« នីហ្វៃទី ២ ២:១៧–២៦ ៖ ‹ បានប្រោសលោះឲ្យរួចពីការធ្លាក់ › » ព្រះគម្ពីរ មរមន សៀវភៅសិក្សាសម្រាប់គ្រូបង្រៀន ( ឆ្នាំ ២០២៤ )
« នីហ្វៃទី ២ ២:១៧–២៦ ៖ ‹ បានប្រោសលោះឲ្យរួចពីការធ្លាក់ › » ព្រះគម្ពីរមរមន សៀវភៅសិក្សាសម្រាប់គ្រូបង្រៀន
នីហ្វៃទី ២ ២:១៧–២៦
« បានប្រោសលោះឲ្យរួចពីការធ្លាក់ »
តើអ្នកធ្លាប់ឆ្ងល់ទេថាជម្រើសដែលអ័ដាម និងអេវ៉ាបានធ្វើរាប់ពាន់ឆ្នាំមុននៅតែអាចជះឥទ្ធិពលដល់អ្នកបានដែរឬទេ ? លីហៃបានបង្រៀនកូនៗរបស់លោកអំពីឥទ្ធិពលនៃការធ្លាក់របស់អ័ដាម និងអេវ៉ា ហើយថាជាមួយនឹងព្រះអង្គសង្គ្រោះ យើងអាចយកឈ្នះលើបញ្ហាប្រឈមទាំងអស់នៃជីវិតរមែងស្លាប់ ។ មេរៀននេះអាចជួយអ្នកឲ្យដឹងគុណព្រះអង្គសង្គ្រោះ និងដង្វាយធួនរបស់ទ្រង់កាន់តែច្រើន នៅពេលអ្នកយល់ពីការធ្លាក់របស់អ័ដាម និងអេវ៉ា ។
ការជួយសិស្សអភិវឌ្ឍសមត្ថភាពក្នុងការពិភាក្សាអំពីជំនឿនៃដំណឹងល្អជាមួយអ្នកដទៃ ។ សិស្សបង្កើនការយល់ដឹងរបស់ពួកគេ នៅពេលពួកគេពន្យល់ពីដំណឹងល្អ ។ សូមបង្កើតបរិយាកាសមួយដែលសិស្សមានទំនុកចិត្តក្នុងការចែកចាយការយល់ដឹងរបស់ពួកគេអំពីសេចក្តីពិតនៃដំណឹងល្អជាមួយអ្នកដទៃ ។
ការរៀបចំសិស្ស ៖ សូមពិចារណាអំពីការអញ្ជើញសិស្សឲ្យអានខទីពីរនៃមាត្រានៃសេចក្ដីជំនឿ ហើយគិតអំពីរបៀបដែលពួកគេនឹងពន្យល់វាដល់អ្នកផ្សេងទៀត ។ ពួកគេក៏អាចស្នើសុំឲ្យមនុស្សម្នាក់ ឬពីរនាក់ដែលពួកគេទុកចិត្តឲ្យចែកចាយជាមួយពួកគេនូវការយល់ដឹងរបស់ពួកគាត់អំពីខទីពីរនៃមាត្រានៃសេចក្ដីជំនឿ ។
ការរៀបចំនេះអាចប្រើប្រាស់នៅដើមមេរៀន ឬនៅពេលសិស្សចែកចាយនូវអ្វីដែលពួកគេដឹងអំពីការធ្លាក់នៃអ័ដាម និងអេវ៉ា ។
សកម្មភាពរៀនសូត្រដែលអាចមាន
ការយល់ដឹងនាំទៅរកការមានអំណរគុណ
សូមសញ្ជឹងគិតអំពីសំណួរខាងក្រោមនេះ ៖
-
នៅលើរង្វាស់ពី ១ ដល់ ១០ ( ១ គឺ « មិនទាល់តែសោះ » និង ១០ « ទាំងស្រុង » ) តើអ្នកមានអារម្មណ៍ថា អ្នកយល់ និងមានអំណរគុណដល់ព្រះអង្គសង្គ្រោះព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ និងការពលិកម្មរបស់ទ្រង់សម្រាប់អ្នកខ្លាំងប៉ុនណា ? ហេតុអ្វី ?
សូមផ្តល់ពេលវេលាគ្រប់គ្រាន់ឲ្យសិស្សសញ្ជឹងគិតអំពីសំណួរមុនៗ ពីមុនបន្តទៅមុខទៀត ។ បន្ទាប់មក សូមអញ្ជើញពួកគេឲ្យចែកចាយចម្លើយចំពោះសំណួរបន្ទាប់ ៖
-
ប្រសិនបើនរណាម្នាក់សួរអ្នកពីអ្វីដែលពួកគេគួរធ្វើដើម្បីយល់ និងមានអំណរគុណចំពោះដង្វាយធួននៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ តើអ្នកនឹងនិយាយអ្វី ?
អែលឌើរ ជែហ្វ្រី អ័រ ហូឡិន ក្នុងកូរ៉ុមនៃពួកសាវកដប់ពីរនាក់បានចង្អុលបង្ហាញជំហានចាំបាច់មួយ ក្នុងការយល់ដឹងកាន់តែច្បាស់អំពីដង្វាយធួនរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះ ។ អ្នកប្រហែលជាចង់មើលវីដេអូ « Where Justice, Love, and Mercy Meet » ចាប់ពីនាទីទី ៦:៥១ ដល់នាទីទី ៧:២៦ ឬអានសេចក្តីថ្លែងការណ៍ខាងក្រោម ៖
សេចក្តីពិតដ៏សាមញ្ញគឺថា យើងមិនអាចយល់បានពេញលេញអំពីដង្វាយធួន និងការរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះគ្រីស្ទ ហើយយើងនឹងគ្មានអំណរគុណគ្រប់គ្រាន់ចំពោះគោលបំណងពិសេសនៃការប្រសូត ឬការសុគតរបស់ទ្រង់នោះទេ … ដោយមិនយល់ថា អ័ដាម និងអេវ៉ាពិតជាបានធ្លាក់ ហើយចេញពីសួនច្បារអេដែនពិតប្រាកដជាមួយលទ្ធផលទាំងអស់ ដែលមានមកជាមួយការធ្លាក់នោះ ។ ( ជែហ្វ្រី អ័រ ហូឡិន« Where Justice, Love, and Mercy Meet » Ensign ឬ Liahona ខែ ឧសភា ឆ្នាំ ២០១៥ ទំព័រ ១០៥ )
ដើម្បីជួយអ្នកវាយតម្លៃថា តើអ្នកបានដឹងអំពីការធ្លាក់របស់អ័ដាម និងអេវ៉ាកម្រិតណានោះ សូមគិតអំពីសំណួរដូចខាងក្រោម ៖
-
តើការធ្លាក់របស់អ័ដាម និងអេវ៉ាជាអ្វី ?
-
តើការធ្លាក់នេះជះឥទ្ធិពលអ្វីខ្លះចំពោះពិភពលោក ? ចំពោះអ្នក ?
-
តើការធ្លាក់ត្រូវគ្នានឹងផែនការនៃសេចក្ដីសង្គ្រោះរបស់ព្រះវរបិតាសួគ៌យ៉ាងដូចម្ដេច ?
-
តើការធ្លាក់ជួយអ្នកយល់ និងមានអំណរគុណដល់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ និងការពលិកម្មរបស់ទ្រង់សម្រាប់អ្នកដោយរបៀបណា ?
នៅពេលអ្នកសិក្សា សូមរកមើលចម្លើយចំពោះសំណួរទាំងនេះ ហើយសញ្ជឹងគិតពីរបៀបដែលការយល់ដឹងអំពីសំណួរទាំងនេះអាចជួយអ្នកបាន ។
ឥទ្ធិពលនៃការធ្លាក់របស់អ័ដាម និងអេវ៉ា
កថាខណ្ឌខាងក្រោមមានគោលបំណងជួយសិស្សឲ្យយល់អំពីសភាពនៃសួនច្បារអេដែន ដើម្បីពួកគេអាចយល់កាន់តែស៊ីជម្រៅអំពីឥទ្ធិពលនៃការធ្លាក់ ។ សូមពិចារណាអញ្ជើញសិស្សឲ្យចែកចាយនូវអ្វីដែលពួកគេដឹងអំពីព្រឹត្តិការណ៍ទាំងនេះ ហើយបំពេញព័ត៌មានលម្អិតសំខាន់ៗ ។
នៅពេលលីហៃហៀបនឹងស្លាប់ លោកបាននិយាយយ៉ាងច្រើនជាមួយកូនប្រុសរបស់លោកគឺយ៉ាកុបអំពីការធ្លាក់របស់អ័ដាម និងអេវ៉ា ។ អ័ដាម អេវ៉ា និងគ្រប់ទម្រង់នៃជីវិតនៅលើផែនដី ស្ថិតនៅក្នុងស្ថានភាពអមតៈ មិនអាចស្លាប់បាន ហើយនៅក្នុងវត្តមានរបស់ព្រះ ។ ក្នុងស្ថានភាពនោះ ពួកលោកមិនអាចឈឺ ឬស្លាប់ទេ ហើយសួនច្បារបានផ្តល់អាហារដល់ពួកលោក ដោយមិនចាំបាច់ធ្វើការដើម្បីបង្កបង្កើនផលឡើយ ។ ពួកលោកក៏មិនអាចមានគ្រួសារដែរ ។ ព្រះអម្ចាស់បានព្រមានពួកលោកថា ប្រសិនបើពួកលោកបរិភោគផ្លែនៃដើមដឹងខុសត្រូវ នោះនៅទីបំផុតពួកលោកនឹងស្លាប់ ( សូមមើល ម៉ូសេ ៣:១៦–១៧; អ័ប្រាហាំ ៥:១២–១៣ ) ។ ការសម្រេចចិត្តរបស់អ័ដាម និងអេវ៉ាក្នុងការបរិភោគផ្លែឈើនោះ និងលទ្ធផលដែលកើតមានចំពោះពួកលោក និងពិភពលោកទាំងមូលត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាការធ្លាក់ ។
សូមអាន នីហ្វៃទី ២ ២:១៩–២៣ និង អាលម៉ា ៤២:៦–៩ ដោយរកមើលលទ្ធផលនៃការធ្លាក់ ។ សូមពិចារណាគូសចំណាំអ្វីដែលអ្នករកឃើញ ។
វាអាចមានប្រយោជន៍ក្នុងការឲ្យសិស្សសហការគ្នាជាក្រុមតូចៗ ឬសរសេរបញ្ជីនៅលើក្ដារខៀនជាមួយសិស្សទាំងអស់គ្នា ។
សូមពិចារណាអញ្ជើញសិស្សឲ្យឆ្លើយសំណួរពីរខាងក្រោមជាគូៗ ឬជាក្រុមតូចៗ ។ សូមពន្យល់ថា សំណួរទាំងនេះគឺជាសំណួរអំពីយោបល់ ដើម្បីសិស្សអាចចែកចាយគំនិតរបស់ពួកគេដោយសេរី និងមិនព្រួយបារម្ភអំពីការមាន « ចម្លើយត្រឹមត្រូវ » ឡើយ ។
-
តើអ្នកនឹងមានអារម្មណ៍យ៉ាងណាប្រសិនបើអ្នកជាអ័ដាម និងអេវ៉ាដែលកំពុងជួបនឹងលទ្ធផលទាំងនេះ ?
-
តើអ្នកគិតថាឥទ្ធិពលទាំងនេះល្អ អាក្រក់ ឬទាំងពីរ ? ហេតុអ្វី ?
សូមអាន នីហ្វៃទី ២ ២:២៤–២៥ ហើយគិតអំពីរបៀបដែលអ្នកនឹងសង្ខេបខគម្ពីរទាំងនេះជាពាក្យសម្តីរបស់អ្នកផ្ទាល់ ។
នីហ្វៃទី ២ ២:២៥ គឺជាវគ្គចំណេះចំណានខាងគោលលទ្ធិ ។ សូមពិចារណាគូសចំណាំវគ្គចំណេះចំណានខាងគោលលទ្ធិតាមរបៀបដែលងាយចំណាំ ដើម្បីអ្នកអាចងាយរកវាឃើញ ។ អ្នកនឹងមានឱកាសនៅមេរៀនបន្ទាប់ដើម្បីអនុវត្តតាមគោលលទ្ធិដែលបានបង្រៀននៅក្នុងវគ្គបទគម្ពីរនេះចំពោះសំណួរ ឬស្ថានភាពមួយ ។
សូមអញ្ជើញសិស្សឲ្យចែកចាយពីរបៀបដែលពួកគេនឹងសង្ខេបខគម្ពីរទាំងនេះ ។ សូមសរសេរសេចក្ដីពិតទាំងឡាយដែលពួកគេលើកឡើងនៅលើក្ដារខៀន ។ ខាងក្រោមនេះគឺជាឧទាហរណ៍នៃសេចក្តីពិតមួយដែលពួកគេអាចរកឃើញ ។
សេចក្តីពិតមួយដែលលីហៃបានបង្រៀននោះគឺ ការធ្លាក់គឺជាផ្នែកចាំបាច់មួយក្នុងផែនការនៃសុភមង្គលរបស់ព្រះវរបិតាសួគ៌ ។
សូមចំណាយពេលខ្លះដើម្បីសញ្ជឹងគិតអំពីមូលហេតុដែលការធ្លាក់ គឺជាផ្នែកចាំបាច់ក្នុងផែនការរបស់ព្រះវរបិតាសួគ៌ នៅពេលអ្នកអានសេចក្តីថ្លែងការណ៍នេះដោយអែលឌើរ ជែហ្វ្រី អ័រ ហូឡិន ក្នុងកូរ៉ុមនៃពួកសាវកដប់ពីរនាក់ ៖
ការធ្លាក់គឺជាផ្នែកមួយដ៏ចាំបាច់នៃផែនការដ៏ទេវភាពរបស់ព្រះវរបិតាសួគ៌ ។ ប្រសិនបើគ្មានវាទេ កូនរមែងស្លាប់នឹងកើតមកដល់អ័ដាម និងអេវ៉ា ហើយនឹងគ្មានគ្រួសារមនុស្សណាដែលជួបប្រទះការប្រឆាំង និងការរីកចម្រើន សិទ្ធិជ្រើសរើសសីលធម៌ និងសេចក្តីអំណរនៃការរស់ឡើងវិញ ការប្រោសលោះ និងជីវិតអស់កល្បជានិច្ចទេ [ សូមមើល នីហ្វៃទី ២ ២:២២–២៧; ម៉ូសេ ៥:១១ ] ។ ( ជែហ្រ្វី អ័រ ហូឡិន « The Atonement of Jesus Christ » Ensign ខែ មីនា ឆ្នាំ ២០០៨ ទំព័រ ៣៥ )
-
ហេតុអ្វីការធ្លាក់គឺជាផ្នែកដ៏ចាំបាច់ក្នុងផែនការរបស់ព្រះវរបិតាសួគ៌ ?
ជាផ្នែកនៃសំណួរនេះ អ្នកអាចចង់ឲ្យសិស្សគូសចំណាំ ហើយពិភាក្សាឃ្លា « មានមនុស្សលោក ដើម្បីឲ្យគេអាចមានសេចក្តីអំណរ » នៅក្នុង នីហ្វៃទី ២ ២:២៥ ។ អ្នកអាចនឹងសួរសំណួរដូចខាងក្រោម ៖
ហេតុអ្វីវាសំខាន់ដើម្បីយល់ថា សូម្បីតែនៅពេលយើងប្រឈមមុខនឹងលទ្ធផលនៃការធ្លាក់ក៏ដោយ ព្រះវរបិតាសួគ៌នៅតែសព្វព្រះទ័យឲ្យយើងមានអំណរ ? តើការណ៍នេះបង្រៀនអ្នកអំពីទ្រង់យ៉ាងដូចម្តេច ?
យើងនៅតែត្រូវការជំនួយ
ទោះបីជាលទ្ធផលនៃការធ្លាក់គឺជាផ្នែកក្នុងផែនការរបស់ព្រះវរបិតាសួគ៌របស់យើង ហើយមានគោលបំណងជួយយើងឲ្យរីកចម្រើនក៏ដោយ ក៏យើងមិនអាចមានអំណរពិតដោយគ្មានជំនួយពីព្រះឡើយ ។
អ្នកអាចចង់សរសេរខគម្ពីរខាងក្រោមនៅលើក្ដារខៀន ហើយឲ្យសិស្សសិក្សាខគម្ពីរទាំងនោះដោយស្ងៀមស្ងាត់ ហើយសញ្ជឹងគិតពីខគម្ពីរទាំងនោះដោយយកចិត្តទុកដាក់ ។
សូមអាន នីហ្វៃទី ២ ២:២៦ ដោយយកចិត្តទុកដាក់ ដោយរកមើលពីរបៀបដែលវានឹងអាចយកឈ្នះលើឥទ្ធិពលនៃការធ្លាក់ ហើយមានអំណរ ។ បន្ទាប់មក សូមអាន ម៉ូសេ ៥:១០–១១ ដោយកត់សម្គាល់នូវសេចក្តីពិតអ្វីដែលនាំឲ្យអ័ដាម និងអេវ៉ារីករាយ ។
-
តើអ្នកបានរៀនអ្វីខ្លះ ?
-
ហេតុអ្វីអ្នកគិតថា អ័ដាម និងអេវ៉ារីករាយបន្ទាប់ពីបានដឹងអំពីការធ្លាក់ និងដង្វាយធួនរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ?
បន្ទាប់ពីសិស្សបានចែកចាយហើយ នោះពួកគេអាចពិនិត្យមើលសំណួរវាយតម្លៃខ្លួនឯងទាំងបួនឡើងវិញពីដើមមេរៀន ហើយមើលថាតើពួកគេអាចឆ្លើយនឹងសំណួរទាំងនោះបានល្អប៉ុនណានៅពេលនេះ ។ ប្រសិនបើចាំបាច់ សូមអានឡើងវិញនូវឯកសារណាមួយនៅក្នុងមេរៀន ដើម្បីជួយបញ្ជាក់ពីការយល់ដឹងរបស់ពួកគេ ។ របៀបមួយទៀតក្នុងការជួយសិស្សឲ្យគិតអំពីអ្វីដែលពួកគេបានរៀននៅក្នុងមេរៀននេះគឺ ចែកចាយស្ថានភាពខាងក្រោម ហើយអញ្ជើញសិស្សឲ្យចែកចាយពីរបៀបដែលពួកគេនឹងឆ្លើយតប ។
សូមស្រមៃថា នៅក្នុងការពិភាក្សាជាមួយមិត្តភក្តិ អ្នកសម្គាល់ឃើញថា នាងគ្មានអំណរគុណចំពោះព្រះអង្គសង្គ្រោះ ឬដង្វាយធួនរបស់ទ្រង់ឡើយ ។
-
តើចំណេះដឹងអ្វីខ្លះអំពីការធ្លាក់របស់អ័ដាម និងអេវ៉ា អាចជួយនាងឲ្យមានអំណរគុណចំពោះព្រះអង្គសង្គ្រោះ និងដង្វាយធួនរបស់ទ្រង់ ?
សូមពិចារណាអំពីការថ្លែងទីបន្ទាល់របស់អ្នកអំពីសេចក្ដីពិតដែលបានបង្រៀននៅក្នុងមេរៀននេះ ។