ในยามมืดมนและยากลําบาก จงมองหาแสงสว่าง

ดิฉันไม่ใช่คนเดียวที่เคยผ่านช่วงเวลาของความมืด ทั้งในความหมายตรงตัวและโดยเปรียบเปรย ระหว่างนิมิตเรื่องต้นไม้แห่งชีวิต ลีไฮเห็น “หมอกแห่งความมืดทึบอย่างยิ่ง” (1 นีไฟ 8:23) โจเซฟ สมิธอธิบายถึง “ความมืดทึบ” ที่ล้อมรอบตัวเขาเมื่อแสวงหาคําตอบของการสวดอ้อนวอนของตน (โจเซฟ สมิธ History—1:15) หลังจากการสิ้นพระชนม์ของพระผู้ช่วยให้รอดบนกางเขน “มีความมืดบนผืนแผ่นดิน” (3 นีไฟ 8:19)

ในแต่ละเหตุการณ์ที่กล่าวมา ช่วงเวลายากลําบากของความมืดเกิดขึ้นก่อนช่วงเวลาสําคัญและช่วงเวลาการเปลี่ยนชีวิตโดยความสว่างและการเปิดเผย สําหรับลีไฮ ความมืดห้อมล้อมผู้ที่เกือบจะไปถึงต้นไม้แห่งชีวิตอันรุ่งโรจน์ โจเซฟ สมิธได้รับการปลดปล่อยจากปฏิปักษ์เมื่อ “ลําแสง … เหนือความเจิดจ้าของดวงอาทิตย์” ปรากฏเหนือท่าน (โจเซฟ สมิธ ประวัติ—1:16) และที่สําคัญที่สุด ความสว่างของโลกฟื้นคืนชีวิตและกลับสู่แผ่นดินโลกหลังจากสามวันแห่งความมืด

ในปี 1833 วิสุทธิชนยุคแรกเผชิญช่วงมืดมิดที่สุดช่วงหนึ่งในประวัติศาสตร์ของศาสนจักรยุคปัจจุบัน กลุ่มคนร้ายขับไล่พวกเขาออกจากบ้าน ทําลายพืชผลและทรัพย์สินของพวกเขา และถึงกับขู่ฆ่าพวกเขาหลายคน เมื่อพูดถึงสภาวการณ์ของพวกเขา พระเจ้าตรัสถึงพวกเขาว่า “เป็นทุกข์, และถูกข่มเหง, และถูกขับ” (หลักคําสอนและพันธสัญญา 101:1)

แสงสว่างที่พวกเขาต้องการอยู่ที่ไหน?

ในช่วงเวลาแห่งความมืด มีช่วงเวลาสําคัญก่อนที่แสงสว่างนั้นจะมาบรรเทาทุกข์เรา—ช่องว่างที่เราเรียนรู้ที่จะวางใจพระเจ้าและพึ่งพาเดชานุภาพของพระองค์ เป็นช่วงที่ยากแต่ต้องตัดสินใจ ซึ่งเราเลือกว่าเรามีศรัทธาที่จะรอ “เพื่อ [พระผู้เป็นเจ้า] จะทรงเผยพระพาหุ” หรือไม่ (หลักคําสอนและพันธสัญญา 123:17)

โดยส่วนใหญ่แล้ว เราเลือกไม่ได้ว่าจะเผชิญการทดลองอะไร แต่เราต้องเลือกว่าเราจะตอบสนองอย่างไร และ “ความสําเร็จและความสุขของแต่ละคน ทั้งเวลานี้และในนิรันดร ส่วนใหญ่ขึ้นอยู่กับการตอบสนองของเขาต่อความยากลําบากของชีวิต”

แล้ววิสุทธิชนยุคแรกเหล่านั้นมีปฏิกิริยาอย่างไรต่อการทดลองของพวกเขา? ถึงแม้พวกเขาจะ “ถือ” คําแนะนําของพระเจ้า “เป็นเรื่องเล่นๆ” ซึ่งนําไปสู่ความยากลําบากนั้น แต่ “ในวันแห่งความยุ่งยากของพวกเขา, ด้วยความจําเป็นพวกเขาคลําหา [พระองค์]” (หลักคําสอนและพันธสัญญา 101:8)

เมื่อเราเผชิญช่วงเวลาของความมืดมนและความยากลําบาก เรา “คลําหา” พระเจ้าหรือไม่? เราหันไปหาแสงสว่างของพระองค์ หรือเราหันหลังให้พระองค์?

ใน หลักคําสอนและพันธสัญญา 98 พระเจ้าประทานแก่เราสิ่งที่ดิฉันถือว่าเป็นแผนสามขั้นสําหรับการหันไปหาพระองค์และอดทนต่อช่วงเวลามืดมน:

• จงน้อมขอบพระทัยในทุกสิ่ง (ดู ข้อ 1)

• รอคอยพระเจ้าอย่างอดทน (ดู ข้อ 2)

• มีศรัทธาว่าทุกอย่างจะเกิดผลดีต่อท่าน (ดู ข้อ 3)

และใน หลักคําสอนและพันธสัญญา 101 พระเจ้าประทานสัญญาเหล่านี้แก่คนที่อดทน:

• “จะรวบรวมพวกเขาที่กระจัดกระจาย” (ข้อ 13)

• “คนที่โศกเศร้าจะได้รับการปลอบโยน” (ข้อ 14)

• “จะสวมมงกุฎคนทั้งปวงเหล่านั้นที่สละชีวิตของพวกเขาเพื่อนามของเรา” (ข้อ 15)

นี่คือคําสัญญาของพระเจ้า—ว่าการทดลองของเราจะกลับกลายเป็นปีติ “คนทั้งหลายทั้งปวงเหล่านั้นผู้จะไม่อดทนต่อการตีสอน, แต่ปฎิเสธเรา, จะได้รับการชำระให้บริสุทธิ์ไม่ได้” (หลักคําสอนและพันธสัญญา 101:5) ความมืดมนของความยากลําบากจะเพิ่มความสามารถของเราในการแสวงหาและชื่นชมแสงสว่าง

ย้อนกลับไปที่เรื่องอาการปวดศีรษะที่ไวต่อแสงของดิฉัน ดิฉันยังจำได้ถึงวันที่ได้รับพร ในช่วงที่กำลังเผชิญกับไมเกรนที่เลวร้ายที่สุดในชีวิต และแม้พรนั้นจะให้ความหวังแก่ดิฉันว่าอาการจะดีขึ้น แต่ดิฉันยังได้รับพรให้มีความสามารถในการปรับตัว เติบโต เห็นอกเห็นใจผู้อื่นมากขึ้น และเพิ่มพูนความรู้เกี่ยวกับวิธีจัดการกับอาการปวดศีรษะของตนเอง

นั่นกลายเป็นแสงสว่างที่ดิฉันต้องการในขณะนั้น—คําสัญญาว่าเวลาที่ยากลำบากของดิฉันจะไม่ไร้ความหมาย และแม้พระกิตติคุณของพระเยซูคริสต์ไม่ได้สัญญาว่าเราจะหลีกเลี่ยงความยากลําบากทุกอย่างในชีวิตได้ แต่สัญญาว่าการทดลองของเราจะเป็นไปอย่างมีจุดประสงค์ โดยผ่านพระคริสต์ การทดลองของเราเป็นโอกาสให้เราได้รับการชําระให้บริสุทธิ์

ดังนั้นจงยึดมั่นกับแสงสว่างเล็กๆ น้อยๆ เหล่านั้นที่ส่องแสงแวววาวในชีวิตท่าน ขอให้ความทรงจำถึงช่วงเวลาอันงดงามและเปี่ยมด้วยแสงสว่างคอยหล่อเลี้ยงหัวใจท่านในยามที่ต้องเผชิญกับความมืดมน

และจําไว้ว่าถึงแม้ช่วงเวลามืดมนของชีวิตมรรตัยจะทอดเงามาบังเราได้ แต่แสงสว่างของพระคริสต์มีให้เราเสมอ