หยุดและพิจารณาดอกไม้ในช่วงอีสเตอร์นี้

วิธีหนึ่งที่ผมแสวงหาสันติสุขผ่านพระคริสต์คือการเขียนบทกวี ผมใช้ชีวิตและหายใจเข้าออกเป็นบทกวี ดังนั้นในช่วงสองปีที่ผ่านมา ผมจึงติดตามการกระทำของพระผู้ช่วยให้รอดโดยการเขียนบทกวีสำหรับแต่ละวันในสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์

ปีแรก ผมรู้สึกได้รับการดลใจให้แต่งบทกวีเพื่อแสดงความรักและความสํานึกคุณต่อพระผู้ช่วยให้รอดและเรียนรู้เกี่ยวกับงานของพระองค์ให้มากขึ้น สิ่งนี้ส่งผลมากก็จริง แต่ก็ไม่ได้ถึงกับเป็นการดลใจส่วนตัวสักเท่าไร ส่วนใหญ่ผมจะเขียนในลักษณะที่กำลังบรรยายถึงการกระทำของพระองค์

ปีต่อมา ผมแต่งบทกวีเพื่อหาสันติสุขในพระผู้ช่วยให้รอดและเพราะต้องการทำตามคำแนะนําของฝ่ายประธานสูงสุดในการทำให้อีสเตอร์มีความสำคัญมากขึ้นในชีวิต ความสัมพันธ์ของผมกับพระคริสต์ลึกซึ้งขึ้นอย่างแท้จริงเพราะผมมุ่งค้นหาพระองค์ ผมเขียนจากมุมมองของคนที่เห็นงานและคําสอนของพระองค์ ซึ่งส่งผลต่อใจและเป็นส่วนตัวอย่างไม่น่าเชื่อ

เพราะนั่นหมายถึงการอธิบายออกมาเป็นคําพูดว่าชีวิตจะเป็นอย่างไรสำหรับคนที่ไม่มีอะไรจะให้นอกจากตนเอง หรือคนที่ไม่เคยเจ็บป่วยทางกายรุนแรงหรือตกเป็นเชลย แต่บอบช้ำทางวิญญาณและถูกพันธนาการไว้ หรือคนที่ไม่เคยให้ความรักจริงๆ และประทับใจกับคําประกาศของพระเยซูถึงความรักที่ยิ่งใหญ่ที่สุด

การไตร่ตรองสิ่งเหล่านี้และอีกมากมายช่วยให้ผมรู้สึกขอบคุณและนอบน้อมต่อชีวิตที่วิเศษและสมบูรณ์แบบของพระผู้ช่วยให้รอดมากขึ้น

เมื่อผมพิจารณารายละเอียดการกระทำของพระผู้ช่วยให้รอด ผมพบว่าพระองค์ทรงอยู่ใกล้ผมมาก ผมรู้ว่าตนเองไม่ได้อยู่ที่นั่นเพื่อจะได้ยินคําว่า “ลาซารัส ออกมาเถิด” (ยอห์น 11:43) ทั้งไม่เห็นพระองค์ทรงกันแสง แต่ขณะไตร่ตรองและเขียน ผมรู้สึกเหมือนอยู่ที่อุโมงค์นอกเมืองเบธานี

ในบางภูมิภาคของโลก เราใช้คํากล่าวที่ว่า “หยุดและดมกลิ่นดอกกุหลาบ” เพื่อเตือนผู้คนให้ช้าลงเมื่อพวกเขาวิตกกังวลและเครียดเกินกว่าจะมองด้านบวกของชีวิต แต่จะเป็นอย่างไรถ้าเราหยุดและ “พิจารณาดอกไม้” (มัทธิว 6:28) ตามที่พระคริสต์ทรงสอน? จะเป็นอย่างไรถ้าเราตั้งใจแสวงหาความสุข ความพึงพอใจ และสันติสุขที่พระองค์ทรงมอบให้?

ผมคิดว่ากุญแจสำคัญคือการให้เวลาตัวเราเองดำเนินชีวิตโดยจดจ่อกับรายละเอียดของการกระทำและพระวจนะอันเปี่ยมด้วยความรักของพระองค์ ลองนึกภาพว่าท่านอยู่ในเยรูซาเล็มสมัยโบราณ กําลังตอบสนองต่อคําสอนของพระคริสต์ ตัวอย่างเช่น ลองจินตนาการว่าอยู่ใกล้กางเขนและได้ยินพระผู้ช่วยให้รอดทูลขอพระบิดาบนสวรรค์ให้อภัยคนที่ตรึงกางเขนพระองค์ (ดู ลูกา 23:34) สิ่งนั้นจะส่งผลต่อท่านอย่างไร?

หรือแบบนี้: พระผู้ช่วยให้รอดเพิ่งทรงสัญญาว่าท่านจะมีสันติสุขที่ไม่เหมือนกับสิ่งใดเลยที่ท่านรู้สึก (ดู ยอห์น 14:27) แต่ท่านคิดว่าพระเมสสิยาห์ควรนําสันติสุขมาให้โดยปลดปล่อยชาวอิสราเอลจากชาวโรมัน และพระองค์ไม่ได้ทรงทำเช่นนั้น แล้วพระองค์ทรงสอนเรื่องสันติสุขแบบใด?

หรือแบบนี้: ท่านติดตามพระคริสต์มาหลายปี แต่พระองค์สิ้นพระชนม์ ท่านไปดูแลพระศพของพระองค์และพบเพียงอุโมงค์ว่างเปล่า ท่านรู้สึกอย่างไร? (ดู ยอห์น 20:1–13)

แล้วผมทำอะไรเพื่อพบสันติสุขในพระเยซูคริสต์? ผมพิจารณาดอกไม้ในแบบของตนเอง ผมใช้เวลาค้นหาความรักของพระองค์ในเรื่องราวต่างๆ เกี่ยวกับพระชนม์ชีพของพระองค์ และผมก็พบความรักนั้น ส่วนที่น่าทึ่งที่สุดคือพระองค์ทรงรออยู่ที่นั่น พระพาหุของพระองค์เปิดกว้าง

หากเราพิจารณาดอกไม้ เราจะตระหนักว่าสันติสุขในพระองค์ไม่ใช่ของเราหลังจากความทุกข์ทรมานสิ้นสุดเท่านั้น แต่สามารถเป็นของเราได้ เสมอ

ขอให้ท่านมีสันติสุขในพระคริสต์สำหรับอีสเตอร์นี้ ดังเช่นที่ผมมี