“11–17 พฤษภาคม ‘จงระวังตัวเกรงว่าพวกท่านจะลืมพระยาห์เวห์’: เฉลยธรรมบัญญัติ 6–8; 15; 18; 29–30; 34,” จงตามเรามา—สําหรับบ้านและศาสนจักร: พันธสัญญาเดิม 2026 (2026)
“11–17 พฤษภาคม ‘จงระวังตัวเกรงว่าพวกท่านจะลืมพระยาห์เวห์,’” จงตามเรามา: พันธสัญญาเดิม 2026
Moses on Mount Nebo [โมเสสบนภูเขาเนโบ] โดย จอห์น สตีล, © Providence Collection/ได้รับอนุญาตจาก goodsalt.com
11–17 พฤษภาคม: “จงระวังตัวเกรงว่าพวกท่านจะลืมพระยาห์เวห์”
เฉลยธรรมบัญญัติ 6–8; 15; 18; 29–30; 34
การปฏิบัติศาสนกิจบนแผ่นดินโลกของโมเสสเริ่มต้นบนภูเขาลูกหนึ่งเมื่อพระผู้เป็นเจ้าตรัสกับเขาจากพุ่มไม้ที่มีเปลวไฟ (ดู อพยพ 3:1–10) และสิ้นสุดบนภูเขาในอีก 40 ปีต่อมาเช่นกันเมื่อพระผู้เป็นเจ้าทรงให้เขาเห็นแวบหนึ่งของแผ่นดินที่สัญญาไว้จากยอดเขาเนโบ (ดู เฉลยธรรมบัญญัติ 34:1–4) โมเสสใช้ชีวิตไปกับการเตรียมลูกหลานอิสราเอลเข้าสู่แผ่นดินที่สัญญาไว้นั้น และหนังสือเฉลยธรรมบัญญัติบันทึกคําแนะนํา คําเตือนสติ คําชักชวน และคําขอร้องครั้งสุดท้ายของเขากับคนอิสราเอล การอ่านถ้อยคําของเขาทําให้เห็นชัดว่าวัตถุประสงค์แท้จริงของการปฏิบัติศาสนกิจของโมเสส—การเตรียมผู้คน—ไม่เกี่ยวข้องกับการอยู่รอดในแดนทุรกันดาร การรบชนะศัตรู หรือการสร้างชนชาติ แต่เกี่ยวกับการเรียนรู้ที่จะรักพระผู้เป็นเจ้า เชื่อฟังพระองค์ และจงรักภักดีต่อพระองค์ นั่นคือการเตรียมที่เราทุกคนต้องทําเพื่อเข้าในแผ่นดินที่สัญญาไว้แห่งชีวิตนิรันดร์ ด้วยเหตุนี้แม้โมเสสไม่ได้เหยียบ “แผ่นดินที่มีนํ้านมและนํ้าผึ้งไหลบริบูรณ์” (อพยพ 3:8) เพราะศรัทธาและความซื่อสัตย์ของเขา แต่เขาได้เข้าในแผ่นดินที่สัญญาไว้ที่พระผู้เป็นเจ้าทรงเตรียมไว้ให้ทุกคนที่ติดตามพระองค์
คําอธิบายพอสังเขปของเฉลยธรรมบัญญัติ ดู “เฉลยธรรมบัญญัติ” ในคู่มือพระคัมภีร์
แนวคิดสำหรับการเรียนรู้ที่บ้านและที่โบสถ์
เฉลยธรรมบัญญัติ 6:4–7; 8:2–5, 11–17; 29:18–20; 30:6–10, 14–20
“จงรักพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านด้วย … สุดใจ … ของท่าน”
กฎของโมเสสรวมถึงพิธีภายนอกและพิธีกรรมมากมาย ดังที่ท่านจะเห็นในคําแนะนําของโมเสสในเฉลยธรรมบัญญัติ พระเจ้าทรงห่วงใยสภาพภายในของผู้คนของพระองค์—สภาพทางวิญญาณของใจพวกเขาด้วย
ในข้อพระคัมภีร์ด้านล่าง ให้มองหาคําว่า ใจ และไตร่ตรองว่าอาจเป็นสัญลักษณ์ถึงอะไร ท่านอาจคิดว่าข้อความเหล่านี้เป็นการตรวจสอบทางวิญญาณในใจท่าน ท่านจะให้คําวินิจฉัยอะไรกับตัวท่านเอง? ท่านจะกําหนดวิธีการรักษาอะไรบ้างเพื่อปรับปรุงสุขภาพทางวิญญาณของใจท่าน? เขียนความประทับใจของท่าน:
-
เฉลยธรรมบัญญัติ 6:4–7:
-
เฉลยธรรมบัญญัติ 8:2–5:
-
เฉลยธรรมบัญญัติ 8:11–17:
-
เฉลยธรรมบัญญัติ 29:18–20:
-
เฉลยธรรมบัญญัติ 30:6–10;
-
เฉลยธรรมบัญญัติ 30:14–20:
วิธีหนึ่งในการจัดระเบียบความคิดของท่านคือวาดรูปหัวใจและเขียนสิ่งที่พระเจ้าตรัสว่าท่านควรมีไว้ในใจ จากนั้นท่านอาจเขียนสิ่งที่ท่านไม่ควรเก็บไว้ในใจ
ท่านแสดงให้เห็นอย่างไรว่าท่านรักพระผู้เป็นเจ้าด้วยสุดใจ? สําหรับแนวคิด ให้ดู“รักพระผู้เป็นเจ้า รักเพื่อนบ้านของท่าน” ใน เพื่อความเข้มแข็งของเยาวชน: คู่มือแนะแนวการเลือก, 10–12
ดู เอ็ม. รัสเซลล์ บัลลาร์ด, “ท่านรักเรามากกว่าพวกนี้หรือ?,” เลียโฮนา, พ.ย. 2021, 51–53 ด้วย
แสวงหาความเข้าใจลึกซึ้งทางวิญญาณของท่านเอง จงตามเรามา เสนอข้อความและหลักธรรมที่ต้องเน้นในพระคัมภีร์ แต่อย่าให้ข้อเสนอเหล่านี้จํากัดการศึกษาของท่าน ขณะที่ท่านอ่านเฉลยธรรมบัญญัติ ท่านอาจค้นพบหลักธรรมที่ไม่ได้เน้นไว้ที่นี่ จงให้พระวิญญาณนําทางท่านไปสู่สิ่งที่ท่านจําเป็นต้องเรียนรู้
เฉลยธรรมบัญญัติ 6:4–12, 20–25
“จงระวังตัวเกรงว่าพวกท่านจะลืมพระยาห์เวห์”
ชาวอิสราเอลส่วนมากที่จะเข้าในแผ่นดินที่สัญญาไว้ไม่เคยเห็นภัยพิบัติในอียิปต์หรือข้ามทะเลแดง โมเสสรู้ว่าพวกเขา—และคนรุ่นต่อๆ ไปในอนาคต—จะต้องจดจําปาฏิหาริย์ของพระผู้เป็นเจ้าและกฎของพระผู้เป็นเจ้าเพื่อคงไว้ซึ่งการเป็นผู้คนของพระผู้เป็นเจ้า
ท่านพบคําแนะนําอะไรใน เฉลยธรรมบัญญัติ 6:4–12, 20–25 ที่อาจช่วยให้ท่านจดจําสิ่งสําคัญยิ่งที่พระผู้เป็นเจ้าทรงทําเพื่อท่านมาแล้ว? ท่านได้รับการดลใจให้ทําอะไรเพื่อให้พระวจนะของพระเจ้า “อยู่ในใจของท่าน” ทุกวัน? (ข้อ 6)
ท่านอาจศึกษาข่าวสารของบราเดอร์แจน อี. นิวแมน “ธํารงไว้ซึ่งเสียงของผู้คนแห่งพันธสัญญาในอนุชนรุ่นหลัง” (เลียโฮนา, พ.ย. 2023, 36–38) และพิจารณาว่าท่านจะส่งต่อศรัทธาในพระคริสต์ไปยังอนุชนรุ่นต่อๆ ไปในอนาคตอย่างไร
ดู เฉลยธรรมบัญญัติ 11:18–21; เดล จี. เรนลันด์ “พิจารณาพระคุณความดีและความยิ่งใหญ่ของพระผู้เป็นเจ้า,” เลียโฮนา, พ.ค. 2020, 41–44 ด้วย
เฉลยธรรมบัญญัติ 15:1–15
การช่วยเหลือผู้ขัดสนเกี่ยวข้องกับมือที่เอื้อเฟื้อและใจที่เต็มใจ
เรายังไม่ถึงวันที่ “ไม่มีคนยากจนท่ามกลางท่าน” (เฉลยธรรมบัญญัติ 15:4) ด้วยเหตุนี้หลักธรรมเกี่ยวกับการช่วยเหลือคนยากจนใน เฉลยธรรมบัญญัติ 15 จึงยังมีคุณค่าอยู่ แม้ว่าแนวทางปฏิบัติบางอย่างจะเปลี่ยนไปก็ตาม สังเกตว่า ข้อ 1–15 สอนอะไรเกี่ยวกับสาเหตุที่เราช่วยเหลือคนขัดสนและเจตคติของเราเกี่ยวกับเรื่องนี้ควรเป็นอย่างไร
การ “ยื่นมือให้ [คนขัดสน] อย่างใจกว้าง” หมายความว่าอย่างไร? (ข้อ 8, 11) ท่านเรียนรู้อะไรจากแบบอย่างของพระเจ้าเกี่ยวกับการช่วยเหลือคนขัดสน? (ดู ข้อ 15)
ดู “ฉันทําความดีบ้างหรือไม่?,” เพลงสวด, บทเพลงที่ 109
เฉลยธรรมบัญญัติ 18:15–19
โมเสส “[เหมือน] กับ” พระเยซูคริสต์
เปโตร นีไฟ โมโรไน และพระผู้ช่วยให้รอดพระองค์เองได้แสดงความเห็นเกี่ยวกับคำพยากรณ์ใน เฉลยธรรมบัญญัติ 18:15–19 (ดู กิจการของอัครทูต 3:20–23; 1 นีไฟ 22:20–21; โจเซฟ สมิธ—ประวัติ 1:40; 3 นีไฟ 20:23) ท่านเรียนรู้อะไรเกี่ยวกับพระผู้ช่วยให้รอดจากข้อเหล่านี้? นึกถึงสิ่งที่ท่านอ่านเกี่ยวกับโมเสสในช่วงสองสามสัปดาห์ที่ผ่านมา โมเสส “[เหมือน] กับ” พระเยซูคริสต์อย่างไร?
พระเยซูคริสต์ตรัสกับผู้คนของพระองค์ในอเมริกาสมัยโบราณว่า “เราคือคนที่โมเสสพูดถึง” (3 นีไฟ 20:23)
เฉลยธรรมบัญญัติ 29:9; 30:15–20
พระเจ้าทรงเชื้อเชิญให้ฉันเลือกระหว่างความดีกับความชั่ว
ท่านอาจสนใจเปรียบเทียบถ้อยคําของโมเสสใน เฉลยธรรมบัญญัติ 29:9; 30:15–20 กับคําสอนสุดท้ายของลีไฮกับครอบครัวของเขาใน 2 นีไฟ 2:26–29; 4:4 ลีไฮขยายความสิ่งที่โมเสสสอนว่าอย่างไร? ท่านพบอะไรในข้อความเหล่านี้ที่ดลใจให้ท่าน “เลือกชีวิต” (เฉลยธรรมบัญญัติ 30:19)
แนวคิดสําหรับการสอนเด็ก
เฉลยธรรมบัญญัติ 6:5
ฉันสามารถรักพระผู้เป็นเจ้าสุดหัวใจ
-
เพื่อช่วยให้เด็กเข้าใจ เฉลยธรรมบัญญัติ 6:5 ท่านอาจวาดรูปหัวใจ โครงร่างของร่างกาย และแขนที่แข็งแรง เด็กอาจชี้ไปที่ภาพเมื่อท่านอ่านคําว่า “จิต” “ใจ” และ “กําลัง” เราแสดงให้พระเจ้าเห็นอย่างไรว่าเรารักพระองค์สุดจิต สุดใจ และสุดกําลังของเรา?
เฉลยธรรมบัญญัติ 6:6–15
ฉันสามารถรักษาพระคําของพระผู้เป็นเจ้าไว้ในใจฉันได้
-
อ่านคําแนะนําของพระเจ้าให้ชาวอิสราเอลวางข้อพระคัมภีร์ไว้ในที่ซึ่งพวกเขาจะเห็นได้ทุกวัน (ดู เฉลยธรรมบัญญัติ 6:6–9) กับเด็ก สิ่งนี้อาจสร้างแรงบันดาลใจให้ท่านและเด็กคิดหาวิธีทําให้แน่ใจว่าท่านไม่ “ลืมพระยาห์เวห์” (ข้อ 12) และระลึกถึงสิ่งที่พระองค์ทรงทําเพื่อท่าน
-
ท่านอาจชี้ให้เห็นว่า เฉลยธรรมบัญญัติ 6:13, 16 และ 8:3 ช่วยพระผู้ช่วยให้รอดในช่วงเวลาสําคัญในพระชนม์ชีพของพระองค์ หากต้องการดูว่าข้อเหล่านั้นช่วยพระองค์อย่างไร ให้อ่าน มัทธิว 4:1–10 ด้วยกัน จากนั้นท่านอาจแบ่งปันข้อพระคัมภีร์บางข้อที่เคยช่วยท่านในยามที่ต้องการความช่วยเหลือ
เฉลยธรรมบัญญัติ 18:15–18
ศาสดาพยากรณ์สอนเราเกี่ยวกับพระเยซูคริสต์
เฉลยธรรมบัญญัติ 29:12–13; 30:8–10
เพราะพันธสัญญาของฉัน ฉันจึงเป็นส่วนหนึ่งของผู้คนของพระผู้เป็นเจ้า
-
การพูดคุยเกี่ยวกับ เฉลยธรรมบัญญัติ 29:12–13 จะเปิดโอกาสให้ท่านและเด็กได้พูดคุยเกี่ยวกับพันธสัญญาที่พวกเขาจะทําหรือทําแล้วกับพระบิดาบนสวรรค์ การเป็นชนชาติของพระผู้เป็นเจ้าหมายความว่าอย่างไร? คําสัญญาของเราทําให้เราเป็นชนชาติของพระผู้เป็นเจ้าอย่างไร? (ดู ข้อ 13; ดู โมไซยาห์ 18:8–10 ด้วย)
-
หากเด็กต้องการให้ช่วยในการทําความเข้าใจว่าพันธสัญญาคืออะไร แนะนําให้พวกเขาหานิยามใน “พันธสัญญา” ในคู่มือพระคัมภีร์ (คลังค้นคว้าพระกิตติคุณ) พระผู้เป็นเจ้าและชาวอิสราเอลสัญญาอะไรต่อกันใน เฉลยธรรมบัญญัติ 30:8–10? เราทําสัญญาอะไรบ้างกับพระผู้เป็นเจ้า? (ดู หลักคําสอนและพันธสัญญา 20:37, 77) สัญญาเหล่านี้เชื่อมโยงเรากับพระองค์อย่างไร? ท่านอาจร้องเพลงๆ หนึ่งด้วยกันเกี่ยวกับพันธสัญญา เช่น “Standing on the Promises” (คลังค้นคว้าพระกิตติคุณ)
ดูเพิ่มเติมได้ที่นิตยสาร เพื่อนเด็ก ฉบับเดือนนี้