ลักษณะเส้นทางของพระองค์

“ประตูที่แคบและทางที่ลำบากนั้นนำไปสู่ชีวิต” (มัทธิว 7:14)

เมื่อเส้นทางของพระองค์รู้สึกจำกัด ย่อมมีเหตุผล ความแคบของป้องกันท่านไม่ให้ก้าวไปยังที่ที่อาจได้รับบาดเจ็บหรือหลงทาง

“ทางของพระองค์ตรง” (แอลมา 37:12)

เส้นทางของพระองค์ไม่ใช่ทางคดเคี้ยว เป็นเส้นทางตรงที่สุดสู่เป้าหมายชีวิตนิรันดร์ของเรา ไม่เบี่ยงเบน แต่บางครั้งเราที่เป็นเช่นนั้น เพราะการชดใช้ของพระผู้ช่วยให้รอด เราจึงสามารถกลับใจอย่างรวดเร็วและกลับมาสู่เส้นทางของพระองค์

“ทาง [กลับบ้านไปหาพระผู้เป็นเจ้า] ชันและบางครั้งเป็นหิน” (ประธานเฮนรีย์ บี. อายริงก์แห่งฝ่ายประธานสูงสุด, “Help Them on Their Way Home,” การประชุมใหญ่สามัญ เม.ย. 2010 [เลียโฮนา, พ.ค. 2010, 30])

การเดินขึ้นเนินต้องใช้กำลังมาก และท่านอาจมองไม่เห็นยอดเนินเขาที่กําลังปีน แต่พระผู้ช่วยให้รอดทรงเสริมกำลังและให้กําลังใจขณะท่านเพียรพยายามทําสิ่งยากที่พระองค์ทรงเชื้อเชิญให้ทํา

หินบนเส้นทางของท่านนั้นไม่เหมือนของผู้อื่น ความท้าทายและสภาวการณ์ของท่านเป็นของท่านเอง แต่พระผู้ช่วยให้รอดทรงเป็นเพื่อนเดินทางที่ดีที่สุดและจะทรงช่วยท่านเผชิญอุปสรรคทุกอย่าง

“พระวจนะของพระองค์เป็นตะเกียงแก่เท้าของข้าพระองค์ และเป็นความสว่างแก่ทางของข้าพระองค์” (สดุดี 119:105) “เดินอยู่ในความสว่าง เหมือนอย่างที่พระองค์สถิตในความสว่าง” (1 ยอห์น 1:7)

เมื่อหนทางของท่านมืดมน พระผู้ช่วยให้รอดทรงสามารถส่องทางให้ท่านได้ แม้จะแค่เพียงพอสำหรับไม่กี่ก้าวในการเดินทางกลับบ้านไปหาพระบิดาบนสวรรค์ของท่าน

“แม้ข้าพระองค์จะเดินฝ่าหุบเขาเงามัจจุราช ข้าพระองค์ไม่กลัวอันตรายใดๆ เพราะพระองค์สถิตกับข้าพระองค์” (สดุดี 23:4)

ไม่ว่าเส้นทางของท่านจะน่ากลัว น่าทุกข์ใจ หรือยากลําบากเพียงใด ท่านสามารถมีสันติสุขได้เมื่อรู้ว่าขณะท่านเดินกับพระเยซูคริสต์ พระองค์จะทรงเดินกับท่านและนําทางกลับสู่ความปลอดภัย กลับไปหาพระบิดาบนสวรรค์