Raddir endurreisnarinnar

„Hægt er að æfa athafnir þeirrar vígslu, en ekkert jarðneskt tungumál fær lýst himneskum vitrunum þessa eftirminnilega dags. Englar birtust sumum, allir viðstaddir fundu fyrir guðlegri návist og hvert hjarta fylltist ,ólýsanlegri dýrðargleði.‘“

„Ein fyrsta minning mín var vígsla musterisins. Faðir minn tók okkur upp í fangið og sagði okkur afhverju við færum og hver merking þess væri að vígja hús Guðs. Þótt ég hefði verið svo ung á þessum tíma, þá man ég greinilega eftir atburðinum. Ég get horft til baka í gegnum áraraðir og séð eins og ég sá þá spámanninn Joseph, standa með hendur reistar til himins, andlitið náfölt, tár streymandi niður vangana, þegar hann talaði á þessum eftirminnilega degi. Næstum allir virtust vera í tárum. Húsið var svo yfirfullt að börnin sátu að mestu í fangi eldra fólks; systir mín sat í fangi föður míns, ég í fangi móður minnar. Ég man jafnvel eftir kjólunum sem við vorum í. Hugur minn var of ungur á þeim tíma, til að ég áttaði mig til fulls á mikilvægi alls þess, en þegar tíminn leið, rann hann meira og meira upp fyrir mér og ég er mjög þakklát fyrir að hafa notið þess heiðurs að vera þarna.“

„Um kvöldið átti ég fund með embættismönnum kirkjunnar í húsi Drottins. Andanum var úthellt – ég sá dýrð Guðs, líkt og dásamlegt ský, síga niður og hvíla yfir húsinu og fylla það eins og máttugur, beljandi vindur. Ég sá líka klofnar tungur, líkt og eldur hvíldi yfir mörgum … meðan þeir töluðu með öðrum tungum og spáðu.“

„Margar sýnir [voru] séðar. Einn sá bólstra eða ský hvíla yfir húsinu, bjarta, eins og sólin skini á ský, líkt og gull. Tveir aðrir sáu þrjár verur á sveimi í herberginu með skínandi lykla í höndum sér og líka skínandi keðju í höndum sér.“

„Guð var þar, englar hans voru þar, heilagur andi var mitt á meðal fólksins … og það var fyllt frá hvirfli til ylja, krafti og innblæstri heilags anda.“

„[Þegar] musterið var fullgert og vígt … voru það tveir gleðilegustu dagar lífs míns. Sálmurinn sem hæfði tilefninu, var ‚Guðs andi nú ljómar og logar sem eldur.‘ Það var sannlega satt að himnesk áhrif hvíldu yfir húsinu. … Mér fannst þetta vera himinn á jörðu.“