2025
ท่านใช้เวลาอยู่คนเดียวมากเกินไปหรือไม่?
พฤศจิกายน 2025


ท่านใช้เวลาอยู่คนเดียวมากเกินไปหรือไม่?

ฉันเคยคิดว่าการแยกตัวออกมาจะทําให้ฉันมีสันติสุข

ชายคนหนึ่งดูอ้างว้างท่ามกลางกลุ่มคนที่พูดคุยกัน

ฉันชอบอยู่ตามลําพัง แม้ว่าฉันจะเป็นคนชอบเข้าสังคม แต่การมีเวลาอยู่ตามลําพังช่วยให้ฉันเข้าใจวันของฉันและอารมณ์ของฉัน

แต่เมื่อมีวันที่แย่ ฉันมักจะแยกตัวออกมาโดยนอนบนเตียง ดึงผ้าห่มคลุมศีรษะ และเลื่อนดูโทรศัพท์ นั่นช่วยเบนความคิดฉันออกจากสิ่งที่ทำให้กังวล

แต่ฉันสังเกตเห็นว่ายิ่งฉันทําสิ่งนี้มากเท่าไหร่ ก็ยิ่งหยุดยากขึ้นเท่านั้น และเมื่อฉันแยกตนเองออกมาเป็นประจำฉันมักจะรู้สึกแย่กว่าเดิม

เมื่อไม่นานมานี้ พฤติกรรมนี้แทรกซึมเข้ามาในชีวิตทางวิญญาณของฉันและทําให้ฉันรู้สึกห่างเหินจากพระบิดาบนสวรรค์โดยสิ้นเชิง อีกทั้งทําให้สุขภาพจิตของฉันแย่ลงด้วย ฉันต้องการเลิกนิสัยการแยกตัวออกมานี้ จึงตัดสินใจศึกษาเรื่องวิธีที่สามารถต่อสู้กับความโดดเดี่ยว ฉันต้องการรู้วิธีปรับปรุงทั้งสุขภาพจิตและทางวิญญาณ

นี่คือบางส่วนที่ฉันค้นพบ

ความสำคัญของความสัมพันธ์ที่ดี

ขณะเรียนรู้มากขึ้นเกี่ยวกับความโดดเดี่ยว ฉันพบงานวิจัยที่มุ่งเน้นสิ่งที่นําไปสู่ความสุขชั่วชีวิต นักวิจัยค้นพบว่าการมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดและมีความสุขสามารถทําให้คุณภาพชีวิตของเราดีขึ้นได้ ในข้อเท็จจริง การเปิดใจยอมรับชุมชนทําให้เรามีความสุขและมีอายุยืนยาวขึ้น

การอ่านงานวิจัยนี้ทำให้ฉันนึกถึงวิธีที่พระเยซูคริสต์ทรงรับใช้ผู้อื่นในพันธกิจมรรตัยของพระองค์ แต่ละความสัมพันธ์ที่พระองค์ทรงทําผ่านการปฏิบัติศาสนกิจมาจากใจจริงและมีความหมาย พระองค์ทรงเป็นแบบอย่างที่สมบูรณ์ของความสัมพันธ์คุณภาพสูง

เอ็ลเดอร์เอียน เอส. อาร์เดิร์นแห่งสาวกเจ็ดสิบอธิบายถึงพระอุปนิสัยที่อ่อนโยนและเมตตาของพระผู้ช่วยให้รอดว่า “ความสงสารคือคุณลักษณะของพระคริสต์ เกิดจากความรักต่อผู้อื่นและไม่มีพรมแดน พระเยซูพระผู้ช่วยให้รอดของโลกทรงเป็นแบบอย่างของความสงสาร”

คำกล่าวนี้สร้างแรงบันดาลใจให้ฉันทําตามแบบอย่างของพระเยซูคริสต์และเอื้อมออกไปหาผู้อื่นอย่างจริงใจ ไม่ว่าจะเป็นที่ทำงาน ที่โรงเรียน หรือกับครอบครัว ฉันตัดสินใจมองออกไปภายนอกขณะดําเนินชีวิตในแต่ละวัน ฉันถามตนเองว่ามีใครที่ฉันจะช่วยได้บ้าง ใครที่ฉันจะเป็นเพื่อนได้ หรือใครที่ต้องการความรักเป็นพิเศษหรือไม่

ยิ่งฉันรับใช้ผู้อื่นมากเท่าใด ฉันยิ่งรู้สึกดีขึ้นทางวิญญาณ

เมื่อใดที่เวลาอยู่ตามลําพังเป็นความคิดที่ดี?

การใช้เวลาอยู่ตามลําพังอาจเป็นสิ่งที่ดีสำหรับพักผ่อนและทบทวนความคิดของเรา โดยเฉพาะเมื่อเราต้องไตร่ตรองและฟังพระวิญญาณ แต่ถ้าเราอยู่ตามลําพัง ตลอดเวลา ก็อาจนำไปสู่การหมกมุ่นในตนเอง และพลาดโอกาสในความสัมพันธ์

ขณะที่ฉันพยายามหาวิธีสร้างสมดุลระหว่างเวลาอยู่ตามลําพังและเวลากับผู้อื่น ฉันศึกษาพระคัมภีร์และพระชนม์ชีพของพระผู้ช่วยให้รอดและสวดอ้อนวอนขอคําตอบ

พระผู้ช่วยให้รอด “เสด็จออกไปยังที่เปลี่ยวและทรงอธิษฐาน” (ลูกา 5:16) พระองค์อาจทรงต้องการเวลาพูดกับพระบิดาของพระองค์ตามลําพัง เช่นเดียวกับพระคริสต์ เราเองก็สามารถใช้เวลาตามลําพังเพื่อสานสัมพันธ์กับพระบิดาบนสวรรค์อีกครั้ง ซึ่งจะช่วยเราอัญเชิญพระวิญญาณบริสุทธิ์เข้ามาในชีวิตเรา

หาสมดุล

ถ้าท่านสงสัยว่าท่านใช้เวลาอยู่ตามลําพังมากเกินไปหรือไม่ ให้ปรึกษากับพระบิดาบนสวรรค์ ใจใส่กับความต้องการทางสังคมและอารมณ์ของตนเอง เมื่อท่านรู้สึกโดดเดี่ยว ให้ติดต่อผู้อื่น! อย่าใช้เวลาอยู่ตามลําพังมากกว่าเดิม ฝึกรักษาสมดุลเวลาของท่านอย่างเหมาะสม และตระหนักถึงแนวโน้มที่จะแยกตนเองออกมา

ประธานเจฟฟรีย์ อาร์. ฮอลแลนด์ รักษาการประธานโควรัมอัครสาวกสิบสอง สอนว่า:

“ไม่มีใครเข้มแข็งถึงขนาดพวกเขาไม่เคยรู้สึกเหน็ดเหนื่อยหรือหงุดหงิดหรือไม่ยอมรับว่าต้องดูแลตนเอง …

“… ท่านต้องมีเชื้อเพลิงในถังก่อนจึงจะให้เชื้อเพลิงแก่ผู้อื่นได้”

พระบิดาบนสวรรค์ทรงทราบสภาวการณ์ของเรา พระองค์ทรงทราบความกังวล ความปรารถนา และความต้องการของเรา พระองค์ทรงรู้จักบุคลิกภาพของเราด้วย—และเราบางคนอาจต้องการเวลาปรับตัวตามลําพังจากโลกภายนอกมากกว่าคนอื่น ซึ่งก็ไม่เป็นไรเลย!

หากเราพึ่งพาพระองค์ให้ชี้นำเรา เราจะสามารถเข้าใจได้ว่าเมื่อใดเราต้องการเวลาอยู่ตามลําพังและเมื่อใดที่เราต้องการสานสัมพันธ์กับผู้อื่น