Մատթեոս 21․1-11, Հովհաննես 12.27-36

Հիշեք մի դեպք, երբ դուք դժվարին կացության մեջ էիք և կարիք ունեիք, որ որևէ մեկը օգնի կամ փրկի ձեզ:

• Ինչո՞ւ էիք այդ օգնության կամ փրկության կարիքը զգում:

• Ի՞նչ կարող էր պատահել, եթե չստանայիք այդ օգնությունը:

• Այդ փորձառությունն ինչպե՞ս ազդեց այդ մարդու հանդեպ ձեր զգացմունքների վրա:

Մենք բոլորս էլ Հիսուս Քրիստոսի փրկագնող զորության կարիքն ունենք: Մենք բոլորս էլ սխալներ ենք գործում, որոնք մենք ի վիճակի չենք շտկել, կորուստներ ենք ունենում, որոնք մենք ի վիճակի չենք վերականգնել, ապրում ենք ցավեր, հալածանքներ, դժբախտություններ, հիասթափություններ և կրում ենք բեռներ, որոնց մենք ի վիճակի չենք միայնակ հաղթահարել: Խորհեք, թե դուք ինչու ունեք Հիսուս Քրիստոսի կարիքը: Ձեր օրագրում գրեք, թե որ հարցում ունեք Հիսուս Քրիստոսի փրկագնող զորության կարիքը:

Այս դասի ժամանակ փնտրեք Սուրբ Հոգու ոգեշնչումը, որպեսզի ավելի շատ բան սովորեք այն մասին, թե Փրկիչ Հիսուս Քրիստոսն ինչու կարող է փրկել մեզ մեր սխալներից, կորուստներից, ցավերից և անլուծելի խնդիրներից:

Վերջին անգամ Երուսաղեմ մտնելուց առաջ Հիսուսը Իր աշակերտներին խնդրեց Իրեն մի էշ և մի ավանակ բերել: Աշակերտները էշի և ավանակի վրա գցեցին իրենց հագուստները և Փրկիչը նստեց ավանակի վրա ( Մատթեոս 21.1-7,Հովհաննես 12.14-15):

Կարդացեք Մատթեոս 21.8-11-ը և Հովհաննես 12.12-13-ը, ՝ փնտրելով, թե մարդիկ ինչպես արձագանքեցին, երբ Հիսուս Քրիստոսը Երուսաղեմ մտավ: Կարդալիս պատկերացրեք, որ դուք էլ եք այնտեղ:

Բազում մարդիկ բացականչում էին «Ովսա՜ննա», ինչը եբրայերեն նշանակում է «խնդրում ենք փրկիր մեզ» և օգտագործվում է գովքի և աղաչանքի ժամանակ (Սուրբ գրքերի ուղեցույց, «Ովսաննա», scriptures.ChurchofJesusChrist.org):

Տասներկու Առաքյալների Քվորումից Երեց Բրյուս Ռ. Մակքոնքին (1915-1985) բացատրել է մարդկանց արձագանքի իմաստը Փրկիչի՝ Երուսաղեմ մտնելու վերաբերյալ.

Միայն թագավորներն ու նվաճողներն էին նման արտասովոր հարգանքի արժանանում։ Գովեստի կոչերի և ազատման ու փրկության աղերսների ներքո մենք տեսնում ենք, թե ինչպես են աշակերտները Տիրոջ ուղին ծածկում արմավենու ճյուղերով՝ ի նշան հաղթանակի ու հաջողության։ Այս դրամատիկ տեսարանը նախապատկեր է հանդիսանում այդ դեռևս գալիք ժողովի համար, երբ «մի շատ ժողովուրդ» … կկանգնի «աթոռի առաջին եւ Գառի առաջին, եւ սպիտակ հանդերձներ հագած, եւ իրանց ձեռքերումն արմաւենիներ», աղաղակելով բարձր ձայնով․ «Փրկութիւնը մեր Աստուծուն, որ նստում է աթոռի վերայ, եւ Գառին» ( Հայտնություն 7․9–10):

(Նոր Կտակարանի վարդապետական մեկնաբանությունը, [1965], 1.578):

• Ի՞նչ կասեիք, կանեիք կամ կզգայիք, եթե դուք ներկա լինեիք Փրկիչի հաղթական մուտքին Երուսաղեմ: Ինչո՞ւ:

• Ե՞րբ եք ցանկացել «Ովսա՜ննա» բացականչել (գովաբանել և երախտագիտություն հայտնել) Հիսուս Քրիստոսին:

• Այս պահին ինչի՞ համար «Ովսա՜ննա» կբացականչեիք Փրկիչին: Իսկ ապագայո՞ւմ:

Եթե հարմար է, ուսանողների հետ քննարկեք, թե նրանք երբ են մասնակցել «Ովսա՜ննա» բացականչելու արարողությանը: Օրինակ՝ դա կարող էր լինել տաճարի նվիրագործման ժամանակ:

Երբ Հիսուսը մուտք գործեց Երուսաղեմ ավանակ հեծած, շատ մարդիկ դա ընկալեցին որպես հրապարակավ հայտարարություն, որ Նա ոչ միայն խոստացված Մեսիան էր, այլ նաև Իսրայելի խոստացված թագավորը: Շատերը ընկալեցին դա որպես սուրբ գրություններում ներկայացված մարգարեությունների կատարում, որոնցից մեկը գրանցված է Զաքարիա 9.9 հատվածում:

Շատերը սպասում էին, որ Մեսիան պետք է լիներ մեծ ռազմական ղեկավար, ով կփրկեր նրանց Հռոմի լուծից: Նրանք սխալ էին ընկալում Փրկիչի փրկագնող առաքելությունը:

• Ըստ Երկնային Հոր՝ Հիսուս Քրիստոսն ինչի՞ց պետք է փրկեր մեզ:

Փրկիչի հաղթական մուտքից հետո «ոմանք Հելլենացիք», ովքեր եկել էին Երուսաղեմ Զատիկը նշելու համար, խնդրեցին հանդիպել Հիսուսի հետ ( Հովհաննես 12.20-21): Երբ Հիսուսն իմացավ նրանց ցանկության մասին, մտածեց Իր մոտեցող տառապանքների, մահվան և Հարության մասին։ Նա բացատրեց, որ Երուսաղեմի այդ վերջին իրադարձությունները, այդ թվում՝ Իր մոտակա Խաչելությունը, երկիր գալու Իր ողջ նպատակն էին ( Հովհաննես 12.23-33):

Կարդացեք Հովհաննես 12.27-28, 32-33-ը և ուշադիր եղեք, թե Հիսուսն ինչ ասաց Իր նպատակի և առաքելության մասին: (Նկատի ունեցեք, որ երկնքից խոսող ձայնը Երկնային Հոր ձայնն է, որը վստահություն է արտահայտում, որ Հիսուս Քրիստոսը կկատարի Իր Քավությունը):

• Հիսուս Քրիստոսն ի՞նչ է ուսուցանել Իր նպատակի և առաքելության մասին:

• Երկնային Հոր վստահությունը Հիսուս Քրիստոսի հանդեպ ինչպե՞ս կարող է մեծացնել ձեր վստահությունը Փրկիչի՝ ձեզ փրկելու կարողության և ցանկության նկատմամբ:

Ամփոփելով Հովհաննես 12.27-28, 32-33-ում Փրկիչի ուսուցանածը՝ կարելի է ասել, որ Հիսուս Քրիստոսը կատարել է Իր Քավությունը՝ մեզ բոլորիս Իրեն մոտեցնելու համար:

Փրկիչը վկայել է այդ նույն ճշմարտության մասին 3 Նեփի 27.13-15 հատվածներում: Կարդացեք այս հատվածները՝ ուշադրություն դարձնելով, թե դրանք ինչ են ավելացնում այս ճշմարտության ձեր ընկալմանը: Կարող եք խաչաձև հղում կատարել Հովհաննես 12.32 հատվածի հետ:

Փրկիչի մահկանացու կյանքի վերջին շաբաթվա իրադարձություններից մի քանիսը կարևոր էին մեզ Իրեն մոտեցնելով փրկելու Իր առաքելության և նպատակի համար:

Հետևյալ տեղեկատվական պաստառը կօգնի ձեզ ավելի լավ հասկանալ այդ իրադարձությունները:

Ուսումնասիրեք տեղեկատվական պաստառը: Կարդացեք սուրբ գրությունների որոշ հատվածներ՝ նկարագրված իրադարձությունների հետ ավելի լավ ծանոթանալու համար: Մտածեք, թե այդ իրադարձություններն ինչպես են նպաստել Հիսուս Քրիստոսի փրկագնող առաքելությանը և խորհեք, թե Նա ինչպես կարող է օգնել և փրկել ձեզ՝ այդ շաբաթվա ընթացքում Իր ուսուցանածի և արածի շնորհիվ:

Ձեր օրագրում գրեք այս իրադարձությունների վերաբերյալ ձեր հարցերը և նշեք այն իրադարձությունները, որոնց մասին դուք ցանկանում եք ավելի շատ բան իմանալ: Նշեք նաև, թե ինչու:

• Ի՞նչ հարցեր ունեք այս իրադարձություններից ցանկացածի վերաբերյալ:

• Ո՞րի մասին կցանկանայիք ավելին իմանալ: Ինչո՞ւ:

• Ձեր կարծիքով, այս իրադարձությունների մասին ավելին իմանալով, ինչպե՞ս կարող եք ավելի լավ հասկանալ Հիսուս Քրիստոսի՝ մեզ փրկելու կարողությունն ու ցանկությունը:

Փրկիչի հաղթական մուտքը Երուսաղեմ Զատիկի տոնի ժամանակ Զաքարիա 9.9-10 հատվածներում ներկայացված մարգարէության անմիջական իրականացումն էր և հրապարակավ հայտարարություն էր, որ Հիսուսը խոստացած Մեսիան է և Իսրայելի թագավորը: Հին ժամանակներում էշը կամ ավանակը հրեական արքայական իշխանության խորհրդանիշ էր: Հին Իսրայելում միապետություն օրոք Սավուղ թագավորի գահակալությունից հետո հրեաները ամեն տարի վերագահակալության ծիսակատարություններ էին անցկացնում, որոնց ժամանակ թագավորը էշի վրա մտնում էր Երուսաղեմ: Նա մոտենում էր քաղաքին արևելքից և գալիս էր դեպի տաճար: Այդ ծիսակատարությունները նախանշում էին այն ժամանակը, երբ նույն ձևով Մեսիան կգար Իր ժողովրդի մոտ: Այսպիսով, այն պահին, երբ Երուսաղեմը լցված էր Զատիկ նշող հրեաներով, Հիսուսը մտավ քաղաք այնպիսի ձևով, որը ցուցադրում էր, որ Ինքը Մեսիան է՝ Իսրայելի թագավորը: Հեծնելով ավանակին՝ Հիսուսը ցույց տվեց, որ եկավ որպես խաղաղ և «խոնարհ» Փրկիչ, այլ ոչ թե ռազմաձիու վրա նստած մի նվաճող» (տես Զաքարիա 9.9-10):

Երկրորդ Գալստյան ժամանակ Հիսուսը երկիր կվերադառնա մեծ զորությամբ և փառքով: Այդ փառքը ցուցադրելու համար Նա կգա «սպիտակ ձի» հեծած (տես Հայտնություն 19.11-16): Նա նաև կգա թագավորելու որպես «թագավորների թագավոր և տերերի տեր» ( Հայտնություն 17.14 , տես նաև Հայտնություն 19.16):

Երեց Ջերիթ Վ. Գոնգը՝ Տասներկու Առաքյալների Քվորումից, ուսուցանել է.

Արմավենու ճյուղերը Տիրոջով ցնծալու ավանդական սրբազան խորհրդանիշ են, ինչպես պատկերված է Հիսուսի հանդիսավոր մուտքը Երուսաղեմ կտավում, երբ «ժողովուրդի բազմությունը …․ արմավենու ճյուղեր վերցրեց և նրան ընդառաջ ելավ» [ Հովհաննես 12.12–13 , տես նաև Մատթեոս 21.8–9 , Մարկոս 11.8–10 ]: Հայտնության գրքում «սպիտակ զգեստներ հագած ու արմավենու ճյուղեր ձեռքերին» մարդիկ փառաբանում էին Աստծուն ու Գառին [ Հայտնություն 7.9 ]: Կիրթլենդի տաճարի նվիրագործման աղոթքում «արդարության պարեգոտի» և «փառքի պսակի» հետ մեկտեղ նշվում են նաև արմավենու ճյուղերը [տես Վարդապետություն և Ուխտեր 109․76 ]:

(Ջերիթ Վ. Գոնգ, «Ովսա՜ննա և Ալելո՜ւիա – Կենդանի Քրիստոսը․ Վերականգնման և Զատիկի առանցքը », Ensign կամ Լիահոնա, մայիս 2020, 53)