Stary Testament. Podręcznik dla nauczyciela seminarium

Spis treści
Strona tytułowa
Wprowadzenie do podręcznika dla nauczyciela
Stary Testament. Lekcje
- Zaproszenie do studiowania Starego Testamentu
- Ks. Mojżesza 1; Ks. Abrahama 3
- I Ks. Mojżeszowa 1–2; Ks. Mojżesza 2–3; Ks. Abrahama 4–5
- I Ks. Mojżeszowa 3–4; Ks. Mojżesza 4–5
- I Ks. Mojżeszowa 5; Ks. Mojżesza 6
- Ks. Mojżesza 7
- I Ks. Mojżeszowa 6–11; Ks. Mojżesza 8
- I Ks. Mojżeszowa 12–17; Ks. Abrahama 1–2
- I Ks. Mojżeszowa 18–23
- I Ks. Mojżeszowa 24–33
- I Ks. Mojżeszowa 37–41
- I Ks. Mojżeszowa 42–50
- II Ks. Mojżeszowa 1–6
- Wielkanoc
- II Ks. Mojżeszowa 7–13
- II Ks. Mojżeszowa 14–18
- II Ks. Mojżeszowa 19–20; 24; 31–34
- II Ks. Mojżeszowa 35–40; III Ks. Mojżeszowa 1, 4, 16, 19
- IV Ks. Mojżeszowa 11–14; 20–24; 27
- V Ks. Mojżeszowa 6–8; 15; 18; 29–30; 34
- Ks. Jozuego 1–8; 23–24
- Ks. Sędziów 2–4; 6–8; 13–16
- Ks. Rut; I Ks. Samuela 1–7
- I Ks. Samuela 8–10; 13; 15–16
- I Ks. Samuela 17–18; 24–26; II Ks. Samuela 5–7
- II Ks. Samuela 11–12; I Ks. Królewska 3; 6–9; 11
- I Ks. Królewska 12–13; 17–22
- II Ks. Królewska 2–7
- II Ks. Królewska 16–25
- II Ks. Kronik 14–20; 26; 30
- Ks. Ezdrasza 1; 3–7; Ks. Nehemiasza 2; 4–6; 8
- Ks. Estery
- Ks. Joba 1–3; 12–14; 19; 21–24; 38–40; 42
- Ks. Psalmów 1–2; 8; 19–33; 40; 46
- Ks. Psalmów 49–51, 61–66, 69–72, 77–78, 85–86
- Ks. Psalmów 102–103; 110; 116–119; 127–128; 135–139; 146–150
- Przypowieści Salomona 1–4; 15–16; 22; 31; Ks. Kaznodziei Salomona 1–3; 11–12
- Ks. Izajasza 1–12
- Ks. Izajasza 13–14; 22; 24–30; 35
- Ks. Izajasza 40–49
- Ks. Izajasza 50–57
- Ks. Izajasza 58–66
- Ks. Jeremiasza 1–3; 7; 16–18; 20
- Ks. Jeremiasza 31–33; 36–38; Treny 1; 3
- Ks. Ezechiela 1–3; 33–34; 36–37; 47
- Ks. Daniela 1–7
- Ks. Ozeasza; Ks. Joela
- Ks. Amosa; Ks. Abdiasza; Ks. Jonasza
- Ks. Micheasza; Ks. Nahuma; Ks. Habakuka; Ks. Sofoniasza
- Ks. Aggeusza 1–2; Ks. Zachariasza 1–4; 7–14
- Ks. Malachiasza
Lekcje z cyklu „Przygotowanie do życia”
- Doktryny do opanowania. Znajdowanie odpowiedzi na moje pytania
- Umiejętności związane ze studiowaniem pism świętych
- Przewodnik Dla wzmocnienia młodzieży
- Budowanie samowystarczalności
- Zdrowie fizyczne i emocjonalne
- Przygotowanie do zdobywania wykształcenia i zatrudnienia w przyszłości
- Odnoszenie sukcesów w szkole
- Przygotowanie do misji
- Przygotowanie do wejścia do świątyni
- Nauki przywódców Kościoła
Aneks

V Ks. Mojżeszowa 15: „Otworzysz przed nim swoją rękę”

„V Ks. Mojżeszowa 15: ‘Otworzysz przed nim swoją rękę’”, Stary Testament. Podręcznik dla nauczyciela seminarium (2026)

„V Ks. Mojżeszowa 15: ‘Otworzysz przed nim swoją rękę’”, Stary Testament. Podręcznik dla nauczyciela seminarium

V Ks. Mojżeszowa 6–8, 15, 18, 29–30, 34. Lekcja 60.

V Ks. Mojżeszowa 15

„Otworzysz przed nim swoją rękę”

Przykazania, które Zbawiciel dał Izraelitom w V Ks. Mojżeszowej, obejmują wybaczanie dłużnikom, uwalnianie ludzi z niewoli i zmniejszanie brzemion biednym. Jako lud Zbawiciela my również mamy nałożony przymierzem obowiązek dowolnego dzielenia się tym, co Zbawiciel nam dał, aby ulżyć biednym. Ta lekcja może pomóc uczniom poczuć większe pragnienie, aby przestrzegać przykazania Zbawiciela, by dzielić się tym, co On im dał.

Przygotowanie ucznia: Poproś uczniów, aby w duchu modlitwy zaśpiewali lub przestudiowali słowa hymnu pt. „Ponieważ wiele dano mi” (Hymny, nr 133) lub Ew. Mateusza 25:31–40. Uczniowie mogą poprosić Ojca Niebieskiego, aby pomógł im dostrzec sposoby dzielenia się z bliźnimi tym, co On im dał.

Przykładowe ćwiczenia

Prawdziwi naśladowcy Jezusa Chrystusa

Na początku lekcji możesz pokazać swoją ulubioną ilustrację przedstawiającą Jezusa Chrystusa. Możesz zapisać na tablicy poniższe stwierdzenie Prezydenta Nelsona do uzupełnienia. Zwróć uwagę uczniów na to, że może być wiele poprawnych zakończeń tego stwierdzenia.

Prezydent Russell M. Nelson nauczał:

Jednym z najprostszych mierników prawdziwego naśladowcy Jezusa Chrystusa jest . („Potrzebni są pokój czyniący”, Liahona, maj 2023, str. 98)

W jaki sposób można uzupełnić wypowiedź Prezydenta Nelsona?

Kiedy uczniowie udzielą odpowiedzi, poproś ich, aby powiedzieli, dlaczego ich zdaniem są one odpowiednim uzupełnieniem zdania. Możesz chwalić i potwierdzać to, co mówią. Następnie pokaż dokończoną wypowiedź Prezydenta Nelsona.

Jednym z najprostszych mierników prawdziwego naśladowcy Jezusa Chrystusa jest to, z jaką dozą współczucia traktuje on innych ludzi. („Potrzebni są pokój czyniący”, Liahona, maj 2023, str. 98)

Dlaczego jest to dobry sposób na rozpoznanie prawdziwych naśladowców Jezusa Chrystusa?
W jaki sposób uczniowie Jezusa Chrystusa mogą traktować ludzi ze współczuciem?

Aby pomóc uczniom ocenić, jak dobrze obecnie traktują bliźnich, możesz przedstawić niektóre lub wszystkie z poniższych zdań i poprosić ich, aby zastanowili się, w jakim stopniu każde z nich odnosi się do nich.
Sposób, w jaki traktuję bliźnich, pokazuje, że jestem naśladowcą Jezusa Chrystusa.
Mam współczucie dla innych osób i chcę zrobić wszystko, co w mojej mocy, aby im pomóc.
Chcę dzielić się z bliźnimi tym, co dał mi Pan.

Podczas dzisiejszego studiowania zabiegajcie o przewodnictwo Ducha Świętego, aby pomógł wam poczuć, jak ważne jest przestrzeganie przykazania Zbawiciela poprzez sposób, w jaki traktujesz innych ludzi.

Troszczenie się o potrzebujących

Zanim uczniowie przeczytają poniższy fragment, możesz wyjaśnić, że w ramach wskazówek zawartych w V Ks. Mojżeszowej Pan nakazał, aby co siedem lat wszystkie długi były darowane.

Przeczytajcie V Ks. Mojżeszową 15:7–11 i znajdźcie to, w jaki sposób Pan chce, abyśmy traktowali ludzi wokół nas.

Co takiego odkryliście?

Gdy uczniowie będą dzielić się swoimi przemyśleniami, pomóż im rozpoznać następującą prawdę: Pan nakazuje nam dzielić się błogosławieństwami, które nam dał.

Pomocne może być przeprowadzenie prostej lekcji poglądowej, aby wyjaśnić uczniom, co to znaczy: „otworzysz przed nim swoją rękę” (werset 8. i 11.). Aby to zrobić, z przodu sali możesz postawić miskę z suchymi płatkami zbożowymi, fasolą lub małymi cukierkami. Poproś dwóch uczniów, aby zaprezentowali to zdanie. Jeden z uczniów może chwycić garść przygotowanej żywności i trzymać ją nad dłoniami drugiego. Poproś, aby otworzył dłoń „trochę”, a potem „trochę bardziej”, pozwalając, aby niewielkie ilości jedzenia wpadły do rąk drugiego ucznia. Na koniec poproś uczniów o ponowne przeczytanie wersetu 8. i poproś ucznia, aby zademonstrował treść lekcji poglądowej: „otworzysz przed nim swoją rękę”.
Jak myślicie, co to znaczy, że mamy otworzyć szeroko ręce, troszcząc się o biednych?
Czego możemy dowiedzieć się o Bogu z Jego przykazania? W jaki sposób On otwiera przed nami Swoją dłoń?
W jakich okolicznościach możemy być kuszeni, aby zamknąć swoją rękę na biednych?

Zanim uczniowie przeczytają poniższy fragment, możesz wyjaśnić, że Pan przykazał także, aby co siedem lat każdy sługa, który pragnął wolności, został uwolniony z niewoli.

Przeczytaj V Ks. Mojżeszową 15:12–15 i znajdź to, w jaki sposób Izraelici mieli traktować sługę, który pragnął być uwolniony z niewoli.

Na podstawie tego, czego dowiedzieliście się o Izraelitach, w jaki sposób przebywali oni w niewoli fizycznej i duchowej? W jaki sposób ktoś może dziś znaleźć się w niewoli duchowej?
W jaki sposób pamięć o tym, jak Zbawiciel wyzwolił nas z duchowej i fizycznej niewoli, może wpłynąć na to, jak traktujemy bliźnich?

„Czyż wszyscy nie jesteśmy żebrakami?”

Poproś uczniów, aby zastanowili się, jak może wyglądać „ubóstwo” nastolatka – nie tylko pod względem finansowym, ale także duchowym, fizycznym, emocjonalnym i społecznym.

W jaki sposób możemy otworzyć szeroko nasze ręce przed kimś, kto jest w potrzebie w każdym z tych aspektów?

Skorzystajcie z narzędzi do studiowania pism świętych, aby znaleźć fragment lub wypowiedź przywódcy Kościoła, która mogłaby pomóc komuś przestrzegać przykazania Zbawiciela, aby troszczyć się o biednych.

Jeśli uczniowie potrzebują dodatkowej pomocy, możesz zaproponować im skorzystanie z następujących fragmentów: Ew. Łukasza 6:30–38; Ks. Mosjasza 4:16–27; Doktryna i Przymierza 104:15–18; Ks. Mojżesza 7:18. Uczniowie mogą również poszukać w Bibliotece ewangelii takich słów jak „ubóstwo”.

Kiedy uczniowie znajdą fragment lub wypowiedź, poproś, aby podzielili się, w parach lub w małej grupie tym, co znaleźli. Mogą również przedyskutować następujące pytania:

W jaki sposób ten fragment lub wypowiedź może odnosić się do tego, jak troszczymy się o kogoś, kto jest „biedny” pod względem finansowym, duchowym, fizycznym, emocjonalnym lub społecznym?
Kiedy doświadczyliście błogosławieństwa wynikającego z hojności innych ludzi?

Zwiększenie naszego pragnienia dzielenia się z bliźnimi

Przeczytajcie Ew. Mateusza 25:31–40 i znajdźcie to, co Zbawiciel sądzi o naszych wysiłkach, aby troszczyć się o ludzi w potrzebie.

Czego się dzisiaj nauczyliście lub co poczuliście, co pomogło wam zwiększyć pragnienie, aby być prawdziwymi naśladowcami Jezusa Chrystusa poprzez hojne dzielenie się z innymi?
Do zrobienia czego poczuliście natchnienie?

Możesz opowiedzieć o sytuacji, w której twoje życie zostało pobłogosławione dzięki hojności osób, które starały się być prawdziwymi naśladowcami Jezusa Chrystusa. Możesz też poprosić uczniów, aby zabiegali o przewodnictwo Ojca Niebieskiego w znalezieniu kogoś, komu mogliby służyć, i aby wiedzieli, jak to zrobić.

Dodatkowe zasoby

Dlaczego troska o ubogich jest ważna?

Prezydent Jeffrey R. Holland z Kworum Dwunastu Apostołów przypomniał:

Na przestrzeni historii ubóstwo uważa się za jeden z największych i najbardziej powszechnych problemów na świecie. Jego oczywiste żniwo jest zwykle fizyczne, ale powodowane przez nie duchowe i emocjonalne szkody mogą być jeszcze bardziej wycieńczające. W każdym razie Wielki Odkupiciel wyznaczył nam najbardziej trwałe wezwanie, byśmy Mu pomogli podźwignąć to brzemię z ramion ludu […].

Kościół Jezusa Chrystusa przywrócony w naszych czasach nie miał jeszcze [pierwszej rocznicy], kiedy Pan przykazał jego członkom, że „troszczyć się mają o biednych i potrzebujących, i nieść im ulgę, aby nie cierpieli” [Doktryna i Przymierza 38:35]. Zauważcie tutaj nakazujący ton wypowiedzi — „aby nie cierpieli”. Bóg używa tego rodzaju języka, gdy Mu na czymś zależy […].

Świadczę o cudach, zarówno duchowych, jak i doczesnych, jakie są udziałem ludzi, którzy przestrzegają prawa postu […]. Z miłością korzystajcie z tego świętego przywileju przynajmniej raz w miesiącu, i bądźcie tak hojni, składając ofiarę postną i inne humanitarne, edukacyjne i misyjne ofiary, jak pozwalają wam na to możliwości. Obiecuję, że Bóg będzie dla was hojny, a ci, którym pomożecie, będą wiecznie błogosławić wasze imię […].

[C]hociaż nie jestem może stróżem brata mego, to jestem przecież jego bratem i „ponieważ wiele dano mi, ja też muszę dać”. („Czyż wszyscy nie jesteśmy żebrakami?”, Liahona, listopad 2014, str. 40, 42)

W jaki sposób możemy ulżyć innym w ich brzemionach?

Siostra Sharon Eubank, która służyła jako członkini Generalnego Prezydium Stowarzyszenia Pomocy, nauczała:

Jeśli zmienimy naszą perspektywę tak, że troszczenie się o biednych i potrzebujących będzie mniej związane z dawaniem rzeczy, a będzie raczej zaspokajaniem głodu ludzkiego kontaktu, prowadzeniem wartościowych rozmów i tworzeniem głębokich i pozytywnych relacji, wówczas Pan może nas gdzieś posłać […].

Pamiętajcie, że tak samo, jak w przypadku Zbawiciela, wy sami jesteście jednym z najlepszych darów, jaki możecie wręczyć ludziom będącym w potrzebie. („Turning Enemies into Friends” [Zmiana wrogów w przyjaciół], przemówienie wygłoszone na uniwersytecie BYU, 23 stycznia 2018, str. 6–7, strona internetowa speeches.byu.edu)

Dodatkowe ćwiczenia

V Ks. Mojżeszowa 14:22, 28–29: Pan wykorzystuje nasze ofiary, by błogosławić biednych

Dla uczniów cenne może być rozważenie wielu sposobów, na jakie ofiary są wykorzystywane do błogosławienia dzieci Ojca Niebieskiego. Uczniowie mogą przestudiować V Ks. Mojżeszową 14:22, 28–29 i odnaleźć błogosławieństwa, które Pan obiecał ludziom, którzy szczodrze służyli bliźnim. Pomocne może być wyjaśnienie, że zgodnie z prawem Mojżesza Izraelici mieli przykazanie, aby co trzy lata przeznaczać wszystkie ofiarowane fundusze na błogosławienie biednych (wersety 28–29). W naszych czasach datki na ofiarę postną są co miesiąc przeznaczane na ulżenie brzemionom biednych.

V Ks. Mojżeszowa 15:1–5, 12–15: Uwolnienie przez Pana

Dla uczniów korzystne może być lepsze zrozumienie przykazania Zbawiciela, które dał Izraelitom, aby co siedem lat uwalniali każdego dłużnika i dawali wolność wszystkim sługom. Możesz poprosić uczniów, aby omówili, w jaki sposób Zbawiciel uwalnia nas od długu grzechu i winy. Następnie możecie obejrzeć film pt. „Händel’s Messiah: Debtor’s Prison” [Mesjasz Händla. Więzienie dłużnika] (3:35). W filmie Prezydent Nelson wykorzystuje przykład uwolnienia więźniów jako symbol naszego odkupienia poprzez Jezusa Chrystusa.

3:35

Szczodre obdarowywanie ludzi w potrzebie

Aby pomóc uczniom zrozumieć, w jaki sposób mogą błogosławić ludzi w potrzebie, możesz poprosić ich, aby przejrzeli niektóre okazje do służby w waszej społeczności. Ta lista może obejmować:

przydziały posługi;
post i ofiary postne;
udział w kościelnych działaniach humanitarnych;
korzystanie z lokalnych możliwości oferowanych w aplikacji JustServe, jeśli jest ona dostępna.

Dodatkowe pomysły można znaleźć na stronie inicjatywy Caring for Those in Need [Troska o potrzebujących] pod adresem ChurchofJesusChrist.org.

Uczniowie mogą wskazać lokalne możliwości służby w waszej okolicy i postawić sobie za cel, że zrobią coś, by nieść pomoc ludziom w potrzebie. Jeśli chcieliby dowiedzieć się więcej na temat działań humanitarnych Kościoła, możecie przejrzeć sprawozdanie roczne z inicjatywy „Caring for Those in Need” [Troska o potrzebujących] za ostatni rok kalendarzowy.

Pomaganie bliźnim w potrzebie

Film pt. „Be the Someone” [Bądź tą osobą] (4:18) przedstawia historię kobiety, której życie zmienia się za sprawą ludzi, którzy pomogli jej, gdy była uchodźczynią.

4:18

Film pt. „Joseph Millett Story” [Historia Josepha Milletta] (od oznaczenia czasu 2:36 do 6:08) opowiada o tym, jak Joseph Millett czuł się błogosławiony przez Pana, gdy powierzono mu zadanie udzielenia pomocy rodzinie będącej w potrzebie.

6:14

Film pt. „That We Might Be One: The Story of the Dutch Potato Project” [Abyśmy mogli być jednością: Historia holenderskiego projektu ziemniaczanego] (od oznaczenia czasu 0:00 do 8:57) przedstawia historię świętych w Holandii, którzy po II wojnie światowej chętnie poświęcili swoje racje żywnościowe dla swoich dawnych wrogów. Możesz poprosić uczniów, aby odnaleźli to, w jaki sposób Zbawiciel pobłogosławił holenderskich świętych za ich wysiłki na rzecz służby na wzór Chrystusa.

11:57