“แผ่นจารึกทองคำ,” หัวข้อประวัติศาสนจักร
“แผ่นจารึกทองคำ”
แผ่นจารึกทองคำ
เมื่อข่าวแพร่สะพัดว่าโจเซฟ สมิธได้ลิขสิทธิ์พระคัมภีร์มอรมอน นั่นทําให้เกิดความวุ่นวายในสื่อท้องถิ่น หนังสือพิมพ์เริ่มเผยแพร่ข้อมูลเกี่ยวกับหนังสือที่จะออกมาและการแปล โดยอิงจากการคาดคะเนที่แพร่สะพัด “มาระยะหนึ่งแล้ว” ตามรายงานใน Wayne Sentinel ของพอลไมรา Sentinel (เซนติเนล) รายงานว่าโบราณวัตถุที่โจเซฟค้นพบนั้น “เป็นที่รู้จักและพูดถึงกันทั่วไป” ว่า “เป็น ‘พระคัมภีร์ไบเบิลทองคำ’” แม้บรรณาธิการจะกล่าวว่าคำนี้แพร่หลายไปทั่วในพื้นที่ แต่การที่เขาอ้างอิงถึงลักษณะสีทองของแผ่นจารึกแสดงถึงลักษณะแรกสุดที่บันทึกไว้
แบบจําลองแผ่นจารึกพระคัมภีร์มอรมอน
เมื่อมีข่าวลือแพร่สะพัดเกี่ยวกับแผ่นจารึก โจเซฟจึงพยายามชี้แจงให้ชัดเจนโดยจัดพิมพ์ถ้อยแถลงอย่างเป็นทางการในพระคัมภีร์มอรมอนฉบับพิมพ์ครั้งแรก คำนำของโจเซฟและประจักษ์พยานที่เขียนโดยกลุ่มพยานแปดคนได้บรรยายแผ่นจารึกเหล่านั้นว่ามี “ลักษณะเป็นทองคำ” ผู้เขียนพระคัมภีร์มอรมอนกล่าวเพียงว่าพวกเขาจารึกงานเขียนของตนไว้บน “แผ่นจารึก” ในคำอธิบายของพวกเขา โจเซฟ สมิธและพยานเน้นย้ำถึงความเก่าแก่ของแผ่นจารึกและการสลักที่น่าสนใจ แต่เพราะประกายทองของแผ่นจารึกต่างหากที่ดึงดูดจินตนาการของคนทั่วไป โจเซฟขุดแผ่นจารึกขึ้นมาในเดือนกันยายนปี 1827 ตามคำแนะนำของเทพชื่อโมโรไน ผู้ซึ่งต่อมาบัญชาให้โจเซฟแปลบันทึกโบราณดังกล่าว ท่านทำงานแปลระหว่างต้นปี 1828 ถึงเดือนมิถุนายนปี 1829 หลังจากนั้นจึงส่งแผ่นจารึกเหล่านั้นคืนให้กับเทพ
ต่อมาพยานได้ทิ้งคําให้การที่ให้รายละเอียดเกี่ยวกับองค์ประกอบของวัสดุ น้ำหนัก ขนาด ความหนา และการผูกแผ่นจารึก แผ่นจารึกหนักประมาณ “สี่สิบถึงหกสิบ” ปอนด์ (18-27 กิโลกรัม) และมีความหนารวมกันประมาณสี่ถึงหกนิ้ว แผ่นจารึกแต่ละแผ่นวัดได้ประมาณ “หก” หรือ “กว้างเจ็ดนิ้ว ยาวแปดนิ้ว” แต่ละแผ่นหนา “เท่าแผ่นดีบุก” และตามที่เอ็มมา สมิธกล่าวไว้ แผ่นจารึกจะส่งเสียงดังกรอบแกรบเหมือนโลหะเมื่อใช้หัวแม่มือขยับขอบ ซึ่งเหมือนกับที่บางครั้งใช้หัวแม่มือขยับขอบหนังสือ ห่วงรูปตัวดีสามวงยึดแผ่นจารึก “ผ่านขอบด้านหลัง” ให้เป็นชุด ตามคำบอกเล่าของพยานคนหนึ่ง มีของเหลวปิดผนึกที่ยึดแผ่นจารึกไว้ “ประมาณครึ่งหนึ่ง” เพื่อป้องกันจากการถูกงัดแงะ ส่วนที่ถูกปิดผนึกนี้ทำให้แยกแผ่นจารึกแต่ละแผ่นออกจากกันไม่ได้และ “ดูจะแข็งเหมือนไม้” โจเซฟ สมิธแปลจากแผ่นจารึกที่ไม่ได้ติดกัน
จากปัจจัยเหล่านี้ นักวิจัยสมัยใหม่ประเมินว่าแผ่นทองคำบริสุทธิ์จะมีน้ำหนักอย่างน้อย 45 กิโลกรัม (100 ปอนด์) และอาจจะอ่อนเกินไปสำหรับการสลักตัวอักษร ผู้จัดเก็บบันทึกพระคัมภีร์มอรมอนอาจใช้โลหะผสมในการหล่อแผ่นโลหะ และทำให้มีลักษณะเป็นสีทองแต่ไม่ใช่ทองคำทั้งแผ่น วิลเลียม สมิธน้องชายของโจเซฟ เชื่อว่าแผ่นโลหะเหล่านี้ประกอบด้วย “ส่วนผสมของทองคำและทองแดง”
หัวข้อที่เกี่ยวข้อง: เทพโมโรไน, การแปลพระคัมภีร์มอรมอน