Flavia C.

19, Buenos Aires (Argentinië)

Ik heb onlangs mijn been verloren door een treinongeluk.

Ik zat in de trein toen mijn telefoon uit mijn handen verdween – iemand beroofde mij. Zonder na te denken rende ik achter de man aan door een treinwagon zonder deuren. Ik weet niet precies wat er gebeurde, maar plotseling lag ik onder de trein en schreeuwde om hulp.

Een paar dagen later werd ik wakker in het ziekenhuis. Ik kwam erachter dat ik mijn rechterbeen had verloren. Tijdens mijn verblijf in het ziekenhuis heb ik vaak gehuild. Maar mijn familie, vrienden en kerkfamilie waren altijd bij me en hielpen me.

Ik weet dat mijn hemelse Vader en Jezus Christus mij ook hielpen. Voor elke operatie bad ik altijd dat alles goed zou komen en dat ik niet bang zou zijn. Telkens als ik me hopeloos voelde, was de Heer er.

Ik word steeds beter en streef ernaar om met de hulp van de Heiland voorwaarts te gaan.