„7–13 września. ‘On prostować będzie twoje ścieżki’: Przypowieści Salomona 1–4; 15–16; 22; 31; Ks. Kaznodziei Salomona 1–3; 11–12”, Przyjdź i naśladuj mnie — do studiowania w domu i w kościele. Stary Testament, 2026 (2026)
„7–13 września. ‘On prostować będzie twoje ścieżki’”, Przyjdź i naśladuj mnie. Stary Testament, 2026
Jezus z dziećmi — Dilleen Marsh
7–13 września: „On prostować będzie twoje ścieżki”
Przypowieści Salomona 1–4; 15–16; 22; 31; Ks. Kaznodziei Salomona 1–3; 11–12
Możesz myśleć o Przypowieściach Salomona jako o zbiorze mądrych rad pochodzących od kochających rodziców (zob. Przypowieści Salomona 1:8). Głównym przesłaniem tej księgi jest to, że jeśli szukasz mądrości — zwłaszcza mądrości Bożej — życie ułoży się dobrze. Lecz po Przypowieściach Salomona następuje Księga Kaznodziei Salomona, której przesłanie zdaje się brzmieć: „To nie jest takie proste”. Kaznodzieja cytowany w tej księdze oświadczył, że choć „[postanowił] szczerze poznać mądrość […], [poznał], że i to jest gonitwą za wiatrem […]” i „tam jest wiele zmartwienia” (Ks. Kaznodziei Salomona 1:17–18). Ta księga na różne sposoby formułuje pytanie: „Jaki jest prawdziwy sens życia, gdy to, co nas otacza, wydaje się być marne, tymczasowe i niepewne?”.
I chociaż te księgi ukazują życie z różnych perspektyw, uczą podobnych prawd. W Ks. Kaznodziei Salomona oświadczono: „Wysłuchaj końcowej nauki całości: Bój się Boga i przestrzegaj jego przykazań, bo to jest obowiązek każdego człowieka” (Ks. Kaznodziei Salomona 12:13). Ta sama zasada znajduje się w Przypowieściach Salomona: „Zaufaj Panu z całego swojego serca” (Przypowieści Salomona 3:5; zob. także werset 7.). Życie zawsze jest lepsze — choć nie zawsze doskonałe — kiedy ufamy Panu Jezusowi Chrystusowi i podążamy za Nim.
Omówienie tych ksiąg znajduje się w Przewodniku po pismach świętych pod hasłami: „Przypowieść, przysłowie” i „Księga Kaznodziei Salomona”.
Pomysły dotyczące uczenia się w domu i w kościele
Przypowieści Salomona 1–4; 15–16; Ks. Kaznodziei Salomona 1–3; 11–12
„Nadstawiając ucha na mądrość”.
Przypowieści Salomona i Księga Kaznodziei Salomona są pełne spostrzeżeń o mądrości. Możesz podkreślić słowo „mądrość” oraz podobne do niego wyrazy, takie jak „wiedza” czy „zrozumienie”, gdy odnajdziesz je, czytając Przypowieści Salomona 1–4; 15–16; Ks. Kaznodziei Salomona 1–3; 11–12. Jak treść tych rozdziałów wpływa na to, jak rozumiesz mądrość? W oparciu o to, czego się dowiedziałeś, w jaki sposób opisałbyś mądrość, którą „Bóg daje” (Przypowieści Salomona 2:6)? Źródłem jakich błogosławieństw jest mądrość Boga?
Zob. także Ew. Mateusza 7:24–27; 25:1–13.
Pomagaj nauczanym osobom dzielić się tym, czego się uczą. „Daj nauczanym osobom możliwość dzielenia się ze sobą tym, czego uczą się o Zbawicielu i Jego ewangelii. Dzięki temu będą mogły przyjąć nauczane prawdy i je wyrażać. Pomoże im to również zdobyć pewność, że umieją głosić te prawdy w innych okolicznościach” (Nauczanie na sposób Zbawiciela, str. 26). Na przykład możesz poprosić uczestników lekcji, aby zapisali kilka odsyłaczy z Przypowieści Salomona lub Księgi Kaznodziei Salomona, w których znaleźli spostrzeżenia dotyczące mądrości Boga. Poproś nauczane osoby, aby opowiedziały o tym, czego się nauczyły.
Przypowieści Salomona 1:7; 2:5; 3:7; 15:33; 16:6; 31:30; Ks. Kaznodziei Salomona 12:13
„Nie uważaj się sam za mądrego, bój się Pana”.
Innym tematem, który przewija się przez Przypowieści Salomona i Księgę Kaznodziei Salomona, jest „bojaźń Pana”. Podczas czytania zwróć uwagę na to sformułowanie. Jak myślisz, co oznacza bać się Pana? Poszukaj spostrzeżeń na ten temat w przesłaniu Starszego Davida A. Bednara pt. „Dlatego uciszyli swe obawy” (Liahona, maj 2015, str. 46–49). W jaki sposób bojaźń Pana różni się od innych rodzajów strachu?
Zob. także Przypowieści Salomona 8:13.
Przypowieści Salomona 3:5–7; 4
„Zaufaj Panu z całego swojego serca”.
W jaki sposób spróbowałbyś przekonać kogoś, że lepiej jest „ufać Panu” niż „polegać na [naszym] własnym rozumie” (Przypowieści Salomona 3:5)? Jakie porównania być podał, jakich przedmiotów użyłbyś, aby zilustrować tę naukę? Rozważając Przypowieści Salomona 3:5–7, zastanów się, w jaki sposób mógłbyś dokończyć następujące zdania: Zaufanie Panu jest jak… . Poleganie na własnym rozumie jest jak….
Dlaczego poleganie na własnym rozumie nie jest mądre? W jaki sposób przekonałeś się, że Pan jest godny zaufania?
Mimo to czasami może być nam trudno ufać Panu. Dlaczego tak jest? Starszy Gerrit W. Gong podaje kilka powodów wraz z pomocną radą w przemówieniu pt. „Zaufajcie ponownie” (Liahona, listopad 2021, str. 97–99). Jakie historie lub nauki odnajdujesz w tym przesłaniu, które mogą pomóc komuś odzyskać zaufanie do Pana?
Zarówno w Przypowieściach Salomona 3:6, jak i w Przypowieściach Salomona 4 życie zostało porównane do „ścieżki” lub „drogi”. Jak myślisz, co to znaczy pozwolić Panu „prostować […] twoje ścieżki” (Przypowieści Salomona 3:6)? Co w rozdziale 4. pomaga ci „baczyć na tor, po którym ma stąpać twoja noga” (werset 26.)? Na przykład, czego dowiadujemy się o błogosławieństwach związanych z kroczeniem po właściwej ścieżce z wersetów 11–12 oraz 18–19? Jakie znaczenie mają dla ciebie wersety 26–27?
Zob. także II Ks. Nefiego 31:18–21; „Chcę, Panie, chcę z Tobą iść”, Hymny, nr 134.
Przypowieści Salomona 15; 16:24–32
„Łagodna odpowiedź uśmierza gniew”.
Niektóre z koncepcji zawartych w Przypowieściach Salomona 15–16 mogą zainspirować cię do polepszenia tego, w jaki sposób komunikujesz się z innymi ludźmi, szczególnie z bliskimi ci osobami. Możesz na przykład pomyśleć o konkretnych sytuacjach, kiedy „łagodna odpowiedź” pomogła „[uśmierzyć] gniew” (Przypowieści Salomona 15:1).
Możesz także pomyśleć o sytuacjach, w których Zbawiciel był przykładem nauczania zawartego w Przypowieściach Salomona 15:1–4, 18 (zob. Ew. Marka 12:13–17; Ew. Jana 8:1–11). W jaki sposób możemy Go naśladować w naszych relacjach z bliźnimi?
W jaki sposób rady zawarte w Przypowieściach Salomona 15; 16:24–32 mają zastosowanie do dzisiejszej komunikacji cyfrowej? Sprawdź, czy możesz znaleźć w tych rozdziałach werset, który mógłbyś przeformułować jako radę dotyczącą interakcji w mediach społecznościowych lub w formie wiadomości tekstowych.
Zob. także Neil L. Andersen, „Podążanie za Jezusem: Być osobą czyniącą pokój”, Liahona, maj 2022, str. 17–20; Ronald A. Rasband, „Słowa mają znaczenie”, Liahona, maj 2024, str. 70–77; Dla wzmocnienia młodzieży. Przewodnik do dokonywania wyborów (2022), str. 11–12.
Dzielna kobieta — trudno o taką II — Louise Parker
Przypowieści Salomona 31:10–31
„Bogobojna żona jest godna chwały”.
W Przypowieściach Salomona 31:10–31 została opisana „dzielna kobieta” lub innymi słowy kobieta posiadająca wielką siłę duchową, duchowe umiejętności i duchowy wpływ. Możesz podsumować własnymi słowami, w jaki sposób każdy z tych wersetów charakteryzuje dzielną kobietę. Które z tych cech możesz naśladować?
Ks. Kaznodziei Salomona 1–3; 12
Życie doczesne jest tymczasowe.
Dlaczego ważne jest, abyś pamiętał, że większość rzeczy na tym świecie, o czym zapewniono w Ks. Kaznodziei Salomona 1–2, jest „marnością” (innymi słowy jest tymczasowe lub często nieistotne)? Co, zgodnie z treścią Ks. Kaznodziei Salomona 12, nadaje życiu wieczną wartość?
Więcej materiałów znajdziesz w aktualnych wydaniach czasopism Liahona oraz Dla wzmocnienia młodzieży.
Pomysły dotyczące nauczania dzieci
Przypowieści Salomona 1:7; 2:5; 15:33; 16:6; Ks. Kaznodziei Salomona 12:13
„Bać się Boga” oznacza kochać Go i być Mu posłusznym.
-
Aby wyjaśnić dzieciom fragmenty mówiące o bojaźni Bożej, możesz zastąpić słowo „bojaźń” takimi słowami, jak szacunek, miłość czy posłuszeństwo (zob. także List do Hebrajczyków 12:28). W jaki sposób wpływa to na nasze postrzeganie tych wersetów? W jaki sposób okazujemy bojaźń przed Panem?
Przypowieści Salomona 3:5–7
Mogę zaufać Panu z całego serca.
-
Razem z dziećmi możecie wykonać gesty, które pasują do Przypowieści Salomona 3:5–7, na przykład uformować serce z dłoni, oprzeć się o coś, iść w miejscu, wskazywać na głowę. W jaki sposób możemy okazać, że ufamy Jezusowi Chrystusowi z całego serca?
-
Aby pokazać, co to znaczy „nie polegać na własnym rozumie” (Przypowieści Salomona 3:5), możesz poprosić dzieci, aby oparły się o coś solidnego i stabilnego, na przykład o ścianę. Następnie mogą oprzeć się o coś, co nie jest stabilne, na przykład o miotłę. Mogą też oprzeć patyk lub ołówek o przedmioty o różnej wytrzymałości, takie jak książka lub kartka papieru. Dlaczego ważne jest, aby „zaufać Panu” (werset 5.) i „nie [polegać] na własnym rozumie”?
Nauka polegania na Panu — Kathleen Peterson
Przypowieści Salomona 15:1, 18
Mogę używać uprzejmych słów.
-
Ty i twoje dzieci możecie pomyśleć o sytuacjach, w których możecie czuć gniew. Przeczytajcie wspólnie Przypowieści Salomona 15:1. Pomóż dzieciom odnieść ten werset do sytuacji, o których pomyślały. Mogą poćwiczyć udzielanie „łagodnych odpowiedzi”. Zaśpiewanie pieśni o życzliwości, np. „Miłość mieszka tu” (Śpiewnik dla dzieci, str. 102–103), może wzmocnić naukę tej zasady.
-
By wyjaśnić dzieciom, co znaczy wyrażenie „cierpliwy” (Przypowieści Salomona 15:18), opowiedzcie sobie o sytuacjach z własnego życia, kiedy wy lub ktoś, kogo znacie, czuliście gniew, ale postanowiliście okazać życzliwość. Skłoń dzieci do zastanowienia się nad tym, co możemy zrobić szybko, jeśli jesteśmy „cierpliwi”. Na przykład, możemy szybko pomyśleć o Jezusie, poprosić Ojca Niebieskiego o pomoc, pomyśleć o pieśni z Organizacji Podstawowej lub, jeśli to możliwe, odejść, jeśli coś wzbudza nasz gniew.
Więcej materiałów znajdziesz w aktualnym wydaniu czasopisma Przyjaciel.