« ការថ្វាយ » ប្រធានបទ និង សំណួរ ( ឆ្នាំ២០២៣ )
មគ្គុទ្ទេសក៍សិក្សាដំណឹងល្អ
ការថ្វាយ
ការលះបង់អ្វីមួយសម្រាប់គោលបំណងបរិសុទ្ធ
តើអ្នកធ្លាប់ខ្វល់ខ្វាយចំពោះនរណាម្នាក់យ៉ាងខ្លាំង ដល់កម្រិតមួយដែលអ្នកនឹងធ្វើអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងសម្រាប់ពួកគេដែរឬទេ ? ការលះបង់របស់អ្នកចំពោះមនុស្សម្នាក់នោះ គឹត្រូវចំណាយពេលវេលា និងការអត់ធន់ ប៉ុន្ដែវាក៏បង្កើនឲ្យទំនាក់ទំនងរបស់អ្នកនឹងបុគ្គលនោះកាន់តែស៊ីជម្រៅជាងមុនផងដែរ ។
ការលះបង់ដោយស្ម័គ្រចិត្ដប្រភេទនេះរំឭកយើងអំពីអត្ថន័យនៃការថ្វាយខ្លួនរបស់យើងទៅដល់ព្រះអម្ចាស់ ។ តាមរយៈការថ្វាយ នោះយើងឧទ្ទិសខ្លួនរបស់យើងទៅដល់ព្រះដោយសារយើងស្រឡាញ់ទ្រង់ ។ ហើយនៅពេលយើងធ្វើបែបនេះ យើងពង្រឹងទំនាក់ទំនងរបស់យើងជាមួយនឹងព្រះវរបិតាសួគ៌ និងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។
តើការថ្វាយគឺជាអ្វី ?
ការថ្វាយគឺជាការញែកនូវកិច្ចការអ្វីមួយចេញជាបរិសុទ្ធសម្រាប់កិច្ចការរបស់ព្រះអម្ចាស់ ។ ពួកបរិសុទ្ធថ្ងៃចុងក្រោយស្ម័គ្រចិត្ដលះបង់ពេលវេលា ទេពកោសល្យ និងមធ្យោបាយនានាដើម្បីបង្កើតនគរនៃព្រះ ។ ដូចដែលអែលឌើរ ដេវីដ អេ បែដណា បានបង្រៀនថា ការថ្វាយ « ត្រូវបានជំរុញដោយសេចក្ដីសប្បុរស ហើយបង្កើតបានជាបំណងប្រាថ្នាដើម្បីបម្រើកាន់តែខ្លាំងឡើង » ។ នៅក្នុងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ សមាជិកសាសនាចក្រចុះសេចក្ដីសញ្ញាដើម្បីរស់នៅតាមក្រឹត្យវិន័យនៃការថ្វាយ ។ ទម្រង់ដ៏ខ្ពស់បំផុតនៃការថ្វាយ គឺជាការប្រគល់នូវអ្វីដែលជាខ្លួនយើងទាំងអស់ និងអ្វីដែលជាសក្ដានុពលរបស់យើង ដើម្បីសាងសង់នគរនៃព្រះ ។
ទិដ្ឋភាពទូទៅនៃប្រធានបទ ៖ ការថ្វាយ
មគ្គុទ្ទេសក៍សិក្សាដំណឹងល្អដែលជាប់ទាក់ទង ៖ សេចក្ដីសញ្ញា និងពិធីបរិសុទ្ធ, ការលះបង់ អំណោយទានពិសិដ្ឋ និងការផ្សារភ្ជាប់ក្នុងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ, ការមើលថែដល់អ្នកដែលខ្វះខាត
ផ្នែកទី ១
តាមរយៈការថ្វាយ ព្រះអម្ចាស់ជួយយើងឲ្យក្លាយជាបរិសុទ្ធដូចជាទ្រង់
នៅពេលយើងថ្វាយអ្វីមួយដល់ព្រះ យើងឧទ្ទិសថ្វាយការណ៍នោះសម្រាប់ការសាងសង់នគរនៃព្រះអម្ចាស់ ។ នៅពេលយើងថ្វាយអ្វីមួយដល់ព្រះដោយសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់យើងចំពោះទ្រង់ អ្វីមួយនោះនឹងក្លាយជាបរិសុទ្ធ ។
ខណៈដែលយើងថ្វាយពេលវេលា ទេពកោសល្យ និងមធ្យោបាយនានាទៅដល់ព្រះអម្ចាស់ « ការថ្វាយដ៏មហិមាបំផុតគឺជាការប្រគល់ខ្លួនយើងទៅដល់ព្រះ » ។ ក្នុងន័យនេះ ការថ្វាយគឺមិនមែនជាព្រឹត្ដិការណ៍ ឬពិធីដើម្បីបូជាអ្វីមួយនោះទេ—វាគឺជាដំណើរការដែលជួយយើងឲ្យមកស្គាល់ព្រះវរបិតាសួគ៌ និងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។ នៅពេលយើងធ្វើតាមគំរូរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ នៃការរស់នៅក្នុងជីវិតនៃការថ្វាយ នោះយើងអាចក្លាយជាបរិសុទ្ធដូចជាទ្រង់ដែរ ។
រឿងទាំងឡាយដែលត្រូវពិចារណា
-
វាត្រូវការពេលវេលា និងការខិតខំប្រឹងប្រែងដើម្បីថ្វាយខ្លួនរបស់យើងដល់ព្រះ ។ សូមពិចារណាអាន គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ៤:២ ហើយជញ្ជឹងគិតពីអត្ថន័យនៃការបម្រើព្រះដោយ « អស់ពីចិត្ដ អស់ពីពលំ អស់ពីគំនិត និងអស់ពីកម្លាំង » ។ តើយើងអាចខិតកាន់តែជិតព្រះដើម្បីថ្វាយខ្លួនរបស់យើង « ទាំងអស់ » ដល់ព្រះអម្ចាស់បានដោយរបៀបណា ? តើអ្នកអាចថ្វាយអ្វីមួយដល់ទ្រង់ ដែលនឹងជួយអ្នកឲ្យស្គាល់ទ្រង់កាន់តែច្បាស់បានដែរឬទេ ? សូមធ្វើសកម្មភាពតាមការបំផុសគំនិតដែលអ្នកទទួលបាន ។
-
ព្រះអម្ចាស់ក៏អាចប្រទានពរដល់យើងដោយការធ្វើ ឬញែកការសាកល្បងរបស់យើងចេញជាបរិសុទ្ធដែរ ។ នៅក្នុង ព្រះគម្ពីរមរមន លីហៃបានប្រាប់កូនរបស់លោកគឺយ៉ាកុបថា ព្រះអម្ចាស់ « នឹងធ្វើឲ្យសេចក្ដីវេទនាទាំងឡាយរបស់កូន ក្លាយទៅជាផលប្រយោជន៍ដល់កូនវិញ » ។ សូមអានពាក្យរបស់លីហៃនៅក្នុង នីហ្វៃទី២ ២:១–២ ។ តើព្រះអម្ចាស់បានធ្វើឲ្យការប្រឈមរបស់អ្នកក្លាយទៅជាប្រយោជន៍ដល់អ្នកបានដោយរបៀបណា ? តើទ្រង់បានជួយអ្នកប្រើបទពិសោធន៍ទាំងនោះ ដើម្បីប្រទានពរដល់ជីវិតរបស់អ្នកដទៃដោយរបៀបណា ? សូមកត់ត្រាគំនិតណាមួយដែលអ្នកមានអំពីរបៀបដែលការសាកល្បងរបស់អ្នកបានធ្វើឲ្យអ្នកបរិសុទ្ធជាង និងនាំអ្នកទៅកាន់តែជិតព្រះគ្រីស្ទ ។
សកម្មភាពសម្រាប់ការរៀនសូត្រជាមួយអ្នកដទៃ
-
នៅក្នុងសុន្ទរកថានៅឯការប្រជុំធម្មនិដ្ឋានទូទាំងពិភពលោកមួយនៅឆ្នាំ២០១៧ ដែលមានចំណងជើង « ពួកព្យាការី ភាពជាអ្នកដឹកនាំ និងក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះ » ប្រធាន រ័សុល អិម ណិលសុន បានអញ្ជើញយុវមជ្ឈិមវ័យឲ្យថ្វាយពេលវេលាខ្លះរបស់ពួកគេដើម្បីសិក្សាអំពីព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទ ។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា ៖ « ប្រសិនបើក្មួយចាប់ផ្ដើមរៀន ឲ្យអស់ពីលទ្ធភាព អំពីព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ខ្ញុំសូមសន្យានឹងក្មួយថា សេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ក្មួយចំពោះទ្រង់ និងចំពោះក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះនឹងកើនឡើងហួសអ្វីដែលក្មួយនឹកស្រមៃនាពេលនេះ ។ ខ្ញុំសូមសន្យានឹងក្មួយផងដែរថា សមត្ថភាពរបស់ក្មួយដើម្បីងាកចេញឆ្ងាយពីអំពើបាបនឹងកើនឡើង ។ ក្ដីប្រាថ្នារបស់ក្មួយដើម្បីគោរពតាមបទបញ្ញត្តិឡើងដល់កម្រិតខ្ពស់ ។ ក្មួយនឹងរកឃើញថាខ្លួនឯងអាចដើរចេញឆ្ងាយពីការកម្សាន្ត និងការច្របូកច្របល់នៃជនដែលរិះគន់ពួកអ្នកដើរតាមព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានប្រសើរជាង » ។ សូមមើលសុន្ទរកថារបស់ប្រធាន ណិលសុន ឡើងវិញជាមួយគ្នា ហើយបន្ទាប់មកស្ដាប់ ឬច្រៀងទំនុកតម្កើង « Take Time to Be Holy » ។ តើការថ្វាយពេលវេលារបស់អ្នកដើម្បីសិក្សាអំពីព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទអាចជួយអ្នកឲ្យបានបរិសុទ្ធដោយរបៀបណា ? ប្រហែលជាអ្នកអាចចែកចាយគំនិតជាមួយគ្នាអំពីរបៀបដើម្បីឧទ្ទិសថ្វាយពេលវេលារបស់អ្នកដើម្បីរៀនសូត្រអំពីទ្រង់ ។ សូមធ្វើសកម្មភាពតាមការបំផុសគំនិតដែលអ្នកទទួលបាន ។
-
ការថ្វាយអ្វីមួយទៅដល់ព្រះសម្រាប់ជាប្រយោជន៍ដល់ទ្រង់ អាចស្ដាប់ទៅជារឿងពិបាក ប៉ុន្ដែជីវិតដែលបានឧទ្ទិសគឺតាមពិតទៅអាចកើតមានឡើងតាមរយៈជម្រើសសាមញ្ញៗដែលយើងធ្វើជាប្រចាំថ្ងៃ ។ នៅក្នុងសន្និសីទទូទៅ ខែមេសា ឆ្នាំ២០១៥ ប្រធាន ឌៀថើរ អេហ្វ អុជដូហ្វ បានបង្រៀនថា ៖ « ដោយការអត់ធ្មត់ និងការស៊ូទ្រាំ ទោះជាទង្វើដ៏តូចនៃភាពជាសិស្ស ឬជំនឿដ៏តិចបំផុតក្ដី ក៏អាចក្លាយជាភ្នក់ភ្លើងដ៏សន្ធៅក្នុងជីវិតដ៏បរិសុទ្ធដែរ ។ តាមពិតទៅ វាជារបៀបដែលភ្នក់ភ្លើងចាប់ផ្ដើម—គឺចេញពីរងើកធម្មតា » ។ សូមមើលវីដេអូនេះ ដែលបង្ហាញពីរបៀបដែលភ្លក់ភ្លើងចាប់ផ្ដើមបង្កាត់ ។ ឬ អ្នកអាចបង្កាត់ភ្នក់ភ្លើងជាមួយគ្នាបាន ប្រសិនបើអ្នកនៅទីកន្លែងដែលនឹងមានសុវត្ថិភាពដើម្បីធ្វើបែបនេះ ។ សូមពិភាក្សាអំពីកិច្ចការតូចៗ ដែលយើងធ្វើជារៀងរាល់ថ្ងៃ ដែលអាចឧទ្ទិសថ្វាយព្រះអម្ចាស់ដើម្បីអ្នកអាចកាន់តែក្លាយជាបរិសុទ្ធដូចជាទ្រង់ ។
ស្វែងយល់បន្ថែមទៀត
-
ឌៀថើរ អេហ្វ អុជដូហ្វ « ដោយស្មោះអស់ពីចិត្តរបស់យើង » លីអាហូណា ខែឧសភា ឆ្នាំ២០២២ ទំព័រ ១២២–១២៤
-
ឌី ថត គ្រីស្តូហ្វឺសិន « Reflections on a Consecrated Life » Liahona ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០១០ ទំព័រ ១៦–១៩
-
នែល អេ ម៉ាក់ស្វែល « Consecrate Thy Performance » Liahona ខែឧសភា ឆ្នាំ ២០០២ ទំព័រ ៣៦–៣៨
ផ្នែកទី ២
នៅក្នុងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ ពួកបរិសុទ្ធថ្ងៃចុងក្រោយចុះសេចក្ដីសញ្ញាដើម្បីគោរពប្រតិបត្តិតាមក្រឹត្យវិន័យនៃការថ្វាយ
នៅក្នុងដំណាក់របស់ព្រះអម្ចាស់ ពួកបរិសុទ្ធថ្ងៃចុងក្រោយចុះសេចក្ដីសញ្ញាដើម្បីគោរពប្រតិបត្តិតាមក្រឹត្យវិន័យនៃការថ្វាយ ។ តាមរយៈការរស់នៅតាមក្រឹត្យវិន័យនៃការថ្វាយ សមាជិកទាំងឡាយជួយមើលថែដល់តម្រូវការខាងផ្នែករូបរាងកាយ និងផ្នែកវិញ្ញាណរបស់មនុស្សដទៃ និងពន្លឿនកិច្ចការរបស់ព្រះអម្ចាស់នៅលើផែនដី ។ ការរក្សាសេចក្ដីសញ្ញាដើម្បីរស់នៅតាមក្រឹត្យវិន័យនៃការថ្វាយអាចនាំមកនូវពរជ័យដ៏ច្រើន រួមមាន « ការទទួលបាននូវអានុភាពដ៏មហិមានៃព្រះ និងសេចក្ដីស្រឡាញ់ ភាពសុខសាន្ដ ការលួងលោម និងអំណរដ៏និរន្ដរ៍ » ។
រឿងទាំងឡាយដែលត្រូវពិចារណា
-
ក្រឹត្យវិន័យនៃការថ្វាយគឺអស់កល្បជានិច្ច ។ អ្នកដើរតាមព្រះនៅសម័យបុរាណបានរស់នៅតាមក្រឹត្យវិន័យនេះនៅក្នុងយុគសម័យផ្សេងៗគ្នា ហើយក្រឹត្យវិន័យនេះបានស្ដារឡើងវិញនៅថ្ងៃចុងក្រោយ ។ អ្នកអាចអានអំពីការថ្វាយនៅក្នុង កិច្ចការ ៤:៣២; នីហ្វៃទី៤ ១:១–៣; និង ម៉ូសេ ៧:១៨ ។ តើអ្នកគិតថា « គ្រប់របស់ទាំងប៉ុន្មាន ជារបស់សម្រាប់ប្រើជាមួយគ្នាទាំងអស់ » និងការក្លាយជា « មានចិត្ដតែមួយ និងគំនិតតែមួយ » ជាមួយអ្នកដទៃ មានន័យយ៉ាងដូចម្តេច ? តើអ្នកអាចធ្វើតាមគំនិតដ៏ប្រសើរទាំងនេះដោយរបៀបណា កាលអ្នកខិតខំរស់នៅតាមក្រឹត្យវិន័យនៃការថ្វាយ ? សូមសរសេរ និងធ្វើសកម្មភាពលើការបំផុសគំនិតដែលអ្នកទទួលបាន ។
សកម្មភាពសម្រាប់ការរៀនសូត្រជាមួយអ្នកដទៃ
-
របៀបមួយដែលយើងអាចរស់នៅតាមក្រឹត្យវិន័យនៃការថ្វាយ គឺតាមរយៈការជួយអ្នកដទៃបំពេញតម្រូវការខាងសាច់ឈាម និងខាងវិញ្ញាណរបស់ពួកគេ ។ ជាក្រុម សូមអាន ម៉ូសាយ ៤:២៦ ហើយបន្ទាប់មកច្រៀងទំនុកតម្កើង « តើខ្ញុំបានធ្វើល្អឬទេ ? ? » សូមនិយាយអំពីរបៀបដែលអ្នកអាចជួយអ្នកដែលខ្វះខាត តាមរយៈការងារបម្រើ ការបង់ដង្វាយមួយភាគក្នុងដប់ ការបង់ដង្វាយតមអាហារ គម្រោងសប្បុរសធម៌ និងប្រភេទនៃការងារបម្រើផ្សេងទៀត ។ អ្នកក៏អាចដាក់ផែនការការបម្រើជាក្រុមបានផងដែរ ។ អ្នកក៏អាចចែកចាយជាមួយគ្នាទៅវិញទៅមកនូវបទពិសោធន៍ដែលបង្ហាញពីរបៀបដែលការជួយមនុស្សម្នាក់ដែលខ្វះខាត បានប្រទានពរដល់ជីវិតរបស់អ្នក និងនាំអ្នកឲ្យខិតកាន់តែជិតព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។
-
របៀបមួយទៀតដែលយើងរស់នៅតាមក្រឹត្យវិន័យនៃការថ្វាយគឺ នៅពេលយើងបំពេញការហៅ និងការចាត់តាំងនៅក្នុងសាសនាចក្រ ដោយអស់ពីសមត្ថភាពរបស់យើង ។ ប្រធាន ហែនរី ប៊ី អាវរិង បានបង្រៀនថា ៖ « ការហៅឲ្យបម្រើគួរតែជាស្ថិតនៅលើដួងចិត្ដជាចម្បង ។ តាមរយៈការថ្វាយដួងចិត្តរបស់យើងទាំងមូលទៅដល់លោកចៅហ្វាយ ហើយរក្សាបទបញ្ញត្តិរបស់ទ្រង់ នោះយើងអាចមកស្គាល់ទ្រង់បាន ។ នៅទីបំផុត តាមរយៈអំណាចនៃដង្វាយធួន ដួងចិត្ដរបស់យើងបានផ្លាស់ប្ដូរ ហើយយើងអាចក្លាយដូចជាទ្រង់ » ។ សូមអញ្ជើញសមាជិកក្រុមឲ្យគិតពីនរណាម្នាក់នៅក្នុងជីវិតរបស់ពួកគេ ដែលបានបម្រើក្នុងការហៅដោយអស់ពីដួងចិត្ដរបស់គាត់ ។ សូមចែកចាយជាមួយគ្នាទៅវិញទៅមកនូវអ្វីដែលអ្នកបានរៀន ចេញពីគំរូនៃការរស់នៅក្នុងជីវិតនៃការឧទ្ទិសថ្វាយរបស់បុគ្គលនោះ និងពីរបៀបដែលអ្នកជឿថាការណ៍នេះអាចធ្វើឲ្យមានភាពខុសគ្នានៅក្នុងជីវិតរបស់មនុស្សដទៃ ។
ស្វែងយល់បន្ថែមទៀត
-
ហែនរី ប៊ី អាវរិង « Opportunities to Do Good » Liahona ខែឧសភា ឆ្នាំ២០១១ ទំព័រ ២២–២៦
-
ប្រធានបទប្រវត្ដិសាសនាចក្រ « Consecration and Stewardship » នៅលើបណ្ណាល័យដំណឹងល្អ