« ការស្ដារបព្វជិតភាពអើរ៉ុនឡើងវិញ » ប្រធានបទប្រវត្តិសាសនាចក្រ
« ការស្ដារបព្វជិតភាពអើរ៉ុនឡើងវិញ »
ការស្ដារបព្វជិតភាពអើរ៉ុនឡើងវិញ
នៅក្នុងសំបុត្រមួយចំនួនដែលបានបោះពុម្ពនៅក្នុងឆ្នាំ១៨៣៤ អូលីវើរ ខៅឌើរី បានកត់ត្រាដំណើររឿងលម្អិតដំបូងបំផុតនៃការលេចមករបស់យ៉ូហាន បាទីស្ទ មកកាន់ខៅឌើរី និង យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ ក្នុងឆ្នាំ១៨២៩ នៅភូមិហាម៉ូនី រដ្ឋផែនស៉ីលវេញ៉ា ។ យោងតាមខៅឌើរី ការមកជួបរបស់ យ៉ូហាន បាទីស្ទ ត្រូវបានបំផុសដោយការបកប្រែវគ្គបទគម្ពីរមួយនៅក្នុងនីហ្វៃទី៣ ដែលពិពណ៌នាអំពីព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទប្រគល់សិទ្ធិអំណាចដើម្បីធ្វើពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹកដល់សិស្សរបស់ទ្រង់កាលពីបុរាណ ។ បុរសទាំងពីររូបនេះឆ្ងល់ថា តើពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹកដែលត្រូវបានធ្វើឡើងអស់ជាច្រើនសតវត្សរ៍តាមសិទ្ធិអំណាចត្រឹមត្រូវឬទេ ? ដោយស្វែងរកចម្លើយចំពោះសំណួរទាំងនេះ ពួកលោកបានដកខ្លួនទៅកន្លែងស្ងាត់ក្បែរផ្ទះរបស់យ៉ូសែបដើម្បីទូលសួរព្រះ ។ ខៅឌើរីបានចាំថា « សំឡេងនៃព្រះដ៏ប្រោសលោះ ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលប្រាប់ពីសេចក្ដីសុខសាន្តដល់យើង » ហើយទេវតាមួយអង្គ « បានចុះមកពាក់ដោយសិរីល្អ ហើយបានប្រាប់នូវសារដែលបានទន្ទឹងចាំ » ។
យ៉ូហាន បាទីស្ទ ប្រគល់បព្វជិតភាពអើរ៉ុនដល់ យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ
បុរសទាំងពីររូបនេះបានថ្លែងទីបន្ទាល់ថា ពួកលោកបានលុតជង្គង់នៅចំពោះមុខទេវតាដែលបន្ទាប់មក « បានដាក់ដៃលើយើង » ហើយនិយាយថា « នៅលើអ្នក ជាពួកអ្នកបម្រើដូចរូបខ្ញុំអើយ ដោយនូវព្រះនាមនៃព្រះមែស៊ី ខ្ញុំសូមប្រគល់បព្វជិតភាពអើរ៉ុន » ។ ទោះបីជាឥឡូវនេះពួកគេមានសិទ្ធិអំណាចធ្វើពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹកឲ្យគ្នាទៅវិញទៅមកក៏ដោយ ទេវតាបានប្រកាសថា បព្វជិតភាពនេះមិនបានអនុញ្ញាតឲ្យពួកលោកផ្តល់អំណោយទាននៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធនោះទេ ។ ទេវតាបានបញ្ជាក់ដល់ពួកលោកនូវ « អំណាចនៃការដាក់ដៃលើក្បាលដើម្បីទទួលអំណោយទាននៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ » នឹងមក « នៅវេលាកំណត់ » ។ លោកបានប្រាប់ថា លោកឈ្មោះយ៉ូហាន « ជាបុគ្គលដដែល ដែលត្រូវបានហៅថា យ៉ូហាន បាទីស្ទ នៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មី » ហើយបានមានប្រសាសន៍ថា លោកបានធ្វើ « នៅក្រោមការដឹកនាំពី ពេត្រុស យ៉ាកុប និងយ៉ូហាន ដែលកាន់កូនសោទាំងឡាយនៃបព្វជិតភាពម៉ិលគីស្សាដែក » ។ យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ និង អូលីវើរ ខៅឌើរ បានថ្លែងថា បទពិសោធន៍នេះបានកើតឡើងនៅថ្ងៃទី១៥ ខែឧសភា ឆ្នាំ១៨២៩ ។ នៅពេលការនិមិត្តបានចប់ ពួកលោកបានទៅទន្លេសុសគ្វីហាណា ដែលនៅជិតនោះ ហើយធ្វើបុណ្យជ្រមុជទឹកឲ្យគ្នាទៅវិញទៅមក ។
ដំណើររឿងផ្ទាល់លម្អិតរបស់ យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ និង អូលីវើរ ខៅឌើរី ត្រូវបានសរសេរជាច្រើនឆ្នាំបន្ទាប់ពីការលេចមករបស់ យ៉ូហាន បាទីស្ទ ។ ប៉ុន្តែទាំងប្រភពដែលបានបោះពុម្ពផ្សាយ និងមិនទាន់បានបោះពុម្ពផ្សាយ ដែលបានសរសេរអំពីព្រឹត្តិការណ៍នេះ បញ្ជាក់ការចងចាំរបស់ពួកលោក ។ ឧទាហរណ៍ កាសែតមួយដែលមិនទាក់ទងជាមួយសាសនាចក្របានរាយការណ៍ពីការអះអាងរបស់ខៅឌើរីថា គាត់បានទទួលភារកិច្ចមួយមកទេវតាដែលបានមកតែប៉ុន្មានខែបន្ទាប់ពីការបោះពុម្ពព្រះគម្ពីរមរមន ។ ក្រោយមក យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ បានពន្យល់ថា ដំបូងឡើយ លោក និងខៅឌើរីមានការស្ទាក់ស្ទើរក្នុងការចែកចាយព័ត៌មានលម្អិតអំពីបទពិសោធន៍របស់ពួកលោក « ដោយព្រោះវិញ្ញាណខាងការបៀតបៀន »នៅក្នុងតំបន់ ។
ដំណើររឿងឆ្នាំ១៨៣៤ របស់ខៅឌើរី បានកើតឡើងជាផ្នែកមួយនៃការខិតខំដំបូងរបស់យ៉ូសែបក្នុងការកត់ត្រា និងបោះពុម្ពផ្សាយប្រវត្តិសាស្ត្រពេញលេញរបស់សាសនាចក្រ ។ នៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រជាលាយលក្ខណ៍អក្សរដំបូងរបស់លោក ដែលផលិតនៅរដ្ឋអូហៃអូ នៅក្នុងឆ្នាំ១៨៣២ យ៉ូសែបបានសន្យាថានឹងរៀបរាប់ពីព្រឹត្តិការណ៍ដំបូងសំខាន់ៗ រួមទាំងការទទួល « បព្វជិតភាពដ៏បរិសុទ្ធ » ដោយការបម្រើរបស់ពួកទេវតា ។ កិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងបោះពុម្ពផ្សាយត្រូវបានពន្យារពេលជាលើកដំបូង នៅពេលដែលក្រុមមនុស្សកំណាចបានបំផ្លាញសារព័ត៌មានសាសនាចក្រនៅទីក្រុងអ៊ិនឌីប៉ែនដែនស៍ រដ្ឋមិសសួរី នៅក្នុងឆ្នាំ១៨៣៣ ។ ហើយប្រវត្តិសាស្ត្រនោះត្រូវបានធ្វើការកែសម្រួល និងការចងក្រងជាច្រើននៅជំនាន់របស់យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ ។ ក្រោមការដឹកនាំរបស់យ៉ូសែប ក្រោយមកស្មៀនបានបញ្ចូលដំណើររឿងរបស់ខៅឌើរី ជាមួយនឹងព័ត៌មានបន្ថែមដែលផ្តល់ឲ្យដោយយ៉ូសែបដែលសព្វថ្ងៃនេះមាននៅក្នុងកណ្ឌទី ១៣ នៃគោលលទ្ធិ និងសេចក្តីសញ្ញា និងនៅក្នុងមុក្តាដ៏មានតម្លៃមហិមា ( យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ—ប្រវត្តិ ១:៦៨–៧២ ) ។
ទោះបីជាឃ្លា បព្វជិតភាពអើរ៉ុន មិនបានបង្ហាញនៅក្នុងវិវរណៈរបស់ យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ រហូតទាល់តែឆ្នាំ១៨៣៤ក៏ដោយ ក៏គំនិតអំពីបព្វជិតភាពតូចជាង ប្រៀបធៀបទៅនឹងបព្វជិតភាពធំជាង ឬខ្ពស់ ក៏បព្វជិតភាពត្រូវបានលើកឡើងទាំងនៅក្នុងព្រះគម្ពីរប៊ីប និងនៅក្នុងព្រះគម្ពីរមរមន ។ វិវរណៈរបស់ យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ អំពីនិក្ខមនំ ( ផ្នែកមួយនៃការបកប្រែដ៏បំផុសគំនិតរបស់លោកអំពីព្រះគម្ពីរប៊ីប ) នៅរដូវក្តៅនៃឆ្នាំ១៨៣២ បានកត់សម្គាល់ការបែងចែករវាងបព្វជិតភាពធំជាង និងបព្វជិតភាពតូចជាង ។ វិវរណៈមួយដែលយ៉ូសែបបានទទួលនៅខែកញ្ញាក្រោយមកបានបញ្ជាក់ថា បព្វជិតភាពតូចជាងដែលត្រូវបានប្រទានដល់ « លោកអើរ៉ុន និងពូជពង្សរបស់លោក » ទាក់ទងទៅនឹង « ដំណឹងល្អខាងការរៀបចំ … គឺជាដំណឹងល្អពីការប្រែចិត្ត និងពីបុណ្យជ្រមុជទឹក និងពីការផ្ដាច់បាប និងពីក្រឹត្យវិន័យអំពីព្រះបញ្ញត្តិទាំងឡាយខាងលោកិយ »។
នៅពេល យ៉ូសែប ស៊្មីធ និង អូលីវើរ ខៅឌើរី បានរៀបចំសាសនាចក្រជាលើកដំបូងនៅដើមឆ្នាំ១៨៣០ ពួកគេបានបែងចែកទំនួលខុសត្រូវក្នុងចំណោមតំណែងជាច្រើន ដោយយកលំនាំតាមឯកសារយោងដែលមាននៅក្នុងព្រះគម្ពីរប៊ីប និងព្រះគម្ពីរមរមន ។ តំណែងទាំងនេះគឺស្រដៀងគ្នាទៅនឹងព្រះវិហារផ្សេងទៀតនៅសម័យនោះ ដែលជាទូទៅបានរៀបចំក្រុមជំនុំរបស់ពួកគេតាមគំរូក្នុងគម្ពីរសញ្ញាថ្មី ហើយមានអ្នកកាន់តំណែងដូចជា ឌីកុន គ្រូបង្រៀន សង្ឃ អែលឌើរ និងប៊ីស្សព ។ ដំបូង តំណែងទាំងនេះនៅក្នុងសាសនាចក្រដែលទើបរៀបចំថ្មី មិនជាប់ទាក់ទងទៅនឹងបព្វជិតភាពអើរ៉ុន ឬម៉ិលគីស្សាដែកទេ ។ យូរៗទៅ វិវរណៈបន្ថែមបានណែនាំដល់ យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ អំពីរបៀបតម្រង់ការរៀបចំសាសនាចក្រឲ្យស្របទៅនឹងសិទ្ធិអំណាចបព្វជិតភាព ។ នៅឆ្នាំ១៨៣៥ តំណែង និងភារកិច្ចត្រូវបានរៀបចំយ៉ាងហ្មត់ចត់ជាងមុន ក្រោមការដឹកនាំនៃបព្វជិតភាពអើរ៉ុន និងម៉ិលគីស្សាដែក ។
ប្រធានបទដែលទាក់ទង ៖ ការស្ដារបព្វជិតភាពម៉ិលគីស្សាដែកឡើងវិញ, ការបកប្រែព្រះគម្ពីរមរមន