« ហាកាយ ៖ ‹ ចូរឯងរាល់គ្នាពិចារណាផ្លូវប្រព្រឹត្តរបស់ខ្លួនចុះ › » សៀវភៅសិក្សាព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ សម្រាប់គ្រូបង្រៀនថ្នាក់សិក្ខាសាលា ( ឆ្នាំ២០២៦ )
« ហាកាយ ៖ ‹ ចូរឯងរាល់គ្នាពិចារណាផ្លូវប្រព្រឹត្តរបស់ខ្លួនចុះ › » សៀវភៅសិក្សាព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ សម្រាប់គ្រូបង្រៀនថ្នាក់សិក្ខាសាលា
ហាកាយ ១–២, សាការី ១–៤, ១០–១៤ ៖ មេរៀនទី ១៥៥
ហាកាយ
« ចូរឯងរាល់គ្នាពិចារណាផ្លូវប្រព្រឹត្តរបស់ខ្លួនចុះ »
ក្នុងជីវិតដ៏មមាញឹករបស់យើង តើយើងអាចទុកពេលសម្រាប់ព្រះអម្ចាស់ និងកិច្ចការដែលទ្រង់បង្គាប់ឲ្យយើងធ្វើដោយរបៀបណា ? យើងអាចទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍ពីការធ្វើតាមការអញ្ជើញរបស់ព្រះអម្ចាស់ដល់ពួកសាសន៍យូដាឲ្យ « ពិចារណាអំពីផ្លូវ[ របស់យើង ] » ( ហាកាយ ១:៥ ) ទាក់ទងនឹងរបៀបដែលយើងចំណាយពេលសម្រាប់ទ្រង់ ។ មេរៀននេះអាចជួយសិស្សដាក់ព្រះជាចម្បងក្នុងជីវិតរបស់ពួកគេ ។
ការរៀបចំសិស្ស ៖ សូមអញ្ជើញសិស្សឲ្យធ្វើបញ្ជីនៃកិច្ចការដែលពួកគេធ្វើនៅថ្ងៃធម្មតា ។ សិស្សអាចដាក់ស្លាកថាអ្វីដែលពួកគេមានអារម្មណ៍ថាសំខាន់បំផុត ហើយជញ្ជឹងគិតពីមូលហេតុដែលពួកគេចាត់ទុកកិច្ចការទាំងនោះសំខាន់ ។ ពួកគេអាចយកបញ្ជីរបស់ពួកគេមកថ្នាក់រៀន ។
សកម្មភាពរៀនសូត្រដែលអាចមាន
ការដាក់ព្រះអម្ចាស់ជាអាទិភាព
មេរៀនដែលប្រើវត្ថុខាងក្រោមមាននៅក្នុងអត្ថបទ « Making Good Use of Your Time » ( New Era ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២០ ទំព័រ ៣៤–៣៥ ) ។
មុនពេលចូលរៀន សូមចាក់ដុំថ្មពេញក្រឡមួយ រួចបន្ថែមខ្សាច់ទៅខាងលើ ដោយអង្រួនវាឲ្យចូលគ្នា ។ ការធ្វើបែបនេះគឺដើម្បីធានាថាអ្នកមានខ្សាច់គ្រប់គ្រាន់ដើម្បីបំពេញក្រឡ ។ បន្ទាប់មកបំបែកខ្សាច់ និងដុំថ្មម្តងទៀត ។ យកក្រឡ ខ្សាច់ និងដុំថ្មមកថ្នាក់ ។ នៅពេលចាប់ផ្តើមថ្នាក់ សូមបង្ហាញវត្ថុដល់សិស្ស ដោយពន្យល់ថា ក្រឡតំណាងឲ្យពេលវេលារបស់យើង ដុំថ្មតំណាងឲ្យអាទិភាពរបស់យើង និងខ្សាច់តំណាងឲ្យសកម្មភាពប្រចាំថ្ងៃរបស់យើង ។
-
តើអ្នកចំណាយពេលធ្វើអ្វីខ្លះក្នុងមួយថ្ងៃ ?
-
តើអ្វីខ្លះដែលព្រះអម្ចាស់បង្គាប់ឲ្យយើងម្នាក់ៗឲ្យដាក់ជាអាទិភាព ?
សិស្សអាចឆ្លើយតបនឹងសំណួរទីពីរដោយមានចម្លើយដូចជាការសិក្សាព្រះគម្ពីរ ការអធិស្ឋាន ពេលវេលាជាមួយក្រុមគ្រួសារ និងការបម្រើជាដើម ។ សូមពិចារណាសរសេរចម្លើយរបស់សិស្សដាក់នៅលើដុំថ្ម ។
ដើម្បីជួយសិស្សឲ្យឃើញពីតម្លៃនៃការដាក់អាទិភាព ដំបូងត្រូវបំពេញខ្សាច់ក្នុងក្រឡ ។ បន្ទាប់មក ព្យាយាមដាក់បន្ថែមដុំថ្ម ដែលដាក់មិនចូលក្រឡ ។ ពិភាក្សាពីរបៀបធ្វើឲ្យរបស់ទាំងពីរត្រូវនឹងក្រឡ ។ ចាក់ខ្សាច់ និងដុំថ្មចេញពីក្រឡ ហើយព្យាយាមម្តងទៀត ។ ដាក់ដុំថ្មចូលជាមុនសិន បន្ទាប់មកខ្សាច់ អង្រួនក្រឡ ដើម្បីឲ្យចូលតាមចន្លោះប្រហោង ។
-
តើយើងអាចរៀនអ្វីខ្លះពីមេរៀនដែលប្រើវត្ថុនេះ ?
-
ហេតុអ្វីបានជាវាអាចពិបាកក្នុងការចំណាយពេលសម្រាប់ព្រះអម្ចាស់ និងកិច្ចការដែលទ្រង់បង្គាប់ឲ្យយើងធ្វើជារៀងរាល់ថ្ងៃ ?
នៅពេលអ្នកសិក្សាអំពីហាកាយ សូមរកមើលការបំផុសគំនិតពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធអំពីរបៀបដែលព្រះអម្ចាស់អាចប្រទានពរដល់ជីវិតអ្នក នៅពេលអ្នកចំណាយពេលសម្រាប់ទ្រង់ ។
ការកសាងព្រះវិហារបរិសុទ្ធឡើងវិញ
ដើម្បីជួយសិស្សរបស់អ្នកឲ្យយល់អំពីបរិបទរបស់ហាកាយ សូមពិចារណាចែកចាយសេចក្តីសង្ខេបខាងក្រោម ។
បន្ទាប់ពីពួកសាសន៍យូដាត្រឡប់ទៅក្រុងយេរូសាឡិមវិញពីការជាប់ជាឈ្លើយនៅបាប៊ីឡូន ពួកគេបានខិតខំយ៉ាងខ្លាំងក្នុងការសាងសង់ព្រះវិហារបរិសុទ្ធ ទីក្រុង ផ្ទះ និងជីវិតរបស់ពួកគេឡើងវិញ ( សូមមើល អែសរ៉ា ១:១–៦ ) ។ ប៉ុន្តែបន្ទាប់ពីប្រហែល ១៥ឆ្នាំបានកន្លងផុតទៅ ព្រះអម្ចាស់មិនសព្វព្រះទ័យដែលពួកគេមិនបានដាក់អាទិភាពឲ្យកាន់តែខ្ពស់ក្នុងការសាងសង់ព្រះវិហារបរិសុទ្ធឡើងវិញ ( សូមមើល អែសរ៉ា ៤:២៤; ហាកាយ ១:៣–៤ ) ។ ទ្រង់បានចាត់ព្យាការីរបស់ទ្រង់ ហាកាយ ឲ្យទៅបញ្ចុះបញ្ចូលប្រជាជនឲ្យដាក់ការសាងសង់ដំណាក់របស់ព្រះអម្ចាស់ជាអាទិភាព ។
សូមអាន ហាកាយ ១:២–៤ ដោយរកមើលពាក្យ ឬឃ្លាដែលបង្ហាញថា ពួកសាសន៍យូដាមិនបានផ្តោតលើការសាងសង់ព្រះវិហារបរិសុទ្ធឡើងវិញឡើយ ។
អ្នកប្រហែលជាត្រូវពន្យល់ថា « បិទភ្ជិត » មានន័យថាជា បិទគ្រប ។ ការណ៍នេះអាចបង្ហាញថា ពេលដែលពួកគេទុកឲ្យព្រះវិហារបរិសុទ្ធសាងសង់មិនហើយរួចរាល់ មនុស្សបែរជាសង់ផ្ទះដ៏មានផាសុកភាព និងបានបំពាក់គ្រឿងសង្ហារិមល្អៗសម្រាប់ខ្លួនពួកគេទៅវិញ ។
-
តើការណ៍នេះទាក់ទងនឹងមេរៀនដែលប្រើវត្ថុដោយរបៀបណា ?
សូមអាន ហាកាយ ១:៥–១១ ដោយរកមើលលទ្ធផលដែលពួកសាសន៍យូដាបានជួបប្រទះ ដោយសារពួកគេបានផ្តល់អាទិភាពដល់កិច្ចការផ្សេងទៀត ជាជាងការសាងសង់ព្រះវិហារបរិសុទ្ធឡើងវិញ ។
-
តើមានលទ្ធផលអ្វីខ្លះដែលយើងអាចឆ្លងកាត់ ប្រសិនបើយើងមិនផ្តល់អាទិភាពដល់ព្រះអម្ចាស់ក្នុងជីវិតរបស់យើងទេ ?
អ្នកអាចអញ្ជើញសិស្សឲ្យចង្អុលបង្ហាញ ឬគូសចំណាំឃ្លាដដែលៗនៅក្នុង ខទី ៥ និង ៧ ។
-
តើអ្នកគិតថាព្រះអម្ចាស់ចង់មានន័យយ៉ាងណា នៅពេលទ្រង់បានអញ្ជើញប្រជាជនឲ្យ « ពិចារណាអំពីផ្លូវ[ របស់ពួកគេ ] » ? ( ហាកាយ ១:៥, ៧ )
« ចាប់តាំងពីថ្ងៃនេះទៅ យើងនឹងផ្តល់ពរដល់ឯងវិញ »
សូមពិចារណាអាន ឬសង្ខេបកថាខណ្ឌខាងក្រោម ដើម្បីជួយសិស្សឲ្យយល់ពីដំណើររឿងដែលនៅសេសសល់ ។
ពួកសាសន៍យូដា និងមេដឹកនាំរបស់ពួកគេបានស្តាប់តាមព្រះសូរសៀងរបស់ព្រះអម្ចាស់ ។ សូរ៉ូបាបិល ( ចៅហ្វាយស្រុក ) និង យ៉ូស្វេ ( សង្ឃជាន់ខ្ពស់ ) បានដឹកនាំកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងដើម្បីសាងសង់ព្រះវិហារបរិសុទ្ធឡើងវិញ ( សូមមើល ហាកាយ ១:១២–១៤ ) ។ ព្យាការីហាកាយក៏បានជួយផងដែរ ( សូមមើល អែសរ៉ា ៥:១–២ ) ។ នៅពេលពួកគេធ្វើការ ព្រះអម្ចាស់បានប្រទានពាក្យលើកទឹកចិត្ត ។
សូមសរសេរសេចក្តីពិតមិនពេញលេញខាងក្រោមនៅលើក្ដារខៀន ៖ ប្រសិនបើយើងដាក់ព្រះជាមុនក្នុងជីវិតរបស់យើង …
សូមពិចារណាបែងចែកសិស្សនៅក្នុងថ្នាក់ជាបីផ្នែក ដោយផ្នែកនីមួយៗអានវគ្គបទគម្ពីរមួយក្នុងចំណោមវគ្គបទគម្ពីរខាងក្រោមនេះ ។
សូមអានវគ្គបទគម្ពីរមួយ ឬច្រើនខាងក្រោម ដោយរកមើលការលើកទឹកចិត្តពីព្រះអម្ចាស់ ដែលអាចបំពេញប្រយោគនៅលើក្ដារខៀន ៖
ហាកាយ ២:៤–៥
ហាកាយ ២:៦–៩
ហាកាយ ២:១៨–១៩
សិស្សអាចឡើងមកក្ដារខៀន ហើយសរសេរពីរបៀបដែលពួកគេនឹងបំពេញសេចក្ដីថ្លែងការណ៍នោះ ។ ខាងក្រោមនេះគឺជាឧទាហរណ៍នៃអ្វីដែលអ្នកអាចសរសេរ ៖
… ទ្រង់នឹងគង់នៅជាមួយយើង ។
… ទ្រង់នឹងប្រទានភាពសុខសាន្ដដល់យើង ។
… ទ្រង់នឹងប្រទានពរដល់យើងទាំងខាងវិញ្ញាណ និងខាងរូបកាយ ។
ដើម្បីស្វែងរកពរជ័យបន្ថែមដែលយើងអាចទទួលបានដោយការទុកព្រះជាអាទិភាព នោះសិស្សអាចអាន ម៉ូសាយ ២:៤១ និង នីហ្វៃទី៣ ១៣:៣១–៣៣ ។ បន្ទាប់មក អ្នកអាចបន្ថែមអ្វីដែលពួកគេរកឃើញនៅលើក្ដារខៀន ។
-
តើពរជ័យណាមួយរបស់ព្រះអម្ចាស់មកពីខគម្ពីរទាំងនេះដែលអ្នកចង់បានបំផុត ? ហេតុអ្វី ?
សូមជួយសិស្សឲ្យស្គាល់វិធីដែលពួកគេអាចដាក់ព្រះជាអាទិភាព ដើម្បីអញ្ជើញពរជ័យរបស់ទ្រង់ ។ ប្រសិនបើអ្នកមិនបានបង្ហាញវីដេអូ « The Soul’s Sincere Desire » ( ៣:២៨ ) នោះទេ នៅពេលដែលអ្នកបង្រៀនមេរៀនទី ៩៣ ៖ « នេហេមា » បន្ទាប់មកពិចារណាបង្ហាញវានៅទីនេះចាប់ពីនាទីទី ០:០០ ដល់ ២:០១ ។ វីដេអូនេះមាននៅលើគេហទំព័រ ChurchofJesusChrist.org ។ អ្នកអាចអញ្ជើញសិស្សឲ្យរកមើលវិធីដែលពួកគេអាចឆ្លើយតបនឹងសំណួរខាងក្រោម ។
ជាជម្រើសមួយផ្សេងទៀត អ្នកអាចចែកចាយសាច់រឿងខាងក្រោម ។ ក្រោយមកសិស្សអាចឆ្លើយសំណួរដែលអមមកជាគូ ជាក្រុមតូចៗ ឬជាថ្នាក់ ។
ស្រមៃថា អ្នកមានមិត្តម្នាក់ឈ្មោះអាឡិច ដែលមានអារម្មណ៍ថានាងមិនមានពេលវេលាដើម្បីដាក់ព្រះជាអាទិភាពនៅក្នុងជីវិតរបស់នាងទេ ។ មួយថ្ងៃៗ នាងមានកិច្ចការសាលា មិត្តភក្តិ និងចំណង់ចំណូលចិត្តជាច្រើន ដែលធ្វើឲ្យនាងនឿយហត់ និងមិនមានកម្លាំងចិត្តសម្រាប់រឿងខាងវិញ្ញាណឡើយ ។ នាងមើលឃើញថាត្រូវផ្លាស់ប្តូរ ប៉ុន្តែមិនដឹងត្រូវធ្វើយ៉ាងណាទេ ។
-
តើអ្នកនឹងផ្តល់ដំបូន្មានអ្វីដល់អាឡិច ដើម្បីជួយនាងឲ្យដាក់ព្រះជាមុន ?
-
តើព្រះអាចប្រទានពរដល់នាងដោយរបៀបណាសម្រាប់ការដាក់ទ្រង់ជាអាទិភាព ?
បន្ទាប់ពីទុកពេលគ្រប់គ្រាន់ហើយ អ្នកអាចបង្ហាញវីដេអូដែលនៅសេសសល់អំពី « The Soul’s Sincere Desire » ចាប់ពីនាទីទី ២:០២ ដល់ ៣:២៨ ដោយអញ្ជើញសិស្សឲ្យរកមើលអ្វីដែលអាឡិចធ្វើដើម្បីផ្លាស់ប្តូរ ។
3:29 -
តើដំបូន្មានអ្វីខ្លះទៀតដែលអ្នកនឹងផ្តល់ដល់មនុស្សដែលមានអារម្មណ៍ថាពួកគេមិនអាចដាក់ព្រះជាមុនក្នុងជីវិតរបស់ពួកគេដោយហេតុផលផ្សេងទៀត ?
-
តើព្រះបានប្រទានពរដល់អ្នក ឬមនុស្សដទៃទៀតដែលអ្នកស្គាល់ពីការដាក់ទ្រង់ជាមុនដោយរបៀបណា ?
ដាក់ផែនការ
ផ្នែកនេះអាចជួយសិស្សអនុវត្តនូវអ្វីដែលពួកគេបានរៀន ។ សូមពិចារណាបង្ហាញសេចក្ដីថ្លែងការណ៍ខាងក្រោមនេះ ។
សូមគិតពិចារណាដោយផ្ទាល់អំពីការអញ្ជើញខាងក្រោមមកពីអែលឌើរ ដេវីឌ អេ បែដណា ក្នុងកូរ៉ុមនៃពួកសាវកដប់ពីរនាក់ ៖
ខ្ញុំសូមថ្លែងឡើងវិញអំពីការដាស់តឿនរបស់ព្រះអម្ចាស់ ចំពោះរាស្ត្រទ្រង់ ដែលបានប្រទានឲ្យតាមរយៈព្យាការីហាកាយ ក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ថា ៖ « ឥឡូវ ព្រះយេហូវ៉ានៃពួកពលបរិវារ ទ្រង់មានបន្ទូលថា ចូរឯងរាល់គ្នាពិចារណាផ្លូវប្រព្រឹត្តរបស់ខ្លួនចុះ » [ ហាកាយ ១:៥ ] ។
យើងម្នាក់ៗគួរតែវាយតម្លៃអាទិភាពខាងសាច់ឈាម និងខាងវិញ្ញាណរបស់យើងដោយស្មោះសរ និងដោយការអធិស្ឋានដើម្បីស្គាល់នូវអ្វីៗដែលអាចរារាំងពរជ័យដ៏ច្រើនក្នុងជីវិតយើងដែលព្រះវរបិតាសួគ៌ និងព្រះអង្គសង្រ្គោះមានព្រះឆន្ទៈប្រទានដល់យើង ។ ហើយប្រាកដណាស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធនឹងជួយយើងឲ្យមើលឃើញខ្លួនឯង ជាបុគ្គលបែបណាពិតប្រាកដ ។ ( « ឱ ! ក្រុងស៊ីយ៉ូនអើយ ចូរពាក់កម្លាំងរបស់ឯង » លីអាហូណា ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០២២ ទំព័រ ៩៤ )
សូមធ្វើតាមការអញ្ជើញរបស់ព្រះអម្ចាស់ឲ្យ « ចូរឯងរាល់គ្នាពិចារណាផ្លូវប្រព្រឹត្តរបស់ខ្លួនចុះ » ( ហាកាយ ១:៥, ៧ ) ដោយពិចារណាអំពីអាទិភាពផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នក ។ សូមជញ្ជឹងគិតថាតើមានអ្វីដែលអ្នកត្រូវដាក់អាទិភាព ឬដកចេញពីជីវិតរបស់អ្នក ដើម្បីអញ្ជើញពរជ័យដែលព្រះវរបិតាសួគ៌ និងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទមានព្រះទ័យប្រទានដល់អ្នក ។
នៅក្នុងសៀវភៅកំណត់ហេតុរបស់អ្នក សូមគូររូបក្រឡដែលមានដុំថ្ម ហើយដាក់ស្លាកដុំថ្មជាមួយនឹងការតាំងចិត្តដែលអ្នកនឹងដាក់ព្រះជាអាទិភាព ។ គូររូបខ្សាច់នៅខាងក្រៅក្រឡ ហើយដាក់ស្លាកវាជាមួយនឹងអ្វីដែលអ្នកចង់លុបចោល ។ ជ្រើសរើសថ្មមួយ ឬពីរដុំ ហើយដាក់ផែនការអំពីអ្វី ពេលណា និងរបៀបដែលអ្នកនឹងបំពេញការតាំងចិត្តទាំងនេះ ។
សូមពិចារណាចែកចាយទីបន្ទាល់ ឬគំនិតរបស់អ្នកអំពីព្រះវរបិតាសួគ៌ និងពរជ័យរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ នៅពេលយើងដាក់ទ្រង់ជាអាទិភាពក្នុងជីវិតរបស់យើង ។