Vera undir það búin að mæta frelsaranum

Þegar jólahátíðin hefst, hefur hugur minn beinst til þeirra sem gætu verið að heiman, þar með talið að hinum mikla fjölda trúboða sem nú þjónar.

Fyrstu jólin mín að heiman voru í Englandi í desember 1960, þegar ég var trúboði. Ég þjónaði í Swindon, Englandi.

Við höfðum opnað Swindon fyrir trúboðsstarf um 90 dögum áður. Við leigðum herbergi fyrir sunnudagssamkomur. Við vorum blessuð með nokkrum trúskiptingum – sem voru upphaf greinar.

Aðfangadagskvöld ákváðum ég og félagi minn, öldungur Noel Luke, að óska fólki gleðilegra jóla á heimilum þess á því svæði sem við þjónuðum og skilja eftir stuttan jólaboðskap og blessun. Þetta var fallegt kvöld og skýjaður himinninn hleypti tunglsljósinu í gegn og skapaði himneska tilfinningu. Skyndilega varð okkur ljóst að allir í nágrenninu höfðu stillt sjónvarpið á vinsælan grínista og söngvara, Harry Secombe. Hann söng hið yndislega lag „Bless This House.“ Hann þuldi hjartnæmt hin helgu orð:

Blessa fólkið hér húsi í,

að hreint það verði af syndaský.

Blessa alla hvar sem er,

að hæf, ó, Drottinn, dveljum hjá þér.

Flutningur hans knúði fram tár í augu okkar. Lagið, sem hljómaði næstum frá hverju heimili, endurómaði upp til skýja og til baka aftur. Öldungur Luke og ég upplifðum yfirþyrmandi tilfinningu um að við værum sannlega sendiboðar Drottins okkar og frelsara, Jesú Krists, reynandi að þjóna og blessa börn himnesks föður.

Sem trúboði lærði ég að skilja að á þessari jörðu erum við öll fjarri heimili okkar – himneskum heimkynnum okkar. Leiðin til að njóta hughreystingar þess heimilis er með þjónustu við frelsara okkar.

Undanfarin ár hefur kirkjan hvatt okkur til að leggja áherslu á ljósið sem frelsarinn veitir öllum heiminum, einkum á þessum jólum. Kirkjan býr að hinu stórkostlega framtaki Ljós fyrir heiminn til að beina hugsunum allra að frelsaranum. Því fylgir átak til að gefa nauðstöddum og veita kristilega þjónustu.

Á síðasta ári hóf kirkjan framtakið Ljós fyrir heiminn með því að nota risastóra stafræna skjái umhverfis Times Square í New York borg.

Mary og ég vorum viðstödd þegar hjartnæm uppsetning á fæðingu frelsarans var sýnd á risastórum, stafrænum auglýsingaskiltum. Þetta var mikil andleg upplifun. Á þessu ári hefur Times Square upplifunin verið endurtekin í mörgum borgum víða um heim.

Þegar ég var í New York borg, meðan á viðburðinum Ljós fyrir heiminn stóð, tók ég eftir þeirri viðleitni að hafa veglegar sviðsmyndir í gluggum stórverslana.

Ég man eftir sunnudagsútgáfu New York Times sem hafði heilsíðugrein með fyrirsögninni: „Hátíðargluggar koma aftur. Kaupendur gera það líka.“ Greinin sagði frá hefð þar sem glæsilegar gluggaskreytingar skreyttu stórverslunarglugga á Fifth Avenue í New York borg. Það sem ég gat ráðið af greininni og nýlegri heimsókn minni, þá voru engar jólasviðsmyndir eða Kristsbarnið í neinum glugganna.

Þegar ég las greinina, minntist ég þess að hafa séð í jólagluggum stórverslana í Salt Lake City að Kristsbarnið hafi verið sýnt. Ég minntist líka frásagnar frá því tímabili um verslunarmiðstöð í miðvesturríkjunum sem vildi leggja áherslu á jólaþemað, bæði til að skapa jólatilfinningu og laða að kaupendur. Þau settu upp stóran borða sem á stóð: „Ef Kristur kæmi í kvöld, til hverra kæmi hann þá?“ Það voru nokkrar sviðsmyndir sýndar í verslunargluggunum undir skiltinu. Ef ég man rétt eftir sviðsmyndunum:

• Ein var af eldri konu í rúminu sem hjúkrunarfræðingur annaðist. Hún virtist vera mjög veik.

• Önnur var af ungri móður með nýfætt barn. Gleðin geislaði af andliti hennar.

• Þriðja sviðsmyndin sýndi fjölskyldu með grátandi börn. Ljóst var að ekki var til nægilega mikið að borða og jólagjafir voru fáar, ef nokkrar.

• Fjórða sviðsmyndin sýndi augljóslega auðuga fjölskyldu taka utan af fjölda gjafa.

• Fimmta sviðsmyndin var ljúf, en þar var auðmjúk fjölskylda með mörg börn að syngja glaðlega saman.

Þegar ég hugsa um sviðsmyndirnar fimm og borðann „Ef Kristur kæmi í kvöld, til hverra kæmi hann þá?“ kemur tvennt upp í huga minn.

Í fyrsta lagi, vitum við að þegar frelsarinn kemur í annað sinn, munum við hvorki vita daginn né stundina.

Í öðru lagi, þegar Jesús Kristur kemur, eins og Russell M. Nelson forseti kenndi á nýlegri aðalráðstefnu, „mun [hann] snúa aftur til jarðarinnar sem Messías þúsund ára ríkisins.“ Til að vera viðbúin, brýnir Nelson forseti fyrir okkur „að endurhelga Jesú Kristi líf [okkar].“ Á borðanum hefði því verið réttara að segja: „Ef Kristur kæmi í kvöld, hver væri þá viðbúinn að taka á móti honum?“

Þegar ég hef skoðað sviðsmyndir glugganna aftur, þá verður mér ljóst að allt sem þær segja varðar líkamlegt og fjárhagslegt ástand fólksins, en ekkert hvað varðar andlegt ástand þess. Gluggasviðsmyndirnar sýndu einstaklinga sem voru aldnir og veikir sem og heilbrigðir og nýfæddir. Þar voru líka bæði ríkir og fátækir. En aldur, heilsa og fjárhagsstaða segja okkur ekki hvað er raunverulega mikilvægt, sem er ástand anda þeirra.

Í Kenningu og sáttmálum lesum við um skilyrðin til skírnar í kirkju Krists. Viðmiðin eru fyrst og fremst byggð á því að við höfum „sundurkramið hjarta og sáriðrandi anda“ og að þau „þjóni [Jesú Kristi] allt til enda“. Markmiðið er að verða „trúfastir lærisveinar Jesú Krists“ og þróast á sáttmálsveginum, sem býr okkur undir blessanir friðþægingar hans.

Kristur er fyrirmynd í öllu. Hann sagði: „Sjá ég er ljósið. Ég hef sýnt yður fordæmi.“ Þegar við lítum á ástand anda okkar, þá væri okkur hollt að skoða hið fullkomna fordæmi hans. Frelsarinn sýndi okkur leiðina til að finna hamingju, tilgang og gleði í þessu lífi og í eilífðinni. Hamingja og gleði einkenna anda jólanna.

Í Jóhannesi 19:5 lesum við að Pílatus hafi fært Jesú fram fyrir þau sem vildu krossfesta hann. Hann var „með þyrnikórónuna og í purpurakápunni. Pílatus segir við þau: Sjáið manninn!“

Á þessari jólahátíð skulum við stuttlega virða fyrir okkur manninn, sem er Kristur, og þær gjafir sem hann hefur séð okkur fyrir.

Í fyrsta lagi, skulum við íhuga undursamlega fæðingu hans.

Við vitum að þetta dýrmæta barn, sem við fögnum á þessari jólatíð, var hinn eingetni sonur föðurins. Hann erfði kraft eilífs lífs frá föður sínum – kraftinn til að lifa. Og hann erfði frá jarðneskri móður sinni kraftinn til að deyja. Hann var frá upphafi valinn fyrir heilagt hlutverk sitt.

Matteus 1:23 segir: „Sjá, mærin mun þunguð verða og son ala. Nafn hans mun vera Immanúel, það þýðir: Guð með oss.“

Í öðru lagi, hugleiðið hið fullkomna og syndlausa líf hans og fordæmi. Þrátt fyrir að hafa þolað alls kyns sársauka, þrengingar og freistingar, þá uppfyllti hann ætlunarverk sitt farsællega. Hann er fyrirmynd okkar og lagði veginn sem okkur ber að fylgja. Hann helgaði líf sitt hinum fátæku, þurfandi, sjúku og aðþrengdu og fullkomnaði farsællega hina eilífu áætlun, sem hann einn var fær um að uppfylla.

Í þriðja lagi, hugleiðið dauða hans, upprisu og friðþægingu.

Hvað friðþæginguna varðar, segir Boða fagnaðarerindi mitt einfaldlega: „Friðþæging frelsarans fól í sér þjáningar hans í Getsemanegarðinum, þjáningar hans og dauða á krossinum og upprisu hans. Hann þjáðist svo að við fáum ekki skilið það – svo mikið að honum blæddi úr hverri svitaholu.“

Í Kenning og sáttmálum 76:41 lesum við: „Að hann kom í heiminn, sjálfur Jesús, til að verða krossfestur fyrir heiminn, og til að bera syndir heimsins, og til að helga heiminn og hreinsa hann af öllu óréttlæti.“

Friðþæging Jesú Krists er stórkostlegasti atburður og gjöf sem nokkru sinni hefur átt sér stað í sögu mannkyns. Öll höfum við syndgað og það er einungis með friðþægingu Jesú Krists sem við fáum notið náðar og lifað með Guði.

Í fjórða lagi, búum okkur undir síðari komu hans.

Í Gamla testamentinu kenndi Job: „Hann mun síðastur ganga fram á foldu.“ Eins og Russell M. Nelson forseti kenndi svo dásamlega: „[Kristur] mun stjórna málefnum kirkju sinnar, bæði frá Gömlu-Jerúsalem og Nýju-Jerúsalem.“ Nú er okkar tími til að búa okkur undir þennan atburð. Ritningarnar segja: „Búið yður undir hinn mikla dag Drottins.“

Síðasta leiðsögn mín er að elska og þjóna Drottni. Þegar við íhugum andlegt ástand okkar og undirbúning til að taka á móti frelsaranum, ættum við í fyrsta lagi að: „Elska … Drottin, Guð … af öllu hjarta … allri sálu … og öllum huga.“ Í öðru lagi: „Elska [skalt þú] náunga þinn eins og sjálfan þig.“

Elska okkar til Guðs og samferðafólks okkar er mesta prófraun á ástandi anda okkar. Þegar við elskum Guð, munum við halda boðorðin hans. Ef við elskum samferðafólk okkar, munum við þjóna því og í raun vera hendur frelsarans.

Í Kenningu og sáttmálum notar frelsarinn þessi orð: „Já, ég mun opna hjörtu fólksins og … ég mun stofna kirkju með hendi þinni.“

Mikilvægasta leiðin til að sýna frelsaranum þakklæti á þessum jólum, er að vera þjónn hans – og í raun vera hendur hans hér á jörðu.

Á þessum fallega tíma, er við fögnum fæðingu Drottins okkar og frelsara, Jesú Krists, ber ég vitni um að hann lifir. Hann er fyrirmynd okkar, málsvari okkar hjá föðurnum og hann kom öllu til leiðar til að við fáum snúið aftur í návist föðurins og sonarins. Það væri viturlegt af okkur að fylgja Jesú Kristi og hljóta þær gjafir sem hann hefur séð okkur fyrir.

Megið þið eiga dýrðleg jól sem hafa Jesú Krist að þungamiðju.

Í nafni Jesú Krists, amen.