پیامبران و نبوت

پیامبران و نبوت در سرتاسر عهد عتیق، یک نقش عمده را ایفا می‌کنند. ابراهیم و اسحاق و یعقوب، رؤیا می‌دیدند و با پیام‌رسانان آسمانی صحبت می‌کردند. موسی با خدا رو در رو صحبت کرد و خواستِ او را به فرزندان اسرائیل انتقال داد. کتاب‌های اول و دوم پادشاهان، آثار به یادماندنی و پیام‌های پیامبران ایلیا و الیشع را روایت می‌کند. عهد عتیق همچنین از پیامبران زن، مانند مریم و دبورا، و زنان دیگری که دارای روح نبوت هستند، مانند ربکا و حنا صحبت می‌کند. و هر چند که مزامیر، توسط پیامبران رسمی نوشته نشده است، آن نوشته‌ها نیز پر از روح نبوت هستند، به خصوص وقتی که آنها به آمدن مسیحا اشاره می‌کنند.

هیچ یک از اینها برای اعضای کلیسای عیسی مسیح مقدسین آخرین زمان، تعجب آور نیست. در حقیقت، مژدهٔ احیا شدهٔ عیسی مسیح، به ما یاد می‌دهد که پیامبران فقط یک شخصیتِ جالب تاریخی نیستند، بلکه یک قسمت اساسی از برنامهٔ خدا هستند. در حالی که برخی ممکن است پیامبران را منحصر به دوران عهد عتیق ببینند، ما آنها را به عنوان چیزی می‌بینیم که با دوران عهد عتیق در آن مشترک هستیم.

اما خواندن یک فصل از اشعیا یا حزقیال ممکن است متفاوت از خواندن پیام همایش عمومی از رئیس کنونی کلیسا باشد. برخی اوقات ممکن است سخت باشد که متوجه شویم که پیامبران باستانی، حرفی برای گفتن به ما داشته‌اند. به هر حال، دنیایی که ما امروز در آن زندگی می‌کنیم با دنیایی که در آن موعظه و نبوت می‌کردند، کاملاً متفاوت است. و این واقعیت که ما یک پیامبر زنده داریم، می‌تواند این سؤال را ایجاد کند: چرا خواندن سخنان پیامبران باستانی ارزش تلاش و نیاز به تلاش دارد؟

بیشتر اوقات، مردمِ امروزی مخاطبان اصلی پیامبران عهد عتیق نیستند. آن پیامبران نگرانی‌های فوری داشتند که در مکان و زمانِ خود به آنها رسیدگی می‌کردند؛ درست همانطور که پیامبران مقدسین آخرین زمانِ ما نگرانی‌های فوری ما را امروزه مطرح می‌کنند.

در عین حال، پیامبران می‌توانند فراتر از نگرانی‌های فوری را نیز ببینند. آنها حقایق ابدی را آموزش می‌دهند که مربوط به هر زمان و مکانی است. با برکتِ وحی، آنها چشم انداز گسترده‌تری از کار خدا را می‌بینند. برای مثال، اشعیا در زمان خود به مردم دربارهٔ گناهانشان هشدار داد. او همچنین در مورد رهایی اسرائیلیان نوشت که در ۲۰۰ سال آینده زندگی خواهند کرد. در همان زمان، او در مورد رهایی که همه مردم خدا به دنبال آن هستند، آموزش داد. و او نبوت‌هایی را نوشت که حتی امروز، هنوز در انتظار تحققِ آنها هستیم؛ مثل وعدهٔ «زمینی جدید» (اشعیا ۶۵: ۱۷) که «پُر از دانش و حکمت خدا» خواهد بود (اشعیا ۱۱: ۹)، جایی که اقوام گمشدهٔ اسرائیل جمع خواهند شد و جایی که «اقوام جهان … دیگر برای جنگ و خونریزی آماده نخواهند شد» (اشعیا ۲: ۴). بخشی از لذت و الهام حاصل از خواندن سخنان پیامبران عهد عتیق مثل اشعیا درک این است که ما در روز باشکوهی که آنها پیش‌بینی کرده‌اند، نقشی ایفا می‌کنیم.

بنابراین، وقتی نبوّت‌های باستانی را می‌خوانید، می‌تواند به یادگیری در مورد زمینه‌ای که در آن نوشته شده‌اند کمک کند؛ اما باید خود را نیز در آنها ببینید، یا «آنها را به [خود] تشبیه کنید» (۱ نیفای ۱۹: ۲۴؛ همچنین رجوع کنید به آیهٔ ۲۳). بعضی اوقات این به معنای شناخت بابل به عنوان سمبلی از گناه و غرور است، نه فقط به عنوان یک شهر باستانی. این می‌تواند به معنای درک اسرائیل به عنوان قوم خدا در هر زمان و مکانی باشد. یا ممکن است به این معنا باشد که صهیون را به عنوان آرمان آخرین زمانی که قوم خدا آن را در آغوش می‌گیرند ببینید، به‌جای اینکه آن را صرفا کلمه‌ای دیگر برای اورشلیم بدانید.

ما می‌توانیم نوشته‌های مقدّس را به زندگی‌ خود تشبیه کنیم برای اینکه می‌دانیم که یک نبوت می‌تواند به روش‌های مختلفی تحقق بیابد. یک نمونهٔ خوب برای این موضوع، نبوتی است که در اشعیا ۴۰: ۳ آمده است: «مردی فریاد می‌زند و می‌گوید: راهی برای [سَروَر] در بیابان باز کنید!» برای یهودیان اسیر در بابل، این گفته ممکن است اشاره داشته باشد بر اینکه سَروَر یک راهِ خروج از اسارت و بازگشت آنها به اورشلیم فراهم می‌کند. برای متی، مرقس و لوقا، این نبوت به یحیای تعمید دهنده اشاره داشت، که راه را برای خدمت منجی در این جهان آماده کرد. و جوزف اسمیت وحی دریافت کرد که این نبوت همچنان امروز نیز در حال تحقق یافتن است تا راه برای خدمت هزارهٔ مسیح آماده شود. پیامبرانِ باستانی با روش‌هایی که ما هنوز در حال کشفِ آنها هستیم، با ما سخن گفتند. و آنها بسیاری از حقایق گران‌بها و جاودان را آموزش دادند که به همان اندازه که مربوط به اسرائیل باستان بود، به همان میزان هم به ما مرتبط است.

شاید حتی مهم‌تر از دیدن خودتان در نبوت‌های عهد عتیق، دیدن عیسی مسیح در آن نوشته‌ها باشد. اگر به دنبال او بگردید، او را پیدا خواهید کرد، حتی اگر از او نامی برده نشده باشد. این ممکن است کمک کند به خاطر داشته باشید که خدای عهد عتیق، سَروَر یَهوه، همان عیسی مسیح است. هر زمانی که پیامبران توصیف می‌کنند که سَروَر چه می‌کند یا چه خواهد کرد، آنها درباره منجی سخن می‌گویند.

شما همچنین ارجاعاتی به یک مسح شده، یک ضامن و یک پادشاه آینده از نسل داوود خواهید یافت. همه اینها نبوت‌هایی دربارهٔ عیسی مسیح است. اکثراً، شما دربارهٔ ​رهایی، بخشش، ضمانت و احیا خواهید خواند. با نگه داشتن منجی در ذهن و قلب خود، این نبوت‌ها به طور طبیعی شما را به سمت پسر خدا هدایت خواهند کرد. گذشته از همه اینها، بهترین راه برای درکِ نبوت، داشتنِ «روحِ نبوت» است که یوحنا به ما می‌گوید که آن «شهادت دربارهٔ عیسی» است (مکاشفه یوحنا ۱۹: ۱۰).