Ανεκτίμητα δώρα

Απόψε μιλώ επίσης με χαρά και θαυμασμό για την ιερά σημασία των Χριστουγέννων. Κανένα γεγονός στην ιστορία του κόσμου δεν είχε μεγαλύτερο αντίκτυπο από τη γέννηση και την αποστολή του Ιησού από τη Ναζαρέτ πριν από περισσότερο από δύο χιλιάδες χρόνια. Σε ολόκληρο τον σύγχρονο κόσμο, ο χρόνος μετράται από αυτό το θαυμαστό γεγονός.

Η γέννηση του Κυρίου μας εορτάζεται με πολλούς διαφορετικούς τρόπους σε όλον τον κόσμο, όμως υπάρχει μία χριστουγεννιάτικη παράδοση που φαίνεται ότι είναι παγκόσμια.

Αυτή η παράδοση άρχισε πιθανώς με την αφήγηση στο Κατά Ματθαίον για τους μάγους από την Ανατολή που ήλθαν να προσκυνήσουν τον Ιησού. Καθώς έρχονταν, έφερναν πολύτιμα δώρα. Σήμερα, η παράδοση των δώρων αποτελεί ολοένα και μεγαλύτερο μέρος των χριστουγεννιάτικων εορτασμών.

Η πρώτη μου ανάμνηση από ένα χριστουγεννιάτικο δώρο ήταν ένα υπέροχο παιχνίδι-τουφέκι που πυροβολούσε με φελλό σε κορδόνι και μια μηχανική πάπια που την κούρδιζες. Αυτό ήταν η απόλυτη ευδαιμονία για ένα τετράχρονο παιδί. Η πάπια έκανε έναν κύκλο στο πάτωμα και πραγματικά δεν είχε καμία ελπίδα, καθώς εγώ σημάδευα με ενθουσιασμό με το όπλο μου από 15,24 εκατοστά μακριά. Αλλά το παιχνίδι σύντομα έσπασε, και όπως συμβαίνει με όλα τα υλικά πράγματα, η ευτυχία που έδωσε ήταν προσωρινή και λησμονήθηκε γρήγορα.

Απόψε, προτείνω τρία δώρα που ο καθένας από εμάς μπορεί να δώσει αυτή την εποχή των Χριστουγέννων και σε όλη τη ζωή μας, τα οποία δεν θα φέρουν προσωρινή ευτυχία, αλλά αντιθέτως θα φέρουν αληθινή και παντοτινή χαρά.

Το πρώτο είναι το δώρο της μαρτυρίας. Αυτό είναι ένα τόσο προσωπικό δώρο και όταν δίδεται ελεύθερα, χωρίς δόλο, αποκαλύπτει τις βαθύτερες εκφράσεις της ψυχής μας. Πιο πολύτιμη από τον χρυσό, το λιβάνι ή τη σμύρνα, η αγνή μαρτυρία για τον Ιησού Χριστό ως προσωπικού Σωτήρος και Λυτρωτή μας είναι το κέντρο όλων όσων εορτάζουμε τα Χριστούγεννα.

Όταν τα έξι παιδιά μας ήταν μικρά, η Ζακί κι εγώ αποφασίσαμε ένα βράδυ ότι για οικογενειακή βραδιά, αντί να κάνουμε ένα μάθημα, θα λέγαμε απλά μαρτυρίες ο ένας στον άλλον. Αφού ανέφερα τη μαρτυρία μου, η γλυκιά μας κόρη Τσέλσι, πιθανώς 16 ετών τότε, είπε με ορθάνοιχτα μάτια: «Μπαμπά, δεν έχω ακούσει ποτέ ξανά τη μαρτυρία σου!» Ήμουν κάπως σοκαρισμένος και θαύμασα την απάντησή της. Βλέπετε, τότε ήμουν πρόεδρος πασσάλου και ξέρω ότι η Τσέλσι με είχε ακούσει να δίδω μαρτυρία αμέτρητες φορές σε πολλές περιστάσεις στην εκκλησία και στο σπίτι. Όμως εκείνη τη στιγμή, άκουσε και αισθάνθηκε τη μαρτυρία μου σαν να ήταν η πρώτη φορά. Μου δίδαξε ένα μάθημα που δεν έχω ξεχάσει ποτέ: το δώρο της μαρτυρίας είναι πολύτιμο και υπάρχει δύναμη στη συχνή διάδοση αυτού.

Δεύτερον είναι το δώρο της συγχωρήσεως. Σίγουρα όλοι μας κάποια στιγμή έχουμε πληγωθεί από άσχημα λόγια ή πράξεις άλλων. Και αν είμαστε ειλικρινείς, έχουμε και εμείς προκαλέσει πόνο σε άλλους. Ο Ιησούς Χριστός διδάσκει ότι «εγώ, ο Κύριος, θα συγχωρήσω εκείνον που θα συγχωρήσω, αλλά από εσάς απαιτείται να συγχωρείται όλους τους ανθρώπους». Κατόπιν, προχωρεί μάλιστα ένα βήμα παραπέρα και λέει ότι όταν δεν συγχωρούμε τους άλλους για τις αμαρτίες τους εναντίον μας, η μεγαλύτερη αμαρτία είναι η δική μας.

Καθώς συγχωρούμε ελευθέρως και ειλικρινώς τους άλλους, απελευθερωνόμαστε από το δηλητήριο της πικρίας, της κρίσεως ή της εκδικήσεως.

Έχω έναν αγαπητό φίλο στη Νότιο Αφρική που ονομάζεται Σαντίλε Μακάσι. Έχοντας λάβει την άδεια, αναφέρω την πολύ προσωπική του ιστορία της συγχωρήσεως. Όταν ο Σαντίλε ήταν μόλις δύο ετών, ο πατέρας του, μόλις 28 ετών, βασανίσθηκε και σκοτώθηκε από την αστυνομία κατά τη διάρκεια του βίαιου καθεστώτος του απαρτχάιντ. Αργότερα, ο Σαντίλε έμαθε τις παραστατικές λεπτομέρειες της συγκλονιστικής δολοφονίας του πατέρα του. Παραθέτω τώρα τα δικά του λόγια:

«Στα πρώτα μου παιδικά χρόνια ένιωθα πικρία και μίσος εξαιτίας αυτού που έκαναν στον πατέρα μου. Πώς μπόρεσαν να μας τον πάρουν; Εγώ στερήθηκα έναν πατέρα και μέντορα και η μητέρα μου στερήθηκε έναν στοργικό και γεμάτο αγάπη σύντροφο.

»Καθώς έμαθα τον βίαιο τρόπο με τον οποίο τον βασάνισαν, αυτό τροφοδότησε την καρδιά και το μυαλό μου με απέραντο θυμό, μίσος και εχθρότητα προς τους αστυνομικούς και προς τους λευκούς.

»Συνέχισα να τρέφω αυτά τα συναισθήματα μέχρι που βρήκα το αποκατεστημένο Ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού. Το Ευαγγέλιο με βοήθησε να καταλάβω ότι έπρεπε να συγχωρήσω τους αστυνομικούς για τα εγκλήματά τους και ότι από αυτό εξηρτώντο η χαρά και η πνευματική μου πρόοδος.

»Αυτό ήταν πιο εύκολο να το πω παρά να το κάνω, αλλά επέμεινα με πολλή προσευχή και με τον καιρό ο Κύριος με βοήθησε να συγχωρήσω τους εχθρούς μου… Αντί να πληγωθώ, ένιωσα παρηγοριά. Αντί για εχθρότητα και μίσος, είχα αγάπη. Αντί για σκότος στην καρδιά και το μυαλό μου, είχα φως και ειρήνη».

Σε ευχαριστώ Σαντίλε για το παράδειγμα της προσφοράς του δώρου της συγχωρήσεως.

Τρίτον, το δώρο της χριστοειδούς αγάπης. Από όλα τα πνευματικά χαρίσματα, κανένα δεν είναι μεγαλύτερο από την αγνή αγάπη. Ο Ιησούς εξέφρασε ανοικτά την αγάπη Του για τους άλλους και μας δίδαξε να αγαπούμε αλλήλους.

Καθώς ακολουθούμε το παράδειγμα του Σωτήρος εκφράζοντας την αγάπη μας για τους άλλους με λόγια και πράξεις, μπορούν κατόπιν να βιώσουν την αγάπη του Θεού μέσα από εμάς.

Πριν από μερικά χρόνια, συνάντησα έναν 23χρονο νέο άνδρα που ζούσε στην Ουάσιγκτον, ο οποίος ήταν ένα σπουδαίο παράδειγμα. Οι ιεραπόστολοι τον είχαν διδάξει για τρεις μήνες και είχε βιώσει μία θαυμαστή αλλαγή στην όψη του και τον τρόπο ζωής του. Μία νύκτα μιλούσε με τους ιεραποστόλους στο τηλέφωνο και καθώς έκλειναν το τηλέφωνο, είπαν: «Σε αγαπούμε Μάικλ». Άφησε κάτω το τηλέφωνο και σκέφτηκε: «Ααα. Αυτό είναι κάτι που δεν έχω συνηθίσει. Θα μπορούσα να το πω αυτό και σε άλλους». Αποφάσισε να βρει το θάρρος να πει στη μητέρα του ότι την αγαπούσε. Ζούσε μερικές ώρες μακριά, σε άλλο μέρος της πολιτείας. Όταν της τηλεφώνησε και της είπε «Σ’ αγαπώ μαμά», η άμεση απάντησή της ήταν: «Τι έχεις πάθει; Πήγες στον γιατρό και είχες κάποια άσχημα νέα; Θα ξαναπάς στη φυλακή;» Έτσι, της είπε ότι βρήκε το Ευαγγέλιο και πώς αυτό τον είχε αλλάξει, και ότι είχε πλέον κόψει το κάπνισμα και τη χρήση ναρκωτικών και ότι σκόπευε να βαπτισθεί.

Νομίζω ότι αυτό είναι μια καταπληκτική απεικόνιση του τι συμβαίνει όταν οι άνθρωποι αισθάνονται την αγάπη του Θεού μέσω των άλλων. Μαλακώνει την καρδιά και μετά δημιουργεί την επιθυμία να μοιρασθούμε αυτό το δώρο της αγάπης με άλλους.

Τώρα, απόψε, αρχίσαμε να μιλάμε για πολύτιμα δώρα αναφέροντας τον χρυσό, το λιβάνι και τη σμύρνα. Το ήλεγξα. Και μπορείτε να αγοράσετε αυτά τα δώρα ακόμη και στο Amazon. Αλλά ποτέ δεν θα βρείτε τα άλλα δώρα για τα οποία έχουμε μιλήσει σε κανένα κατάστημα. Είναι δώρα χωρίς τιμή και όμως θα δώσουν μόνιμη και αληθινή χαρά τόσο στον παραλήπτη όσο και στον δωρητή.

Επομένως, καθώς σκέπτεστε τι θα προσφέρετε αυτά τα Χριστούγεννα, σας προσκαλώ:

1. Να μιλήσετε για τη μαρτυρία σας στην οικογένεια και σε όσους αγαπάτε. Καθώς μοιράζεστε αυτό το πολύτιμο δώρο, η δική σας μαρτυρία θα ενδυναμωθεί.

2. Να συγχωρήσετε κάποιον που αισθάνεστε ότι σας αδίκησε ή σας πλήγωσε. Δίδοντας αυτό το δώρο, θα νιώσετε και εσείς γαλήνη και ίαση.

3. Να βοηθήσετε άλλους να νιώσουν την αγάπη του Θεού μέσα από εσάς. Αν ενδείκνυται, πείτε τους ότι τους αγαπάτε. Καθώς βλέπετε τους άλλους όπως ο Θεός τους βλέπει, η αγάπη σας γι’ αυτούς θα μεγαλώσει και εσείς επίσης θα αισθανθείτε την αγάπη του Θεού στη ζωή σας.

Κλείνοντας, εύχομαι στον καθένα από εσάς μια χριστουγεννιάτικη περίοδο γεμάτη μεγάλη χαρά. Δίδω τη μαρτυρία μου για τον Ιησού Χριστό. Ζει. Είναι ο Σωτήρας μας, ο Λυτρωτής μας. Είναι ο Συνήγορος και Φίλος μας. Τον λατρεύω. Τον αγαπώ. Λόγω του δώρου Του προς τον καθέναν από μας, που αγοράσθηκε με ασύλληπτο κόστος, μπορούμε να λάβουμε το μεγαλύτερο δώρο από όλα – δηλαδή την αιώνια ζωή στην παρουσία του αγαπημένου μας Πατέρα στους Ουρανούς.

Στο όνομα του Ιησού Χριστού, αμήν.