พระผู้เป็นเจ้าทรงต้องการความช่วยเหลือจากฉันจริงๆ หรือ?

ในงานเผยแผ่ ฉันรู้สึกไม่ดีพอกับการสอนพระกิตติคุณแก่ผู้อื่น

ฉันรู้สึกว่าตนเด็กเกินไป ขาดประสบการณ์ และไม่ดีพร้อมที่จะสร้างความแตกต่างอย่างแท้จริงในชีวิตใครก็ตาม ฉันต้องการชี้ทางให้เพื่อนๆ ไปหาพระเยซูคริสต์ แต่จะทําอย่างไร?

วันหนึ่งฉันกําลังศึกษาหลักคําสอนและพันธสัญญาและบังเอิญเห็นข้อนี้: “เพื่อความสมบูรณ์แห่งกิตติคุณของเราจะได้รับการประกาศโดยคนอ่อนแอและคนตํ่าต้อยถึงสุดแดนแผ่นดินโลก, และต่อหน้ากษัตริย์และผู้ปกครอง” (หลักคําสอนและพันธสัญญา 1:23)

ข้อนี้เติมเต็มจิตวิญญาณของฉันด้วยความหวังและปีติ พระเจ้าไม่ได้ตรัสว่าพระองค์ทรงต้องการให้คนดีพร้อมทํางานของพระองค์ แต่พระองค์ทรงเรียกคนไม่ดีพร้อมที่มีศักยภาพไร้ขีดจํากัด—คนอย่างฉันและท่าน

ฉันเริ่มชื่นชอบเรื่องราวของพี่ชายของเจเร็ด พระเจ้าทรงมอบโอกาสให้พี่ชายของเจเร็ดใช้สิทธิ์เสรีและความคิดสร้างสรรค์โดยตรัสถามว่าจะทําอย่างไรเพื่อที่ชาวเจเร็ดจะมีแสงสว่างภายในเรืออันมืดมิดขณะเดินทางไปแผ่นดินที่สัญญาไว้ พี่ชายของเจเร็ดทําก้อนหินผิวเรียบจากหินก้อนใหญ่และทูลขอให้พระเจ้าทรงทําให้ก้อนหินเหล่านั้นส่องแสง พระผู้ช่วยให้รอดทรงแตะหินแต่ละก้อนและทําให้มันส่องสว่าง (อีเธอร์ 2:25; 3:1–6)

ในทํานองเดียวกัน เมื่อเราถวายความพยายามสุดความสามารถของเราแด่พระผู้เป็นเจ้า พระองค์ทรงสามารถขยายความพยายามเหล่านั้นและทําสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าที่เราจินตนาการได้ พระผู้เป็นเจ้าทรงทําปาฏิหาริย์ ไม่ใช่เรา

เอ็ลเดอร์เวิร์น พี. สแตนฟิลล์ แห่งสาวกเจ็ดสิบกล่าวว่า “เราต้องจําไว้ว่าอะไรก็ตามที่เราถวายให้ดีที่สุดแต่ยังไม่ดีพร้อม พระผู้ช่วยให้รอดจะทรงทําให้ดีพร้อมได้ ไม่ว่าความพยายามของเราจะดูเล็กน้อยเพียงใด เราต้องไม่ประเมินเดชานุภาพของพระผู้ช่วยให้รอดตํ่าไป”

ฉันจะบอกความลับกับท่าน: ท่านอาจทําได้ดีกว่าที่คิดไว้มาก ประธานรัสเซลล์ เอ็ม. เนลสันกล่าวว่า “เราทุกคนต้องจําไว้ว่ามนุษย์เป็นอยู่เพื่อพวกเขาจะมีปีติ—ไม่ใช่รู้สึกผิด! [ดู 2 นีไฟ 2:25]”

วิธีหนึ่งที่จะก้าวข้ามการเดินทางแห่งความรู้สึกผิดคือการแสวงหาความดีพร้อมผ่านพระคุณของพระเยซูคริสต์ (ดู โมโรไน 10:32) แทนความพยายามของเราเอง

“การดีพร้อมในพระคริสต์” เอ็ลเดอร์สแตนฟิลล์กล่าว “ช่วยบรรเทาเราจากภาระของความรู้สึกผิดและความไม่คู่ควร โดยเน้นเสมอว่าเราเป็นใครในสายพระเนตรของพระผู้เป็นเจ้า”

ถึงแม้จะยังต่อสู้กับความรู้สึกไม่ดีพอ แต่ฉันกําลังเรียนรู้ที่จะให้พระเจ้ามีส่วนในการพัฒนาตนเองของฉัน เมื่อฉันอ่อนน้อมถ่อมตน พระองค์ทรงเปลี่ยนความอ่อนแอของฉันเป็นความเข้มแข็ง (ดู อีเธอร์ 12:27)