ប្រវត្តិ​សាសនាចក្រ
ការបោះពុម្ព និង​ការបោះពុម្ពផ្សាយ​ព្រះគម្ពីរ​មរមន


« ការបោះពុម្ព និង​ការបោះពុម្ពផ្សាយ​ព្រះគម្ពីរ​មរមន » ប្រធានបទ​ប្រវត្តិ​សាសនាចក្រ

« ការបោះពុម្ព និង​ការបោះពុម្ពផ្សាយ​ព្រះគម្ពីរ​មរមន »

ការបោះពុម្ព និង​ការបោះពុម្ពផ្សាយ​ព្រះគម្ពីរ​មរមន

ពួក​អ្នកជឿ​មួយ​ក្រុម​តូច​បានគាំទ្រ យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ តាមរយៈ​ដំណើរការ​បកប្រែ​ព្រះគម្ពីរ​មរមន ប៉ុន្តែ​គ្មាន​ពួកគេ​ណាម្នាក់​មាន​បទពិសោធន៍​ក្នុង​ការបោះពុម្ព​ផ្សាយ​នោះ​ទេ ។ ដោយ​​រៀនធ្វើ​ទៅ​តាម​ដំណើរ​នោះ យ៉ូសែប ស្មីធ និង​ពួក​សហការី​របស់លោក​រកបាន​អ្នកបោះពុម្ព​ម្នាក់ ចំណាយ​ថវិកា​សម្រាប់​ការបោះ​ពុម្ព និង​ឆ្លើយតប​ទៅនឹង​ការប្រឆាំង​ក្នុង​មូលដ្ឋាន​ដើម្បីបោះពុម្ព​កំណត់ត្រា​ដ៏ពិសិដ្ឋ​នេះ ។ ផែនការ​របស់​ពួកលោក​សម្រាប់​ការបោះពុម្ព​ព្រះគម្ពីរ​មរមន​លើក​ដំបូង​​ចំនួន​៥០០០​ក្បាល គឺជា​ផែនការ​ដ៏ធំក្រៃលែង—វាមាន​ទំហំ​លើស​ពីរ​ដង​នៃ​ទំហំ​មធ្យម​សម្រាប់​សៀវភៅ​នៅសម័យ​នោះ ។

ទិដ្ឋភាព​ផ្លូវ​នៅ​មុខហាង

អគារ អ៊ីប៊ី ហ្រ្គេនឌីន ទីក្រុង​ប៉ាលម៉ៃរ៉ា រដ្ឋ​ញូវយ៉ក

ការធានា​រក្សាសិទ្ធិ

យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ បានរក្សា​ការគ្រប់គ្រង​លើ​ការបោះពុម្ព និង​ការចែកចាយ​ព្រះគម្ពីរ​មរមន​នៅ​សហរដ្ឋ​អាមេរិក ដោយ​ទទួល​បានច្បាប់​រក្សាសិទ្ធិ​សហព័ន្ធ​សម្រាប់​អត្ថបទ​នោះ ។ លោក​បាន​ធ្វើតាម​តម្រូវការ​ផ្លូវ​ច្បាប់​សម្រាប់​ការធានា​ការរក្សាសិទ្ធិ ដោយ​មាន​ការថតចម្លង​ទំព័រ​ចំណងជើង​ដែល​ដាក់​ជា​មួយ​ក្រឡាបញ្ជី​នៃ​តុលាការ​សហព័ន្ធ​ស្រុក ហើយ​បង់ប្រាក់​សម្រាប់​វិញ្ញាបនបត្រ​រក្សាសិទ្ធិ ។

ការស្វែងរក​ម៉ាស៊ីន​បោះពុម្ព

អ្នក​បោះពុម្ព​ក្នុង​ស្រុក​បានបដិសេធ​គម្ពីរ​ដែល​បានស្នើ​ឡើង​របស់​យ៉ូសែប ហើយ​មិនមែន​ដោយសារ​ការខុសឆ្គង​ខាងសាសនា​ទាំងស្រុង​នោះ​ទេ ។ ការបោះពុម្ព​សៀវភៅ​មួយ​ក្បាលធំ និងមានតម្លៃ​ថ្លៃដូច​ព្រះគម្ពីរ​មរមន ទាមទារ​ជំនាញ និងការវិនិយោគ​លើ​ប្រភេទ​បោះពុម្ព​ថ្មី និងសម្ភារ​ជាច្រើន ។ យ៉ូសែប ស៊្មីធ និង ម៉ាទិន ហារិស បានទៅមើល​ម៉ាស៊ីន​បោះពុម្ព​ជាច្រើន​​សម្រាប់​គម្រោង​នេះ ។ រោង​បោះពុម្ព​បី​កន្លែង​នៅ​ប៉ាលម៉ៃរ៉ា និង​រ៉ូឆេស្ទើរ— អេគប៊ឺត ហ្រ្គេនឌីន, ចូណាថាន់ ហាដលី និង ធឺឡូ វីដ—បានបដិសេធ​ពួក​គាត់ ហើយ​ហ្រ្គេនឌីន​ថែមទាំង​ព្យាយាម​បញ្ចុះបញ្ចូល​មិត្ត​របស់​ហារិស​ឲ្យ​រារាំង​ហារិស ពីការផ្តល់​ហិរញ្ញប្បទាន​ដល់​ការបោះ​ពុម្ព​ព្រះគម្ពីរ​នេះ​ទៀត​ផង ។ នៅពេល​រោង​បោះពុម្ព​នៅ​រ៉ូឆេស្ទើរ​ឈ្មោះ អេលីហូ ម៉ាឆល បានយល់​ព្រម​​បោះពុម្ព​ព្រះគម្ពីរ​នេះ ។ យ៉ូសែប និង​ម៉ាទិន​បានត្រឡប់ទៅរក​ហ្រ្គេនឌីន​នៅ​ប៉ាលម៉ៃរ៉ា​វិញ ដោយ​សង្ឃឹមថា​នឹង​បោះពុម្ព​ព្រះគម្ពីរ​នេះ​នៅ​ជិត​ផ្ទះ ។ ហារិស​បានផ្តល់​ចំណែក​មួយ​នៃ​កសិដ្ឋាន​របស់​គាត់​ជា​វត្ថុ​បញ្ចាំ ហើយ​បុរស​ទាំងនោះ​បានចរចា​លក្ខខណ្ឌ ។ នៅ​ខែសីហា ឆ្នាំ១៨២៩ ហារិស​បានចុះ​ហត្ថលេខា​លើ​ការបញ្ចាំ​ទៅ​ឲ្យ​ហ្រ្គេនឌីន ហើយ​ការផលិត​ព្រះគម្ពីរ​មរមន​បានចាប់ផ្តើម ។

ការការពារ​សន្លឹក​សំណេរ​ដោយ​ដៃ

ការបាត់​សន្លឹក​ចំនួន​១១៦​ទំព័រ​នៃ​សន្លឹក​សំណេរ​ដោយ​ដៃ​នៃ​ព្រះគម្ពីរ​មរមន​កាលពីមុន រួម​ជាមួយ​នឹង​ការកើន​ឡើង​នូវ​ការប្រឆាំង​នៅក្នុង​មូលដ្ឋាន​ប៉ាលម៉ៃរ៉ា បានបញ្ចុះ​បញ្ចូល​យ៉ូសែប និង​អ្នកដើរ​តាម​របស់​លោក​ឲ្យ​ការពារ​អត្ថបទ​នោះក្នុង​អំឡុងពេល​បោះពុម្ព ។ អូលីវើរ ខៅឌើរី បាន​ផលិត​សន្លឹក​សំណេរ​ដោយ​ដៃ​សម្រាប់​រោង​បោះពុម្ព ដែលជា​ច្បាប់ចម្លង​ដើម​សម្រាប់​ប្រើប្រាស់​ក្នុង​ដំណើរការ​បោះពុម្ព ។ ហៃរុម ស៊្មីធ បានដឹកជញ្ជូន​ទំព័រ​នៃ​សន្លឹក​សំណេរ​ដោយ​ដៃ​ទាំងនោះ​ទៅ​ឲ្យ​អ្នកចងក្រង​សម្រាប់​ការបោះ​ពុម្ព​ដែល​មាន​ឈ្មោះ​ថា ចន ហ្គីលបឺត ជាបុគ្គលិក​ម្នាក់​របស់​ហ្រ្គេនឌីន​ជា​បណ្តើរៗ ដោយ​ពេលខ្លះ​លាក់​ទំព័រ​ទាំងនោះ​នៅក្រោម​អាវកាក់​របស់​គាត់​ដើម្បី​ការពារ​សុវត្ថិភាព ។ ម៉ាទិន ហារិស, អូលីវើរ ខៅឌើរី, ហៃរុម ស៊្មីធ និង ពេត្រុស វិតមើរ ជុញ្ញ័រ ពួក​លោក​ម្នាក់ៗ​បានទៅ​មើល​ហាង​របស់​ហ្រ្គេនឌីន​ម្ដងម្កាល ដើម្បីមើល​ការខុសត្រូវ​លើការប្រើប្រាស់​សន្លឹក​សំណេរ​ដោយដៃ​នោះ ។

សន្លឹក​សំណេរ​ដោយដៃ​សម្រាប់​រោង​បោះពុម្ព​ស្ទើរតែ​គ្មាន​វណ្ណយុត្តិ ដោយទុកឲ្យ​ហ្គីលប៊ឺត​ដាក់បញ្ចូល​វណ្ណយុត្តិ​ដោយខ្លួនឯង ។ ដំបូងឡើយ ហៃរុម​បាន​បដិសេធ​មិន​ប្រគល់​ទំព័រ​ទាំង​នោះ​ឲ្យ​ទៅ​ហ្គីលប៊ឺត​នៅពេល​យប់​ទេ ប៉ុន្តែ​ហ្គីលប៊ឺត​បានបញ្ចុះ​បញ្ចូល​ហៃរុម​ថា ការមាន​ទំព័រ​ទាំងនោះ​កាន់តែ​ច្រើន​ដើម្បី​សរសេរ​វណ្ណយុត្តិ​នោះ វា​កាត់​បន្ថយ​ពេលវេលា​ដែលត្រូវការ​សម្រាប់​ការតម្រៀប​អក្សរ​បាន​យ៉ាង​ច្រើន ។

ការទប់ទល់​នឹង​ការប្រឆាំង និង​ការពហិការ

ទោះបីជា​ទំព័រ​នៃ​សន្លឹក​សំណេរ​ដោយដៃ​ទាំងនោះ​មាន​សុវត្ថិភាព​ក៏ដោយ ក៏​អ្នកនិយាយ​តិះដៀល​ក្នុងមូលដ្ឋាន​ម្នាក់​ឈ្មោះ អាបណឺ ខូល បានទាញយក​ប្រយោជន៍​ពី​ទំព័រ​សាកល្បង​ដែល​មិន​បាន​ការពារ​នៅក្នុង​ហាង​របស់​ហ្រ្គេនឌីន ដើម្បី​ផលិត​ឡើងវិញ​នូវ​អត្ថបទ​ចេញពី​ព្រះគម្ពីរ​មរមន​នៅក្នុង​កាសែត​របស់​គាត់​ផ្ទាល់​ដែរ ។ សូម្បីតែ​មុនពេល​ដែល​ព្រះគម្ពីរ​មរមន​ត្រូវបាន​បោះពុម្ព យ៉ូសែប​ត្រូវអះអាង​អំពី​សិទ្ធិអំណាច​នៃ​កម្មសិទ្ធិ​បញ្ញា ដើម្បី​បញ្ឈប់​ការបោះពុម្ព​អត្ថបទ​ដកស្រង់​ដោយគ្មាន​ការអនុញ្ញាត​របស់​ខូល ។ ខណៈ​ដែល​ពាក្យ​លេចឮ​ថា ព្រះគម្ពីរ​មរមន​នឹង​មាន​លក់​ក្នុង​ពេល​ឆាប់ៗ​​នេះ អ្នកស្រុក​បាន​រាយការណ៍​ថា​បាន​រៀបចំ​នឹង​ធ្វើពហិការ​មួយ ។ ម៉ាទិន ហារិស មានការព្រួយ​បារម្ភថា គាត់​នឹង​បាត់បង់​ដី​កសិដ្ឋាន​របស់​គាត់ ហើយបាន​សុំ​យ៉ូសែប​ធ្វើ​កិច្ចព្រមព្រៀង​ថ្មី​មួយ​ដែល​អនុញ្ញាត​​ឲ្យ​គាត់​ទទួលបាន​ចំណែក​នៃ​ប្រាក់​ចំណូល​ពី​ការលក់​ព្រះគម្ពីរ​រហូតដល់​ការបញ្ចាំ​របស់​គាត់​ត្រូវ​លោះ​អស់ ។

ដោយ​បារម្ភ​អំពី​ការផ្តល់​ហិរញ្ញប្បទាន​ដល់​ព្រះវិហារ​ដែល​ពួក​លោក​នឹង​រៀបចំ​ក្នុងពេល​ឆាប់ៗ​នេះ ។ យ៉ូសែប និង​អ្នកដទៃ​ទៀត​បានស្វែងរក​វិធី​បន្ថែម​ដើម្បី​រៃអង្គាស​ថវិកា​សម្រាប់​បោះពុម្ព​ព្រះគម្ពីរ​មរមន ។ ហៃរុម ស្ម៊ីធ បានស្នើ​ដល់​យ៉ូសែប​ថា ពួក​គាត់​ពិចារណា​លក់សិទ្ធិ​ក្នុង​ការផលិត​ឡើងវិញ និង​ចែកចាយ​ព្រះគម្ពីរ​មរមន ( តាមពាក្យ​របស់​ពួកគាត់ « លក់​កម្មសិទ្ធិ​បញ្ញា » ) ក្នុង​ប្រទេស​កាណាដា ។ ហៃរាំ ភេច ដែល​បាន​ជួយ​ក្នុង​ការស្នើសុំ​នោះ ក្រោយមក​បាន​និយាយ​ថា បងប្អូនប្រុស​ទាំង​នោះ​សង្ឃឹម​ថា ការលក់​នេះ​នឹង​មាន​តម្លៃ ៨០០០ ដុល្លារ ។ យ៉ូសែប​បាន​ទទួល​វិវរណៈ​មួយ​ដែល​សន្យា​នឹង​លោក​ថា បញ្ហា​ថ្មីៗ​នេះ​នឹង​មិន​រារាំង​ការបោះពុម្ព​ផ្សាយ​ឡើយ ហើយ​ផ្តល់​ការអនុញ្ញាត​ឲ្យ​លោក​លក់​កម្មសិទ្ធិបញ្ញា​នៅ​ប្រទេស​កាណាដា « ប្រសិនបើ​ប្រជាជន​នេះ​មិន​ធ្វើ​ឲ្យ​ចិត្ត​របស់​ពួកគេ​រឹងរូស​ទាស់នឹង​ការលួងចិត្ត​នៃ​ព្រះវិញ្ញាណ និង​បន្ទូល​របស់​យើង » ។ ភ្នាក់ងារ​តំណាង​ឲ្យ យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ បានធ្វើ​ដំណើរ​ទៅកាន់​ទីក្រុង​ឃីងស្តុន តំបន់​ខាងលើ​ប្រទេស​កាណាដា ប៉ុន្តែ​បានត្រឡប់​មកវិញ​ដោយមិន​បាន​​ជោគជ័យ​ឡើយ ។

ការលក់​ព្រះគម្ពីរ

នៅពេល​បានបោះពុម្ព និង​រៀបចំ​រួចហើយ ព្រះគម្ពីរ​មរមន​ត្រូវបាន​ដាក់លក់​នៅហាង​របស់​ហ្រ្គេនឌីន ។ អូលីវើរ ខៅឌើរី, ម៉ាទិន ហារិស, សាំយូអែល ស្ម៊ីធ និង​អ្នកផ្សេង​ទៀត​បាន​ធ្វើដំណើរ​ផ្សព្វផ្សាយ​ខ្លីៗ​ដើម្បី​ផ្សព្វផ្សាយ​អំពី​ព្រះគម្ពីរ​នេះ ។ ច្បាប់ចម្លង​ដំបូង​មិនមាន​ការទិញ​ច្រើន​នៅក្នុង​តំបន់​ជុំវិញ​ប៉ាលម៉ៃរ៉ា​ទេ ហើយ​មួយឆ្នាំ​បន្ទាប់ពី​ការបោះពុម្ព​ផ្សាយ ដី​របស់​ហារិស​បានលក់​ទៅ​ឲ្យ​អ្នកវិនិយោគ​ម្នាក់​ដែលបាន​ទិញ​ការបញ្ចាំ​ពី​ហ្រ្គេនឌីន ។ ប៉ុន្តែ​ការចាប់​អារម្មណ៍​លើ​ព្រះគម្ពីរ​នេះ​បាន​កើន​ឡើង​ក្នុង​រយៈពេល​ប៉ុន្មាន​ឆ្នាំ​ក្រោយមក ខណៈ​ដែល​ពួកអ្នក​ផ្សព្វផ្សាយ​សាសនា​កាន់​ព្រះគម្ពីរ​នេះ​ធ្វើដំណើរ​ជុំវិញ​ប្រទេស ។ នៅទីបំផុត ហារិស​ត្រូវបាន​បង់សងដាច់អស់​ថ្លៃ​បញ្ចាំ​ ហើយ​តម្រូវការ​សម្រាប់​ព្រះគម្ពីរ​នេះ​គឺ​ខ្ពស់​គ្រប់គ្រាន់​រហូត​ដល់​យ៉ូសែប​បានរៀបចំ​សម្រាប់​ការបោះពុម្ព​លើក​ទីពីរ​នៅ​ឆ្នាំ១៨៣៧ ។

ការអភិរក្ស​សន្លឹក​សំណេរ​ដោយដៃ

ជារឿយៗ ពួក​អ្នកនិពន្ធ​បាន​បោះចោល​សន្លឹក​សំណេរ​ដោយដៃ បន្ទាប់ពី​អត្ថបទ​របស់​ពួកគេ​ត្រូវបាន​បោះពុម្ព​រួច ។ ប៉ុន្តែ យ៉ូសែប ស្ម៊ីធ និង អូលីវើរ ខៅឌើរី បាន​រក្សាទុក​ទាំង​សន្លឹក​សំណេរ​ច្បាប់ដើម និងសន្លឹក​សំណេរ​សម្រាប់​អ្នកបោះពុម្ព​មួយ​រយៈ ។ ក្នុង​ឆ្នាំ១៨៤១ យ៉ូសែប​បាន​ដាក់​សន្លឹក​សំណេរ​ដោយ​ដៃ​ច្បាប់ដើម​នៅក្នុង​ប្រហោង​​នៃ​ថ្មជ្រុង​យ៉ាងឯក​​ក្នុងផ្ទះ​នៅទីក្រុង​ណៅវូ ។ យូរៗ​ទៅ ភាគច្រើន​នៃ​សន្លឹក​សំណេរ​ដោយ​ដៃ​នេះ​បានខ្ទេច​ដោយសារតែ​ទឹកដែល​ជ្រាបចូល​ទៅក្នុង​ស្រទាប់​នៃ​ថ្មជ្រុង​យ៉ាងឯក​​​នោះ ។ ទំព័រ​ដែល​នៅសល់ពី​ការខូចខាត—ប្រហែល​២៨​ភាគរយ​នៃ​សន្លឹក​សំណេរ​ដោយ​ដៃ​នោះ—ត្រូវបាន​ដាក់នៅក្នុង​បណ្ណាល័យ​ប្រវត្តិ​សាសនាចក្រ​នៅទីក្រុង សលត៍ លេក ។ សន្លឹក​សំណេរ​ដោយដៃ​សម្រាប់​អ្នកបោះពុម្ព​ត្រូវបាន​រក្សាទុក​ដោយ​គ្រួសារ ខៅឌើរី និង វិតមើរ ហើយ​បាន​នៅគង់វង្ស ។ ឥឡូវ​នេះ​ដោយត្រូវ​បានគេ​រក្សាទុក​នៅ​បណ្ណាល័យ​ប្រវត្តិ​សាសនាចក្រ សន្លឹក​សំណេរ​ដោយ​ដៃ​សម្រាប់​រោង​បោះពុម្ព​ផ្តល់​នូវ​ការយល់ដឹង​ពិសេស​អំពី​ការបកប្រែ និង​ការផលិត​ព្រះគម្ពីរ​មរមន ។

ប្រធានបទដែល​ទាក់ទង ៖ ការរិះគន់​អំពី​ព្រះគម្ពីរ​មរមន, ប៉ាលម៉ៃរ៉ា និង ម៉ែនឆែស្ទើរ, ការបកប្រែ​ព្រះគម្ពីរ​មរមន

កំណត់ចំណាំ

  1. កែសម្រួល​ដោយ រ៉ូយ៉ាល់ ស្កោសិន និង រ៉ូប៊ិន ស្កត ជេនសិន Revelations and Translations ភាគ ៣ ផ្នែក ១ ៖ Printer’s Manuscript of the Book of Mormon, 1 Nephi 1–Alma 35, ការបោះពុម្ព​ជា​ច្បាប់​ចម្លង​ដើម ភាគ ៣​ នៃ the Revelations and Translations series of The Joseph Smith Papers កែសម្រួល​ដោយ រ៉ូណល ខេ អេសភីលីន និង ម៉ាធូ ជេ ហ្គ្រូវ ( ទីក្រុង សលត៍ លេក ៖ Church Historian’s Press ឆ្នាំ២០១៥ ) ទំព័រ xxvi–xxviii ។

  2. « Revelation, circa Early 1830 » នៅក្នុង Revelation Book 1 ទំព័រ ៣១ នៅលើ​គេហទំព័រ josephsmithpapers.org សូមមើល​ផងដែរ « Revelation, circa Early 1830 », សេចក្ដីណែនាំ​ខាង​ប្រវត្តិសាស្ត្រ ។

  3. « Revelation, circa Summer 1829 [D&C 19] », សេចក្ដី​ណែនាំ​ខាងប្រវត្តិសាស្ត្រ លេខ​យោង ៤ នៅលើ​គេហទំព័រ josephsmithpapers.org ។