Ons Volg Jesus Christus deur by Hom Aan te Sluit in Sy Werk

Ons neem deel aan die Saligmaker se werk wanneer ons God se kinders help om ook getroue dissipels van Jesus Christus te word. Dit sluit in om sy evangelie te deel en sodoende verstrooide Israel te versamel, deur verantwoordelikhede in die Saligmaker se Kerk na te kom en deur daarna te streef om soos Hy te word. Ons “sukses [in sy werk] hang nie af van hoe ander kies om op [ons], op [ons] uitnodigings of op [ons] opregte dade van goedhartigheid te reageer nie.” President Russell M. Nelson het bevestig, Elke keer as jy enigiets doen wat enigiemand help—aan weerskante van die voorhangsel—om ʼn stap te neem om verbonde met God te sluit en hulle noodsaaklike doop- en tempelordinansies te ontvang, help jy om Israel te versamel.”

Om die Saligmaker se werk ons werk te maak, fokus ons op sy doelwitte, onderhou ons sy gebooie en het ons mekaar lief. Terwyl ons sy werk op sy manier doen (sien Leer en Verbonde 51:2), moet ons ʼn paar dinge op ons eie uitvind. Die Saligmaker het vir die Heiliges wat in Jackson County, Missouri, bymekaargekom het, gesê:

“Want, kyk, dit is nie gepas dat Ek moet gebied in alle dinge nie; want hy wat gedwing word in alle dinge, hy is ʼn lui en ʼn onverstandige dienskneg; daarom ontvang hy geen beloning nie.

“Voorwaar, Ek sê, die mens behoort gretiglik betrokke te wees by ʼn goeie saak, en baie dinge doen uit hul eie vrye wil, en veel regverdigheid teweegbring.

“Want die krag is in hulle, waardeur hulle vry is om te handel na hul eie goeddunke. En in soverre mense goed doen sal hulle geensins hul loon verloor nie” (Leer en Verbonde 58:26–28).

Wanneer ons die Saligmaker volg, by Hom aansluit in sy werk en ander help om sy getroue dissipels te word, onderrig ons wat Hy sou leer. Omdat ons nie gemagtig is om enigiets anders te onderrig nie (sien Leer en Verbonde 52:9, 36), fokus ons onwrikbaar op sy leer (sien Leer en Verbonde 68:25). Daarbenewens gee ons veral aandag aan diegene wat arm, behoeftig en kwesbaar is (sien Leer en Verbonde 52:40). Hierdie klem is duidelik gemaak toe die Saligmaker uit Jesaja in ʼn sinagoge in Nasaret aangehaal het:

“Die Gees van die Here is op My, omdat Hy My gesalf het om die evangelie aan die armes te bring. Hy het my gestuur om die wat verbryseld van hart is, te genees; om aan gevangenes vrylating te verkondig en aan blindes herstel van gesig; om die wat gebroke is, in vryheid weg te stuur;

“om die aangename jaar van die Here aan te kondig” (Lukas 4:18–19; sien ook Jesaja 61:1–2).

Die aangename jaar van die Here verwys na die tyd wanneer al die seëninge van God se verbond op sy volk uitgestort sal word. Ons volg Jesus Christus deur ander uit te nooi om die seëninge te ontvang om verbonde met God te sluit en te onderhou en deur om te gee vir diegene wat arm is of andersins behoeftig is.

Om by Jesus Christus in sy werk aan te sluit, is opwindend, want sy werke, planne en doelstellings “kan nie verydel word nie, nóg kan hulle misluk” (Leer en Verbonde 3:1). Vir diegene wat mismoedig voel, het die Here die volgende raad gegee: “Daarom, moenie moeg word om goed te doen nie, want julle lê die fondament van ʼn groot werk. En vanuit klein dingetjies gaan dit wat groot is voort” (Leer en Verbonde 64:33). Ons laat die Here Hom bekommer oor die oes, en ons doen eenvoudig ons deel.

Om ons deel te doen is eenvoudiger as wat ons dink, want ons hoef nie buitengewone talente of vermoëns na die Here se werk te bring nie. Sy vereiste is bloot toewyding en gewilligheid. Die Here het aan die Heiliges in Kirtland, Ohio gesê: “Kyk, die Here vereis die hart en ʼn gewillige verstand” (Leer en Verbonde 64:34). Die Here kan die gewilliges bekwaam maak, maar Hy kan nie of sal nie die bekwame gewillig maak nie. Met ander woorde, as ons toegewyd en gewillig is, kan Hy ons gebruik. Maar dit maak nie saak hoe talentvol ons is nie, Hy sal ons nie gebruik tensy ons toegewyd is aan sy werk en bereid is om Hom te help nie.

Samuel en Anna-Maria Koivisto het beide toewyding en gewilligheid getoon. Kort ná hul huwelik het die Koivistos van Jyväskylä, Finland, na Göteborg, Swede, verhuis om loopbaangeleenthede na te streef. Nadat hy daar aangekom het, is Broer Koivisto genooi om saam met President Leif G. Mattsson, ʼn raadgewer in die Göteborg Swede Penpresidensie, te vergader. Omdat Samuel nie Sweeds gepraat het nie, is die onderhoud in Engels gevoer.

Ná ʼn kort besoek het President Mattsson Samuel gevra om as die wyksendingleier in die Utby-wyk te dien. Samuel het op die voor die hand liggende gewys: “Maar ek praat nie Sweeds nie.”

President Mattsson het oor sy lessenaar geleun en reguit gevra: “Het ek gevra of jy Sweeds kan praat, of is jy bereid om die Here te dien?”

Samuel het geantwoord: “Jy het gevra of ek bereid is om die Here te dien. En ek is.”

Samuel het die roeping aanvaar. Anna-Maria het ook roepings aanvaar. Albei het getrou gedien en terselfdertyd goed Sweeds leer praat.

Toewyding en gewilligheid om die Here te dien, het die lewens van Samuel en Anna-Maria gekenmerk. Hulle is gewone helde in die Kerk. Hulle het getrou gedien elke keer as hulle gevra is. Hulle het my geleer dat wanneer ons dien, gebruik ons die talente wat ons het (sien Leer en Verbonde 60:13), en die Here help ons dan om sy doelwitte te bereik.

Wanneer ons bereid is om te dien, streef ons daarna om nie te kla of te murmureer nie, want ons wil nie ons diens op enige manier bevlek nie. Om te kla kan ʼn teken van wankelende toewyding wees, of dat ons liefde vir die Saligmaker nie is soos dit behoort te wees nie. As dit nie gekontroleer word nie, kan murmurering lei tot openlike rebellie teen die Here. Hierdie vordering word gesien in die lewe van Ezra Booth, ʼn vroeë bekeerling tot die Kerk in Ohio wat as sendeling na Missouri geroep is.

Toe hy Ohio in Junie 1831 verlaat het, was Ezra ontsteld dat party sendelinge per wa kon reis terwyl hy in die somerhitte moes loop en oppad moes preek. Hy het gemurmureer. Toe hy in Missouri aankom, het hy ontmoedig gevoel. Missouri was nie wat hy verwag het nie. Hy het eerder rondgekyk en opgemerk dat “die vooruitsig ietwat somber gelyk het.”

Ezra het toenemend sinies, sarkasties en krities geword. Toe hy Missouri verlaat het, het hy so gou as moontlik na Ohio teruggekeer in plaas daarvan om te preek soos hy voortgegaan het, soos hy gevra is om te doen. Sy aanvanklike murmurering het ontwikkel tot weifeling en uiteindelik tot die verlies van vertroue in sy vroeëre geestelike ervarings. Kort daarna het Ezra die Kerk verlaat en “uiteindelik ‘die Christendom verlaat en ʼn agnostikus geword’.”

Dieselfde kan met ons gebeur as ons nie versigtig is nie. As ons nie ʼn ewige perspektief behou en onsself herinner aan wie se werk dit werklik is nie, kan ons dalk kla, wankel en uiteindelik die geloof verloor wat ons het.

Ek bid dat ons kan kies om Jesus Christus te volg deur by Hom aan te sluit in sy werk. Wanneer ons dit doen, word ons “die grootste en kosbare beloftes” gegee (2 Petrus 1:4). Hierdie seëninge sluit die vergifnis van sonde in (sien Leer en Verbonde 60:7; 61:2, 34; 62:3; 64:3), heil (sien Leer en Verbonde 6:13; 56:2), en verheffing (sien Leer en Verbonde 58:3–11; 59:23). Inderdaad, ons word die grootste gawe belowe wat God kan gee—die ewige lewe.