ប្រវត្តិ​សាសនាចក្រ
ការរិះ​គន់​អំពី​ព្រះគម្ពីរ​មរមន


« ការរិះ​គន់​អំពី​ព្រះគម្ពីរ​មរមន » ប្រធានបទ​ប្រវត្តិ​សាសនាចក្រ

ការរិះ​គន់​អំពី​ព្រះគម្ពីរ​មរមន

ការរិះ​គន់​អំពី​ព្រះគម្ពីរ​មរមន

សូម្បីតែ​មុន​ពេល​ព្រះគម្ពីរ​មរមន​ចេញ​មកពី​រោង​បោះពុម្ព​នៅក្នុង​ឆ្នាំ១៨៣០ អត្ថបទ​សារព័ត៌មាន​បាន​រិះគន់​គម្ពីរ​នេះ និង​អ្នក​បកប្រែ​របស់​គម្ពីរ​នេះ​ដែលជា យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ ។ យ៉ូសែប​បាន​ឆ្លើយតប​ទៅ​នឹង​ការរិះគន់​បែប​នេះ​ដោយ​បញ្ជាក់​ថា ទេវតា​បាន​ដឹកនាំ​លោក​ទៅ​យក​បញ្ជី​បុរាណ​មួយ ដែល​លោក​បាន​បកប្រែ​ដោយ​អំណោយទាន និង​ព្រះចេស្ដា​របស់​ព្រះ ។ នៅពេល​នោះ​ប្រជាជន​អាមេរិក​ជាច្រើន​ជឿ​ថា ព្រះគម្ពីរប៊ីប​តំណាង​ឲ្យ​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះ​តែ​មួយ​គត់ ហើយ​ការចេញ​មក​នៃ​ព្រះគម្ពីរ​ថ្មី​បាននាំ​ឲ្យ​មាន​ការជជែក​វែកញែក​យ៉ាង​ខ្លាំង ។ ដោយ​មិន​ជឿលើ​ដំណើររឿង​របស់​យ៉ូសែប អំពី​ប្រភព​ដើម​ដ៏​ទេវភាព​របស់ព្រះ​គម្ពីរ​នេះ អ្នកនិពន្ធ​មួយចំនួន​បាន​ប្រឆាំង​ដោយ​បើកចំហ​ជំទាស់​នឹង​ព្រះគម្ពីរ​មរមន ។

ព្រះគម្ពីរ​មរមន​នៅ​ឆ្នាំ១៨៣០

ព្រះគម្ពីរ​មរមន​នៅ​ឆ្នាំ១៨៣០

ពួក​អ្នក​រិះគន់​ពី​ដើមៗ​បី​នាក់ បានដាក់គោលដៅ​ដំបូង​ជួយ​គ្នា​រិះគន់​ព្រះគម្ពីរ​នេះ ។ អាបណឺ ខូល, អាឡិចសាន់ឌឺ ខេមប៊ែល និង អ៊ីប៊ើ ឌី ហោវ ម្នាក់ៗ​បានចោទ​ប្រកាន់​ថា យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ បានប្រើ​ព្រះគម្ពីរមរមន​ជា​ផ្នែក​មួយ​នៃ​គ្រោង​ការណ៍​ដ៏​ស្មុគស្មាញ​មួយ​ដើម្បី​បោកប្រាស់​មហាជន ។ ខូល ( សរសេរ​ក្រោម​ឈ្មោះ​ក្លែងក្លាយ​ជា អូបាឌី ដហ្គប៊ែរី ) បានបោះពុម្ព​សម្រង់​ពី​ព្រះគម្ពីរ​មរមន​នៅក្នុង​សារព័ត៌មាន​របស់គាត់ មុន​ពេល​រោងពុម្ព​បានបោះពុម្ព​ព្រះគម្ពីរ​នេះ​ហើយ ។ ទោះបីជា​ខូល​បានធ្វើ​តាម​ការទាមទារ​របស់​យ៉ូសែប​ឲ្យ​បញ្ឈប់​ការផលិត​អត្ថបទ​ដកស្រង់​ក៏​ដោយ ក៏​គាត់​បានបន្ត​សរសេរ​អត្ថបទ​ដែល​ចំអក​មើលងាយ​ព្រះគម្ពីរ​មរមន​ដែរ ហើយ​បរិហារ​ពី​អ្វី​ដែល​គាត់​មាន​អារម្មណ៍​ថា ជា​ការជ្រុលនិយម​ខាងសាសនា ។ ពីរ​ឆ្នាំ​ក្រោយ​មក អាឡិចសាន់ឌឺ ខេមប៊ែល ដែលជា​គ្រូគង្វាល​ជា​អ្នកស្ដារឡើងវិញ​បានបន្ត​ទៀត ដោយបោះ​ពុម្ពផ្សាយ​ថា « ការវិភាគ​អំពី​ព្រះគម្ពីរ​មរមន » ដែល​ពិនិត្យមើល​ពី​ភាពមិនស៊ីសង្វាក់​គ្នា​នៃ​ព្រះគម្ពីរ​នេះ​ជាមួយនឹង​ព្រះគម្ពីរ​ប៊ីប ។ ខេមប៊ែល​បាន​អះអាង​ថា យ៉ូសែប​បាន​លើកយក​ចំណុច​ពិសេស​របស់​ព្រះគម្ពីរ​មរមន​ចេញពី​វប្បធម៌​របស់​លោក ដោយ​គ្រាន់តែ​បកស្រាយ​គំនិត​សាសនា​មកពី​សម័យ​របស់​លោក​ប៉ុណ្ណោះ ។ អ៊ីប៊ើ ហោវ ជា​អ្នក​សារព័ត៌មាន​នៅ​រដ្ឋអូហៃអូ បាន​គិតថា​ព្រះគម្ពីរ​នេះ​គឺ​ហួសពី​ភាពប៉ិនប្រសប់​របស់​យ៉ូសែប ហើយ​បាន​ប្រកែកថា យ៉ូសែប​បាន​លួច​ចម្លង​ដំណើររឿង​ទាំងឡាយ​ចេញមក​ពី​ឯកសារ​ដែលបាន​សរសេរ​មិនទាន់​បោះពុម្ព​មួយ​ដោយ​បុរស​ម្នាក់​ដែលមាន​ឈ្មោះថា សាឡូម៉ូន ស្ពុលឌីង ។ ដោយ​គាំទ្រ​ទ្រឹស្ដី​នេះ គាត់​បាន​បោះពុម្ព​ដំណើររឿង​ទាំងឡាយ​មកពី​ពួកបរិសុទ្ធ​ថ្ងៃ​ចុងក្រោយ​​ដែល​មិន​ពេញចិត្ត និង​ទីបន្ទាល់​មកពី​អ្នកភូមិ​ប៉ាលម៉ៃរ៉ា ដែល​ស្ម័គ្រចិត្ត​ស្បថ​នឹង​សេចក្ដីថ្លែងការណ៍​ប្រឆាំង​ទាស់នឹង យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ ។

ទ្រឹស្ដី​ការលួច​ចម្លង​ស្នាដៃ​របស់​សាឡូម៉ូន បាន​ទទួល​ការចាប់​អារម្មណ៍​យ៉ាងខ្លាំង រហូត​ដល់​ពួកអ្នកផ្សព្វ្​ផ្សាយ​សាសនា​ដូចជា បាលី ភី ប្រាត្ត បាន​ខិតខំ​ប្រកាស និង​បោះពុម្ព​ផ្សាយ​ការបដិសេធ ។ នៅពេល​ឯកសារ​សរសេរ​ដោយដៃ​ពិតប្រាកដ​របស់​សាឡូម៉ូន ត្រូវបាន​រកឃើញ​នៅ​ទសវត្សរ៍​ឆ្នាំ១៨៨០ ពួក​អ្នកអាន​បានឃើញ​ភាពស្រដៀងគ្នា​តិចតួច​ទៅនឹង​ព្រះគម្ពីរ​មរមន ។ ទោះយ៉ាងណា​ក៏ដោយ ពួក​អ្នករិះគន់​បាន​ទទូច​ថា យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ បាន​លួច​ចម្លង​គំនិត​សំខាន់ៗ​នៃ​សៀវភៅ​នេះ ។ នៅឆ្នាំ​១៩០២ អាយ វួដប្រ៊ីឌ រ៉ាលី បានប្រកែកថា យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ និង អូលីវើរ ខៅឌើរី បានធ្វើការដោយផ្អែកលើ View of the Hebrews [ ទស្សនៈអំពីជនជាតិហេព្រើរ ] ដែលជា​សៀវភៅ​តាមដាន​ជនជាតិ​អាមេរិកាំង​ឥណ្ឌា ដែលជា​កូនចៅ​កុលសម្ព័ន្ធ​អ៊ីស្រាអែល​ដែល​បាត់បង់ ។ ទោះយ៉ាងណា​ក៏ដោយ បន្ទាប់ពី​ការជជែក​ដេញដោល​ជាច្រើន​ទស្សវត្សរ៍​មក ពួក​អ្នករិះគន់​បាន​បរាជ័យ​ក្នុង​ការបង្ហាញពី​ការជាប់​ទាក់ទងគ្នា​យ៉ាងខ្លាំង​រវាង View of the Hebrews [ ទស្សនៈ​អំពី​ជនជាតិ​ហេព្រើរ ] និង​ព្រះគម្ពីរ​មរមន ។ ទោះបីជា​ខៅឌើរី​បាន​រស់នៅ​ជិត អេថាន ស្ម៊ីធ មួយរយៈ​ក្ដី ហើយសៀវភៅ​នោះ​បាន​ចាប់ផ្ដើម​មុន​ព្រះគម្ពីរ​មរមន​ប្រាំពីរ​ឆ្នាំ​ក៏ដោយ ក៏​គ្មាន​ភស្តុតាង​ណាមួយ​បញ្ជាក់ថា ខៅឌើរី ឬ យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ បាន​ដឹង​អំពី​កិច្ចការ​នោះ​ទេ ។

នៅ​ទសវត្សរ៍​ឆ្នាំ​១៩២០ ពួក​អ្នកមាន​សិទ្ធិ​អំណាច​ទូទៅ​នៃ​ពួកបរិសុទ្ធ​ថ្ងៃ​ចុងក្រោយ និង​ជា​អ្នកនិពន្ធ ប៊ី អេច រ៉ូប៊ឺត ដោយសារ​តែ​ទ្រឹស្តី​របស់​រ៉ាលី បាន​ជម្រុញ​ឲ្យ​ចាប់ផ្តើម​ការសិក្សា​រួមគ្នា​អំពី​ការរិះគន់​ព្រះគម្ពីរ​មរមន ។ រ៉ូបឺត​បាន​លើកទឹកចិត្ត​ពួកបរិសុទ្ធ​ថ្ងៃចុងក្រោយ ឲ្យ​ឆ្លើយ​សំណួរ​របស់​ពួក​អ្នករិះគន់​ដោយ​ប្រុងប្រយ័ត្ន និង​ដោយ​ហ្មត់ចត់ ។ កិច្ចការ​របស់​លោក​បាន​បង្ហាញពី​ការខិតខំ​ប្រឹងប្រែង​កាន់តែ​ខ្លាំងឡើង​ពីសំណាក់​ពួក​អ្នកជឿ​ដើម្បី​ការពារ​ព្រះគម្ពីរ​នោះ និង​ស្វែងរក​ការឆ្លើយតប​យ៉ាងសំខាន់​ចំពោះ​ការរិះគន់ ។ ការណ៍នេះ​នាំឲ្យ​មាន​ការស្រាវជ្រាវ​ថ្មី​អំពី​សាច់រឿង​របស់​អាមេរិក​ពីបុរាណ និង​រចនាសម្ព័ន្ធ​អក្សរសាស្ត្រ​ដ៏ស្មុគស្មាញ​នៃ​ព្រះគម្ពីរ​មរមន ។ ការជជែក​វែកញែក​រវាង​ពួក​អ្នករិះគន់ និង​ពួក​អ្នកការពារ​ព្រះគម្ពីរ​មរមន​នៅតែ​បន្ត​មកដល់​សព្វថ្ងៃនេះ ។

នៅ​ចុង​សតវត្ស​រ៍ទី​២០ ពួក​អ្នកប្រាជ្ញ​បាន​ចាប់​ផ្ដើម​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​លើ​គុណភាព​អក្សរសាស្ត្រ និង​ឥទ្ធិពល​សាសនា​នៃ​ព្រះគម្ពីរ​មរមន ។ ចាប់ផ្តើម​នៅក្នុង​ឆ្នាំ២០០៣ សារព័ត៌មាន​សាកល​វិទ្យាល័យ និង​អ្នកបោះពុម្ព​ផ្សាយ​ពាណិជ្ជកម្ម​បានចេញ​ការបោះពុម្ព​របស់​ពួកគេ​ផ្ទាល់​អំពី​ព្រះគម្ពីរ​មរមន ។ ពួក​អ្នក​រិះគន់​ផ្នែក​អក្សរសាស្ត្រ​មួយចំនួន ដោយ​ទុកចោល​ប្រធានបទ​នៃ​ជំនឿ​សាសនា ទទួលស្គាល់​ការនិទាន​រឿង​ដ៏ស្មុគស្មាញ និង​រចនាប័ទ្ម​វោហាសាស្ត្រ​គួរកត់​សម្គាល់​អំពី​ព្រះគម្ពីរ​នេះ ។ ការសិក្សា​ទាំងនេះ​អាចជា​សញ្ញា​នៃ​អនាគត​ដែលមិនសូវ​មាន​ការប្រឆាំង​សម្រាប់​ការវិភាគ​តាមបែប​វិទ្យាសាស្ត្រ​អំពី​ព្រះគម្ពីរ​មរមន ។

ប្រធានបទ​ដែល​ទាក់ទង ៖ ការប្រឆាំង​នឹង​សាសនាចក្រ​សម័យ​ដើម , ការបោះពុម្ព និង​បោះពុម្ពផ្សាយ​ព្រះគម្ពីរ​មរមន , ផ្ទាំង​ចំណារ​មាស

កំណត់ចំណាំ

  1. អាឡិចសាន់ឌឺ ខេមប៊ែល Delusions: An Analysis of the Book of Mormon; with an Examination of Its Internal and External Evidences, and a Refutation of Its Pretences to Divine Authority ( បូស្តុន ៖ បេនយ៉ាមីន អេច ហ្គ្រីន ឆ្នាំ​១៨៣២ ) ។

  2. អ៊ី ឌី ហោ Mormonism Unvailed: Or, a Faithful Account of That Singular Imposition and Delusion, from Its Rise to the Present Time ( ផេនស្វៀល អូហៃអូ ៖ អ៊ី ឌី ហោ ឆ្នាំ​១៨៣៤ ) ។

  3. វេជ្ជបណ្ឌិត ហ្វីឡាសតុស ហើលបិត ដែលជា​ពួកបរិសុទ្ធ​ថ្ងៃចុងក្រោយ​ដែលត្រូវបាន​កាត់​កាល​ចេញ បានប្រមូល​សេចក្តីថ្លែងការណ៍ ហើយ​បញ្ជូនវា​ទៅឲ្យ ហោ ដើម្បី​បោះពុម្ពផ្សាយ បន្ទាប់ពី​ទីបន្ទាល់​បានបរាជ័យ​ក្នុងការជួយ ហើលបិត ឈ្នះ​បណ្តឹង​ទាស់​នឹង យ៉ូសែប ស្មីធ ( សូមមើល ដេវីឌ ដបុលយូ ហ្គូអា « Joseph Smith and the 1834 D. P. Hurlbut Case » BYU Studies ភាគ ៤៤ លេខ ១ [ ឆ្នាំ២០០៥ ] ទំព័រ ៣៣–៥៤ ) ។

  4. ដាវីឌ ជេ វីតថេឃើរ « Early Mormon Pamphleteering » Journal of Mormon History ភាគ ៤ ( ឆ្នាំ១៩៧៧ ) ទំព័រ ៣៩–៤១ ; ស្នាដៃ​របស់ សាឡូម៉ូន ស្ពុលឌីង Manuscript Found: The Complete Original « Spaulding Manuscript » និពន្ធ​ដោយ ខេន ភី ចាកសុន ( ប្រូវ៉ូ, យូថាហ៍ Utah: Religious Studies Center, Brigham Young University ឆ្នាំ​១៩៩៦ ) ។

  5. អេថាន ស្ម៊ីធ មិនមែនជា​សាច់ញាតិ​របស់ យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ នោះទេ ។

  6. ឡារី អ៊ី ម៉ូរីស « Oliver Cowdery’s Vermont Years and the Origins of Mormonism » BYU Studies ភាគ ៣៩ លេខ ១ ( ឆ្នាំ២០០០ ) ទំព័រ ១២២–១២៣ លេខយោង ៣ ។

  7. ប៊ី អេច រ៉ូបឺត Studies of the Book of Mormon និពន្ធ​ដោយ ព្រិកហាំ ឌី ម៉េឌសិន ( អ័របេនណា ៖ University of Illinois Press ឆ្នាំ១៩៨៥ ) ។

  8. សម្រាប់​ប្រវត្តិ​នៃ​ការស្រាវជ្រាវ​ព្រះគម្ពីរ​មរមន សូមមើល ធែរីល អិល ហ្គីវិនស៍ By the Hand of Mormon: The American Scripture that Launched a New World Religion ( ញូវយ៉ក ៖ Oxford University Press ឆ្នាំ​២០០២ ) ។

  9. និពន្ធ​ដោយ ហ្រ្គេនធ៍ ហាឌី The Book of Mormon: A Reader’s Edition ( អ័របេនណា ៖ University of Illinois Press ឆ្នាំ​២០០៣ ) យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ ជុញ្ញ័រ អ្នកបកប្រែ The Book of Mormon: Another Testament of Jesus Christ ( ញូវយ៉ក ៖ Doubleday ឆ្នាំ២០០៤ ); យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ ជុញ្ញ័រ អ្នកបកប្រែ The Book of Mormon, introduction by Laurie Maffly-Kipp (New York: Penguin Books, 2008); សេចក្ដីណែនាំ​ដោយ ឡូរី ម៉ាហ្វលី ខីព ( ញូវយ៉ក ៖ Penguin Books ឆ្នាំ​២០០៨ ) និពន្ធ​ដោយ រ៉ូយ៉ាល់ ស្កោសិន The Book of Mormon: The Earliest Text ( ញូវហេវិន ៖ Yale University Press ឆ្នាំ​២០០៩ ) ។

  10. សូមមើល គ្រេន ឈឺរីវ « The Book of Mormon Gets the Literary Treatment » Religion and Politics ថ្ងៃទី២៣ ខែឧសភា ឆ្នាំ២០១៧ នៅលើ​គេហទំព័រ religionandpolitics.org ។