ดิจิทัลเท่านั้น: คนหนุ่มสาว
กฎแห่งความบริสุทธิ์ทางเพศไม่ใช่อุปสรรค—แต่เป็นพร!
ผู้เขียนอาศัยอยู่ในอูลานบาตอร์ มองโกเลีย
ดูเหมือนว่าคนที่ไม่รักษากฎแห่งความบริสุทธิ์ทางเพศมีความสุขมากกว่าผม
ผมเป็นคนอยากรู้อยากเห็นมาตลอด
ขณะเติบโต ผมมีคําถามใหญ่ๆ ว่าโลกสร้างขึ้นมาได้อย่างไร ชีวิตมนุษย์ก่อตัวอย่างไร และเหตุใดเราจึงอยู่บนโลกใบนี้ เมื่อผมเรียนรู้และยอมรับพระกิตติคุณของพระเยซูคริสต์เมื่ออายุ 14 ปี ผมพบคําตอบมากมายและพบความหมายมากขึ้นสําหรับชีวิต ผมทําสุดความสามารถเพื่อรักษาพระบัญญัติของพระผู้เป็นเจ้าและรู้สึกปีติอย่างแท้จริงกับการดําเนินชีวิตตามพระกิตติคุณ
ผมก้าวหน้าต่อไปในหลายๆ ด้านที่น่าตื่นเต้น—ผมรับใช้งานเผยแผ่ เข้าเรียนมหาวิทยาลัย และอื่นๆ แต่เมื่อผมอายุย่างเข้า 30 ปี ผมท้อแท้ที่ยังไม่มีโอกาสได้แต่งงาน แม้ว่าผมจะเห็นผู้คนมากมายรอบข้างผมเลือกที่จะดําเนินชีวิตในทางตรงกันข้ามกับกฎแห่งความบริสุทธิ์ทางเพศ แต่ผมก็มั่นคงในคํามั่นสัญญาที่จะรักษาพันธสัญญาของผมและเตรียมพร้อมสําหรับการแต่งงานในพระวิหาร
ผมเชื่อว่าความสุขมาจากการเชื่อฟัง (ดู โมไซยาห์ 2:41) แต่เมื่อผมมองไปรอบๆ เพื่อนๆ ที่เลือกไม่รักษากฎแห่งความบริสุทธิ์ทางเพศ ดูเหมือนพวกเขาจะมีความสุขมากกว่าผม พวกเขามีประสบการณ์ใหม่ๆ กับการออกเดทและความสัมพันธ์ และผมรู้สึกถึงความไม่ยุติธรรม ในฐานะคนที่อยากรู้อยากเห็นและมีการศึกษาดี ผมจึงรู้สึกหงุดหงิดที่ตอนนี้เพื่อนๆ ดูฉลาดและเป็นผู้ใหญ่กว่าผม
พระบัญญัติเริ่มรู้สึกเหมือนเป็นพรน้อยลงและเป็นเหมือนอุปสรรคที่ขัดขวางไม่ให้ผมใช้ชีวิตที่ดีที่สุด
หลังจากนั้นไม่นานผมก็ถูกล่อลวงให้เดินออกจากแนวคิดเรื่องการแต่งงานในพระวิหารและชีวิตที่มีพระกิตติคุณเป็นศูนย์กลาง ผมรู้สึกว่ากฎแห่งความบริสุทธิ์ทางเพศยากจะรักษาเมื่อผมแวดล้อมไปด้วยโลกที่ไม่ได้มองความสัมพันธ์ลึกซึ้งทางกายแบบเดียวกับที่ผมมอง
จอจ่อไปที่ “เหตุใด”
เมื่อผมต้องต่อสู้ดิ้นรนที่สุด คุณครูสถาบันของผมเล่าเรื่องหนึ่งเกี่ยวกับการเชิญผู้สอนศาสนามารับประทานอาหารเย็น เขาเล่าว่าทั้งครอบครัวเตรียมตัวและมีส่วนร่วมในความคิดทางวิญญาณที่ผู้สอนศาสนาแบ่งปันอย่างไร
ในขณะนั้น ผมตระหนักว่าเหนือสิ่งอื่นใดคือผมต้องการเลี้ยงดูครอบครัวให้ได้รับพรของพระกิตติคุณด้วยกัน
ผมเข้าใจทุกอย่างแล้ว กฎแห่งความบริสุทธิ์ทางเพศไม่ใช่อุปสรรคกีดขวางไม่ให้ผมประสบของประทานแห่งเรื่องทางเพศ—แต่เป็นพรที่ทําให้ผมมุ่งความสนใจไปที่พระวิหารและครอบครัวนิรันดร์ของผม
เอ็ลเดอร์ดีเทอร์ เอฟ. อุคท์ดอร์ฟ แห่งโควรัมอัครสาวกสิบสองสอนว่า “ผิดไหมที่จะมีกฎระเบียบ? ไม่ผิดแน่นอน เราทุกคนต้องมีสิ่งเหล่านี้ทุกวัน แต่เป็นเรื่องผิดถ้ามุ่งไปที่กฎอย่างเดียวแทนที่จะมุ่งไปที่พระผู้ช่วยให้รอด ท่านต้องรู้ว่าทำไปเพื่อเหตุผลอะไรและทำอย่างไร แล้วพิจารณาผลการเลือกของท่าน”
เมื่อผมระลึกถึงพระผู้ช่วยให้รอดและการพลีพระชนม์ชีพของพระองค์เพื่อผม ผมตัดสินใจว่าพรของการรักษาพันธสัญญาของผม รวมถึงกฎแห่งความบริสุทธิ์ทางเพศและการแต่งงานในพระวิหารจะคุ้มค่ากับการรอคอย ความสุขที่แท้จริงไม่ใช่การทําอะไรก็ได้ที่อยากทํา แต่เป็นการมีค่าควรที่จะมีพระวิญญาณบริสุทธิ์เป็นเพื่อน
อาจมีกรณีอื่นที่เรารู้สึกถูกล่อลวงให้ละเมิดพันธสัญญาของเรา การดําเนินชีวิตตามพระกิตติคุณไม่ง่ายเสมอไป! แต่พันธสัญญาที่เราทําและพระบัญญัติที่เรารักษาถูกก่อตั้งโดยพระบิดาบนสวรรค์ผู้ทรงรักเราและทรงคํานึงถึงประโยชน์สูงสุดของเรา เราสามารถไว้วางใจว่าพระองค์ทรงรู้มากกว่าเรามากและการติดตามพระองค์แทนทางโลกจะนําเราไปสู่ปีติเสมอ
วางใจในจังหวะเวลาของพระผู้เป็นเจ้า
ผมรู้สึกสํานึกคุณที่เพิ่งตกหลุมรักและแต่งงานในพระวิหาร ผมดีใจที่ได้ทุ่มเทให้กับพระบัญญัติเพื่อตอนนี้ผมจะได้รับพรของการแต่งงานนิรันดร์
แน่นอนว่าการเชื่อฟังไม่ทํางานเหมือนเครื่องจำหน่ายสินค้าอัตโนมัติ เราไม่อาจได้รับพรบางอย่างทันทีหลังจากรักษาพระบัญญัติได้ ดังที่ประธานเจฟฟรีย์ อาร์. ฮอลแลนด์ รักษาการประธานโควรัมอัครสาวกสิบสองกล่าวว่า “พรบางอย่างมาเร็ว บางอย่างมาช้า และบางอย่างไม่มาจนวาระสุดท้ายของชีวิต แต่สำหรับผู้ที่ยอมรับพระกิตติคุณของพระเยซูคริสต์ พรจะมา”
ผมมีประจักษ์พยานว่าพระผู้เป็นเจ้าทรงรู้จักเราแต่ละคนและพระองค์จะทรงดูแลเรา แม้ว่าอาจเป็นเรื่องยากที่จะรู้สึกไม่แน่นอนหรือแตกต่างจากเพื่อนฝูง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในโลกที่ไม่บริสุทธิ์ทางเพศ แต่ผมเชื่อว่า “เหตุการณ์ทุกอย่างร่วมกันก่อผลดีแก่คนที่รักพระเจ้า” (โรม 8:28) ผมรู้ว่าปีติที่แท้จริงและยั่งยืนไม่ได้มาจากการเชื่อฟังพระบัญญัติของพระผู้เป็นเจ้าเท่านั้นแต่เกิดจากการพัฒนาความสัมพันธ์กับพระองค์ด้วย