บทเรียน 3 บทจากงานเผยแผ่ของฉันเกี่ยวกับการตั้งเป้าหมาย

ในฐานะผู้สอนศาสนา ฉันตั้งเป้าหมายรายวันและประจําสัปดาห์กับคู่ที่เน้นจุดประสงค์ผู้สอนศาสนาของเรา เป้าหมายเหล่านี้เริ่มจากตัวเลข แต่เมื่อฉันเติบโตและเข้าใจมากขึ้นว่าเหตุใดเราจึงตั้งเป้าหมายเหล่านี้ ตัวเลขจะถูกแทนที่ด้วยชื่อที่เราสวดอ้อนวอนขอเป็นรายบุคคล

พระเจ้าทรงเห็นคุณค่าความพยายามของเราและทรงต้องการให้เรารับใช้ผู้อื่น จดจ่ออยู่กับการทุ่มเทและรับใช้ผู้อื่นในระหว่างนั้น และฝากผลลัพธ์ไว้กับพระเจ้า ดังที่กษัตริย์ลิมไฮแนะนําผู้คนของท่านว่า “จงเงยหน้าขึ้น, และชื่นชมยินดีเถิด, และมอบความไว้วางใจของท่านในพระผู้เป็นเจ้า” (โมไซยาห์ 7:19) แทนที่จะตั้งเป้าหมายอ่านสัปดาห์ละ 50 ข้อ การตั้งเป้าหมายหมั่นศึกษาพระคัมภีร์ทุกวันโดยพยายามแบ่งปันข้อคิดกับผู้อื่นอาจมีประสิทธิภาพมากกว่า

หลายครั้งในงานเผยแผ่ของฉัน เราตั้งเป้าหมายที่ไม่เพียงขึ้นอยู่กับความพยายามของเราเท่านั้นแต่ขึ้นอยู่กับสิ่งที่ผู้อื่นเต็มใจทําด้วย บทที่ 8 ของ สั่งสอนกิตติคุณของเรา: คู่มือแนะแนวการแบ่งปันพระกิตติคุณของพระเยซูคริสต์ สอนเกี่ยวกับการตั้งเป้าหมายแบบนี้่ว่า: “ท่านบรรลุเป้าหมาย [หนึ่งอย่าง] หรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับสิทธิ์เสรีของผู้อื่น แต่จงทําสิ่งที่อยู่ในการควบคุมของท่านให้สําเร็จ”

ฉันเรียนรู้ที่จะยืดหยุ่นและทําตามพระวิญญาณทั้งกับเป้าหมายและประสบการณ์ประจําวัน มีหลายวันที่เราคาดหวังให้บรรลุเป้าหมายบางอย่าง—แต่สิ่งต่างๆ ล้มเหลว แต่ละครั้งพระวิญญาณทรงช่วยนําทางเราไปหาโอกาสใหม่ๆ เพื่อบรรลุจุดประสงค์ผู้สอนศาสนาและช่วยเหลือผู้อื่น สถานการณ์ที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้น และพระวิญญาณทรงสามารถนําทางท่านให้เปลี่ยนแนวทางในเกือบทุกสถานการณ์

ในช่วงเริ่มต้นงานเผยแผ่ ฉันรู้ว่างานเผยแผ่เกี่ยวข้องกับการเติบโตและการรับใช้ ไม่เกี่ยวกับจํานวนบัพติศมา แต่ฉันซึมซับเรื่องนี้หลังจากเรียนรู้ที่จะมีความสุขขณะทํางานให้บรรลุเป้าหมาย ไม่ใช่เพียงเมื่อบรรลุเป้าหมายนั้น เป้าหมายไม่ควรนํามาซึ่งความพึงพอใจที่เส้นชัยเท่านั้น การเดินทาง เพื่อบรรลุเป้าหมายควรนํามาซึ่งปีติและจุดประสงค์เช่นกัน

ตัวอย่างของเป้าหมายประเภทนี้คือการพยายามพัฒนาอุปนิสัยเหมือนพระคริสต์ผ่านการรับใช้ทุกวัน ท่านจะพบสัมฤทธิผลในผลกระทบต่อผู้อื่น ไม่ใช่แค่ในการทําเครื่องหมายในช่อง “เวลาที่รับใช้” ของท่าน ฉันเรียนรู้สิ่งนี้ขณะรับใช้ผู้คนที่เทกซัสในงานเผยแผ่ของฉัน

พระเจ้าทรงปรารถนาให้เรา “ทํางานอย่างทุ่มเทในอุดมการณ์ดี, และทําสิ่งสารพันด้วยเจตจํานงอิสระ [ของเรา], และทําให้เกิดความชอบธรรมยิ่ง” (หลักคําสอนและพันธสัญญา 58:27; ดู ข้อ 26–29 ด้วย) บทเรียนเหล่านี้ช่วยให้ฉันเข้าใจวิธี “ทํางานอย่างทุ่มเทในอุดมการณ์ดี” ผ่านการตั้งเป้าหมายและบรรลุเป้าหมาย