Obdarowani mocą z wysokości

Ew. Łukasza 24 rozpoczyna się w chwili rozpaczy. Jezus został ukrzyżowany, a grupa Jego uczennic powróciła do Jego grobu. Okazało się, że kamień stojący u drzwi został odsunięty, a uczennice „nie znalazły ciała Pana Jezusa” (werset 3.). Wkrótce anielscy posłańcy dali im nadzieję: „Nie ma go tu, ale wstał z martwych” (werset 6.).

Później zmartwychwstały Pan ukazał się Swoim uczniom i czynił wobec nich posługę. Dał im to, co chrześcijanie na całym świecie uznają za „Nakaz misyjny Jezusa”, aby głosić ewangelię Jezusa Chrystusa. Jezus wyjaśnił, że „począwszy od Jerozolimy, w imię jego ma być głoszone wszystkim narodom upamiętanie dla odpuszczenia grzechów” (werset 47.).

Jednakże pouczył Swoich uczniów, aby nie odchodzili od razu: „Wy zaś pozostańcie w mieście, aż zostaniecie przyobleczeni mocą z wysokości” (werset 49.). Przyobleczeni (czyli „obdarowani”) to tłumaczenie greckiego słowa oznaczającego „przyodziać”. Starożytni uczniowie Chrystusa mieli czekać w Jerozolimie, aż zostaną przyobleczeni w moc z wysokości. Następnie mieli budować królestwo Boże na całym świecie.

Święci w dniach ostatnich zebrali się w Ohio w 1830 roku z podobną intencją. Oczekiwali na to, że zostaną „obdarowani mocą z wysokości” (Doktryna i Przymierza 38:32) i że poniosą przesłanie Jezusa na cały świat. Ostatecznie Pan oświadczył, że święci „[otrzymają] swoje obdarowanie z wysokości w domu [Jego]” (Doktryna i Przymierza 105:33, wyróżnienie dodane; zob. także wersety 11–12). Mimo to wielu pierwszych świętych nie wiedziało dokładnie, czego się spodziewać.

Niedługo po powołaniu i ustanowieniu Kworum Dwunastu Apostołów w 1835 roku Józef Smith spotkał się z nimi w sprawie domu Pana. Józef zauważył, że Dwunastu było „zaniepokojonych” i nie mogło pojąć tego, co ich czeka. Wyjaśnił, że potrzebują obdarowania, aby mogli być „przygotowani i zdolni do przezwyciężenia wszystkiego” i nauczania ewangelii z mocą. „Kiedy zostaniecie obdarowani”, wyjaśnił Apostołom, „będziecie głosić ewangelię wszystkim narodom, plemionom i językom”.

Wkrótce potem Józef Smith objawił ceremonie wzorowane na poświęceniu starodawnych izraelskich kapłanów świątynnych. W ramach przygotowań do obdarowania każdy urzędnik kapłański został obmyty i namaszczony „taką samą oliwą, jak Mojżesz i Aaron oraz ci, którzy stali przed Panem w starodawnych czasach”.

W owym czasie obdarowanie mocą stanowiło spektakularne przekazanie mocy duchowej podczas specjalnego, uroczystego zgromadzenia. Podobnie jak Elijah Able — pierwszy czarnoskóry Siedemdziesiąty w Kościele — urzędnicy kapłańscy pościli, modlili się i wspólnie spożywali sakrament Wieczerzy Pańskiej. Świadczyli i prorokowali, a Bóg błogosławił ich mocą. Ci, którzy zostali obdarowani, wyruszyli, aby budować królestwo Boga, głosząc przywróconą ewangelię. Pomimo przeciwieństw byli chronieni w podróży, doskonaleni w głoszeniu i błogosławieni w swoich rodzinach.

W Kirtland jedynie mężczyźni uczestniczyli w uroczystym zgromadzeniu, podczas którego zostali obdarowani mocą z wysokości. Jednak w ciągu kilku lat święci zbudowali Świątynię Nauvoo. Tam Józef Smith objawił rozszerzone ceremonie świątynne, które są podstawą tego, czego obecnie doświadczamy w świątyni. W Nauvoo zarówno kobiety, jak i mężczyźni byli obdarowywani mocą.

Przemawiając do sióstr ze Stowarzyszenia Pomocy, Józef Smith obiecał, że podczas obdarowania świątynnego „klucze królestwa” będą „im dane”, tak samo „jak Starszym”. Choć minęło kilka dziesięcioleci, zanim kobiety zostały powołane na misjonarki głoszące ewangelię, one i ich praca stały się integralną częścią budowania królestwa Boga na ziemi.

Chociaż Charles Rich nie był obecny na poświęceniu Świątyni Kirtland, dowiedział się, że on i kilku innych misjonarzy, którzy przyjechali zbyt późno do Kirtland, mieli dostąpić obdarowania. Na wzór starodawnych kapłanów izraelskich (zob. II Ks. Mojżeszowa 29; 40) został obmyty i namaszczony. Spotykał się z innymi, pościł, modlił się i delektował się Wieczerzą Pańską.

„Całą noc prorokowaliśmy” — napisał Charles. „Prorokowano, że zbawienie jest zapisane w każdej kończynie i w każdym stawie” jego ciała. „Zostałem napełniony duchem proroctwa i obdarowany mocą z wysokości”.

Resztę życia — 47 lat — spędził, trudząc się jako uczeń Jezusa Chrystusa budujący królestwo Boga.

Od tego czasu święci w dniach ostatnich na całym świecie podróżują do domu Pana, aby otrzymać obdarowanie mocą z wysokości. Podobnie jak w przypadku tych pierwszych świętych, obdarowanie przygotowuje nas, jako uczniów Jezusa Chrystusa, do budowania królestwa Boga i do otrzymania pewnego dnia wywyższenia dzięki Jego miłosierdziu i łasce.