sobotnia sesja poranna
Wprowadzenie
Fragmenty
Centrum Konferencyjne, USA
Moi drodzy, bracia i siostry, spotykamy się w czasie, gdy przeżywamy śmierć naszego ukochanego Prezydenta Russella M. Nelsona. Przemawiam do was jako Prezydent Kworum Dwunastu Apostołów, na którym to stanowisku byłem popierany podczas każdej konferencji — okręgu, palika i konferencji generalnej — przez ostatnie siedem i pół roku.
Po wielu miesiącach przygotowań rozpoczynamy jesienną konferencję generalną, trzymając się planu, z mówcami wyznaczonymi przez Prezydenta Nelsona i wybraną przez niego muzyką […].
Prezydent Nelson znał wartość konferencji generalnej, której celem jest zapewnienie wskazówek świętym w nadchodzących miesiącach. Okazujemy mu szacunek, przestrzegając zaplanowanego harmonogramu konferencji […].
Moim skromnym hołdem — stosownym na tej konferencji i korespondującym z hołdami, które już złożyliśmy — niech będą słowa: kochałem Russella M. Nelsona i dzięki długoletniej przyjaźni i współpracy z nim nauczyłem się więcej o ewangelii i przywództwie w ewangelii niż od jakiegokolwiek innego przywódcy, którego znałem osobiście. Jest on dla nas wzorem sługi i naśladowcy Pana Jezusa Chrystusa.