ทักษะชีวิต
มีปัญหาในการหาอาหารให้เหมาะสมกับงบประมาณของท่านหรือไม่? อ่านสิ่งนี้
ท่านจะทําอย่างไรเมื่อท่านหิวโหยและทุกข์ยาก?
ท่านเคยต้องเลือกระหว่างการซื้ออาหารกับการชําระค่าใช้จ่ายต่างๆ หรือไม่? หรือเคยกลับบ้านมาเจอตู้เย็นหรือตู้กับข้าวว่างเปล่า และไม่รู้ว่าจะหามาเติมอย่างไรดี?
หากเป็นเช่นนั้น ท่านเคยประสบกับความไม่มั่นคงด้านอาหาร และอาจพบได้บ่อยกว่าที่ท่านคิด โดยเฉพาะอย่างยิ่งในหมู่คนหนุ่มสาวที่กำลังพยายามจัดการและตั้งหลักให้กับชีวิตของตนเอง
ฉันคงไม่ได้เผชิญกับความไม่มั่นคงด้านอาหารอยู่ … ใช่ไหม?
การให้อาหารคนหิวโหยและคนทุกข์ยากเป็นศิลาหัวมุมของศรัทธาของเรา พระคัมภีร์สอนให้เรารับใช้คนขัดสนและคนยากจน (ดู อิสยาห์ 58:10; มัทธิว 25:35 )
แต่บางครั้ง แม้เมื่อท่านอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลําบาก ก็ยากที่จะคิดว่าตัวท่านเป็น “คนขัดสน” หรือ “ผู้หิวโหย” ท่านอาจรู้สึกว่ามีคนอื่นๆ ในโลกที่หิวโหยมากกว่าท่านหรือประสบการณ์ของท่านไม่หนักพอที่จะขอความช่วยเหลือ
นี่คือความจริง: ท่านสามารถมีหลังคาคลุมศีรษะ มีเตียงให้นอน มีรถขับ แม้กระทั่งมีงานทําและยังคงเผชิญกับความไม่มั่นคงด้านอาหาร
ความไม่มั่นคงด้านอาหารไม่ได้หมายถึงแค่การมีอาหารไม่เพียงพอเท่านั้น แต่ยังหมายถึงการไม่สามารถจัดหาอาหารที่ มีคุณค่าทางโภชนาการ อย่างเพียงพอได้ด้วย
การขาดมื้ออาหารที่ครบถ้วนและสม่ำเสมอเป็นเวลาหลายวันหรือหลายสัปดาห์อาจส่งผลเสียอย่างมากต่อความเป็นอยู่ที่ดีของท่าน โภชนาการที่เหมาะสมทําให้ท่านมีชีวิตที่สมบูรณ์และเบิกบาน สารอาหารให้พลังงานที่ท่านต้องการเพื่อมีส่วนร่วมอย่างเต็มที่ที่โรงเรียน ที่ทํางาน ที่โบสถ์ และที่บ้าน
ถ้าท่านเผชิญกับความไม่มั่นคงด้านอาหารเป็นเวลานาน ท่านอาจเริ่มรู้สึกโดดเดี่ยว วิตกกังวล และสิ้นหวัง แค่ “ทนหิว” หรือ “อดทนฝืนไป” ไม่ใช่ทางออก
แต่ท่านจะทําอะไรได้บ้าง?
ฉันจะหันไปขอความช่วยเหลือจากที่ใด?
1. สวดอ้อนวอนขอสันติสุขและการนําทาง
ระหว่างการปฏิบัติศาสนกิจของพระองค์ พระคริสต์ตรัสว่า “เราเป็นอาหารแห่งชีวิต คนที่มาหาเราจะไม่หิวอีกเลย และคนที่วางใจในเราจะไม่กระหายอีกเลย” ( ยอห์น 6:35 ) เมื่อท่านอัญเชิญพระคริสต์เข้ามาในชีวิต พระองค์จะทรงเสริมสร้างความเข้มแข็งให้ท่าน และพระวิญญาณจะทรงนําทางท่านในการค้นหาการสนับสนุน
2. ประเมินการใช้จ่ายของท่าน
ถามตัวท่านเองว่า: “ฉันจัดสรรงบประมาณโดยคำนึงถึงความผาสุขทางร่างกายของตัวเองหรือไม่?” เมื่อเงินมีจำกัด อาจเป็นเรื่องง่ายที่จะมองว่าอาหารที่มีประโยชน์เป็นเรื่องไม่จำเป็น แต่ก่อนที่ท่านจะยอมอด ลองพิจารณาดูก่อนว่ามีวิธีจัดสรรเงินของท่านให้ดีต่อสุขภาพมากกว่านี้หรือไม่
3. ขอความช่วยเหลือจากผู้นําศาสนจักรในท้องที่ของท่าน
ผู้นําศาสนจักรของท่านสามารถช่วยแนะนำแหล่งอาหารในชุมชน ช่วยจัดหาอาหารจากร้านค้าใกล้บ้าน เชื่อมโยงท่านกับแหล่งช่วยชุมชน และให้การสนับสนุนเป็นการส่วนตัว พวกเขาอาจจะกระตุ้นให้ท่านขอความช่วยเหลือและการสนับสนุนจากครอบครัวด้วย ท่านอาจได้รับการแนะนําให้รู้จักกับโปรแกรมการพึ่งพาตนเองของสาขาหรือสเตคของท่าน ซึ่งท่านสามารถเข้าชั้นเรียนได้ตั้งแต่เรื่องการเงินส่วนบุคคลไปจนถึงความสามารถในฟื้นฟูด้านอารมณ์ แหล่งช่วยเหล่านี้สามารถช่วยท่านวางแผนงบประมาณเพื่อช่วยท่านจัดสรรเงินให้เพียงพอสําหรับอาหารที่เหมาะสมในแต่ละเดือน
หากท่านอยู่ในสหรัฐ แคนาดา หรืออเมริกาใต้ ศาสนจักรจัดโปรแกรมสวัสดิการภายในคลังของอธิการที่ท่านสามารถหาความช่วยเหลือชั่วคราวเรื่องของชําและของใช้จําเป็นอื่นๆ ทํานัดกับอธิการเพื่อสนทนาความต้องการของท่านเป็นการส่วนตัว ภายใต้การกํากับดูแลของอธิการ สมาชิกคนหนึ่งในฝ่ายประธานสมาคมสงเคราะห์หรือฝ่ายประธานโควรัมเอ็ลเดอร์สามารถช่วยท่านกรอกแบบฟอร์มอาหารและเสบียงเพื่อเริ่มต้นได้เช่นกัน
จะทำอย่างไรดีถ้าหากว่าฉันกลัวที่จะขอความช่วยเหลือ?
พระเยซูคริสต์ “ทรงทนความเจ็บปวดและความทุกข์และการล่อลวงทุกอย่าง” (แอลมา 7:11)—รวมทั้งความหิวโหย พระองค์ทรงจัดตั้งศาสนจักรของพระองค์เพื่อบรรเทาความทุกข์ทรมานทางโลก ไม่เพียงแต่ทางวิญญาณเท่านั้น เหตุผลส่วนหนึ่งที่เราได้รับมอบหมายให้ปฏิบัติศาสนกิจต่อกันคือประเมินความต้องการเหล่านี้
แต่หากท่านซ่อนปัญหาของท่านไว้ จะไม่มีใครรู้ว่าท่านต้องการความช่วยเหลือ ท่านต้องร้องขอ—และท่านอาจต้องละความจองหองของท่านเพื่อทําเช่นนั้น
รับรู้ว่าความไม่มั่นคงด้านอาหารไม่ได้หมายความว่าท่านกําลังล้มเหลว หมดหนทาง หรือแตกสลาย อย่าปล่อยให้ความกลัวการตัดสินของผู้อื่นหรือความจองหองส่วนตัวของท่านเกี่ยวกับการขอความช่วยเหลือเป็นอุปสรรคขัดขวางท่านจากการแสวงหาความช่วยเหลือที่อาจเปลี่ยนชีวิตได้
หากท่านขอความช่วยเหลือแล้วและยังอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลําบาก อย่าหมดหวัง จำไว้ว่าพระบิดาบนสวรรค์ทรงรักท่าน และท่านไม่โดดเดี่ยว มีความอดทน ตัดสินใจอย่างรอบคอบ และทําตามคําแนะนําของผู้นําของท่าน
โอเค … ฉันคิดว่าฉันทําได้แล้ว
การเผชิญความไม่มั่นคงด้านอาหารและพยายามก้าวผ่านต้องใช้ความเข้มแข็งและความกล้าหาญมาก อาจเป็นเรื่องน่าหวาดหวั่นที่จะยอมรับว่าท่านกําลังลําบากและน่าหนักใจยิ่งกว่าเดิมเมื่อต้องขอความช่วยเหลือจากใครสักคน
ขณะที่ท่านมุ่งหน้าด้วยศรัทธา จําไว้ว่า: สภาวการณ์ของท่านไม่ได้กําหนดตัวท่าน
ดังที่ประธานรัสเซลล์ เอ็ม. เนลสัน (1924–2025) สอนว่า “ปีติที่เรารู้สึกแทบไม่เกี่ยวกับสภาพการณ์ในชีวิตและทุกอย่างที่เราทำกับศูนย์กลางชีวิตเรา”
หันไปหาพระผู้ช่วยให้รอด แสวงหาความช่วยเหลือ และพบปีติของท่านอีกครั้ง