ฉันคิดว่าฉันไม่สามารถพูดถึงความท้าทายของตนได้เพราะคนอื่น “เจอเรื่องแย่กว่านั้น”

สิ่งที่ยากที่สุดอย่างหนึ่งเกี่ยวกับการเป็นมารดาในทุกวันนี้คือแรงกดดันอย่างต่อเนื่องของความสมบูรณ์ ซึ่งนําเราให้เปรียบเทียบตัวเรากับคนอื่น เสียงแข่งขันกันจากสื่อ เพื่อนบ้าน หรือครอบครัวอาจทําให้เราสงสัยในคุณค่าหรือศักยภาพของเราในฐานะมารดา มองว่าตนเองด้อยกว่าเพราะเราไม่เทียบเท่ากับมาตรฐานของผู้อื่น และท้ายที่สุดลดคุณค่าของความรักและความพยายามที่เราทุ่มเทให้แก่การเป็นมารดา

แต่ฉันต้องเชื่อว่านี่ไม่ใช่สิ่งที่พระผู้สร้างจากสวรรค์ทรงปรารถนาสำหรับเรา

ประธานเจฟฟรีย์ อาร์. ฮอลแลนด์ รักษาการประธานโควรัมอัครสาวกสิบสองเตือนเราว่า “เราไม่ได้แข่งกันเพื่อดูว่าใครร่ำรวยที่สุด หรือมีพรสวรรค์มากที่สุด หรือสวยที่สุด หรือแม้แต่ได้รับพรมากที่สุด”

เราไม่ได้อยู่ในการแข่งขันเพื่อดูว่าใครแย่ที่สุด! ในช่วงเวลาโดดเดี่ยวของการตั้งครรภ์ ฉันรู้สึกว่าฉันทําได้เพียงแสดงความสุขและพลังบวกต่อคนที่ฉันตัดสินว่าแย่กว่าฉัน ในความเป็นจริง ฉันรู้สึกหดหู่และสิ้นหวัง พลางสงสัยว่าฉันเข้มแข็งพอจะเป็นมารดาหรือไม่ การเปรียบเทียบนี้ทําให้ฉันยิ่งรู้สึกโดดเดี่ยวขึ้นไปอีก

แต่ดังที่เอ็ลเดอร์คลอดิโอ ดี. ซิวิคแห่งสาวกเจ็ดสิบกล่าว “ชีวิตเราแต่ละคนต่างกัน เราล้วนมีเวลาของการทดลอง เวลาสำหรับความสุข เวลาสำหรับการตัดสินใจ เวลาสำหรับการเอาชนะอุปสรรค และเวลาสำหรับใช้โอกาสให้เป็นประโยชน์”

ประสบการณ์ของเราต่างกันและด้วยเหตุนี้จึงยากต่างกัน เราสามารถรับรู้ความยากลําบากของสถานการณ์ของเราและของผู้อื่นโดยไม่ต้องวัดสถานการณ์เหล่านั้นเทียบกัน

ฉันตัดสินใจบอกความรู้สึกของฉันกับนักบําบัด และเธอสอนความจริงที่เปลี่ยนชีวิตฉันเกี่ยวกับอารมณ์:

เรารู้สึกได้หลายอารมณ์ในเวลาเดียวกัน

หลังจากเห็นสงครามและความขัดแย้งระหว่างชาวนีไฟกับชาวเลมัน ศาสดาพยากรณ์แอลมาเขียนว่า “และดังนั้นเราจึงเห็นเหตุอันใหญ่หลวงของโทมนัส, และของการชื่นชมยินดีด้วย—โทมนัสเพราะความตายและความพินาศในบรรดามนุษย์, และปีติเพราะแสงสว่างของพระคริสต์ที่มีต่อชีวิต” (แอลมา 28:14)

ชาวนีไฟกําลังประสบกับความรู้สึกโทมนัส และ ปีติ

ฉันตระหนักว่าเป็นไปได้ที่ฉันจะรู้สึกเสียใจกับความลำบากขณะเดียวกันก็รู้สึกสํานึกคุณที่ตั้งครรภ์

เอ็ลเดอร์ดีเทอร์ เอฟ. อุคท์ดอร์ฟ แห่งโควรัมอัครสาวกสิบสองสอนว่า:

“เมื่อเราสำนึกคุณต่อพระผู้เป็นเจ้า ใน สภาวการณ์ของเรา เราจะประสบสันติสุขอันอ่อนโยนท่ามกลางความลำเค็ญ ในยามโศกเศร้า เรายังสรรเสริญได้ด้วยใจยินดี ในความเจ็บปวด เราสามารถสดุดีการชดใช้ของพระคริสต์ …

“การสํานึกคุณในช่วงเวลาแห่งความทุกข์ใจ ไม่ได้ หมายความว่าเรายินดีกับสภาวการณ์ของเรา แต่ หมายความว่า โดยผ่านดวงตาแห่งศรัทธา เราจะมองพ้นปัญหาท้าทายในปัจจุบัน”

เราสามารถปล่อยให้ตัวเราเองรู้สึกถึงอารมณ์ทั้งหมดขณะที่เราแสดงความสํานึกคุณต่อพระผู้เป็นเจ้าสําหรับพรและพระเมตตาของพระองค์

เมื่อพระผู้ช่วยให้รอดทรงทนทุกข์ระหว่างการชดใช้ พระองค์ไม่ได้ทรงเลือกเฉพาะการทดลองและประสบการณ์ทั้งหมดที่เราทุกคนต้องประสบ สิ่งที่พระองค์ทรงคิดว่าเลวร้ายที่สุด และทนทุกข์กับสิ่งเหล่านั้นเท่านั้น พระองค์ทรงแบกรับ ทั้งหมด

สิ่งนี้รวมถึงดังที่เอ็ลเดอร์ซิวิคกล่าวว่า “บาป ความเจ็บปวด ความเศร้า ความปวดร้าว ความทุพพลภาพ และความกลัวของเรา พระองค์จึงทรงทราบวิธีช่วยเรา วิธีดลใจเรา วิธีปลอบโยนเรา และวิธีทำให้เราเข้มแข็งเพื่อเราจะอดทนและได้รับมงกุฎที่สงวนไว้สำหรับผู้ไม่พ่ายแพ้”

การชดใช้ของพระเยซูคริสต์ไม่มีขอบเขต ขณะที่เราฟันฝ่าความยากลําบากของชีวิต จุดสูงสุดและจุดต่ำสุดของการเป็นมารดา ขอให้เราแสดงความสำนึกคุณไม่รู้จบต่อพระผู้ช่วยให้รอดของเรา ไม่ว่าจะด้วยน้ำตาหรือด้วยปีติ และให้กําลังใจซึ่งกันและกัน