จดหมายถึงผู้ที่มีปัญหากับการให้อภัย

เพื่อนที่รัก

ความรู้สึกเจ็บปวดหรือขุ่นเคืองดูเหมือนจะเป็นประสบการณ์ที่ไม่ว่าใครต่างก็ประสบ คนรอบตัวเรามักจะพูดหรือทำสิ่งที่ทำให้เรารู้สึกโกรธ ถูกมองข้าม ขุ่นเคือง ถูกดูถูก หรือไม่เห็นคุณค่า

หลายปีก่อน มีคนทำให้ฉันเจ็บปวดที่โบสถ์ ฉันโกรธและเสียใจ และอยากให้คนคนนั้นขอโทษ แต่เขาก็ไม่เคยมาขอโทษเลย ฉันพยายามลืมสิ่งที่เกิดขึ้น โดยคิดว่าความเจ็บปวดและความโกรธที่ฉันรู้สึกนั้นจะจางหายไป

แต่ฉันเก็บความรู้สึกโกรธเหล่านั้นติดตัวมาร่วมหลายปี ความไม่พอใจที่ฉันรู้สึกต่อบุคคลนี้ไม่ยอมหายไปไหน

วันหนึ่งฉันกำลังคุยกับเพื่อนเกี่ยวกับสถานการณ์นี้ ความคิดหนึ่งเข้ามาในใจฉัน:

ให้อภัย

พระวิญญาณทรงกระตุ้นเตือนให้ฉันให้อภัยบุคคลนี้ซึ่งเป็นคนที่ฉันโกรธมากๆ ฉันรู้สึกประหลาดใจมาก!

แล้วฉันจะให้อภัยบุคคลนี้ได้อย่างไร? ฉันคือคนที่เจ็บปวด สมควรที่คนคนนั้นจะมาขอการให้อภัยไม่ใช่หรือ?

ฉันต่อสู้กับการกระตุ้นเตือนนี้เป็นเวลานาน อย่างไรก็ตาม ฉันไตร่ตรองแบบอย่างของพระผู้ช่วยให้รอดและคำสอนของพระองค์เกี่ยวกับการให้อภัย:

“เพราะว่าถ้าพวกท่านให้อภัยการล่วงละเมิดของเพื่อนมนุษย์ พระบิดาของท่านผู้สถิตในสวรรค์จะทรงให้อภัยการล่วงละเมิดของพวกท่านด้วย

“แต่ถ้าพวกท่านไม่ให้อภัยการล่วงละเมิดของเพื่อนมนุษย์ พระบิดาของท่านจะไม่ทรงให้อภัยการล่วงละเมิดของพวกท่านเหมือนกัน” (มัทธิว 6:14–15)

แม้บนไม้กางเขน พระผู้ช่วยให้รอดก็ยังทรงวิงวอนพระบิดาให้ให้อภัยทหารที่ตรึงพระองค์บนไม้กางเขน (ดู ลูกา 23:34)

ฉันนึกถึงคำเชื้อเชิญของประธานรัสเซลล์ เอ็ม. เนลสันที่ให้ “ใช้ความอ่อนน้อมถ่อมตน ความกล้าหาญ และความเข้มแข็งที่จำเป็นทั้งต่อการให้อภัยและการแสวงหาการให้อภัย …

“… ถ้าดูเหมือนการให้อภัยตอนนี้เป็นไปไม่ได้ จงทูลขอพลังผ่านพระโลหิตที่ชดใช้ของพระเยซูคริสต์ให้ช่วยเหลือท่าน”

เมื่อคำนึงถึงเรื่องทั้งหมดนี้ ฉันจึงสวดอ้อนวอนอยู่บ่อยครั้ง ฉันสวดอ้อนวอนพระบิดาบนสวรรค์โดยพูดว่า “หากเป็นพระประสงค์ของพระองค์ที่จะให้อภัยบุคคลนี้ ขอให้เปิดโอกาสและช่วยข้าพระองค์ทำให้มันเกิดขึ้นเพราะข้าพระองค์ไม่มีกำลังที่จะทำด้วยตนเอง”

วันรุ่งขึ้นที่โบสถ์ ฉันได้เผชิญหน้ากับคนที่ทำให้ฉันเจ็บปวด โดยได้รับการนำทางจากพระวิญญาณ ฉันรู้สึกว่าฉันควรขอการให้อภัยจากเขา ฉันขอโทษที่ไม่ได้เป็นเพื่อนที่ดีในบางครั้งและถามว่ากเขาจะยกโทษให้ฉันได้ไหม เขาตกลง และในทางกลับกัน เขาขอให้ฉันยกโทษให้กับสิ่งที่เขาทำลงไป ฉันยกโทษให้เขา

ฉันออกมาจากประสบการณ์นั้นอย่างโล่งใจ ความรู้สึกเจ็บปวดของฉันไม่ได้หายไปในทันที แต่ก็รู้สึกดีขึ้น ฉันพ้นจากความเจ็บปวดและความโศกเศร้าที่รบกวนจิตใจตนเองมานาน ฉันสามารถก้าวต่อไปได้ด้วยสันติสุข

บางครั้งการให้อภัยดูเหมือนว่าจะเป็นไปไม่ได้ แต่การเก็บความโกรธไว้กลับมีแต่จะทำร้ายเรามากขึ้น พระบิดาบนสวรรค์ไม่ทรงต้องการให้เราต้องทนความเจ็บปวด ความโศกเศร้า และความโกรธซึ่งพระเยซูทรงจ่ายราคาด้วยความรักเพื่อให้เราเป็นอิสระ เพราะพระองค์ทรงรักเรา พระองค์จึงทรงต้องการให้เรารู้สึกปีติ

เพื่อนของฉัน โปรดเต็มใจที่จะละทิ้งภาระที่คุณแบกอยู่ มอบภาระนั้นแด่พระผู้ช่วยให้รอดและให้ความรักของพระองค์เข้ามาในชีวิตคุณ อย่าเลือกที่จะเจ็บปวดต่อไป แต่ให้เลือกพระองค์แทน

ซิสเตอร์คริสติน เอ็ม. ยี ที่ปรึกษาที่สองในฝ่ายประธานสมาคมสงเคราะห์สามัญเป็นพยานว่า “พระเจ้าทรงต้องการให้เราให้อภัยเพื่อผลดีแก่ตัวเราเอง แต่พระองค์ไม่ได้ทรงขอให้เราทำโดยปราศจากความช่วยเหลือ ความรัก และความเข้าใจของพระองค์ โดยผ่านพันธสัญญาที่เราทำกับพระเจ้า เราทุกคนสามารถได้รับพลังความเข้มแข็ง การนำทาง และความช่วยเหลือที่จำเป็นต่อการให้อภัยและการได้รับการให้อภัย”

เพื่อนที่รัก คุณเป็นที่รักยิ่ง เส้นทางสู่การให้อภัยของคุณอาจจะไม่เหมือนกับเส้นทางของฉัน แต่เพราะเราทุกคนล้วนเป็นลูกของพระผู้เป็นเจ้าและเป็นที่รักมาก พระองค์จะทรงดูแลเราตามความต้องการของเราแต่ละคน พระองค์จะทรงแสดงให้เราเห็นหนทางแห่งการเยียวยา แม้ว่าจะต้องใช้เวลาก็ตาม

ฉันหวังว่าคุณจะแสวงหาการให้อภัยที่จิตวิญญาณคุณโหยหา ฉันหวังว่าคำพูดของฉันจะเป็นประโยชน์กับคุณ แต่ที่สำคัญกว่านั้น ฉันหวังว่าพระวิญญาณจะทรงเป็นพยานต่อคุณถึงความจริงที่ว่าพระผู้ช่วยให้รอดจะทรงนำสันติสุข ความโล่งใจ และความสมบูรณ์มาสู่เรา

ด้วยรัก

เพื่อนของคุณ