Sögur úr ritningunum
Jesús fer aftur til föður síns


„Jesús fer aftur til föður síns,“ Sögur úr Mormónsbók (2023)

3. Nefí 28; 4. Nefí 1

Jesús fer aftur til föður síns

Þjónar lærisveinum sínum áður en hann fer

Jesús Kristur talar við hóp fólks

Jesús hafði kennt fólkinu fagnaðarerindi sitt. Hann hafði kennt því að elska Guð og þjóna hvert öðru. Brátt myndi Jesús fara aftur til föður síns. Hann bauð lærisveinunum að halda áfram að kenna fólkinu eftir að hann væri farinn.

3. Nefí 11:41; 28:1

Jesús Kristur brosir og réttir fram hönd sína

Áður en hann fór, spurði Jesús lærisveina sína hvað þeir vildu að hann gerði fyrir þá. Flestir lærisveinanna sögðust vilja búa með Jesú eftir að þeir væru búnir að þjóna honum á jörðu. Jesús lofaði þeim að þeir myndu búa með honum eftir að þeir myndu deyja.

3. Nefí 28:1–3

þrír lærisveinar virðast áhyggjufullir

Þrír lærisveinanna voru daprir, því þeir voru svo áhyggjufullir að segja Jesú hvað þeir vildu. En Jesús vissi hvað þeir vildu frá honum. Þeir vildu lifa fram að síðari komu frelsarans, svo þeir gætu hjálpað fleirum að koma til Jesú.

3. Nefí 28:4–7, 9

Jesús Kristur talar við lærisveinana þrjá

Jesús lofaði þeim að þeir myndu ekki deyja. Þeir myndu dvelja á jörðu og hjálpa fólki að koma til hans fram að síðari komu hans.

3. Nefí 28:7–11

Jesús Kristur stígur upp í loftið og er umlukinn ljósi

Jesús snerti alla lærisveinana með fingri sínum, nema þá þrjá sem vildu vera um kyrrt. Jesús hvarf síðan á braut og fór aftur til himnesks föður.

3. Nefí 28:1, 12

lærisveinarnir þrír brosa og ljóma örlítið

Eftir það lukust himnarnir upp og lærisveinarnir þrír voru teknir upp til himins. Þeir sáu og heyrðu margt undursamlegt og var sagt að tala ekki um það. Líkamar þeirra breyttust líka til að þeir myndu ekki deyja eða finna fyrir sársauka.

3. Nefí 28:13–15, 36–40

lærisveinarnir skíra fólk

Lærisveinarnir komu aftur og héldu áfram að kenna fólkinu um Jesú. Fólkið vildi fylgja Jesú og var skírt inn í kirkju hans. Það var með elsku Guðs í hjörtum sínum og miðlaði öllu sem það átti sín á milli. Það var hugrakkt og Guð hjálpaði því. Allir lifðu í friði í næstum 200 ár.

3. Nefí 28:16–18, 23; 4. Nefí 1:1–23