Մանուկ Քրիստոսը ծնվել է ձեզ համար

Որքան բախտավոր ենք մենք նման գեղեցիկ երաժշտություն վայելելու համար: Շատ շնորհակալ եմ այս երգչախմբին, նվագախմբին և խմբավարներին: Ես չեմ կարող տեսնել ձեզ այս ծառերի ետևում, բայց ես գիտեմ, որ դուք այնտեղ եք:

Սուրբ Ծննդյան իմ ամենասիրելի երգերից մեկը «Սուրբ մանուկ, խոնարհ մանուկ» երգն է:

Հոտը քնած էր, հովիվները հսկում էին՝

Զգոն մինչև հաջորդ առավոտ,

Տեսան փառքը, լսեցին պատմությունը՝

Ճշմարիտ ավետարանի լուրը:

Այսպես ուրախանալով՝ վշտից ազատված,

Փառաբանելով՝ դիմավորեցին լուսաբացը։

Մանուկ Քրիստոսը ծնվել է ձեզ համար։

Մանուկ Քրիստոսը ծնվել է ձեզ համար։

Երբ ես փոքր էի, ծնողներս ինձ կոչում էին Թամի-գառ մականունով, ուստի, երբ սուրբ գրություններում խոսվում էր հովվի և նրա գառների մասին, ես միշտ զգում էի, որ դա ինձ է վերաբերում:

Սա հատկապես վերաբերում էր Սուրբ Ծննդյան պատմությանը և հրեշտակներին, որոնք հայտնվեցին հովիվներին, որոնք գիշերը իրենց հոտերը և գառներն էին պահում: Ես ինձ պատկերացրեցի այնտեղ և խորհեցի, թե ինչ կզգայի, եթե մոտենայի մսուրի մեջ գտնվող մանուկին: Ես դեռ սիրում եմ այս պատկերները ամեն տարի, երբ մտածում եմ Նրա ծննդյան մասին:

Մեկ այլ սիրելի տեսարան եմ պատկերացնում, երբ հիշում եմ երեց Ջոն Ռ. Լասեթերի պատմած պատմությունը:

Շատ տարիներ առաջ երեց Լասեթերն այցելեց մի երկիր Աֆրիկայում՝ որպես կառավարական պաշտոնական պատվիրակության մաս:

Մի օր դժբախտ պատահար տեղի ունեցավ, երբ նրանք ճամփորդում էին անապատով սև լիմուզիններով։ Մեքենան, որում նա գտնվում էր, հասավ բլրի գագաթը, և նա նկատեց, որ դիմացի մեքենան դուրս էր եկել ճանապարհից։ Նա ասել է. «Այդ տեսարանը մինչև հիմա հիշում եմ»:

Մի ծեր հովիվ՝ Փրկչի ժամանակների երկար զգեստներով, կանգնած էր լիմուզինի մոտ և խոսում էր վարորդի հետ: Մոտակայքում երևում էր մոտ 15 գառներից բաղկացած փոքրիկ հոտ։

«Առաջին մեքենան հարվածել և վիրավորել է գառներից մեկին»,- բացատրեց երեց Լասեթերի վարորդը: Եվ քանի որ դա թագավորի մեքենան էր, հովիվն այժմ իրավունք ուներ հասուն գառան արժեքից 100 անգամ ավելի շատ գումար պահանջել։ Ըստ այդ օրենքի՝ գառը պետք է մորթել և բաժանել մարդկանց։

Հետո վարորդն ասաց. «Բայց ուշադիր նայիր, ծեր հովիվը գումարը չի վերցնի. նրանք երբեք չեն անում դա»: Նա բացատրեց պատճառը. «Դա այն սիրո շնորհիվ է, որը նա զգում է իր յուրաքանչյուր գառի հանդեպ»:

Նրանք տեսնում էին, թե ինչպես էր ծեր հովիվը ձեռքերի վրա բարձրացնում վիրավոր գառը և պարուրում նրան իր պատմուճանի մեջ։ Նա շարունակում էր շոյել գառանը՝ անընդհատ կրկնելով նույն բառը, և երբ երեց Լասեթերը հարցրեց այդ բառի իմաստը, նրան ասացին. «Նա ասում է գառի անունը: Նրա բոլոր գառները անուն ունեն, որովհետև նա նրանց հովիվն է, և բարի հովիվները ճանաչում են իրենց գառներից յուրաքանչյուրին անունով»։

Եսայու գրքում մեզ տրվում է հետևյալ խոստումը․ «Նա հովվելու է իր հոտը, իր թևերի մեջ է հավաքելու գառներին, իր գրկում է կրելու նրանց»։

Մենք պետք է հիշենք և զգանք այս Սուրբ Ծննդյան տոնին, որ մենք Նրանն ենք: Հիշեք, երբ Քրիստոսը Պետրոսին ասաց. «Արածեցրո՛ւ իմ գառներին …իմոչխարներին»։

«Այսօր Դավթի քաղաքում ձեզ համար Փրկիչ ծնվեց, որ է Օծյալ Տերը»:

«Որովհետև մեզ մի մանուկ ծնվեց, մեզ մի որդի տրվեց»։

Նա ծնվել է մեզանից յուրաքանչյուրին անձնապես բարձրացնելու համար: Եվ եթե Նա ինչ-որ մեկինն է, նա, անկասկած, ձերն է: Մանուկ Քրիստոսը ծնվել է ձեզ համար։

Սակայն Եսային նաև զգուշացրել է․ «Մենք բոլորս մոլորվեցինք ոչխարների պես»։ Միգուցե մեզանից յուրաքանչյուրը եղել է մի իրավիճակում, որտեղ զգացել է ինչպես մոլորված գառ կամ նույնիսկ կորած ոչխար: Այս երեկո ես պնդում եմ, որ մենք բոլորս վիրավոր գառներ ենք, որոնք կարիք ունեն Բարի Հովվի, որը կընդունի մեզ Իր սիրո գրկում: Որովհետև մահկանացու լինելը նշանակում է, որ մենք զգում ենք կոտրված և շտկվելու կարիք ունենք:

Կիրակի օրը՝ հաղորդության ժամանակ, ես ավելի ուժեղ եմ զգում Փրկչի կարիքը, քան ցանկացած այլ ժամանակ շաբաթվա ընթացքում: Ես բերում եմ իմ կոտրված սիրտը և խորհում բառերի և խորհրդանիշների մասին այս «հոգևոր նորոգման ժամանակ»։ Բայց երբեմն գալիս է մի տխուր պահ, երբ, մտածելով անցած շաբաթվա մասին, ես գիտակցում եմ, որ դրանք նույն մեղքերն են, նույն թուլությունը, որի մասին մտածում էի անցած կիրակի օրը: Եվ ես իսկապես կոտրված կամ կործանված եմ զգում:

Ձեզ ծանո՞թ է այդ զգացումը:

Այսօր ես ձեզ հրավիրում եմ նոր բան փորձել: Ձեր ամբողջ շաբաթվա ամենասուրբ պահին, եթե դուք ձեզ ջախջախված եք զգում, պատկերացրեք, որ Նա կանչում է ձեզ անունով և գնացեք Նրա մոտ: Տեսեք ձեր Փրկչին ձեր մտքում՝ Նրա բազուկները բաց ու մեկնած դեպի ձեզ՝ ասելով. «Ես գիտեի, որ դու այսպես կզգաս: Ահա ինչու ես եկա երկիր և չարչարվեցի»: Նրա օգնությունը և Նրա շնորհը հասանելի է ձեզ հենց հիմա, այլ ոչ թե վերջում, երբ դուք զգում եք, որ հաղթահարել եք ձեր թուլությունը: Քանզի ո՞վ է այդպես զգում։ Ես չեմ ճանաչում որևէ մեկին, որն այդպես է զգում։

Հիշեք, որ մենք գնում ենք եկեղեցի՝ Տիրոջ ընթրիքի հաղորդությանը, որպեսզի բժշկվենք, ինչպես նաև մաքուր զգանք:

Տարիներ առաջ, երբ ես ծառայում էի Երեխաների միությունում, ես մի պատմություն էի պատմում մեկի մասին, ով վերջերս էր մկրտվել: Ես նշեցի, որ այս ընկերը կարող է լինել Եկեղեցու ամենամաքուր և անբիծ անդամներից մեկը: Այնուհետև առաջին շարքում մի տղա բարձրացրեց ձեռքը և հայտարարեց. «Ես կարող եմ լինել նույնքան մաքուր, որքան նա, որովհետև ես մկրտվել և ընդունել եմ հաղորդությունը»: Ես, անհարմար զգալով, պատասխանեցի. «Այո, ես դա ի նկատի ունեի»:

Իմ ընկերներ, մենք իսկապես հիշո՞ւմ ենք և ընդունո՞ւմ ենք այս ամենահիասքանչ վարդապետությունը: Եթե մենք պահել ենք Աստծո հետ կապած մեր ուխտերը և ամեն գիշեր մեր երեկոյան աղոթքների ժամանակ հաշվետու ենք եղել ու ապաշխարել, մենք կարող ենք ամեն օր մաքրվել։ Եվ հաղորդության արարողությունից հետո մենք կարող ենք մեզ մաքուր զգալ, ինչպես այն օրը, երբ մկրտվեցինք:

Կիրակի օրը ինձ համար այդպես է դարձել հանգստի օր: Ոչ միայն ֆիզիկական հանգիստ, այլ հանգստանալ մեղքից ու վախից, իմ թերություններից և թուլությունից: Գոնե մեկ օրով։

Սուրբ գրությունների ամենահուզիչ պատմություններից մեկը մեզ հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել այս հանգստի մասին: Մորմոնի Գրքում, երբ հարություն առած Փրկիչն այցելում է Իր «ուրիշ ոչխարներին» Ամերիկա մայրցամաքներում, և նրանց կարիքը տեսնելուց հետո, առանց նրանց նույնիսկ հարցնելու, Նա հրավիրում է բոլոր նրանց, ովքեր ֆիզիկապես կոտրված են՝ կաղերին, կույրերին, խուլերին կամ նրանց, ովքեր «չարչարված էին ինչ-որ ձևով»՝ առաջ գալ:

Ես պատկերացնում եմ հերթով կանգնած նրանց, ովքեր ակնհայտորեն ֆիզիկական բուժման կարիք ունեին: Բայց ես նաև պատկերացնում եմ հերթում ինձ նման մարդկանց և ուրիշներին, ում ես սիրում եմ, ովքեր տառապում են մարդկանց համար անտեսանելի ձևերով։ Նա կանչեց բոլորին, որ չարչարված էին ինչ-որ ձևով, «և նա բժշկեց նրանցից ամեն մեկին»։

Ուշադրություն դարձրեք, որ այստեղ չէր ասվում, որ Նա բուժեց նրանց: Ես սիրում եմ այս գաղափարը, որ բժշկումը և բուժումը տարբեր բաներ են։ Բուժումը սովորաբար վերադարձնում է մեզ նախկին առողջական վիճակին, ինչին մենք ձգտում ենք ենք, այնպես չէ՞: Բայց բժշկումն այլ է: Բժշկումը ներառում է այդ հին սպին՝ մեզ տարբեր դարձնելով:

Նույնիսկ աշխարհի Փրկիչը, որպես հարություն առած էակ, պահպանեց Իր ձեռքերի, ոտքերի և կողի սպիները՝ ի վկայություն այն բանի, որ Նա երբեք չի մոռանա մեզ, և որ Նրա սպիներով մենք բժշկվեցինք: Եվ միգուցե այն օրը, երբ Փրկիչը բժշկեց նրանց, Նա յուրաքանչյուրին սիրով գրկեց։

Այս երեկո միգուցե դուք ձեզ կոտրված եք զգում և վստահ չեք, որ կզգաք Նրա բժշկումը: Բայց դա ճի՞շտ է։ Ամեն կիրակի՝ հաղորդության ժամանակ, Նա ձեզ բարձրացնում է փոշոտ ճանապարհից, պարուրում ձեզ Իր պատմուճանի մեջ և ընդունում է ձեզ Իր ընդարձակ գրկում:

Սուրբ Ծննդյան այդ սուրբ գիշերը հրեշտակը հայտնեց բարի լուրը՝ մեծ ուրախության ավետիսը: «Նա, ով ամենամեծն էր, իրեն ամենափոքրը դարձրեց՝ Երկնային Հովիվը, որը դարձավ Գառը»: «Թագավորների Թագավորն այսպես անշուք մսուրի մեջ էր։ Ծնվեց, որ մեր բոլոր փորձությունների ժամանակ մեր ընկերը լինի»։ Ես հավատում եմ, որ հրեշտակն ասում էր. «Ձեր ընկերը, ձեր լավագույն ընկերը եկել է: Եվ եթե դուք իմանայիք, թե որքան ուշադիր է Նա հետևել ձեզ, որքան եք հետևել Նրան, երբ նախկինում ապրում էիք Նրա հետ, եթե հասկանայիք, թե ինչ է Նա պատրաստվում զոհաբերել ձեզ համար և ինչքան բան նա երբևէ պատրաստ կլինի անել, որպեսզի օգնի ձեզ վերադառնալ տուն, դուք կշտապեիք ողջունել Նրան մսուրի մոտ»։

Ես վկայում եմ, որ մսուրի մեջ գտնվող Մանուկը՝ Նա, ում երկրպագում ենք և գուցե նույնիսկ համարձակվում ենք պատկերացնել Նրան մեր ձեռքերում պահելիս, եկավ հենց դա մեզ համար անելու:

Այո, մանուկ Քրիստոսը ծնվել է ձեզ համար։

Հիսուս Քրիստոսի անունով, ամեն: