Uit Wekelijkse content voor JOVO’s
Wat verhuizen naar het buitenland mij over geestelijke zelfredzaamheid heeft geleerd
Geestelijke zelfredzaamheid houdt niet in dat we alles zelf doen; het draait om vertrouwen op de Heer.
Foto ter beschikking gesteld door de auteur
Toen ik van Peru naar de Verenigde Staten verhuisde om au pair te worden, voelde alles erg vreemd aan. De taal, de cultuur, het eten en het weer waren allemaal heel anders.
Het was ook de eerste keer dat ik zelfstandig was. Toen ik opgroeide, maakte kerkbezoek eenvoudigweg deel uit van ons gezinsleven. Ik vond het geweldig, maar het was makkelijk om op mijn familie te leunen om geestelijk sterk te blijven.
Pas toen ik verhuisde, begon ik te begrijpen wat geestelijke zelfredzaamheid inhield.
Kracht opdoen in de kerk
Toen ik verhuisde, kende ik niemand en sprak ik geen Engels. Ik voelde me verloren, eenzaam en alleen. Ik was doodsbang.
Toen ik mijn zorgen over het wonen in een ander land met mijn moeder besprak, gaf ze me als advies: ‘Waar je ook bent, ga op zoek naar de kerk.’
En dat is precies wat ik deed: ik zocht het dichtstbijzijnde kerkgebouw op en vond mijn wijk. Ik wist niet dat deze eenvoudige stap een keerpunt op mijn pad naar geestelijke zelfredzaamheid zou zijn.
Mijn eerste zondag in dit nieuwe land was overweldigend, maar het was echt een wonder om door de leden van mijn nieuwe wijk verwelkomd te worden. Een zuster nodigde me uit om naar het instituut te gaan. Daardoor verbeterde ik niet alleen mijn Engels, maar breidde ik ook mijn vriendenkring uit.
Dankzij het instituut woonde ik een nabijgelegen conferentie voor jonge alleenstaande volwassenen van de kerk bij en kwam ik in contact met andere jongvolwassenen die het evangelie probeerden na te leven.
Ik voelde mijn geestelijke zelfredzaamheid echt toenemen door gebedsvol mijn verbonden na te leven, elke zondag van het avondmaal te nemen en anderen te dienen.
Op de Heer vertrouwen
Ondanks al die zegeningen ondervond ik nog steeds moeilijkheden.
Mijn werk als au pair verliep niet zo soepel als ik had verwacht. Mijn gastgezin hield zich niet aan het contract en uiteindelijk besloot ik op zoek te gaan naar een nieuwe baan en een nieuwe plek om te wonen.
Er waren veel nachten dat ik niet wist waar ik heen moest gaan. De zoektocht leek eindeloos en de spanningen met mijn gastgezin zorgden ervoor dat ik alles in twijfel trok.
Ik wist dat de eerste stap was om tot mijn hemelse Vader over mijn situatie te bidden. Ouderling Clement M. Matswagothata, gebiedszeventiger, heeft gezegd: ‘Ga in gebed op zoek naar manieren om zelfredzaam te worden. Ik beloof je dat je hemelse Vader je gedachten zal ingeven en je zal zegenen.’
Elke avond wendde ik me in gebed tot mijn hemelse Vader en vroeg ik niet alleen om een uitweg, maar ook om kracht om gehoor te geven aan ingevingen. Ik wist dat ‘het geloof zonder de werken dood’ is (Jakobus 2:26).
Toen ik vrienden in de wijk over mijn situatie vertelde, bood een zuster me een bijbaan aan, zodat ik extra geld kon sparen om in mijn onderhoud te voorzien. Ik was erg dankbaar dat ik een band met mijn wijk had en dat ik in deze moeilijke tijd op hen kon rekenen.
Geestelijke groei omarmen
Uiteindelijk vond ik een nieuw gastgezin in Utah. Na veel bidden kreeg ik sterk het gevoel dat ik hier moest zijn. Ik verhuisde weer en vond een wijk voor jonge alleenstaande volwassenen waar ik kon blijven dienen en groeien.
Door deze ervaring heb ik geleerd dat zelfredzaamheid – geestelijk of stoffelijk – niet betekent dat we alles alleen moeten doen. Ouderling Gerrit W. Gong van het Quorum der Twaalf Apostelen heeft gezegd: ‘“Zelfredzaamheid” betekent niet dat we alleen op onszelf vertrouwen. Uiteindelijk betekent het geloof en vertrouwen op de Heer. Zelfredzaamheid is een keuze die we maken om tot de Heer te komen, zodat Hij ons kan helpen anderen te helpen.’
Door geloof en nederigheid kunnen we onze zwakheden opgeven, en de Heer kan ‘maken dat zwakke dingen sterk voor [ons] worden’ (Ether 12:27). Mijn zwakheden werden gelegenheden om dichter tot God te komen en erop te vertrouwen dat Hij me zou helpen om ‘te handelen, onafhankelijk te zijn en te worden zoals Hij’.
Als ik onzeker of bang voor de toekomst ben, kan ik gemoedsrust vinden door mijn relatie met mijn hemelse Vader en Jezus Christus op de eerste plaats te stellen. Ik kan bijvoorbeeld bidden, contact maken met mijn medediscipelen en mijn verbonden hernieuwen.
Als ik op mijn reis terugkijk, zie ik dat elke uitdaging een kans tot geestelijke groei was. Net zoals mijn stoffelijke zelfredzaamheid toenam, nam mijn geestelijke zelfredzaamheid toe door te handelen en mijn band met God te versterken.
Waar het leven me ook brengt, ik denk altijd aan de raad van mijn moeder om de kerk op te zoeken en naar Christus op te zien. Ik weet dat mijn hemelse Vader en Jezus Christus zich volledig bewust zijn van mijn omstandigheden. Waar ik ook heenga, als ik me tot Hen wend, wijzen Zij me altijd in de juiste richting.