IV Ks. Mojżeszowa 11–14

Duży sprawdzian lub projekt szkolny

Pokuta

Przyszłość

Dzielenie się ewangelią

• W jaki sposób możemy stwierdzić, czy patrzymy na daną sytuację z wiarą w Jezusa Chrystusa czy ze strachem?

• Jaka jest różnica, czy patrzymy na daną sytuację z wiarą czy ze strachem?

• Dlaczego czasami trudno jest patrzeć na takie sytuacje z wiarą w Jezusa Chrystusa?

Kontynuujcie rozważanie tych pytań podczas dzisiejszej lekcji. Zaproście Ducha Świętego do swojej nauki, kiedy będziecie myśleć o tym, jak patrzeć na swoje wyzwania z większą wiarą w Jezusa Chrystusa.

Po tym, jak dzieci Izraela podróżowały przez pustkowie, Pan przywiódł je do granicy ziemi obiecanej. Była to ziemia kananejska. Powiedział im, że będą musieli podbić tę ziemię. Pan pouczył Mojżesza, aby wybrał po jednym członku z każdego z dwunastu plemion. Mężczyźni ci otrzymali polecenie, aby zbadać teren i powrócić z wieściami o tym, co znaleźli. Po 40 dniach poszukiwań dwunastu mężczyzn powróciło, aby zdać sprawozdanie oraz przynieść płody tej ziemi (zob. IV Ks. Mojżeszowa 13:1–25).

1. IV Ks. Mojżeszowa 13:26–29, 31–33: Sprawozdanie 10 zwiadowców dotyczące ziemi obiecanej i jej mieszkańców

• W jaki sposób opisalibyście ziemię kananejską i ludzi, których widzieliście?

• Jakie były wasze odczucia, gdy zobaczyliście tych ludzi? Dlaczego?

2. IV Ks. Mojżeszowa 14:1–4: Reakcja Izraelitów na sprawozdanie 10 zwiadowców

• Jakie uczucia towarzyszyły wam, gdy słuchaliście sprawozdania 10 zwiadowców? Dlaczego?

• Co byście zasugerowali ludowi, zamiast podążania za Mojżeszem do ziemi obiecanej? Dlaczego?

3. IV Ks. Mojżeszowa 13:30, 14:6–9: Sprawozdanie Kaleba i Jozuego dotyczące ziemi obiecanej i jej mieszkańców

• W jaki sposób opisalibyście ziemię kananejską i ludzi, których widzieliście?

• Inni wywiadowcy są przekonani, że Izrael nie jest w stanie pokonać mieszkańców ziemi kananejskiej. Skąd pewność, że Izrael może to zrobić?

Przejrzycie fragmenty IV Ks. Mojżeszowa 13:30 oraz 14:8–9, szukając słów i wyrażeń, które ukazują wiarę Kaleba i Jozuego w Pana.

• Czego nauczyliście się od Kaleba i Jozuego?

  Pośród różnych odpowiedzi, jakich uczniowie mogą udzielić, pomóż im rozpoznać prawdę, że zaufanie Panu może pomóc nam spojrzeć na wyzwania z wiarą, a nie ze strachem.

• Jak myślicie, co to znaczy działać z wiarą w Ojca Niebieskiego i Jezusa Chrystusa, gdy mierzymy się z wyzwaniami?

Starszy Kevin R. Duncan, Siedemdziesiąty, wyjaśnił, czego możemy się nauczyć z doświadczeń dzieci Izraela w IV Ks. Mojżeszowej 13–14:

Podobnie jak dzieci Izraela, napotykamy ogromne przeszkody […]. Nie ma nic złego w tym, że je dostrzegamy. Ważne jest jednak, abyśmy z wiarą stawili im czoła […].

Każde wyzwanie i każda przeszkoda, z którymi się zmagamy, jest okazją do dokonania wyboru, aby polegać na Panu, tak jak uczynili to Jozue i Kaleb. „Nie buntujcie się […], nie lękajcie się” (IV Ks. Mojżeszowa 14:9) to dobra rada nie tylko dla dzieci Izraela, ale i dla każdego z nas. („Nie buntujcie się […], nie lękajcie się”, Liahona, kwiecień 2022, str. 47)

• Jakie doświadczenia dzieci Izraela miały wcześniej z Panem? W jaki sposób pamięć o tych doświadczeniach mogła wzmocnić ich wiarę w Niego?

• Jak sądzicie, dlaczego niektórzy ludzie w obliczu wyzwań zapominają o tym, co wiedzą o Panu?

Pomimo wielu cudów dokonanych przez Pana oraz pomimo świadectwa Kaleba i Jozuego Izraelici nadal szemrali. Pan oświadczył, że z powodu takiego szemrania i wątpliwości ogromna większość dorosłych Izraelitów nie zostanie wpuszczona do ziemi obiecanej (zob. IV Ks. Mojżeszowa 14:26–39).

Przeczytajcie IV Ks. Mojżeszowa 14:24, 30 i odnajdźcie to, w jaki sposób Pan pobłogosławił Kaleba i Jozuego, ponieważ pokładali w Nim wiarę.

Zastanówcie się nad wyzwaniami, przed którymi stoicie lub możecie się mierzyć w swoim życiu. Zapiszcie wyzwanie w swojej tabeli wraz z powiązanym zdaniem opartym na strachu, o którym możecie pomyśleć lub w które możecie wierzyć.

Zastanówcie się nad tym, czego Duch Święty nauczył was o Ojcu Niebieskim i Jezusie Chrystusie na podstawie pism świętych, słów proroków i waszych własnych duchowych doświadczeń. Pomyślcie, w jaki sposób ta wiedza może pomóc wam stawiać czoła wyzwaniom z wiarą w Pana. Następnie zapiszcie w dzienniku zdanie oparte na wierze. Możecie także zapisać takie zdanie oparte na wierze na kartce, którą możecie wziąć do domu i umieścić w widocznym miejscu, albo zrobić jej zdjęcie telefonem, a nawet ustawić takie zdjęcie jako tapetę w telefonie.