สัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์สอนดิฉันว่ามีเหตุผลให้โห่ร้อง “โฮซันนา!” เสมอ

ในวันพฤหัสบดี พระเยซูทรงมาร่วมพระกระยาหารมื้อสุดท้ายกับอัครสาวกของพระองค์และทรงจัดตั้งศีลระลึก (ดู มัทธิว 26:26–29)

ดิฉันชอบที่ตอนนี้ศีลระลึก ซึ่งได้รับการสถาปนาระหว่างสัปดาห์สุดท้ายแห่งพระชนม์ชีพของพระคริสต์เมื่อหลายพันปีก่อน เป็นส่วนหนึ่งของ ทุก สัปดาห์ของเรา ประธานเจฟฟรีย์ อาร์. ฮอลแลนด์ ประธานโควรัมอัครสาวกสิบสองสอนว่า “ชั่วโมงที่พระเจ้าทรงแต่งตั้งนี้เป็นชั่วโมงศักดิ์สิทธิ์ที่สุดของสัปดาห์ของเรา”

ไม่ว่าเมื่อสองพันปีก่อนในอิสราเอล หรือวันนี้ที่ม้านั่งยาวในวอร์ดหรือสาขาในท้องที่ของท่าน เดชานุภาพของพระผู้เป็นเจ้าในการชําระให้บริสุทธิ์ ปลดปล่อย และไถ่นั้นไม่เปลี่ยนแปลง

ด้วยเหตุนี้ ดิฉันจึงโห่ร้องว่า “โฮซันนา!” ได้ ทุกสัปดาห์ ดิฉันสามารถวิงวอนขอความช่วยเหลือจากพระผู้เป็นเจ้า และพระผู้ช่วยให้รอดทรงทําให้ดิฉันหายดีได้อีกครั้ง

ในวันศุกร์ประเสริฐ เราระลึกถึงเหตุการณ์การไต่สวนและการตรึงกางเขนของพระคริสต์ (ดู แอลมา 7:11–12)

เมื่อไม่นานมานี้ ดิฉันทราบเรื่องภรรยาสาวผู้เป็นมารดาคนหนึ่งที่เสียชีวิตในอุบัติเหตุอันน่าสลดใจ แม้แทบจะไม่รู้จักเธอเลย แต่ดิฉันร้องไห้กับการสูญเสียครั้งนี้ ฉันร้องไห้ให้แก่ความไม่ยุติธรรมทั้งหมดและปาฏิหาริย์ที่ไม่ได้เกิดขึ้น

ขณะอยู่ในความโศกเศร้า ถ้อยคําเหล่านี้เข้ามาในความคิดดิฉันครั้งแล้วครั้งเล่า:

“พระคริสต์ทรงรักษาสิ่งนี้ได้เช่นกัน”

ดังนั้นดิฉันจึงพูดว่า “โฮซันนา! เนื่องจากพระเยซูคริสต์และเหตุการณ์ในวันศุกร์ประเสริฐ ดิฉันจึงไม่โดดเดี่ยวในความเศร้าสลดของตน โฮซันนา ! พระเยซูคริสต์ทรงแบกรับความโศกเศร้าของดิฉัน โฮซันนา ! พระองค์ทรงสามารถรักษาดิฉันได้ โดยไม่คํานึงถึงประสบการณ์ความเจ็บปวดที่ดิฉันได้รับ”

เช่นเดียวกับสานุศิษย์ในสมัยโบราณ ดิฉันเคยมีประสบการณ์กับวันที่รู้สึกสิ้นหวัง ดิฉันถึงกับเคยรู้สึกว่าพระผู้เป็นเจ้าทรงทอดทิ้ง ดิฉันทูลวิงวอนอยู่หลายปีเพื่อจะหาคนมาแต่งงานด้วย และแล้วหลายปีหลังจากแต่งงานก็สวดอ้อนวอนให้เราสามารถมีลูกได้ แม้กําลังเผชิญความท้าทาย

ถึงกระนั้นในส่วนลึกดิฉันก็ยังรู้สึกเจ็บปวดและโหยหาคําสัญญาที่ปัจจุบันดูเหมือนไม่สมหวัง มองไม่เห็น หรือไม่ถูกรับฟังจากพระผู้เป็นเจ้า ดิฉันเคยประสบกับความเหงาและความไม่แน่นอนที่ไม่รู้ว่าจะรับมืออย่างไร

แต่สําหรับดิฉัน วันเสาร์ของสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์คือวันแห่งการรอคอย วันที่รู้สึกไม่สมหวัง วันแห่ง … ในระหว่างนั้น

ในการเตรียมสําหรับทุกวันสะบาโตในอิสราเอล เพื่อนชาวยิวของเราหลายคนมาชุมนุมกันที่กําแพงตะวันตก ที่นั่น ท่านจะพบพวกเขาแต่งกายแบบดั้งเดิม ยืนด้วยความคารวะพร้อมคำสวดอ้อนวอนในมือ

พวกเขาเขียนคําสวดอ้อนวอนบนแผ่นกระดาษและวางไว้ระหว่างก้อนหินของกําแพงนั้น พวกเขารอคอยพระเมสสิยาห์ปีแล้วปีเล่า

การได้เห็นการอุทิศตนของพวกเขาด้วยตาตนเองในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์นั้นเปลี่ยนการโฟกัสที่วันเสาร์ของ “ในระหว่างนั้น” ของตนเอง เมื่อนมัสการในพระวิหารและสวดอ้อนวอน ดิฉันกําลังเรียนรู้ว่าความเงียบของพระผู้เป็นเจ้าไม่ได้หมายความว่าพระผู้เป็นเจ้าไม่อยู่หรือไม่ยอมตอบคําสวดอ้อนวอนของเรา

มีการชําระให้บริสุทธิ์ในวันเสาร์ของชีวิตเรา เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น

ดิฉันกําลังเรียนรู้วิธีพูด “โฮซันนา” เมื่อดิฉันยังรอคอยอย่างร้อนรนที่จะได้รับสิ่งที่พระผู้เป็นเจ้าทรงสัญญาว่าจะทรงนำมาให้

วันอาทิตย์อีสเตอร์: พระองค์ทรงมีชัยเหนือทุกสิ่ง ดิฉันจึงชนะได้เช่นกัน

ดิฉันรักมารีย์ชาวมักดาลาและวิธีที่เธอเป็นตัวแทนของเราทุกคนที่ต้องการพระเยซูคริสต์ ในความโศกเศร้าที่เธอรอคอยพระองค์ที่อุโมงค์ ในความล้มเหลวของเธอเพราะจำพระองค์ไม่ได้ในทันที และในการที่พระองค์ทรงรู้จักเธอโดยเรียกชื่อเธอ (ดู ยอห์น 20:11–16) ดิฉันรักที่เธอกลายเป็นพยานคนแรกที่ได้รับการบันทึกว่าพระคริสต์ทรงเป็นพระเจ้าผู้ฟื้นคืนพระชนม์

ในเยรูซาเล็ม เหนืออุโมงค์เก็บศพในสวนที่เชื่อว่าเป็นสถานที่ฝังพระศพของพระคริสต์ มีการแกะสลักคําจารึกนี้ว่า “พระองค์ไม่ได้อยู่ที่นี่—เพราะพระองค์ทรงเป็นขึ้นมาแล้ว”

นั่น คือข่าวสารที่ดิฉันพบว่าคุ้มค่าที่สุดกับการโห่ร้อง “โฮซันนา!”

อุโมงค์เก็บศพว่างเปล่าเป็นเครื่องเตือนใจว่าพระเยซูคริสต์ทรงช่วยดิฉันให้รอด พระองค์ทรงช่วยให้ดิฉันรอดจากความเจ็บปวดของบาป ความล้มเหลวร้ายแรง การสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รัก ความโดดเดี่ยว ความท้อแท้ ความสิ้นหวัง และทุกอย่างที่ไม่ยุติธรรมเกี่ยวกับชีวิต

และพระองค์ประทานพรดิฉันแทน พระองค์ประทานพรดิฉันด้วยสันติสุขที่แผ่ไพศาล ความหวังที่ยั่งยืน สัญญาแห่งการเยียวยา ความคาดหวังอันเปี่ยมปีติ ชัยชนะ และความรักที่สมบูรณ์แบบ

คําสวดอ้อนวอนของดิฉันคือ ไม่ว่าเราจะอยู่ที่ใดในการขวนขวายเพื่อศรัทธาในพระเยซูคริสต์ ท่านและดิฉันต่างพบเหตุผลที่จะมองสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์นี้ในวิธีเดียวกับที่มองสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์แรกได้เริ่มต้น:

“โฮซันนา: ขอให้พระองค์ผู้เสด็จมาในพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้า คือ พระมหากษัตริย์แห่งอิสราเอลทรงพระเจริญ” (ยอห์น 12:13)