελ Μ. Νέλσον στην περασμένη συνέλευση Οκτωβρίου, παραθέτω: «Τα καλύτερα έρχονται, επειδή ο Κύριος επισπεύδει το έργο Του. Τα καλύτερα έρχονται, καθώς στρέφουμε πλήρως την καρδιά και τη ζωή μας στον Ιησού Χριστό». Τέλος του παραθέματος.

Τώρα παραθέτω από το «Ο Ζων Χριστός: Η μαρτυρία των Αποστόλων». Αναφέρει και παραθέτω:

«Καθώς τιμούμε τη γέννηση του Ιησού Χριστού πριν από δύο χιλιάδες χρόνια, προσφέρουμε τη μαρτυρία μας για την πραγματικότητα της απαράμιλλης ζωής Του και της απέραντης αξίας της μεγάλης εξιλεωτικής θυσίας Του. Κανένας άλλος δεν είχε μια τόσο βαθιά επιρροή πάνω σε όλους που έχουν ζήσει και που ακόμη θα ζήσουν επάνω στη Γη».

Συνεχίζω το παράθεμα: «Με ταπεινότητα δίνουμε τη μαρτυρία μας ότι η ζωή Του, που είναι κεντρική σε ολόκληρη την ανθρώπινη ιστορία, ούτε άρχισε στη Βηθλεέμ ούτε τελείωσε στον Γολγοθά. Ήταν ο Πρωτότοκος του Πατέρα, ο Μονογενής Υιός κατά τη σάρκα, ο Λυτρωτής του κόσμου…

»Δηλώνουμε με λόγια ειλικρίνειας ότι η ιεροσύνη Του και η Εκκλησία Του έχουν αποκατασταθεί επάνω στη Γη – “που έχουν οικοδομηθεί επάνω στο θεμέλιο… των αποστόλων και των προφητών, που ο ακρογωνιαίος τους λίθος είναι ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός”».

Συνεχίζοντας το παράθεμα: «Καταθέτουμε μαρτυρία ότι θα επανέλθει στη Γη [κάποτε]. “Και η δόξα του Κυρίου θα φανερωθεί και όλη η σάρκα μαζί θα την δει”». Τέλος παραθέματος. «Θα κυβερνά ως Βασιλεύς Βασιλέων και θα βασιλεύει ως Κύριος Κυρίων και κάθε γόνατο θα λυγίσει εμπρός Του και κάθε γλώσσα θα δοξολογήσει τον Κύριο.

»Καταθέτουμε τη μαρτυρία μας, ως οι κανονικά χειροτονημένοι Απόστολοί Του – ότι ο Ιησούς είναι ο ζων Χριστός, ο αθάνατος Υιός του Θεού. Αυτός είναι ο μεγάλος Βασιλεύς Εμμανουήλ, που στέκεται σήμερα δίπλα στο δεξιό χέρι του Πατέρα Του». Παραθέτω πάλι: «Αυτός είναι το φως, η ζωή και η ελπίδα του κόσμου. Ο δρόμος Του είναι το μονοπάτι που οδηγεί στην ευτυχία σε αυτή τη ζωή και στην αιώνια ζωή στον κόσμο του μέλλοντος. Ευλογημένος να είναι ο Θεός για το απαράμιλλο δώρο του θείου Υιού Του».

Στο όνομα του Ιησού Χριστού, αμήν.