Και τώρα βλέπω

Το ένατο κεφάλαιο του Ιωάννη καταγράφει την εμπειρία του Ιησού και των μαθητών Του που πέρασαν κοντά από έναν επαίτη, τυφλό εκ γενετής…

Ο Ιησούς έδωσε το πρώτο νόημα σε αυτήν τη συζήτηση, λέγοντας στους μαθητές Του ότι όλα είχαν συμβεί «για να φανερωθούν τα έργα τού Θεού»…

Μία άλλη αλήθεια που είναι προφανής εδώ είναι τα εργαλεία που χρησιμοποίησε ο Δημιουργός των ουρανών και της Γης και όλα σε αυτά που χρησιμοποιούνται για να προσφέρει αυτό το θαύμα: πτύσμα και μια χούφτα χώμα! Αυτά τα πολύ απίθανα συστατικά δηλώνουν ότι ο Θεός μπορεί να μας ευλογήσει με οιανδήποτε μέθοδο Εκείνος επιλέξει…

Τι γίνεται λοιπόν αν οι απαντήσεις στις προσευχές μας έρχονται με απλούς, ασυνήθιστους ή περίπλοκους τρόπους; Είμαστε πρόθυμοι να επιμείνουμε, να συνεχίσουμε να προσπαθούμε να ζήσουμε το Ευαγγέλιο του Χριστού άσχετα από το πόσο πτύσμα και πηλό χρειάζεται…;

Η πρώτη μου εμπειρία με την αλήθεια, που μου έδωσε όραση και ζωή, δεν ήλθε με το άλειμμα από πηλό ή στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ. Όχι, το όργανο της αλήθειας που έφερε την ίασή μου από τον Κύριο, ήλθε με τη μορφή σελίδων βιβλίου, ναι, του Βιβλίου του Μόρμον: Άλλη μια μαρτυρία για τον Ιησού Χριστό…!

…Όπως και να έχει, ο αντίκτυπος του Βιβλίου του Μόρμον στη ζωή μου δεν είναι λιγότερο θαυμαστός από την εφαρμογή πτύσματος και χώματος που τοποθετήθηκε στα μάτια του τυφλού. Για εμένα ήταν μία ράβδος ασφαλείας για την ψυχή μου, ένα ανυπέρβλητο και διαπεραστικό φως αποκαλύψεως, μία φώτιση του μονοπατιού στο οποίο πρέπει να βαδίζω, όταν έρχεται η αχλύς του σκότους. Και ασφαλώς έχει έλθει και ασφαλώς θα έλθει.