خواندن شعر در عهد عتیق

نخست، این ممکن است به شما کمک کند که بدانید که شعرِ عبری در عهد عتیق، بر پایهٔ قافیه، مانند بعضی دیگر از انواع شعر، نیست. و اگرچه وزن، بازی با کلمه و تکرار صداها از ویژگی‌های رایجِ شعر عبری باستان است، این چیزها به طور معمول در ترجمه گم می‌شوند. هرچند، یکی از ویژگی‌هایی را که متوجه آن خواهید شد، تکرار افکار یا عقاید است که گاهی اوقات «تشابه یا توازی» نامیده می‌شود. در اینجا یک مثال ساده از اشعیا داریم:

مزامیر ۲۹ خطوط مشابه (موازی) بسیاری دارد— به عنوان مثال:

و در اینجا مثالی وجود دارد که دانستن اینکه خط دوم مشابه (موازی) با خط اول است، درک متن را آسان‌تر می‌کند:

در این مثال‌ها، شاعر یک نظر را با تفاوت‌های جزئی تکرار کرد. این تکنیک می‌تواند بر نظر تکرار شده، تأکید کند و از تفاوت‌ها برای توسعه یا توصیفِ کامل‌ترِ آن، استفاده کند.

در موارد دیگر، این دو جملهٔ موازی از زبان مشابهی برای انتقال ایده‌های متضاد استفاده می‌کنند، مانند این مثال:

این نوع از تشابه (توازی)، به طور تصادفی اتفاق نیفتاده است. نویسندگان هدفمندانه این کار را انجام می‌دادند. این امر به آنها کمک می‌کرد تا احساسات یا حقایق معنوی را با قدرت و زیبایی بیان کنند. بنابراین وقتی در نوشته‌های عهد عتیق متوجه هم راستایی می‌شوید، از خود بپرسید که چگونه به شما کمک می‌کند تا پیام نویسنده را متوجه شوید. به عنوان مثال، ممکن است اشعیا سعی داشته با گفتن «قدرت» با « جامهٔ زیبا» و «شهر مقدس [صهیون]» با «اورشلیم» چه چیزی را بیان کند؟ (اشعیا۵۲: ۱). اگر بدانیم که «پاسخ ملایم» نقطهٔ مقابل «پاسخ سخت» اسد چه برداشتی از این عبارت می‌توانیم داشته باشیم؟ (امثال ۱۵: ۱).

برخی از مردم، خواندن شعر را با ملاقات با یک فرد جدید مقایسه می‌کنند. بنابراین، خواندن شعر عهد عتیق ممکن است مانند ملاقات با فردی از یک کشور دور و فرهنگ خارجی باشد که به زبانی متفاوت از ما صحبت می‌کند — و اتفاقاً بیش از دو هزار سال سن دارد. این فرد احتمالاً اول چیزهایی می‌گوید که ما نمی‌فهمیم، اما این بدان معنا نیست که او هیچ چیز ارزشمندی برای گفتن ندارد. ما فقط باید مدتی را با او بگذرانیم و سعی کنیم چیزهایی را از دیدگاه او ببینیم. ما ممکن است حتی در قلب‌مان دریابیم که واقعاً یکدیگر را به خوبی درک می‌کنیم. و اگر صبر و شفقت نشان دهیم، آشنای جدید ما در نهایت می‌تواند به یک دوست عزیز تبدیل شود.

بنابراین وقتی که بخشی از اشعیا را می‌خوانید، به عنوان مثال، آن را به عنوان اولین معرفی‌ِ یک آشنای جدید در نظر بگیرید. از خودتان بپرسید، «برداشت کلی من چیست؟» این بخش از متن چه احساسی در شما ایجاد می‌کند؛ حتی اگر همهٔ کلمات را متوجه نمی‌شوید؟ سپس دوباره در صورت امکان آن را چندین بار بخوانید. در نطر بگیرید که آن را با صدای بلند بخوانید؛ برخی افراد از این طریق به معنای بیشتری دست می‌یابند. به کلمات خاصی که اشعیا انتخاب کرده است توجه کنید، خصوصاً کلماتی که تصویری را در ذهن شما ترسیم می‌کنند. این تصاویر چه احساسی در شما ایجاد می‌کنند؟ آنها در مورد احساسات اشعیا چه نظری دارند؟ هرچه بیشتر سخنان این نویسنده‌های عهد عتیق را مطالعه می‌کنید، بیشتر درخواهید یافت که آنها هدفمندانه کلمات و تکنیک‌هایشان را برای بیان یک پیام معنوی عمیق انتخاب کرده‌اند.

شعرها می‌توانند دوستان شگفت‌انگیزی باشند، زیرا به ما کمک می‌کنند تا احساسات و تجربیات خود را درک کنیم. اشعار عهد عتیق به طور ویژه‌ای گرانبها هستند، برای اینکه آنها به ما کمک می‌کنند، مهم‌ترین احساسات و تجربیات خود را درک کنیم یعنی آنهایی که مربوط به رابطهٔ ما با خدا می‌شوند.

هنگام مطالعه اشعار در عهد عتیق، به یاد داشته باشید که مطالعه نوشته‌های مقدس زمانی بیشترین ارزش را دارد که ما را به سوی عیسی مسیح هدایت کند. به دنبال نمادها، تصاویر و حقایقی باشید که ایمان شما به او را تقویت می‌کنند. هنگام مطالعه، به الهام روح‌القدس گوش دهید.